Από το τίποτε στο τίποτε!!

Στη δεκαετία του '80 έκανε την εμφάνισή της η θεωρία του πληθωριστικού Σύμπαντος, έλεγε ότι ναι μεν όλα ξεκίνησαν με μια Μεγάλη Εκρηξη, αλλά από κάποια στιγμή και μετά το πάνω χέρι πήρε μια απωστική δύναμη, που κάνει τα ουράνια σώματα και τους γαλαξίες να απομακρύνονται συνεχώς το ένα από το άλλο Ακόμη και για τους θιασώτες της «ανθρωπικής αρχής» - ότι όλα έγιναν έτσι ώστε να ευοδωθεί η ύπαρξη ανθρώπων - παραμένει ανεξήγητη η προοπτική ενός Σύμπαντος που θα αραιώνει ώσπου να νεκρωθούν τα πάντα. Αν οι συνθήκες γέννησης είναι μυστήριο, το ίδιο είναι η ύπαρξη «ημερομηνίας λήξης».

Αυτές οι σκέψεις βασάνιζαν τον Νιλ Τούροκ όταν επεξεργαζόταν μαθηματικά τη θεωρία γέννησης του Σύμπαντος που είχε αναπτύξει ο Χόκινγκ. Επειτα από πέντε χρόνια δοκιμών και επαληθεύσεων των εξισώσεών του ήταν πια σίγουρος: ένα Σύμπαν που γεννιόταν από το τίποτε κατέληγε στο τίποτε! Κάλεσαν τα καλύτερα μυαλά από κάθε τομέα και τους έβαλαν να συζητήσουν τη Μεγάλη Εκρηξη. Εκείνη την εποχή - το 2000 - μια καινούργια θεώρηση της θεωρίας των χορδών είχε προκύψει, η Θεωρία-Μ. Σύμφωνα με αυτή όχι μόνο τα στοιχειώδη σωματίδια της ύλης είναι μικροσκοπικές χορδές, αλλά και όλη η ύλη διατάσσεται σε «μεμβράνες» (branes) πολλών διαστάσεων. Οι τρεις διαστάσεις που εμείς οι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε δεν είναι παρά ένα υποσύνολο που χαρακτηρίζει μία από τις μεμβράνες.
Συνδυάζοντας αυτή τη θεωρία φυσικής με τα δεδομένα της κοσμολογίας, κατέληξαν ότι το Σύμπαν θα μπορούσε όντως να αποτελείται από δύο παράλληλες μεμβράνες διαφορετικών διαστάσεων, που διαχωρίζονταν από ένα μικρό κενό. Η επαναστατικότερη όμως σκέψη τους ήταν ότι οι συμπαντικές αυτές μεμβράνες δεν ήταν στατικές αλλά κινούνταν. Και εφόσον κινούνταν θα μπορούσαν και να... συγκρουστούν. Μια τέτοια σύγκρουση των δύο κόσμων θα γεννούσε αναμφίβολα απίστευτου μεγέθους ζέση, ακτινοβολία και νέα σωματίδια, όπως ακριβώς περιγράφεται η Μεγάλη Εκρηξη!