Ένα μεγάλο ευχαριστώ αντί για τίτλο ΤΕΛΟΥΣ!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους χιλιάδες επισκέπτες, όπου με τίμησαν για τους 34 μήνες λειτουργίας ετούτο εδώ του blog!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ επίσης στους εκατοντάδες φίλους, ανώνυμους και επώνυμους bloggers για την προώθηση και αναδημοσίευση από μέρους τους άρθρων του blog και που χωρίς την δική τους βοήθεια δεν θα είχα αξιωθεί να βρεθώ ανάμεσα στα μεγαλύτερα σε επισκεψιμότητα και καταξιωμένα blogs.

Ιδιαίτερα τους φίλους bloggers, όπου με βοήθησαν κατά καιρούς, χωρίς ιδιοτέλεια, ώστε να μπορώ να έχω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα παρουσίας της σελίδας.

Εμπειρίες πρωτόγνωρες για μένα, παρουσία σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι λόγω blog εκ μέρους μου, αλλά και σχετικές αναφορές του blog από το αγαπημένο 2ο πρόγραμμα της ΕΡΑ, αλλά και από εφημερίδες όπως κάποιο ένθετο της «Ελευθεροτυπίας» νομίζω με τιμούν ιδιαίτερα.

Πέρα από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων – απόψεων, όπου κατά την ταπεινή μου γνώμη θεώρησα ότι αξίζουν την προσοχή μας, προσπάθησα να αναδείξω τα τοπικά προβλήματα του τόπου μου, αλλά και του τουρισμού, (όπου είναι άμεσα εξαρτώμενος), άλλοτε με έντονο ύφος (ας με συμπαθάτε για αυτό) και άλλοτε με ήπιο.

Σε αυτό το ταξίδι των 34 μηνών, δεν ξέρω τελικά αν κατάφερα κάτι, αλλά ένα είναι σίγουρο, το ότι πέρασα καλά, έμαθα πολλά, γνώρισα απίθανους και έξοχους ανθρώπους (bloggers και μη).

Σε αυτό το υπέροχο ταξίδι, περιπλανήθηκα, προβληματίστηκα, ωρίμασα σαν οντότητα (τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω), εμπλούτισα τις φτωχές γνώσεις μου, μερικές φορές συγκρούστηκα με συμφέροντα, κάποιοι με χαρακτήρισαν, με έκριναν αρνητικά, δέχτηκα «κτυπήματα», συνέχισα όμως, γιατί πάντα είχα γνώμονα το κοινό συμφέρον του τόπου μου.
Ευτυχώς όμως υπήρξαν και αυτοί (ελάχιστοι μεν), όπου με ενθάρρυναν.

Ένα πράγμα δεν κατόρθωσα και το έχω μεράκι, μία συνάντηση bloggers, από την Κρήτη τουλάχιστον, αφού για την υπόλοιπη Ελλάδα, λόγω απόστασης, μου είναι μη εφικτό.
Στην «μπλογκόσφαιρα» - «μπλογκογειτονιά» θα προσπαθήσω «αθόρυβα» και όποτε μου είναι εφικτό να είμαι εκεί και να παρακολουθώ τα όσα συμβαίνουν.

Εύχομαι τέλος να βρούμε τον δρόμο μας και σαν τόπος και σαν λαός, μέσα από τις αξίες που έχουμε παραμερίσει, για ένα ανθρώπινο μέλλον με αξιοπρέπεια και προοπτική για τις επόμενες γενιές.

Ευχαριστώ και πάλι.

Θα παρακαλούσα κάποιους φίλους bloggers να σταματήσουν να «βομβαρδίζουν» τα εισερχόμενα με spam mails, το θεωρώ πλέον ανώφελο.

Η σελίδα θα παραμείνει ανοικτή…… ποτέ δεν ξέρει κανείς, αλλά και για λόγους που οι φίλοι bloggers νομίζω ότι αντιλαμβάνονται.

Εννοείτε ότι με κάποιους φίλους, έτσι θέλω να πιστεύω άλλωστε, ότι δεν θα χαθούμε.

Αν μου επιτρέπεται θα ήθελα να κλείσω "ΚΑΠΩΣ...ΕΤΣΙ":

Το φθινόπωρο φέτος άργησε και ο ήλιος ήταν τρυφερός μαζί μας.
Και αυτό το χειμώνα θα μείνω πάλι εδώ κάτω, έρημος.
Κάνω βόλτες το απόγευμα στην άδεια παραλία, βλέπω τα κλειστά μαγαζιά με τα στόργια κατεβασμένα και σκέφτομαι πως, κάπως έτσι, γυρίζω στο χειμώνα μου δεμένος πισθάγκωνα, με τη βεβαιότητα του ίδιου του θανάτου μου.
Αγγίζω μόνο τα σημάδια πως κάποτε υπήρξα στα αχρησιμοποίητα υλικά που ο θάνατος περιφρονεί, φωτογραφίες, ενθύμια, επιστολές, σαν τη ζάχαρη που δεν προφταίνει να λιώσει στον καφέ μου και ισορροπεί, αμφίβολα, στο χείλος του φλυτζανιού.
Διακρίνω πλέον καθαρά αυτόν που με σαρκάζει, βρίσκω το πρόσωπο του κάθε μέρα, να μου μοιάζει περισσότερο.
Δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε πάντα με σπάταλη παραφορά μέσα στις παραθαλάσσιες τουριστικές κωμοπόλεις.
Αξίζει να παραμείνουμε καμιά φορά σ αυτές, να δούμε την μελλοντική τους ερήμωση σ αυτή τη πρόβα του Νοέμβρη.
Για να βεβαιωθούμε, κάποτε, πως οτι διαρκεί βιάζοντας τον καιρό, καταστρέφει αλόγιστα την ομορφιά με αντίτιμο λίγες φτηνές αναβολές.
Δεν θέλω να μελαγχολήσεις, ζήσαμε ωραία επειδή ποτέ δεν σε κράτησα τελειωτικά, επειδή έπρεπε να σε κερδίζω κάθε μέρα, όπως κερδίζει το κύμα ο άνεμος, όπως κερδίζει τον ήλιο η βροχή, έτσι όπως το τέλος που έρχεται....κέρδισε και κρατάει στα χέρια του κάποια κρυφή αρχή που αγνοούμε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Χωρίς τίτλο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Πόσες ευκαιρίες ακόμη?

Αν ονειρεύομαι; Όχι! Απλά εμπιστεύομαι... Εμάς

Πόσες ευκαιρίες ακόμη;
Ξεκινάς με την ορμή της πρώτης προσπάθειας, την φιλοδοξία της καλυτέρευσης, την ενεργητικότητα του οράματος για ένα μέλλον που έπεται, σ’ ένα παρόν που ακόμη δεν έχει «ξυπνήσει» και σ’ ένα παρελθόν που βυθίζεται.

Καταλήγεις, άλλοτε επιτυχημένα κατατρεγμένος ή αποτυχημένα βολεμένος
Σε ένα σύνολο κοινωνικό, άτυπα συνδεδεμένο με τις προσωπικές φιλοδοξίες των εκάστοτε φατριών, που ορίζουν και άγραφα θεσμοθετούν τους κανόνες της κοινωνίας.

Όμως, η κοινωνίες δεν αποτελούνται μόνο από τους (προ)εξέχοντες από το σύνολο, αλλά, και από τη βάση, το ισορροπημένο εκείνο κομμάτι της που απλά επιθυμεί να ζήσει και να απολαύσει τα απολύτως απαραίτητα.

Η έλλειψη συνοχής στο κοινωνικό σύνολο δεν οφείλεται μόνο στις διαφορετικές επιθυμίες και θέλω, αλλά και στα υποδείγματα των «αρχόντων» του. Αυτοί που επηρεάζουν, σε μεγάλο βαθμό τις ζωές μας, και προέρχονται από τα «εξέχοντα» πρόσωπα, εκείνα δηλαδή που όχι υπερτερούν σε αρετές από τους υπόλοιπους, αλλά, απλά εκμεταλλεύονται επιτυχώς την αδιαφορία των υπολοίπων για «αξιώματα»....Καθίστανται απλά εξυπνότεροι ή περισσότερο παιδευμένοι;
Πιο πονηροί ίσως...

Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχουν ως κίνητρο το όραμα ενός καλύτερου συνολικού «αύριο» αλλά ενός καλύτερου «αύριο» που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό τους.

Ο λαός, ως έννοια, είναι ένα σύνολο που εμπεριέχει και τους «εξέχοντες», κι αυτό είναι το όπλο τους, η προέλευσή τους από την ίδια μήτρα.
Οι Κάιν και οι Άβελ , που αντάλλαξαν, άλλος την αρετή του κι άλλος τη συνείδησή του, για να ξεχωρίσουν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.

Όμως, σε μια επιτυχημένη και εύρωστη – ηθικά και υλικά- κοινωνία, αυτός που πρέπει να φαίνεται και να ξεχωρίζει είναι το σύνολο και όχι το πρόσωπο.

Η επιτυχημένη κοινωνία της Ελλάδας, κι όχι του τάδε ή του δείνα.

Άρα λοιπόν, η δύναμη ανήκει στους πολίτες, κι όχι στους «άρχοντες». Εκείνοι είναι το μέσο της εξέλιξης και καλυτέρευσής μας κι όχι η αιτία. Δεν θα έπρεπε να τους ανήκει μόνο η επιτυχία, αλλά, η αποτυχία να χρεώνεται στους πολίτες.
Να αυτοχρίζονται επιτυχημένοι και να μας κατονομάζουν αποτυχημένους.

Τελείωσε το δόγμα του «όλοι φταίμε» επειδή συμμετέχουμε στην ίδια κοινωνία.
Τελείωσε ο φασισμός του «όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου»

Αρχίζει η δημοκρατία εκεί απ’ όπου ξεκίνησε, τους πολίτες.
http://elafivolion.blogspot.com/2010/12/blog-post.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Σκόρπιες σκέψεις και προβληματισμοί.

Αναζητώντας την αλήθεια, φτάνουμε πολλές φορές σε αδιέξοδο. Ποτέ όμως δεν είναι μάταιη η αναζήτηση, καθώς αναγκαζόμαστε να σκεφτούμε, να φανταστούμε και να δοκιμάσουμε νέες εναλλακτικές, ενώ ταυτόχρονα σημαδεύουμε τις αποτυχημένες προσπάθειες, έτσι ώστε να μην ακολουθήσουμε ξανά αυτόν το δρόμο. Σε τελική ανάλυση, δεν είναι μόνο ο προορισμός που αξίζει αλλά και το ταξίδι, οπότε η διαδικασία της σκέψης κρίνεται από μόνη της ωφέλιμη και εποικοδομητική για το άτομο...

Σκέψη 1η: Η νεοελληνική νοοτροπία και οι καταστροφικές της συνέπειες

Για την παρούσα κρίση έχουν κατηγορηθεί οι πάντες. Οι σάπιοι πολιτικοί, οι κακοί Ευρωπαίοι, η στρίγγλα Μέρκελ, οι ασυνείδητοι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι αδίστακτοι τραπεζίτες, οι κερδοσκόποι των αγορών, το κακό μας το ριζικό, η έλευση του Αντιχρίστου... Δημοσιογράφοι και τηλεπαρουσιαστές της πεντάρας, προκειμένου να χαϊδέψουν τα αυτιά του κοινού τους, συναγωνίζονται για το ποιος θα κατηγορήσει με περισσότερη θέρμη όλους τους προαναφερόμενους, αλλά και αρκετούς ακόμη. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, κανένα πρόσωπο των ΜΜΕ δεν έχει αναφερθεί στον σημαντικότερο παράγοντα που μας οδήγησε εδώ που φτάσαμε, ο οποίος δεν είναι άλλος από την καταστροφική νοοτροπία όλων μας. Δεν είναι ευχάριστο να αναγνωρίσεις οτι έχεις κι εσύ μερίδιο ευθύνης για την κρίση, είναι όμως απαραίτητο προκειμένου να αλλάξεις συμπεριφορά και να συνεισφέρεις στη λύση του προβλήματος....Η νοοτροπία των περισσοτέρων από εμάς παρουσιάζει αξιοσημείωτες ιδιαιτερότητες. Ενώ μοιάζει σε πολλά σημεία με την αντίστοιχη των πολιτών των δυτικών καπιταλιστικών κοινωνιών, έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τους Βαλκάνιους και Ασιάτες γείτονές μας, με τους οποίους συνυπάρξαμε για εκατοντάδες χρόνια. Ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία της είναι ο ατομισμός και η αδιαφορία για το κοινωνικό σύνολο, ο κομφορμισμός και η παράλυση της αυθόρμητης σκέψης, η ακόρεστη επιθυμία για επίδειξη, αλλά και η έμφαση στα επιφανειακά χαρακτηριστικά (εξωτερική εμφάνιση, ρούχα, αυτοκίνητο, κοινωνική θέση, επάγγελμα, κλπ), με την ταυτόχρονη υποτίμηση των βαθύτερων αξιών. Σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, οι συγκεκριμένες τάσεις χαρακτηρίζουν την πλειοψηφία των νεοελλήνων, κάτι που δεν είναι απλά δυσάρεστο, αλλά ανησυχητικό.

Ο κάθε τυπικός μικροαστός που διαμαρτύρεται για τη συμπεριφορά των πολιτικών και των κρατικών αξιωματούχων, ξεχνά πως αν ήταν στη θέση τους θα συμπεριφερόταν με παρόμοιο ή και χειρότερο τρόπο. Ο υπάλληλος που μπήκε με «μέσο» στο δημόσιο, ο αγρότης που δήλωσε ψεύτικα στοιχεία για να πάρει πολλαπλάσιες επιδοτήσεις, ο μικροεπιχειρηματίας που εξαπατά τους πελάτες του και κλέβει την εφορία, δεν διαφέρουν παρά μόνο ποσοτικά από το διεφθαρμένο υπουργό, ο οποίος χρησιμοποίησε τη μεγάλη εξουσία του για να γεμίσει τον τραπεζικό του λογαριασμό στην Ελβετία. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε οτι οι βουλευτές και οι υπουργοί προέρχονται από το λαό και είναι κατά κύριο λόγο εκφραστές της ίδιας νοοτροπίας.
Αν δεν συνειδητοποιήσουμε την πικρή πραγματικότητα, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Αν ξεκινήσουμε να ενδιαφερόμαστε έμπρακτα για το σύνολο, θα διαπιστώσουμε πως κάποια στιγμή θα ωφεληθούμε κι εμείς μέσα από αυτό. Αν τολμήσουμε να είμαστε αυθόρμητοι και αυθεντικοί, ο ρόλος μας ως πρόβατα μέσα στο κοπάδι θα αλλάξει. Αν δώσουμε έμφαση στην καλλιέργεια των ανθρώπινων αξιών αντί στην απόκτηση καταναλωτικών αγαθών, θα δώσουμε ένα καίριο πλήγμα στο εκμεταλλευτικό σύστημα του καπιταλισμού...

Σκέψη 2η: Η μισαλλοδοξία στην εξουσία

Αφορμή για το συγκεκριμένο κείμενο αποτέλεσε το σχόλιο ενός φίλου μου οτι, με βάση τα γενικώς παραδεκτά πρότυπα περί καλού και κακού, οι φανατικοί χριστιανοί είναι στην πλειοψηφία τους περισσότερο «κακοί» από το μέσο άνθρωπο. Κάποιος ανυποψίαστος παρατηρητής θα περίμενε ίσως το αντίθετο, έχοντας ακούσει οτι ο Χριστιανισμός είναι η θρησκεία της αγάπης, οτι η πίστη εξυψώνει τον άνθρωπο, κλπ. Κι όμως, είναι γεγονός οτι ανάμεσα στις τάξεις των ένθερμων χριστιανών συναντώνται κατά κόρον μισάνθρωποι, μισαλλόδοξοι, φθονεροί, παρανοϊκοί, σαδομαζοχιστικοί, βίαιοι και εκδικητικοί τύποι, σε ασύγκριτα μεγαλύτερη αναλογία από το γενικό πληθυσμό.

Έχοντας μάθει να καταπιέζουν τις σεξουαλικές και επιθετικές ορμές τους, οι περισσότεροι «θεοσεβούμενοι» έχουν συγκεντρώσει ένα τρομακτικά μεγάλο απόθεμα μίσους, το οποίο συχνά γίνεται εμφανές στην καθημερινή ζωή. Ανάλογα με την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου, αυτό το μίσος μπορεί να εκφραστεί ως παράνοια, όπου ο πιστός υποψιάζεται και εχθρεύεται τους πάντες, ως πουριτανισμός, όπου ο ασκητισμός συνυπάρχει με τη μισανθρωπία, ως ρατσισμός και ξενοφοβία ή ως έκδηλος φθόνος προς όσους χαίρονται τη ζωή, αντίθετα με αυτούς. Το θρησκόληπτο ποίμνιο θεωρεί οτι η ανοικτή εκδήλωση της επιθετικότητάς του είναι αμαρτία, ενώ προτιμά να διαποτίζεται από καταστροφικά συναισθήματα, που εκφράζονται μόνο κατακλυσμικά σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν αισθανθούν οτι η θρησκεία τους, η πίστη τους, τα ιδανικά τους δέχονται επίθεση, όπως στην τραγελαφική υπόθεση των ταυτοτήτων.
Παρατηρούμε ουκ ολίγες φορές οτι οι θρησκευτικοί ταγοί ενός τέτοιου κοπαδιού είναι αντίστοιχα κυριευμένοι από παράλογο μίσος και μοχθηρία. Ένας τέτοιος ηγέτης είναι χωρίς αμφιβολία ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, ο οποίος πιστεύω δεν χρειάζεται συστάσεις. Μόνο το κεραυνοβόλο βλέμμα του και το άκαμπτο, στρυφνό και δηλητηριώδες ύφος του φτάνουν ώστε και ο πλέον αδαής να καταλάβει οτι δεν πρόκειται για κάποιον κήρυκα της αγάπης και της συγχώρεσης... Γνωστός τηλεμαϊντανός, που συνεχώς εμφανίζεται σε παράθυρα και εκπομπές, ενώ κάνει βαρύγδουπες δηλώσεις εξ άμβωνος, προσπαθώντας να καλύψει το κενό που άφησε ο μακαριστός Χριστόδουλος (μια και ο Ιερώνυμος κρατά χαμηλούς τόνους). Σ' αυτόν λοιπόν τον απόστολο της μισαλλοδοξίας έχει ανατεθεί ο ρόλος να εκφράζει τα κατώτερα, σαδιστικά και καταστροφικά ένστικτα της ομάδας που εκπροσωπεί. Και το πετυχαίνει με εκπληκτική ευκολία!

Σκέψη 3η: Η πυξίδα της ιδεολογίας

Ένας συχνός προβληματισμός μου αφορά το κατά πόσον είναι ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες οι λύσεις που προτείνω στο blog, αλλά και στις συζητήσεις που κάνω με τις παρέες μου. Αναφέρομαι βεβαίως σε προτάσεις για σημαντικά κοινωνικά, οικονομικά ή πολιτικά θέματα και όχι σε απλά, καθημερινά ζητήματα. Είναι δυνατόν να υπάρξει ποτέ εξάλειψη της αδικίας και κοινωνική δικαιοσύνη, μπορεί να επικρατήσει ένα οικονομικό σύστημα που να προωθεί την ισότητα, τη συνεργασία και την ομοψυχία, είναι εφικτό να εφαρμοστεί στην πράξη η άμεση δημοκρατία; Ρητορικές οι ερωτήσεις μου, καθώς για κάποιες από αυτές δεν θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια, ενώ για κάποιες άλλες η απάντηση είναι μάλλον αρνητική. Ας συνεχίζουμε όμως με μερικές ακόμη αμφιβολίες...
Αξίζει να προσπαθούμε, είτε για τη διάδοση μιας τέτοιας ιδέας, που θα άλλαζε τον κόσμο προς το καλύτερο, είτε για την έμπρακτη εφαρμογή της; Είναι δυνατόν να εφαρμοστούν κοινωνικά και οικονομικά προγράμματα, όταν έχουν αναπτυχθεί μόνο στη θεωρία και σχεδόν ποτέ στην πράξη; Μπορεί η ζωώδης φύση των ανθρώπων να προσαρμοστεί στα μοντέλα που έφτιαξαν λίγοι «πεφωτισμένοι», οι οποίοι κατά κανόνα νοιάζονταν για το κοινό καλό πολύ περισσότερο από το μέσο πολίτη; Η μόνη σίγουρη απάντηση που μπορώ να δώσω είναι πως αξίζει να αγωνιστούμε. Ακόμα και αν δεν ευοδωθούν απόλυτα οι προσπάθειές μας, κάποια βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση θα γίνουν και αυτό είναι που μετράει σε τελική ανάλυση.
Για να κάνω την άποψή μου περισσότερο κατανοητή, θα καταφύγω σε ένα παράδειγμα, αυτό της πυξίδας. Όπως η πυξίδα μας δείχνει το μαγνητικό Βορά, έτσι και η ιδεολογία μας κατευθύνει στην ιδεατή και επιθυμητή κατάσταση. Στην πράξη όμως δεν χρησιμοποιούμε ποτέ την πυξίδα για να φτάσουμε στο μαγνητικό Βορά, αλλά για να πάμε κάπου βορειότερα, από λίγα μέτρα μέχρι πολλά χιλιόμετρα μακριά. Το ίδιο ισχύει και με τις ιδεολογίες, κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές ή άλλου είδους, οι οποίες μας υποδεικνύουν την επιθυμητή κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουμε. Δεν πρόκειται ποτέ ουσιαστικά να φτάσουμε στην ιδεατή κατάσταση, π.χ. την εξάλειψη των ανισοτήτων, αλλά αν χρησιμοποιούμε την ιδεολογία ως πυξίδα θα κάνουμε σίγουρα κάποια βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Όπως το πλοίο έχει το μπούσουλα για να βρίσκει το δρόμο του μέσα στην καταιγίδα, έτσι κι εμείς, σ' αυτές τις μέρες της αλλοτρίωσης και του κομφορμισμού, είναι καλό να βαδίζουμε οδηγούμενοι από κάποια ιδεολογία.
Αναδημοσίευση: http://falsefaith.blogspot.com/2010/12/blog-post.html

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Τι άλλο μας περιμένει άραγε?

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Γνωμικά...

«Σέβομαι την πίστη, αλλά η αμφιβολία είναι που σου εξασφαλίζει μια μόρφωση.»

—Wilson Mizner (Ουίλσον Μίζνερ) (1876-1933) Αμερικανός σεναριογράφος, ανεκδοτολόγος, και επιχειρηματίας.

«Αν ο θεός ήθελε να πιστεύουν σε αυτόν οι άνθρωποι, γιατί τότε εφηύρε τη λογική;»

—David Feherty (Ντέιβιντ Φέερτυ) (γεν. 1958) Διακεκριμένος πρώην επαγγελματίας παίκτης του γκολφ και νυν συγγραφέας και ραδιοφωνικός παρουσιαστής. (Αποδιδόμενο, αγνώστου πηγής.)

«Σκότωσε έναν άνθρωπο: είσαι δολοφόνος· σκότωσε ένα εκατομμύριο, κατακτητής· σκότωσέ τους όλους, Θεός.»
—Jean Rostand (Ζαν Ροστάν) (1894 – 1977) Γάλλος φιλόσοφος και βιολόγος, στο Pensées d’un Biologiste (1939· ανατυπώθηκε στο The Substance of Man, 1962, σελ. 68).
Πηγή:
http://diagoras.wordpress.com/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Εξαρση της κατάθλιψης λόγω της οικονομικής κρίσης

Στα όρια της κατάθλιψης λόγω της οικονομικής κρίσης βρίσκεται το 70% των Ελλήνων στην παραγωγική ηλικία, σύμφωνα με έρευνα που εκπονείται από την Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας. Το πρόβλημα είναι πιο έντονο στα άτομα που βιώνουν ανεργία ή μειώνεται δραματικά ο μισθός τους.

Το κύριο συναίσθημα που διαπιστώνεται είναι ο θυμός, που σημαίνει ματαίωση των προσδοκιών και της ελπίδας για οποιοδήποτε μέλλον και φόβος ότι οι πληροφορίες που ακούμε όλοι γύρω μας είναι πραγματικές.... Σύμφωνα με την ψυχολόγο Μαρία Λασιθιωτάκη, ο θυμός αυτός συνήθως εκτονώνεται είτε με οξυθυμία είτε με απάθεια ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του ατόμου. Επίσης, παρατηρούνται συναισθήματα ενοχής και ντροπής των Ελλήνων σε σύγκριση με πολίτες άλλων χωρών.

Σύμφωνα με την ίδια, η διαχείριση της κατάστασης απαιτεί δράσεις απελευθέρωσης από το συναίσθημα στέρησης. «Η αισιοδοξία, το χιούμορ και ο εστιασμός σε άλλου είδους αγαθά έξω από τα καταναλωτικά είναι ένας πολύ καλός τρόπος αντιμετώπισης», καταλήγει.
nooz.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Ένα βήμα πιο κοντά στο ελιξίριο της νεότητας.

Επιστήμονες του πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ κατάφεραν όχι απλώς να επιβραδύνουν τη γήρανση σε ποντίκια, αλλά να την αντιστρέψουν, ένα επίτευγμα που κατέστη εφικτό για πρώτη φορά και αποτελεί ένα ακόμα βήμα στο δύσκολο δρόμο για την καταπολέμηση της φθοράς των κυττάρων με το πέρασμα του χρόνου.

Στο τέρμα του ανηφορικού δρόμου βρίσκεται ο πολυπόθητος στόχος: περισσότερα χρόνια ζωής με υγεία μέχρι τα βαθιά γεράματα. Για τους πιο ευφάνταστους, υπάρχει πάντα του όραμα του Μπένζαμιν Μπάτον, όπως στην ομώνυμη ταινία με τον Μπραντ Πιτ, που όσο γερνούσε, γινόταν ολοένα πιο νέος.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του κορυφαίου στον κόσμο πανεπιστημίου, υπό τον γενετιστή Ρόναλντ ντε Πίνιο, που παρουσίασαν την εργασία τους στο περιοδικό “Nature”, σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Ντέιλι Μέιλ», κατάφεραν να μετατρέψουν αδύναμα ζώα σε υγιή, αναγεννώντας τα όργανα του σώματός τους με μια πειραματική διαδικασία, η οποία μια μέρα μπορεί να εφαρμοστεί και στην αναζωογόνηση των ανθρωπίνων οργάνων, αντιστρέφοντας ή έστω καθυστερώντας τη -μέχρι σήμερα ανεπίστρεπτη- διαδικασία γήρανσης....Τυχόν ανακάλυψη ενός «ελιξίριου» κατά της γήρανσης θα είχε καταλυτικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στο κόστος της, καθώς θα βελτιωνόταν η ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων και θα μειώνονταν τα περιστατικά άνοιας, εγκεφαλικών, καρδιοπάθειας κ.α.

«Αυτό που είδαμε σε αυτά τα ζώα δεν ήταν η επιβράδυνση ή η σταθεροποίηση της διαδικασίας γήρανσης. Είδαμε μια δραματική αντιστροφή της και αυτό ήταν απρόσμενο», δήλωσε ο Ντε Πίνιο. «Αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρατηγικές που θα βελτιώνουν τη δυνατότητα αναγέννησης των οργάνων, καθώς οι άνθρωποι γερνάνε, κι έτσι να αυξηθεί η ποιότητα της ζωής τους. Κατά πόσο θα μπορούσε να αυξηθεί και η διάρκεια ζωής, είναι ένα ερώτημα που ακόμα δεν είμαστε σε θέση να απαντήσουμε», πρόσθεσε.

Η γήρανση είναι μια διαδικασία που προκαλείται από πολλούς παράγοντες και δεν έχει ακόμα γίνει πλήρως κατανοητή από τους επιστήμονες. Ανάμεσα στις αιτίες της είναι η δράση των ελεύθερων ριζών που βλάπτουν τα κύτταρα, το κάπνισμα, η υπεριώδης ακτινοβολία, άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες κ.α.

Οι ερευνητές του Χάρβαρντ εστίασαν την προσοχή τους στη σμίκρυνση του μήκους των τελομερών. Τα περισσότερα κύτταρα του σώματος περιέχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων, όπου υπάρχει το γενετικό υλικό (DNA). Στην άκρη κάθε χρωμοσώματος υπάρχει ένα τελομερές, που αποτελείται από επαναλαμβανόμενα τμήματα DNA. Συνιστά ένα είδος βιολογικού ρολογιού που προστατεύει τα χρωμοσώματα και παράλληλα κονταίνει λίγο κάθε φορά που ένα κύτταρο διαιρείται, ώσπου τελικά το κύτταρο παύει να λειτουργεί, «γερνάει» και πεθαίνει.

Οι επιστήμονες πειραματίστηκαν με γενετικά τροποποιημένα ποντίκια, από τα οποία είχε αφαιρεθεί η τελομεράση, ένα ένζυμο που ανακαλύφθηκε στη δεκαετία του ’80 και εμποδίζει τα τελομερή να μικρύνουν ανεξέλεγκτα. Χωρίς το ένζυμο, τα ποντίκια γέρασαν πρόωρα και υπέφεραν από διάφορα προβλήματα (μείωση ικανότητας οσμής, μικρότερος εγκέφαλος, αδυναμία γονιμότητας, γαστρεντερικές βλάβες κ.α.).

Όταν όμως οι ερευνητές ενεργοποίησαν ξανά το ένζυμο με τη βοήθεια της χημικής ουσίας 4-OHT, μετά από ένα μήνα περίπου οι κατεστραμμένοι ιστοί όχι μόνο αποκατέστησαν την ομαλή λειτουργία τους, αλλά και αναζωογονήθηκαν αντιστρέφοντας την μέχρι τότε πορεία γήρανσης (μεταξύ άλλων, δημιούργησαν νέους νευρώνες στον εγκέφαλό τους και απέκτησαν ξανά γονιμότητα).

Σύμφωνα με τον Ντε Πίνιο, «σε ανθρώπινους όρους, είναι σαν να έχεις ένα 40χρονο που δείχνει πια 80χρονος και καταφέρνεις να αντιστρέψεις τη διαδικασία, ώστε να γίνεται ξανά 50χρονος. Φαίνεται πως υπάρχει ένα σημείο επιστροφής για τα γηράσκοντα όργανα, το οποίο δεν είχαμε ως τώρα εκτιμήσει σωστά»,

Όμως η επανάληψη ενός ανάλογου επιτεύγματος στους ανθρώπους θα είναι σαφώς πιο δύσκολη. Τα ποντίκια παράγουν τελομεράση σε όλη τη ζωή τους, ενώ στους ανθρώπους το ένζυμο σταματά να παράγεται στους ενηλίκους, κάτι που οι επιστήμονες θεωρούν εξελικτικό «συμβιβασμό», προκειμένου να περιορίζεται ο κίνδυνος καρκίνου από την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων. Η τεχνητή αύξηση των επιπέδων της τελομεράσης στους ανθρώπους μπορεί να επιβραδύνει τη γήρανση, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Ο Ντε Πίνιο πιστεύει όμως ότι μια θεραπεία με εισαγωγή τελομεράσης μέσω χαπιού στον ανθρώπινο οργανισμό μπορεί να είναι ασφαλής, αν γίνεται περιοδικά και μόνο σε νέους, οι οποίοι δεν έχουν ακόμα καρκινικά κύτταρα κρυμμένα κάπου μέσα στα σώμα τους. Όπως είπε, κανένα ποντίκι δεν ανέπτυξε καρκίνο μετά την θεραπεία. Οι ερευνητές ήδη μελετούν κατά πόσο η μέθοδός τους μπορεί να επεκτείνει τη διάρκεια ζωής των πειραματόζωων, πέρα από το να επιτρέπει να ζήσουν υγιείς ζωές μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Ο δρ Στίβεν Αρτάντι, ειδικός στα τελομερή στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ των ΗΠΑ, χαιρέτισε την ανακάλυψη, αλλά προειδοποίησε ότι οποιοδήποτε αντι-γηραντικό φάρμακο για τους ανθρώπους απέχει τουλάχιστον μια δεκαετία. Άλλοι ερευνητές όμως εμφανίστηκαν ακόμα πιο επιφυλακτικοί, λόγω των κινδύνων εμφάνισης καρκίνου και του γεγονότος ότι στους ανθρώπους η σταδιακή σμίκρυνση των τελομερών δεν είναι η μοναδική, ούτε ίσως καν η κυριότερη, αιτία γήρανσης.

Ο Ντε Πίνιο το παραδέχεται αυτό, αλλά επιμένει ότι αξίζει τον κόπο να δοκιμαστεί η αντι-γηραντική θεραπεία με τελομεράση, σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες που πιθανώς στο μέλλον θα έχουν ανακαλυφθεί και οι οποίες θα στοχεύουν σε άλλες βιοχημικές διαδικασίες της γήρανσης, πέρα από τα τελομερή.

Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/vaop/ncurrent/full/nature09603.html
ΑΠΕ - ΜΠΕ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Παζάρι - Bazzar

ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΧΕΡΣΟΝΉΣΟΥ

ΒΡΙΤΟΜΑΡΤΙΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας καλούμε στο 9ον Χριστουγεννιάτικο Παζάρι μας που θα γίνει

ΚΥΡΙΑΚΗ 12-12-2010, ώρα 16.00 στην πλατεία της Εκκλησίας ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ στο Λ.Χερσονήσου....Θα ετοιμάσουμε γλυκά από διάφορα μέρη του κόσμου, καθώς

και παραδοσιακά γιορτινά ελληνικά γλυκίσματα, βάφλες, ποτά όπως το Σουηδικό

Gluk (κρασί με μπαχαρικά) , διάφορα λικέρ και Mojitos , ζεστή σοκολάτα και

καφέ. Επίσης θα έχουμε σουβλάκια και hot dog.

Φτιάχνουμε διάφορα χειροποίητα χριστουγεννιάτικα είδη δώρων όπως

κηροπήγια, διακοσμημένες κανέλλες, χριστ. στεφάνια, συνθέσεις, window colours,

αρκουδάκια , κούκλες και πολλά άλλα δώρα που φέρνουν χαρά και γιορτινό χρώμα.

Θα παρουσιάσουμε γιορτινό πρόγραμμα με κάλαντα, χορωδίες, τη μπάντα του Δήμου

μας , χορογραφίες και πολλές άλλες εκπλήξεις.

Παράλληλα θα διασκεδάσουμε με διάφορα happening όπως φωτογραφίες με τον

Άη-Βασίλη, το παιχνίδι του ψαρά, σκάκι, διαγωνισμό ζωγραφικής, καρουζέλ,

χειροτεχνίες και κατασκευές για τους μικρούς επισκέπτες στους οποίους ο

Άη-Βασίλης θα μοιράζει καραμέλλες.

Θα υπάρχει λαχειοφόρος αγορά (1 Ευρώ ο λαχνός) με πλούσια δώρα από τα καταστήματα της περιοχής.

Συμμετέχουν ο Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Χερσονήσου, το Πνευματικό

Κέντρο Χερσονήσου, το ΚΑΠΗ, ο Πολ. Σύλ ΄΄Χερσόνησος΄΄, το Φιλόπτωχο Ταμείο

Άνω Χερσονήσου, το Πνευματικό Κέντρο Ενορίας Χερσονήσου, SOU BAHK DO, ο Βρεφονηπιακός Στ. ΄΄Ζουζουνάκια΄΄ , η Σκακιστική Ακαδημία Χερσονήσου και η

Σχολή Χορού Art Ballet.

Tα έσοδα από το Παζάρι θα διατεθούν στο ΄΄ΕΥ ΖΩ με τον καρκίνο΄΄,στον Ξενώνα

για την κακοποιημένη γυναίκα και το παιδί ,στο Σπίτι των Αγγέλλων΄΄ (οι οποίοι

συμμετέχουν επίσης στο Παζάρι) και για διάφορους άλλους φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Στην προσπάθειά μας αυτή έχουμε τη στήριξη του Δήμου Χερσονήσου.

Ελάτε να γιορτάσουμε όλοι μαζί - μικροί και μεγάλοι!

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!!!!

Δ.Σ. ΒΡΙΤΟΜΑΡΤΙΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Η ʽμπλόφαʼ της Τρόικας

Αν και η Ιρλανδία προσέφυγε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης πρόσφατα έχει λάβει δημοσιονομικά μέτρα υπό τις οδηγίες και την εποπτεία του ΔΝΤ από το 2008. Τότε, κυβέρνηση και ΔΝΤ είχαν ορίσει ως βασικό στόχο τη μείωση του ελλείμματος στο 3% μέχρι το 2014, κάτι που οι περισσότεροι καλοί αναλυτές θεώρησαν ανεδαφικό.

Δύο χρόνια αργότερα και αφού η Ιρλανδία πήρε τα εύσημα για τη δημοσιονομική της προσπάθεια όχι μόνο αναγκάστηκε να προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης αλλά ακόμη και μετά από αυτήν την εξέλιξη, που υποτίθεται ότι στηρίζει και προστατεύει τη χώρα από χρηματοπιστωτικές αναταράξεις, το ΔΝΤ προέβλεψε ότι η επίτευξη του στόχου για το έλλειμμα δεν πρόκειται να επιτευχθεί στο 2014 και ήδη η ημερομηνία μεταφέρθηκε στο 2015.... Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι το ΔΝΤ παραδέχτηκε ότι ήταν υπερβολικά φιλόδοξο όταν έκανε τη σχετική και άλλες προβλέψεις. Η δήλωση αυτή αποτελεί επιβεβαίωση για τις αγορές ότι οι προβλέψεις του ΔΝΤ που φαίνονται πολύ καλές για να είναι αληθινές μάλλον δεν είναι τελικά αληθινές και αυτός είναι ένας βασικός λόγος που τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων συντηρούνται στα ύψη αφού μετά την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου οι επενδυτές προεξοφλούν την ανάγκη παράτασης του χρονικού ορίου επίτευξης των οικονομικών στόχων.

Το ίδιο συνέβαινε και με το χρονικό περιθώριο αποπληρωμής του δανείου της Ελλάδας για το οποίο σύμφωνα με αποκλειστικά στοιχεία από το panagiotouvip.com οι επενδυτές έδιναν πιθανότητα επιμήκυνσης της τάξης του 99% και τελικά δικαιώθηκαν.

Έτσι, επιβεβαιώνεται ότι τα πολύ φιλόδοξα σχέδια του ΔΝΤ μπορεί να δίνουν την ψευδαίσθηση στους πολίτες ότι τα βάσανα τους θα τελειώσουν γρηγορότερα αλλά τελικά κάνουν διπλή ζημία αφού ασκούν αυξητικές πιέσεις στα επιτόκια δανεισμού καθώς οι επενδυτές δεν πείθονται για την αξιοπιστία τους αλλά και πτωτικές πιέσεις στην ψυχολογία των πολιτών όταν επιβεβαιωθεί πως δε μπορούν να υλοποιηθούν ενός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων.

Αν έδειξε κάτι η επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής του ελληνικού δανείου αυτό είναι ότι το Μνημόνιο μπορεί να αλλάξει αρκεί η τροποποίηση να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τρόικας. Μέσα στα πλαίσια αυτής της λογικής αξίζει να αναρωτηθεί κανείς τί θα συνέφερε στην Τρόικα να πράξει αν η Ελλάδα δεν κατάφερνε να εκπληρώσει κάποιους από τους όρους του Μνημονίου στην ώρα της. Σίγουρα όχι να την αφήσει να πτωχεύσει, καθώς αυτό ακριβώς είναι που προσπαθεί να αποτρέψει από την αρχή, προστατεύοντας τους δανειστές, τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και το ευρώ.

Έτσι στην πραγματικότητα το πιο πιθανό είναι ακόμη και αν η Ελλάδα αποτύχει στην εκπλήρωση κάποιων από τους στόχους του Μνημονίου να μη συμβεί απολύτως τίποτε άλλο από το να παραταθεί το χρονικό περιθώριο εκπλήρωσης τους, τουλάχιστον όσο η προσπάθεια αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής κρίσης βρίσκεται σε εξέλιξη. Ειδάλλως και αν η Τρόικα αποφασίσει να υλοποιήσει την απειλή της και να σταματήσει την παροχή δανείων στην Ελλάδα θα πυροδοτήσει την απογείωση των επιτοκίων δανεισμού όχι μόνο της Πορτογαλίας, η οποία έχει, ήδη πτωχεύσει χρηματοπιστωτικά αλλά και της Ισπανίας και της Ιταλίας, δημιουργώντας ταχύτητα ένα πρόβλημα αξίας μεγαλύτερης του ενάμιση τρις ευρώ, το οποίο θα δυσκολευτεί πολύ να χρηματοδοτήσει και να διαχειριστεί.

Τα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν πως τόσο η Τρόικα όσο η ελληνική κυβέρνηση φοβούνται πως αν γίνει αντιληπτό ότι υπάρχει έστω και η παραμικρή δυνατότητα για ελαστικότητα από την πλευρά της πρώτης, τότε το πρόγραμμα που έχει εκπονηθεί θα είναι πολύ πιο δύσκολο να υλοποιηθεί καθώς οι κοινωνικές αντιδράσεις και πιέσεις θα αυξηθούν κατακόρυφα.

Συμπερασματικά όσο συμφέρει στην Τρόικα η Ελλάδα να μην πτωχεύσει το πιθανότερο θα είναι αυτό να μη συμβεί, ασχέτως της απόλυτης επίτευξης στόχων εντός χρονικών ορίων και ασχέτως δημοσιονομικών ή άλλων παραπτωμάτων κλπ. Αντίθετα, αν φτάσει κάποια στιγμή που αυτό θα είναι αδιάφορο για την Τρόικα ή και ευνοϊκό για τα συμφέροντα της, τότε θα είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί.

Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
info@ekta1.gr
sofokleous10.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

"Αυτό που κινεί αθέατα τα νήματα των εξελίξεων είναι οι ξέφρενες επιθυμίες μας..."

Τι είχε το κουτί της Πανδώρας μέσα;

Η ιστορία δεν μας λέει για αυτό τίποτα. Ο Ησίοδος μας άφησε να το βρούμε μόνοι μας. Κάποια αόριστα μόνο μουρμούρισαν οι κατοπινοί του. Ήθελε να κοπιάσουμε ίσως όπως συνηθιζόταν τότε. Του διέφυγε ότι μπορεί να μην ξανασκεφτόμασταν ποτέ οι άνθρωποι. Να μην μας ενδιέφερε καθόλου το θέμα. Στη δε πολυαγαπημένη του πατρίδα μισήσαμε την σκέψη όσο τίποτα. Την διώξαμε από τις πόλεις κλοτσηδόν αμέσως μόλις αυτός πέθανε, αμέσως μόλις τελείωσε αυτή η βασανιστική περίοδος της φιλοσοφίας. Μάλιστα περιμέναμε μουλωχτά λίγα χρόνια ακόμα, να φύγουν και οι υπόλοιποι μεγάλοι στοχαστές από τις γύρω πόλεις και μείναμε μόνοι μας. Αυτό ήταν. Τρελαθήκαμε από την χαρά μας, αρχίσαμε τα γλέντια και τους χορούς. Τρίβαμε τα χέρια μας από ικανοποίηση, γλυτώσαμε από δαύτους. Στη θέση τους βάλαμε δικηγόρους και επιχειρηματίες. Απελευθερωθήκαμε. Μας ενοχλούσε φοβερά αυτή η πουτάνα η σκέψη.
Έτσι καθαρίσαμε με αυτό το βαρύ παρελθόν. Πέσαμε στον λήθαργο της πνευματικής οκνηρίας και ησυχάσαμε. Βρήκαμε μια εύκολη φτηνή πατέντα εύχρηστη στον καθένα, μόνο και μόνο για να συνεννοούμαστε και κυρίως να αγοράζουμε στα μαγαζιά.... Δεν χρειαζόμασταν τίποτα περισσότερο. Μιλάω για όλο τον πλανήτη. Εμείς εδώ το παρακάναμε, ξεπεράσαμε όλους τους άλλους. Αντικαταστήσαμε την σκέψη με εξυπνάδες και ευφυολογήματα στις παρέες, ώσπου στο τέλος που το ζούμε τώρα, σκαρώσαμε την λεγόμενη λογική πασόκ. Ένα κάτι σαν φάρμακο, μια πανάκεια, μια κορτιζόνη που απαντούσε σε όλα. Που έκανε το άσπρο μαύρο και το μαύρο άσπρο. Μια λογική που έμαθε απ έξω και ανακατωτά όλος ο λαός και η εργατική του τάξη με επί κεφαλής τους συνδικαλιστάδες του. Μα είναι τόσο μεγάλο το χρονικό διάστημα που μας διηγείστε από τον Ησίοδο έως σήμερα. Συμφωνώ, αυτό το αδύνατο προσπαθώ να καταδείξω, γιατί έχουν βγει τα τσακάλια της παραπληροφόρησης ή της ανοησίας όταν σπανίως δεν είναι εγκάθετοι των εκδοτών και των τραπεζιτών, και σας λένε ακατανοησίες και ασυναρτησίες. Ούτε οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν τα λεγόμενά τους. Παρουσιάζουν την κρίση ως ανεξήγητη, ως φυσικό φαινόμενο, ως μοιραίο κακό, κάτι σαν νεροποντή ή σεισμό, χωρίς φταίχτες και επιτελικά κατασκευασμένες αιτίες, οργανωμένες πολιτικές και συμφέροντα.
.
•
Όμως όλα ξεκαθαρίζουν σιγά σιγά στον πλανήτη. Τα γεγονότα φωτίζονται από ένα αργό ξημέρωμα που κρατάει κάποιες δεκαετίες τώρα. Από τότε που έσκασε μύτη για πρώτη φορά η αφθονία και η υπεραφθονία. Αρχίσαμε να τρώμε και να καταναλώνουμε ξέφρενα. Νομίζαμε ότι ήταν καλό. Δεν ξέραμε ότι θα χάναμε τη δουλειά μας, ότι έκρυβε το αντίθετο από αυτό που έδειχνε, την επιστροφή στην πείνα. Ούτε εμείς ούτε οι ευρωπαίοι συμπολίτες μας. Λιγδώσαμε το άντερό μας αλλά χάσαμε το μέτρο. Γίναμε όλοι υπέρβαροι. Αυτό που κινεί αθέατα τα νήματα των εξελίξεων είναι οι ξέφρενες επιθυμίες μας και λιγότερο ο συνεργάτης τους, το κεφάλαιο. Αυτό είναι που χρειάζεται να καταλάβουμε αμέσως και για πρώτη φορά στις νέες οικονομικές εποχές που δημιουργήθηκαν. Το κεφάλαιο από μόνο του είναι παροπλισμένο, αχρηστεμένο, περιορισμένο κυρίως. Μουχλιάζει στα σεντούκια και τις τράπεζες. Οι επιθυμίες μας το συντηρούν, το αναζωογονούν, του δίνουν λόγο ύπαρξης. Σε ένα σώφρονα άνθρωπο που δεν δανείζεται και δεν καταναλώνει, δεν έχει πέραση ο χρηματιστής και το κεφάλαιό του, καταποντίζεται και γυρίζει απογοητευμένο πάλι στο πιθάρι και μπαίνει μόνο του μέσα και κλειδώνεται. Να ξεχάσει, να παρηγορηθεί που δεν βρήκε έξω επιθυμίες να το ποτίσουν, να μας ξεσκίσει.
•
Αφρίζει όταν δεν δανειζόμαστε. Αυτό μαθαίνουμε μόλις τώρα αυτούς τους τελευταίους μήνες παγκόσμια. Μας επιτίθεται, μας απειλεί να δανειζόμαστε, να μας έχει στο χέρι. Οι επιθυμίες ήταν που ξέφυγαν από το πιθάρι της Πανδώρας. Αυτές μαζί με τους τοκογλύφους. Η σοφία της φύσης τα έφτιαξε μαζί αυτά, αδιαχώριστα. Του ξέφυγαν από το πιθάρι και τις κυνηγάει έξω να τις ξαναρπάξει. Μόλις τώρα μάθαμε μετά από πολλές χιλιετίες, τι έλεγε ο μύθος. Πίσω από όλα αυτά που συμβαίνουν στην ευρώπη χασκογελάει η αφθονία. Πίσω από τα ιλιγγιώδη δάνεια και τις επερχόμενες πτωχεύσεις. Αυτή η κερκόπορτα του ανθρώπου. Είναι το περίσσευμα που διψάνε να αρπάξουν οι τοκογλύφοι και μας παστώνουν με ψευδείς ανάγκες και διαφημιστική προπαγάνδα.
•
Αν κάτι χρειάζεται να κάνουμε στην μουχλιασμένη από την μακραίωνη αχρηστία συνείδησή μας, είναι να επέμβουμε στις επιθυμίες μας δραστικά. Να τις αναχαιτίσουμε ή τουλάχιστον να τις τιθασεύσουμε οπωσδήποτε. Όπως κόβουμε το τσιγάρο ή όπως αποτοξινωνόμαστε λίγο πριν το θάνατό μας από βαριά ναρκωτικά.
Έτσι ακριβώς πρέπει για να γλυτώσουμε από τις βιτρίνες και τους διαφημιστές. Να ξαναγίνουμε ολιγαρκείς και μετρημένοι στα ψώνια μας. Γιατί η αφθονία που μπλέξαμε και η υπερκατανάλωση που γεννά, είναι μια βαριά αρρώστια της ψυχής μας και το ξέρουμε μάλιστα. Για να ζούμε εμείς και όχι αυτές. Θέλοντας και μη το θέμα αυτό το συναντάω συνέχεια μπροστά μου, γιαυτό αναφέρομαι πάλι και πάλι. Είναι το πρώτο θέμα της εποχής μας.
•
Πρόκειται για μεγάλο πόλεμο με πολλές αιματηρές μάχες, που εύχομαι να αρχίσουν να καταλαβαίνουν κάποιοι. Κάθε τι που σαν χώρα, σαν άτομο, σαν οικογένεια δεν μπορώ να το αγοράσω, δεν το αγοράζω. Δεν το αγγίζω. Ούτε δανείζομαι να το πάρω. Πάει και τελείωσε. Πρέπει να ξαναμάθουμε έτσι. Καυτό είναι το φάρμακο και είναι δωρεάν να έχουμε υπ΄όψιν μας. Κι ούτε το αφήνω να γίνει ψυχολογικό απωθημένο μέσα μου. Το περνάω στη συλλογική βοήθεια, στη συζήτηση μαζί της. Ποτέ μα ποτέ δεν δανείζομαι συμπολίτη για επιθυμίες. Το ίδιο ισχύει και για σας Ιρλανδοί φίλοι, Πορτογάλοι, Ισπανοί και όσοι γυροφέρνετε στο λάκκο των επιθυμιών σας.
•
Μπήκατε και μπήκαμε σε μια περιπέτεια από την λαιμαργία του ματιού.
Φτάσαμε μέσα από τις σειρήνες της αγοράς στις βιτρίνες της αγοράς. Αποτέλεσμα να μην μπορούμε λαοί ολόκληροι να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες αφού ασχολούμαστε μόνο με τις επιθυμίες μας. Αυτό και μόνο κρύβεται πίσω από αυτή την τεράστια παγκόσμια κρίση. Αυτό κρυφογελάει χαιρέκακα πίσω από όλα αυτά. Το ψύχραιμο μάτι του παρατηρητή που είναι έξω από αυτόν το χορό της κατανάλωσης των άχρηστων με δανικά, δεν το πιστεύει αυτό που γίνεται είκοσι χρόνια. Αν δεν είναι κανείς εξυπνάκιας οικονομολόγος, να αναλύει περισπούδαστα από τηλεοράσεως το οφθαλμοφανές, αυτό που ο κάθε πολίτης αντιλαμβάνεται αμέσως, θα καταλάβει αμέσως ότι ο εκμαυλισμός των επιθυμιών μας είναι αίτιο και δημιουργία αυτής της κατάντιας. Ο εκμαυλισμός των αισθήσεών μας. Δεν υπάρχει μέλλον ούτε δικό μας ούτε του ίδιου του πλανήτη και των όντων του. Τίποτα άλλο μυστηριώδες και αδιερεύνητο δεν συμβαίνει. Αντίθετα από τις τσιρίδες και τις κραυγές των επιχειρηματιών για ανάπτυξη και πλήρη κατάργηση όλων των εργασιακών νόμων, όχι άλλη ανάπτυξη πρέπει να λέμε εμείς. Η ανάπτυξη είναι συμφορά και μόνο. Γιατί δεν πήγε ποτέ στον κόσμο παρά στις τσέπες των βιομηχάνων και επιχειρηματιών. Έχουμε υπέρ αρκετή δεν την χρειαζόμαστε. Νοικοκύρεμα θέλουμε. Πολιτικό οικονομικό, κοινωνικό. Και όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, θα του σχίζει η ζωή και η πραγματικότητα τα διπλώματά του όπως ήδη όρχησε να σχίζει παγκόσμια.
•
Και φυσικά καιροφυλακτούν τοκογλύφοι και άλλου είδους πτωματοφάγα και αρπαχτικά πάνω από το ετοιμόρροπο κουφάρι μας, να τσακίσουν τους πάντες και να νομιμοποιήσουν κυρίως τους εαυτούς τους τώρα που τους εμφανίστηκε για πρώτη φορά αυτή η τόσο μεγάλη ευκαιρία, η τόσο απρόσμενη και απροσδόκητη τύχη. Να νομιμοποιήσουν και να διαιωνίσουν αυτή την κατάσταση τρίβοντας τα χέρια τους για την εγκληματική επιτυχία τους, που βλέπουν τον κάθε ξελιγωμένο ινδιάνο να δουλεύει για αυτούς για να αγοράσει τις χάντρες της Ερμού.
•
Γιατί φίλοι μου, η άρνηση είναι μεγαλειώδης συνειδησιακή πράξη. Συγγνώμη, αλλά δεν φαντάζεστε τι κολοσσιαία σημασία έχει για την ζωή μας και την ιστορία της ανθρωπότητας. Της ίδιας της φύσης. Είναι η αρετή του ατόμου. Και δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη τέτοια επιλογή και προσπάθεια του ανθρώπου. Είναι ο μέγιστος καρπός της ελλογικότητας, όπως ξανάλεγα πριν χρόνια. Είναι αυτή που λέει όχι σε όλα αυτά και εκτοξεύει τον άνθρωπο στα ουράνια, τον πάει στο σύμπαν. Που τον στέλνει να συναντηθεί με τις άλλες ελλογικότητες , με τα άλλα σκεφτόμενα όντα του σύμπαντος, με την σωφροσύνη και την σοφία τους, έτη φωτός μακριά από τα χρηματιστήρια και τα μαλακισμένα τους κέρδη. Και ας μη ρωτήσει ο προβοκάτορας: που ξέρουμε ότι αυτοί θα είναι καλύτεροι από εμάς.
•
Είναι πάρα πάρα πολύ απλό, σε σημείο που δεν φαίνεται, που δεν μπορείς να το αναγνωρίσεις. Η αφθονία μας έφαγε τα σωθικά. Μας διέλυσε σαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τα μυαλά. Δεν μπορούμε να αντιδράσουμε στο ελάχιστο. Φτάσαμε να μιλάτε ανενδοίαστα για σόπινκ θέραπι ως κάτι το φυσιολογικό. Από την ελευθερία των βουνών στην ελευθερία των βιτρινών άχρηστα ζώντα. Παίξατε και χάσαμε σαν είδος. Η φύση σας απέρριψε πλήρως. Μας απέρριψε αν προτιμάτε. Και το έκανε πρώτα οικολογικά, πριν το κάνει βίαια ως πολιτική, κοινωνιολογία και οικονομία.

Το πιθάρι λοιπόν είχε μέσα φυλακισμένους τους τοκογλύφους και τις επιθυμίες μας.
http://nefestoras1.blogspot.com/2010/12/blog-post.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Γιατί το iPad never can be a newspaper!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Άνδρας ή γυναίκα; Εξαρτάται από την οπτική γωνία!

Νευροεπιστήμονες των πανεπιστημίων «Χάρβαρντ» και «ΜΙΤ» των ΗΠΑ έκαναν για πρώτη φορά μια αναπάντεχη ανακάλυψη: ο ανθρώπινος εγκέφαλος βλέπει μερικά πρόσωπα ως ανδρικά όταν εμφανίζονται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του οπτικού πεδίου του, και ως γυναικεία όταν εμφανίζονται σε μια διαφορετική περιοχή.

Η μελέτη ανατρέπει ένα μακρόχρονο αξίωμα της νευροεπιστήμης, ότι το πώς ο εγκέφαλος βλέπει ένα αντικείμενο, δεν εξαρτάται από το σε ποιο ακριβώς σημείο του οπτικού πεδίου του παρατηρητή αυτό εμφανίζεται.

Οι ερευνητές, υπό τον Αράς Αφράζ του Ινστιτούτου Ερευνών για τον Εγκέφαλο "ΜακΓκάβερν" του ΜΙΤ, που δημοσίευσαν τη σχετική έρευνα στο περιοδικό βιολογίας "Current Biology", χαρακτήρισαν ως "απρόβλεπτο" το εύρημα τους, ότι δηλαδή είναι δυνατό ένας άνθρωπος να κοιτάζει ένα πρόσωπο και να τού φαίνεται διαφορετικού φύλου, ανάλογα με την οπτική γωνία από την οποία το παρατηρεί....Στην καθημερινή ζωή το φαινόμενο αυτό περνά απαρατήρητο, επειδή ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί και άλλα στοιχεία (μαλλιά, ρούχα κ.α.) για να συμπεράνει το φύλο του προσώπου απέναντί του. Όταν όμως, όπως έδειξαν τα πειράματα των επιστημόνων, δημιουργούνται πρόσωπα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, τα οποία είναι σκοπίμως απαλλαγμένα από δευτερεύοντα χαρακτηριστικά ενδεικτικά του φύλου, τότε έρχεται στο προσκήνιο η εγγενής τάση του εγκεφάλου να κρίνει το φύλο ανάλογα με την τοποθεσία του προσώπου σε σχέση με την οπτική γωνία του παρατηρητή.

Οι ερευνητές έδειξαν στην οθόνη σε εθελοντές μια μεγάλη γκάμα προσώπων, από πολύ αρρενωπών έως πολύ θηλυκών, και τούς ζήτησαν να τα ταξινομήσουν κατά φύλο. Όσο πιο "ενδιάμεσα" (πιο ανδρόγυνα) ήσαν τα δημιουργημένα από τον υπολογιστή πρόσωπα, τόσο περισσότερο οι εθελοντές (που έπρεπε να κοιτάζουν στο κέντρο της οθόνης) τα έβλεπαν ως αρσενικά ή θηλυκά, ανάλογα με το πού ακριβώς αυτά εμφανίζονταν στο οπτικό πεδίο τους σε διάφορα σημεία της οθόνης.

Δεν ακολουθούσαν, όμως, όλοι οι άνθρωποι τα ίδια πρότυπα, καθώς διαφορετικοί εθελοντές είχαν διαφορετικές τάσεις. Μερικοί έκριναν τα πιο ανδρόγυνα πρόσωπα ως γυναικεία κάθε φορά που εμφανίζονταν στην πάνω δεξιά γωνία της οθόνης, ενώ άλλοι έκριναν ως ανδρικά τα πρόσωπα που εμφανίζονταν στην ίδια ακριβώς γωνία. Όμως οι άνθρωποι, ανάλογα με την διαφορετική ομάδα "προκατάληψης" που άνηκαν, έτειναν να κάνουν πάντα την ίδια αξιολόγηση του φύλου.

Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.cell.com/current-biology/abstract/S0960-9822(10)01442-9

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

sibilla - σίβυλλα: Τώρα οι ευρωπαίοι τραπεζίτες θέλουν να ελέγξουν και τη γνώση με τη βία!

sibilla - σίβυλλα: Τώρα οι ευρωπαίοι τραπεζίτες θέλουν να ελέγξουν και τη γνώση με τη βία!


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...