Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Βγάλτε το άχτι σας...


Καταπληκτικά παιχνίδια για να βγάλετε το άχτι σας!!
ΚΛΙΚ στους παρακάτω συνδέσμους:


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Έρχεται «κούρεμα» αποδόσεων στους καταθέτες!


Η επανεμφάνιση της «αιμορραγίας» καταθέσεων από το τραπεζικό σύστημα τον Νοέμβριο και το άδοξο τέλος των προσπαθειών επανόδου στη διατραπεζική αγορά έφερε και πάλι τις τράπεζες στα πρόθυρα «πολέμου» επιτοκίων για την προσέλκυση καταθετών. Ο «πόλεμος» τελικά αποφεύγεται, σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Β», με «συμφωνία κορυφής» υπό την εποπτεία του Παπακωνσταντίνου-Προβόπουλου, η οποία άνοιξε από χθες το δρόμο για μεγαλύτερες «ενέσεις» ρευστότητας από την ΕΚΤ και… κούρεμα αποδόσεων στους καταθέτες.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν, ότι στη χθεσινή συνάντηση των κορυφαίων τραπεζιτών της χώρας με τον υπουργό Οικονομικών και το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος οριστικοποιήθηκε η συμφωνία για τη «μοιρασιά» μεταξύ των μεγάλων τραπεζών, που θα λάβουν τη μερίδια του λέοντος, του νέου «πακέτου» κρατικών εγγυήσεων, ύψους 25 δις. ευρώ....Για να προχωρήσει η συμφωνία, το υπουργείο Οικονομικών δέχθηκε να… κάνει γαργάρα προς το παρόν την υπουργική απόφαση που είχε εκδώσει μέσα στο καλοκαίρι, στην οποία έχει αναφερθεί με πρόσφατο δημοσίευμά του το «Β». Αν εφαρμοζόταν η απόφαση, οι περισσότερες, αν όχι όλες, οι τράπεζες που θα λάβουν τις εγγυήσεις θα ήταν υποχρεωμένες να υποβάλουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχέδια βιωσιμότητας, για να αποδείξουν ότι «στέκονται» και χωρίς τις κρατικές εγγυήσεις. Αν τα σχέδια αυτά δεν ήταν αρκούντως πειστικά, οι τράπεζες θα ήταν εκτεθειμένες στον κίνδυνο να τους επιβληθεί σχέδιο αναδιάρθρωσης από την Κομισιόν, για τη διασφάλιση της βιωσιμότητάς τους.

Οι τεράστιες ενισχύσεις ρευστότητας που θα λάβουν και πάλι οι τράπεζες, ύστερα από τα 15 δις. ευρώ του πρώτου σχετικού «πακέτου» και τα πρόσθετα 15 δις. ευρώ που έλαβαν φέτος, δίνουν στις τράπεζες επαρκή «πυρομαχικά» ρευστότητας, ώστε να διαβούν και πάλι το κατώφλι των… φιλόξενων μηχανισμών παροχής χρηματοδοτήσεων από την ΕΚΤ, ώστε να μειωθεί η ενοχλητική και επιζήμια εξάρτησή τους από τους καταθέτες, οι οποίοι εκτιμάται ότι τον Νοέμβριο απέσυραν περί τα 2 δις. ευρώ, λόγω της επιδείνωσης της κρίσης στην Ευρωζώνη και των ανησυχιών για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

Ήδη, κορυφαία στελέχη τραπεζών ενημέρωναν από χθες τους αναλυτές των χρηματιστηριακών οίκων, ότι με την αποδέσμευση των 25 δις. ευρώ θα μπορέσουν να αποκλιμακώσουν το προσεχές διάστημα τα επιτόκια των προθεσμιακών καταθέσεων, που ήδη τις τελευταίες ημέρες ακόμη και για σχετικά μικρά ποσά είχαν τάσεις… φυγής από το επίπεδο του 4%, ενώ για μεγαλύτερα ποσά κυκλοφορούν και πάλι φήμες ότι προσφέρονταν αποδόσεις που… έβγαζαν μάτια, ιδιαίτερα από τράπεζες με σοβαρά προβλήματα ρευστότητας.

Η κυβέρνηση επιχείρησε, σύμφωνα με πληροφορίες, να εξασφαλίσει κάποιες δεσμεύσεις των τραπεζιτών, ότι οι νέες ενισχύσεις ρευστότητας δεν θα ανοίξουν μόνο το δρόμο για… τσεκούρωμα αποδόσεων των καταθετών, αλλά και για περισσότερες χρηματοδοτήσεις στις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές. Όμως, οι πληροφορίες του «Β» αναφέρουν, ότι το υπουργείο Οικονομικών «έφαγε πόρτα» άλλη μια φορά από τους τραπεζίτες, οι οποίοι περιμένουν πρώτα να «πιάσουν ταβάνι» οι επισφάλειες σε αυτή την καθοδική φάση του οικονομικού κύκλου και να διευθετήσουν σε μονιμότερη βάση τα προβλήματα ρευστότητας, πριν ανοίξουν και πάλι τις στρόφιγγες των χορηγήσεων.

Η χθεσινή «συνάντηση κορυφής» για τη χάραξη πορείας του τραπεζικού συστήματος τους επόμενους μήνες επικεντρώθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, και στα stress test που είναι υποχρεωμένη, βάσει του μνημονίου, να διενεργεί η Τράπεζα της Ελλάδος και να παραδίδει στην τρόικα τα αποτελέσματά τους το αργότερο 15 ημέρες μετά το τέλος κάθε τριμήνου. Επειδή, όμως, το μνημόνιο φαίνεται ότι δεν τηρείται με ευλάβεια, όταν οι υποχρεώσεις που επιβάλλει θίγουν το τραπεζικό σύστημα, από τον περασμένο μήνα είχε ανακοινωθεί η αναβολή των ελέγχων ως το τέλος του χρόνου.

Παρότι για το θέμα των stress test δεν «διέρρευσαν» πολλά από τους παριστάμενους στη χθεσινή συνάντηση (για ευνόητους λόγους…), εκτιμάται ότι τα τεστ αντοχής θα αρχίσουν από το τέλος του πρώτου τριμήνου 2011, όταν θα μπορούν (ύστερα από τον αγώνα δρόμου των τραπεζών για άντληση κεφαλαίου) να βγάλουν ευπρόσωπα αποτελέσματα.

Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι η χθεσινή συνάντηση έλαβε χώρα εν αναμονή των κρίσιμων ανακοινώσεων που αναμένονται την Πέμπτη από την ΕΚΤ, η οποία αναμένεται να ανακοινώσει τις αποφάσεις της για την τύχη των έκτακτων μέτρων παροχής ρευστότητας στις τράπεζες. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Β», οι εμπορικοί τραπεζίτες ενημερώθηκαν από τον κ. Γ. Προβόπουλο, ότι η ΕΚΤ προσανατολίζεται να αναβάλει τουλάχιστον μέχρι το τέλος του α’ τριμήνου του 2011 την απόφαση για απόσυρση των έκτακτων μέτρων.

Στις αποφάσεις της Φραγκφούρτης βαραίνει η αρνητική υποδοχή από τη διατραπεζική αγορά και την αγορά ομολόγων των αποφάσεων για διάσωση της Ιρλανδίας, επιμήκυνση του ελληνικού δανείου και μορφοποίηση του νέου μόνιμου μηχανισμού στήριξης της Ευρωζώνης. Οι χρηματοδοτικές συνθήκες για τις ασθενείς τράπεζες παρέμειναν και χθες εξαιρετικά «σφιχτές». Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι ακόμη και ορισμένες ασθενείς τράπεζες της Γερμανίας (και όχι μόνο οι… συνήθεις ύποπτες τράπεζες των χωρών της περιφέρειας) δείχνουν έντονη αδυναμία απεξάρτησης από τις χρηματοδοτήσεις της ΕΚΤ και αυτό βαραίνει σημαντικά στις αποφάσεις των κεντρικών τραπεζιτών, οι οποίοι αναμένεται να διατηρήσουν τουλάχιστον μέχρι το τέλος Μαρτίου το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα σε «θερμοκοιτίδα ρευστότητας».

Με αυτή την απόφαση της ΕΚΤ άνοιξε ο δρόμος για γενναία, πρόσθετη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών, με τις κρατικές εγγυήσεις των 25 δις. ευρώ, οι οποίες θα ήταν αμφίβολο αν μπορούσαν να ενεργοποιηθούν, στην περίπτωση που η ΕΚΤ αποφάσιζε από τις αρχές του 2011 να σταματήσει την απεριόριστη παροχή ρευστότητας στις τράπεζες. Έτσι, μέχρι και το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2011 οι ελληνικές τράπεζες υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να αυξήσουν πάνω από και από τα 110 δις. ευρώ τη συνολική τους χρηματοδότηση από την ΕΚΤ, ελπίζοντας ότι αργότερα θα αρχίσουν να εξομαλύνονται οι συνθήκες στις αγορές, ώστε να γίνει η επόμενη προσπάθεια απεξάρτησης, με σταδιακή επιστροφή στη διατραπεζική.
http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/1671--lr---

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

"Εγώ, ξέρετε, μεγάλωσα ξυπόλυτος, σε μεγάλη φτώχεια"



Και όμως υπάρχουν ακόμη ΑΝΘΡΩΠΟΙ! Μαθήματα ανθρωπιάς, ήθους και αξιοπρέπειας παρέδωσε ένας Ηρακλειώτης, ο οποίος υπό καθεστώς πλήρους ανωνυμίας,
έσπευσε να καταβάλλει τα χρήματα που χρωστούσε συμπολίτης μας προκειμένου να γλυτώσει το σπίτι του από πλειστηριασμό. Είχε διαβάσει το σχετικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα «Πατρίδα» και ένιωσε συγκλονισμένος από το γεγονός ότι κάποιος κινδύνευε να μείνει στο δρόμο για ένα ποσό της τάξεως περίπου των 6.000 ευρώ.
Σε μία εποχή οικονομικής κρίσης, ανέχειας και ηθικής κατάπτωσης, ο άνθρωπος αυτός απέδειξε εμπράκτως την ευαισθησία και την μεγαλοψυχία του με μοναδικό γνώμονα να σώσει από την οικονομική καταστροφή κάποιον παντελώς άγνωστο σε αυτόν. Έπραξε αυτό που του
έλεγε η συνείδηση και η καρδιά του με ταπεινότητα.
Μακριά από φανφάρες και επικοινωνιακά τερτίπια. Και αυτό είναι το πιο συγκινητικό αλλά και παρήγορο συνάμα. Τέτοιες πράξεις σε κάνουν να χαμογελάς αισιόδοξα, αναφωνώντας: Και όμως υπάρχουν άνθρωποι!....Τα στοιχεία του Ηρακλειώτη είναι στη διάθεση της εφημερίδας ωστόσο διατηρούν την ανωνυμία του, σεβόμενοι απόλυτα την επιθυμία του. Ήταν λίγο μετά τις 5 το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής όταν επισκέφθηκε τα γραφεία της εφημερίδας ένας καλοσυνάτος κύριος. Ζητούσε να μάθει πληροφορίες σε σχέση με το ρεπορτάζ και σχετικά με τον Ηρακλειώτη ο οποίος κινδύνευε να χάσει το σπίτι που είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του, στην περιοχή της Θερίσσου, για ένα χρέος περίπου 6.000 ευρώ από επιταγή.
Ο πλειστηριασμός έχει προγραμματιστεί στο Ειρηνοδικείο Ηρακλείου και ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος βρισκόταν σε κατάσταση απόγνωσης αφού δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να ξεπληρώσει την οφειλή του προς τον ιδιώτη.
Ο κύριος ζήτησε μόνο το τηλέφωνο του δικηγόρου, ο οποίος έχει αναλάβει να κάνει την ανακοπή κατά του προγράμματος πλειστηριασμού για λογαριασμό του ιδιοκτήτη του ακινήτου.
«Θέλω να βοηθήσω αυτήν την οικογένεια με όλη μου την ψυχή», μας εξομολογήθηκε ο 65χρονος Ηρακλειώτης με την ευγενική φυσιογνωμία. «Δεν θα ηρεμήσει η ψυχή μου και η συνείδηση μου όσο ξέρω ότι θα μπορούσα να σώσω το σπίτι του και δεν το έκανα. Εγώ, ξέρετε, μεγάλωσα ξυπόλυτος, σε μεγάλη φτώχεια. Η ζωή τα έφερε έτσι και σήμερα έχω οικονομική άνεση. Όσο ζω και όσο μπορώ, θα βοηθώ συνανθρωπους μου»
cretalive.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Downloading... καταστάσεις!



Το είδα (clopy-paste): http://asimonis.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Να ανοίξει ο φάκελος του δημοσίου χρέους!

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου*

«Οι διευθύνουσες ελίτ- κεντρικοί τραπεζίτες, υπουργοί Οικονομικών, πολιτικοί που εμφανίζονται ως ταγοί της δημοσιονομικής αρετής- συμπεριφέρονται σαν ιερείς αρχαίας θρησκείας, αξιώνοντας ανθρωποθυσίες για να κατευνάσουμε την οργή αόρατων θεών (των αγορών ομολόγων)... Όποιος αμφιβάλλει για τα βάσανα που προκαλεί η περικοπή δημοσίων δαπανών σε μια ασθενή οικονομία, ας στρέψει την προσοχή του στα καταστροφικά αποτελέσματα των προγραμμάτων λιτότητας σε Ελλάδα και Ιρλανδία. Θα πει κανείς ότι οι χώρες αυτές δεν είχαν την πολυτέλεια της επιλογής. Είναι αξιοσημείωτο, όμως, ότι όλα αυτά τα βάσανα που επωμίστηκαν οι λαοί τους δεν φαίνεται να βελτίωσαν στο ελάχιστο την εμπιστοσύνη των επενδυτών στις κυβερνήσεις τους»....Όταν οι New York Times δημοσίευαν τις παραπάνω εκτιμήσεις του Πολ Κρούγκμαν, στα μέσα Αυγούστου, αρκετοί θεώρησαν ότι ο διάσημος οικονολόγος εζήλωσε δόξαν Κασσάνδρας. Εκείνη την εποχή τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ιδιαίτερα τα αγγλόφωνα και γερμανόφωνα, δεν φείδονταν επαίνων για τον Ιρλανδό πρωθυπουργό Μπράιαν Κάουεν: Τα σκληρά μέτρα αποδίδουν καρπούς, η οικονομία της Ιρλανδίας ανακάμπτει και ο Κέλτικος Τίγρης, που τόσους και τόσο είχε εντυπωσιάσει τα προηγούμενα χρόνια, θα είναι γρήγορα έτοιμος για καινούργια άλματα, έλεγαν τότε. Να όμως που ο πληγωμένος Τίγρης, αφού βρέθηκε εκ νέου στα όρια της κατάρρευσης παρά τα απεχθή μέτρα της κυβέρνησής του, οδηγήθηκε με το μαστίγιο της κ. Μέρκελ στο κλουβί του «μηχανισμού διάσωσης» Ε.Ε.- ΔΝΤ, όπου εδώ και μήνες βρίσκεται και η Ελλάδα.

Κοινή πλέον είναι η εκτίμηση ότι οι χειρότεροι κίνδυνοι βρίσκονται όχι πίσω μας, αλλά μπροστά μας. Το ενδεχόμενο ενός ανεξέλεγκτου φαινόμενου ντόμινο με τελική κατάληξη την κατάρρευση του ίδιου του ευρώ θεωρείται πιθανό από αναλυτές όπως ο Γκίντεον Ράχμαν των Finacial Times: «Προτού καλά- καλά τακτοποιηθεί το πακέτο διάσωσης της Ιρλανδίας, οι αγορές ομολόγων στρέφουν το δυσοίωνο ενδιαφέρον τους προς την Πορτογαλία», σημείωνε ο αρθρογάφος. Προσέθεσε δε ότι «μετά την Πορτογαλία, είναι πιθανό να έρθει η σειρά της Ισπανίας».

Πραγματικά, η Ισπανία, που μαστίζεται κι αυτή από δημοσιονομική κρίση αφότου έσκασε η φούσκα της αγοράς ακινήτων, όπως και στην Ιρλανδία, είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής της Πορτογαλίας, επομένως ο πρώτος που θα «μολυνθεί» από ενδεχόμενη χρεωκοπία της. Με την ανεργία στο 20% και το κόστος δανεισμού διαρκώς αυξανόμενο, η κατάσταση της οικονομίας της εμφανίζεται εξαιρετικά ευάλωτη. Κι αν οι κρίσεις μικρών χωρών, όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογλία είναι σχετικά εύκολο να απορροφηθούν από την ευρωζώνη, δεν συμβαίνει το ίδιο με την Ισπανία. Μια μεγάλη χώρα 46 εκατομμυρίων, με μια οικονομία της τάξης των 1,4 τρις δολαρίων θα μπορούσε να προκαλέσει τεκτονικούς σεισμούς στις τράπεζες της Γερμανίας και της Γαλλίας. Ας σημειωθεί ότι οι τελευταίες κατέχουν το 48% του ισπανικού και του πορτογαλικού χρέους και το 41% του ελληνικού.

Σε κάθε περίπτωση, γίνεται πλέον φανερό ότι η υπερχρέωση των κρατών δεν αφορά μόνο τους «τεμπέληδες» Έλληνες ή τους «μεθυσμένους από τη φούσκα των ακινήτων» Ιρλανδούς, όπως ήθελαν τα ρατσιστικά στερεότυπα της περασμένης άνοιξης. Αντίθετα, εξελίσσεται σε πραγματικά οικουμενικό πρόβλημα τεραστίων διαστάσεων, ανάλογο με εκείνο που ήρθε στο προσκήνιο για πρώτη φορά τη δεκαετία του ’80. Μόνο που τότε, το πρόβλημα αφορούσε τις υπερχρεωμένες χώρες του Τρίτου Κόσμου, ιδίως της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, αλλά και της Ανατολικής Ευρώπης (π.χ. Πολωνία), που πλήρωσαν πάρα πολύ ακριβά την άνοδο των επιτοκίων δανεισμού που επέβαλαν οι ΗΠΑ επί Ρόναλντ Ρίγκαν, για να υποστούν βαρύ τον πέλεκυ του ΔΝΤ στη συνέχεια.

Σήμερα η κατάσταση εμφανίζεται αντεστεραμμένη: Η υπερχρέωση αφορά όχι στον Τρίτο Κόσμο, αλλά στις μητροπόλεις του βιομηχανικού Βορρά. Ενδεικτικά, το εξωτερικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) της Λατινικής Αμερικής κυμαίνεται στο 40% του ΑΕΠ, έναντι 100% για τις ΗΠΑ, 155% για τη Γερμανία, 188% για τη Γαλλία, 416% για τη Βρετανία και 470% για την Ολλανδία! (Ειρήσθω εν παρόδω ότι η Ελλάδα, με εξωτερικό χρέος γύρω στο 167% πρέπει να θεωρείται όχι σπάταλη, αλλά σχετικά... εγκρατής!). Το εύλογο ερώτημα, που αποσιωπάται συνήθως, είναι πως είναι δυνατόν οι πιο πλούσιες κοινωνίες του κόσμου να έχουν τόσο φτωχά κράτη; Αν οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και οι Ιρλανδοί αχαλίνωτοι, πως εξηγείται η υπερχρέωση των πρωταθλητών της προτεσταντικής ηθικής, Γερμανίας και Ολλανδίας και των κοιτίδων του μονεταρισμού, Αμερικής και Βρετανίας;

Η απάντηση προκύπτει αβίαστα: Ακριβώς η νεοφιλελεύθερη στροφή από τη δεκαετία του ’80 είναι που δημιούργησε τις βάσεις για το εκτρωματικό δίπολο «πλούσιοι ιδιώτες- φτωχά κράτη». Πρώτα απ’ όλα, με την κατάρρευση των φορολογικών εσόδων των κρατών, καθώς οι φορολογικοί συντελεστές για τα επιχειρηματικά κέρδη συρρικνώθηκαν, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, στο μισό ή και στο ένα τρίτο (στην Ελλάδα, από 40% σε 20%). Μόνο την οκταετία 2000- 2008, στις χώρες του ΟΟΣΑ η φορολογία επιχειρήσεων έπεσε κατά οκτώ ποσοστιαίες μονάδες. Κι αυτό, σε εποχές παχιών αγελάδων και εκτόξευσης των επιχειρηματικών κερδών!

Ο δεύτερος, καθοριστικός παράγοντας της υπερχρέωσης ήρθε με τα αστρονομικά κονδύλια που διέθεσαν τα κράτη για τη διάσωση των τραπεζών (χωρίς κατά κανόνα να τις εθνικοποιήσουν και χωρίς να θίξουν ιδιαίτερα τα κεφάλαια των μεγαλομετόχων). Κονδύλια, που ανέρχονταν σε 700 δις δολάρια για τις ΗΠΑ, 500 δις για τη Βρετανία και 1.700 δις για την Ε.Ε. στο σύνολό της. Κι ύστερα από όλο αυτό το όργιο «ιδιωτικοποίησης των κερδών- κοινωνικοποίησης των ζημιών», καλείται ο μεγάλος όγκος των μη προνομιούχων να πληρώσει το λογαριασμό...

Δημόσιος λογιστικός έλεγχος

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην ευρωζώνη πιστοποιούν ότι το χρέος των αναπτυγμένων κρατών έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και εξελίσσεται σε θανάσιμο βρόχο κάθε αναπτυξιακής προσπάθειας. Το παράδειγμα της Ελλάδας είναι χαρακτηριστικό χωρίς να είναι μοναδικό: Για τόκους και χρεωλύσια το ελληνικό δημόσιο θα πληρώσει τον επόμενο χρόνο 65 δις ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι πάνω από το μισό (54.4%) του τακτικού προϋπολογισμού θα πάει στους πιστωτές μας, κυρίως στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Συγκριτικά, το σύνολο των δαπανών για μισθούς, συντάξεις, Παιδεία, Υγεία και κοινωνική ασφάλιση θα είναι μόλις το 32% του τακτικού προϋπολογισμού!

Το χειρότερο είναι ότι οι εφαρμοζόμενες πολιτικές δεν διαγράφουν καμία προοπτική βελτίωσης, το αντίθετο. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, στο σύνολο των βιομηχανικών κρατών το χρέος θα ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ εντός του 2010. Οι προβλέψεις της Τράπεζας Διεθνών Διευθετήσεων (BIS)- κάτι σαν υπερτράπεζα των Κεντρικών Τραπεζών- για το 2010 είναι οι εξής: Ιαπωνία 204% του ΑΕΠ, Ιταλία 130%, ΗΠΑ και Γαλλία 100%. Όσο για το 2020, η κατάσταση προβλέπεται εφιαλτική, σε πείσμα των οδυνηρών μέτρων λιτότητας: Ιαπωνία 300%, Βρετανία 200%, Βέλγιο, Γαλλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ιταλία και ΗΠΑ 150%.

Υπό το βάρος αυτών των δεδομένων κερδίζει έδαφος η ιδέα για μια σύγχρονη «Σεισάχθεια», με διαγραφή μεγάλου μέρους των συσσωρευμένων χρεών- κάτι που ήδη έγινε με επιτυχία τα τελευταία χρόνια στις περιπτώσεις της Αργεντινής και του Ισημερινού. Για τον σκοπό αυτό εργάζονται διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις μεγάλου βεληνεκούς, όπως η CADTM, η οποία ξεκίνησε ως πρωτοβουλία για τη διαγραφή του χρέους του Τρίτου Κόσμου, όπως δηλώνει και ο τίτλος της, στην πορεία όμως διηύρυνε το πεδίο δράσης της, περιλαμβάνοντας και τις χρεωμένες χώρες του βιομηχανικού Βορρά.

Μια βασική ιδέα που προωθεί η CADTM- η οποία προσφέρει και την απαιτούμενη τεχνογνωσία για την υλοποίησή της- είναι ο δημόσιος, λογιστικός έλεγχος (audit) του δημόσιου χρέους. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα- οφειλέτης ανοίγει το φάκελλο του δημοσίου χρέους, ώστε να μάθουν τόσο οι πολίτες της όσο και η διεθνής κοινή γνώμη ποιοι δάνεισαν τι και για ποιο σκοπό, που πήγαν στην πραγματικότητα τα κονδύλια αυτά, τι συμβάσεις υπεγράφησαν, ποιοι ωφελήθηκαν από αυτές, αν υπήρξαν σκανδαλώδεις διαδικασίες κλπ. Στο έδαφος αυτής της έρευνας, θα γίνει δυνατό να τεκμηριωθεί ποιο τμήμα του χρέους πήγε όντως σε αναγκαίες αναπτυξιακές προσπάθειες και συνεπώς πρέπει να εξυπηρετηθεί και ποιο ήταν, κατά τη διεθνή νομική ορολογία, «απεχθές χρέος» (odious debt), το οποίο έχει βάσιμους λόγους να μην αναγνωρίσει και να μην αποπληρώσει ο λαός της χώρας.

Μήπως θα έπρεπε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου- είτε μόνη της, είτε σε συνεργασία με άλλες, περιφερειακές χώρες όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία ή και η Ισπανία- να προχωρήσει και αυτή σε δημόσιο λογιστικό έλεγχο του ελληνικού χρέους από ανεξάρτητη επιτροπή διεθνούς κύρους, υπό συνθήκες πλήρους διαφάνειας; Δεν είναι καιρός να ανοίξουμε τους φακέλους των εξοπλιστικών δαπανών, των C4I και της Siemens, των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και του κεκλιμένου «Παπανικολή», ή ακόμη των δημοσίων έργων και των πολεμικών αποζημιώσεων; Δεν είναι καιρός να συγκροτήσουν και τα έθνη- οφειλέτες τη δική τους «τρόικα», που θα ελέγξει τους πιστωτές και τους ελεγκτές τους;

*Από την “Καθημερινή” της Κυριακής, 28.11.2010

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο με… πελάτη την Ελλάδα;


Πανηγυρικό κλίμα για την επιμήκυνση του διεθνούς δανείου των 110 δις. ευρώ επιχειρεί να καλλιεργήσει από χθες η κυβέρνηση. Όμως, το πιθανότερο είναι ότι η χώρα θα χρειασθεί και δεύτερο διεθνές δάνειο, που θα συνοδευθεί από ένα δεύτερο μνημόνιο, το οποίο θα συναφθεί αυτή την φορά με το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, που γεννήθηκε χθες, με τις αποφάσεις των Βρυξελλών!

Χάρη στη διαπραγμάτευση για την ιρλανδική διάσωση, που έκλεισε με μια συμφωνία για πολυετές δάνειο 67 δις. ευρώ στο Δουβλίνο, το οποίο θα εξοφληθεί το 2021, η κυβέρνηση κατάφερε να επισπεύσει τις αποφάσεις για να διορθωθεί μια… καραμπινάτη ανορθογραφία του ελληνικού μνημονίου: ότι το μεγαλύτερο βάρος της εξυπηρέτησης του διεθνούς δανείου έπεφτε τη διετία 2014-2015, επιβαρύνοντας τη χώρα με «τρελό» λογαριασμό χρεολυσίων, που θα την οδηγούσε με μαθηματική βεβαιότητα στη χρεοκοπία....Οι υπουργοί Οικονομικών της Ε.Ε., στην έκτακτη σύνοδο που συγκλήθηκε στις Βρυξέλλες, αποφάσισαν να παραταθεί κατ’ αντιστοιχία προς το χρόνο εξυπηρέτησης του ιρλανδικού δανείου και το ελληνικό. Έτσι, τα 110 δις. ευρώ θα εξοφληθούν μέχρι το 2021, με επιτόκιο που αναμένεται με επόμενη απόφαση να αυξηθεί, φθάνοντας το 6%, όπως άλλωστε προβλεπόταν από το αρχικό μνημόνιο, στην περίπτωση παράτασης του χρόνου εξόφλησης.

Όμως, οι χθεσινές αποφάσεις των Βρυξελλών στην πραγματικότητα δημιουργούν μια εξαιρετικά δυσμενή για τις ασθενείς χώρες της περιφέρειας αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης και οι συνέπειες αυτών των αποφάσεων θα γίνουν αισθητές στην Ελλάδα, όταν υποχρεωθεί, όπως θεωρείται βέβαιο πλέον και από την τρόικα, να ζητήσει πρόσθετο δάνειο, πέραν των 110 δις. ευρώ, για να καλυφθεί η «τρύπα» στην κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας, την οποία με βεβαιότητα δημιουργεί η διαφαινόμενη αδυναμία της χώρας να επιστρέψει στις αγορές το 2012.

Σε μια προσπάθεια αιφνιδιασμού των αγορών, που ήταν έτοιμες να μεταφέρουν την πυρκαγιά της Ιρλανδίας στην Πορτογαλία και την Ισπανία, Γαλλία και Γερμανία επιτάχυναν τις αποφάσεις για τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, που θα ονομασθεί Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (European Stability Mechanism – ESM) και ήδη «έπιασε δουλειά», αφού θα καλύψει χρηματοδοτικά την Ιρλανδία μετά το 2013. Παράλληλα οριστικοποίησαν την απόφαση για ενσωμάτωση ρήτρας συλλογικής δράσης σε όλα τα ομόλογα που θα εκδίδονται στην Ευρωζώνη μετά το 2013, οριστικοποιώντας έτσι το διαχωρισμό της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων σε δύο ταχύτητες: στην πρώτη, των χωρών με ουσιαστικά ανύπαρκτο κίνδυνο αφερεγγυότητας θα ενταχθούν οι χώρες του πυρήνα της Ευρωζώνης, στη δεύτερη οι χώρες της περιφέρειας.

Για να καθησυχάσουν τις αγορές, Γαλλία και Γερμανία συμφώνησαν ότι η αναδιάρθρωση του χρέους κάθε χώρας που θα ζητά τη στήριξη του ESM δεν θα είναι μια αυτοματοποιημένη διαδικασία, όπως ζητούσε αρχικά το Βερολίνο. Αντιγράφοντας το μοντέλο λειτουργίας του ΔΝΤ, αποφάσισαν ότι η αναδιάρθρωση χρέους θα είναι το τελευταίο μέτρο που θα εφαρμόζεται, όταν έχει πιστοποιηθεί απόλυτα η αφερεγγυότητα μιας χώρας.

Από σήμερα οι αγορές θα κληθούν να ερμηνεύσουν πόση σημασία έχει αυτή η μικρή γερμανική παραχώρηση και αν θα σταματήσει όντως τη μετάδοση της πυρκαγιάς στις χώρες της περιφέρειας. Πολλοί αμφισβητούν ότι αυτό θα συμβεί, αφού οι αγορές βλέπουν τη «μεγάλη εικόνα»: το δόγμα, που όριζε ότι «στην Ευρωζώνη δεν υπάρχουν χρεοκοπίες», έχει πλέον πάψει να ισχύει και τα ομόλογα των κρατών θα πρέπει να τιμολογηθούν ανάλογα, ενσωματώνοντας σε κάθε ξεχωριστή περίπτωση το πρόσθετο κόστος ασφάλισης του κινδύνου αναδιάρθρωσης του χρέους, που με τις χθεσινές αποφάσεις θα είναι υπαρκτός στο μέλλον.

Τι σημαίνουν, όμως, όλα αυτά για την Ελλάδα; Η επιμήκυνση του δανείου των 110 δις. ευρώ αναμφίβολα αποτρέπει τη χρεοκοπία το 2014, αλλά δεν απαντά στο βασικό πρόβλημα που θα εμφανισθεί πολύ νωρίτερα:

n Η ίδρυση του ESM και η καθιέρωση διαδικασίας ελεγχόμενης χρεοκοπίας, έστω και σαν ύστατο μέσο αντιμετώπισης μιας κρίσης υπερχρέωσης, αναμένεται ότι θα διατηρήσει σε πολύ υψηλό επίπεδο το κόστος δανεισμού της Ελλάδας, όταν θα πρέπει να βγει στις αγορές, το αργότερο το 2012, για να καλύψει ένα μέρος των χρηματοδοτικών αναγκών, τις οποίες εξαρχής είχε συμφωνηθεί ότι δεν θα κάλυπτε το διεθνές δάνειο των 110 δις. ευρώ.

n Αν το κόστος δανεισμού είναι απαγορευτικά υψηλό, ή –ακόμη χειρότερα- η αγορά αρνηθεί να χρηματοδοτήσει μια χώρα υψηλού κινδύνου, όπως η Ελλάδα, μέσα στο 2011 θα πρέπει να ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση για νέο δάνειο, το οποίο θα καλύψει το κενό. Οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ και της Κομισιόν τις τελευταίες ημέρες άφησαν ανοικτό το ενδεχόμενο νέας χρηματοδότησης. Όμως, το δάνειο αυτό θα πρέπει να χορηγηθεί πλέον από τον ESM και να υπογραφεί άλλο ένα μνημόνιο δανεισμού, που αναμένεται ότι θα είναι εξίσου «σκληρό» με το πρώτο μνημόνιο.

n Ουσιαστικά, μέσα από τις διαδικασίες αυτές, η Ελλάδα θα παραμείνει δέσμια των διαδοχικών «πακέτων στήριξης» από τους δύο μηχανισμούς της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, εφαρμόζοντας επί σειρά ετών σκληρά προγράμματα δημοσιονομικής πειθαρχίας και βίαιου αποπληθωρισμού, στο τέλος των οποίων δεν αποκλείεται –το αντίθετο, γίνεται πιθανότερη- η αναδιάρθρωση του χρέους.

Η απόφαση της Γερμανίας να πει οριστικό «όχι» στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, που θα μπορούσε να εκδηλωθεί μέσω της αποδοχής των προτάσεων για έκδοση ευρωομολόγων, σηματοδοτεί από χθες έναν επικίνδυνο διαχωρισμό των χωρών της Ευρωζώνης σε ισχυρές και ασθενείς και προετοιμάζει «λύσεις» για τη διάσωση του ευρώ, που θα υποβάλλουν σε εξαντλητικές πολιτικές λιτότητας τις χώρες της περιφέρειας. Γι’ αυτό και είναι μάλλον άστοχο να πανηγυρίζει κανείς για την επιμήκυνση του διεθνούς δανείου των 110 δις. ευρώ, βλέποντας το δέντρο και χάνοντας το δάσος…
sofokleous10.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Αποκαλύψεις για την αμερικανική εξωτερική πολιτική


Η διαδικτυακή πλατφόρμα Wikileaks άρχισε τη δημοσιοποίηση 250.000 εγγράφων του αμερικανικού υπ. Εξωτερικών. Μεταξύ άλλων φαίνεται έτσι πώς Αμερικανοί αξιωματούχοι κρίνουν τους πολιτικούς και την πολιτική άλλων χωρών.

‘Είναι μια καταστροφή για την αμερικανική διπλωματία’. Έτσι ξεκινά το άρθρο του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, ενός από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που βασίζεται στα έγγραφα της διαδικτυακής πλατφόρμας Wikileaks. Το υλικό αποκαλύπτει πώς οι Αμερικανοί διπλωμάτες βλέπουν και κρίνουν πολιτικούς και πολιτικές σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο Γερμανός υπ. Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε για παράδειγμα φέρεται ως ανεπαρκής, υπερόπτης και επιθετικός και εκτιμάται ότι έχει ακόμα να μάθει πολλά για να ανταποκριθεί στο αξίωμά του. Η Γερμανίδα καγκελάριος αποκαλείται ‘Αγκελα Τεφλόν Μέρκελ’, από τη γνωστή αντικολλητική ουσία με την έννοια ότι ‘δεν ιδρώνει το αυτί της’, δεν θεωρείται τολμηρή και δεν διαθέτει φαντασία....Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θεωρείται στενός σύμμαχος των Αμερικανών. Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν πληροφοριοδότες και ένας εξ αυτών, ανερχόμενο στέλεχος του κόμματος των Γερμανών Φιλελευθέρων χαρακτηρίζει τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ως ένα νευρωτικό γέρο που βλέπει παντού απειλές. Ο κατάλογος των αξιολογικών κρίσεων των Αμερικανών διπλωματών για πολλούς Γερμανούς πολιτικούς είναι μακρύς.

Παροτρύνοντας τους Άραβες κατά του Ιράν

Το Spiegel δεν αναφέρεται όμως μόνο στη Γερμανία, αλλά και σε μια σειρά κρατών, ανάμεσά τους και στην Ελλάδα. Σε ‘διαδραστικό χάρτη’ στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού αναφέρεται ότι για την Ελλάδα υπάρχουν μυστικά έγγραφα της περιόδου 1966-2010, 1313 από την Αθήνα και 72 από τη Θεσσαλονίκη, με διάφορες διαβαθμίσεις μυστικότητας. Τα έγγραφα αποκαλύπτουν επίσης ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι παρακολουθούσαν συνεργάτες των ΗΕ και ζητούσαν από αραβικές χώρες να προχωρήσουν στην καταστροφή ιρανικών πυρηνικών εργοστασίων. Για την Τουρκία αναφέρουν πως ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν κυβερνά περιστοιχιζόμενος από μια ομάδα ανίκανων συνεργατών, ότι η χώρα βρίσκεται καθ’ οδόν προς ένα μέλλον με ισλαμικό χαρακτήρα και ότι έχει χάσει το τρένο της Ευρώπης.

Δημοσιοποίηση πεπραγμένων

Ο Λευκός Οίκος αντέδρασε έντονα αναφέροντας ότι αυτού του είδους οι αποκαλύψεις πλήττουν καίρια την εικόνα των ΗΠΑ. Ο αρχηγός του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου Στρατού δήλωσε πως οι εν λόγω αποκαλύψεις μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή ανθρώπων και να πλήξουν την εμπιστοσύνη προς τις ΗΠΑ.

Ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Wikileaks Τζούλιαν Ασάνζ απευθυνόμενος χθες μέσω βίντεο σε δημοσιογράφους στην Ιορδανία υπερασπίστηκε τη δημοσιοποίηση των εγγράφων και απέρριψε την αμερικανική κριτική: «Το αμερικανικό υπ. Εξωτερικών αντιλαμβάνεται ότι είμαστε ένας υπεύθυνος οργανισμός. Προσπαθεί να μας φέρει σε δύσκολη θέση επικαλούμενο ότι για λόγους υπευθυνότητας δεν θα έπρεπε να δημοσιοποιήσουμε τίποτα αλλά θα ήταν σαν μην έπρεπε να δημοσιοποιήσουμε όλα αυτά που το ίδιο έχει κάνει». http://www.dw-world.de/dw/article/0,,6276754,00.html

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Ρεκόρ φτώχειας στην Ελλάδα.


Κάτω από τα όρια της φτώχειας ζει ένας στους πέντε Ελληνες, με εισόδημα μικρότερο των έξι χιλιάδων Ευρώ ετησίως, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
Παράλληλα ο κίνδυνος φτώχειας για άτομα ηλικίας έως 17 ετών, αγγίζει το 23%, για τους ηλικιωμένους το 22% και για άτομα με πολύ χαμηλό μορφωτικό επίπεδο το 42%.

Παράλληλα η Ελλάδα βρίσκεται στην 6η θέση, μεταξύ των 27 κρατών – μελών της ΕΕ, ως προς το ποσοστό των πολιτών που είναι αντιμέτωποι με τη φτώχεια.

Η Υπουργός Εργασίας Λούκα Κατσέλη, από το βήμα ημερίδας για την καταπολέμηση της φτώχειας, υπογράμμισε τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι σε μια κοινωνία χωρισμένη στα δύο, δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε η Δημοκρατία, ούτε η οικονομία.

Κάτω από τα επίπεδα του 1984, θα περιοριστεί ο κατώτατος μισθός των εργαζομένων, υπό τη βαριά σκιά της οικονομικής κρίσης και του μνημονίου, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ....Την ίδια ώρα, έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για τη δημοσιοποίηση των κυβερνητικών θέσεων σχετικά με τις συμβάσεις εργασίας, που – όπως εκτιμάται – θα οδηγήσουν σε μείωση αποδοχών κατά 25%. Οι επιστημονικοί συνεργάτες των Συνδικάτων σε ημερίδα με θέμα τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, τόνισαν ότι η Ελλάδα έχει διαχρονικά διπλάσιο ποσοστό φτώχειας από τον ευρωπαικό μέσο όρο, καθώς φτάνει στο 14%. Σύμφωνα με τη Συνομοσπονδία Εργατών, η επέκταση των επιχειρησιακών συμβάσεων σε βάρος των κλαδικών, σε συνδυασμό με τις μειώσεις μισθών, το πάγωμα αποδοχών και τη μη καταβολή δεδουλευμένων, δημιουργούν συνθήκες ζούγκλας στην αγορά εργασίας.

Αύριο στις 2 το μεσημέρι, το Προεδρείο της ΓΣΕΕ, θα γίνει δεκτό από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, προκειμένου να τον ενημερώσει για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι και τις διεκδικήσεις των Συνδικάτων.

Το Σάββατο θα πραγματοποιηθεί γενικό συμβούλιο με τη συμμετοχή περίπου 180 εκπροσώπων εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών από ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου να προσδιοριστεί πρόγραμμα κινητοποιήσεων, αρχής γενομένης από τη γενική απεργία της 15ης Δεκεμβρίου.
2810.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Πρωτοβουλία για την ίδρυση forum για τη Μεταρρύθμιση στην Εκπαίδευση

"Το παιδαγωγικό και γνωστικό έλλειμμα που αφήνει πίσω του το δημόσιο σχολείο ισοδυναμεί με έλλειμμα κοινωνικών δικαιωμάτων που πλήττει ολόκληρη την κοινωνία, ...

Απευθυνόμαστε σε όλους τους εκπαιδευτικούς που δεν ανέχονται άλλο την προσωπική και επαγγελματική τους απαξίωση, αλλά και την υποτίμηση του θεσμού που υπηρετούν, και συνειδητοποιούν ότι η ανάγκη για Μεταρρύθμιση της Εκπαίδευσης, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης, είναι δραματικά επείγουσα και επιβεβλημένη."

Πρωτοβουλία για την ίδρυση forum για τη Μεταρρύθμιση στην Εκπαίδευση

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου, ώρα 10:30 π.μ.,
46ο Γυμνάσιο Αθήνας
Ασκληπιού 181 (προς τη Λεωφ. Αλεξάνδρας)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Ευτυχία είναι…


Του Πέτρου Αργυρίου

Πολλά έχουν γραφεί για την ευτυχία ως σκοπούμενο και ως βίωμα της ανθρώπινης συνθήκης. Ξεχάστε τα- όλα.

Έχουμε πλέον ένα νέο, πλήρη ορισμό της ευτυχίας. Ευτυχία είναι το … μνημόνιο. Ναι, καλά ακούσατε. Το μνημόνιο; Η σύγχρονη μορφή υποτέλειας; Αυτό που χει προκαλέσει δυστυχία, φτώχια, ανεργία σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, κατάθλιψη και ανυπόφορη αγωνία στους περισσότερους από τους υπόλοιπους. Το κρεβάτι του Προκρούστειου ληστρικού καπιταλισμού που κονταίνει λαούς και το μέλλον τους στα μέτρα του;

Είστε προφανώς είτε άνιωθοι και ανηδονικοί είτε βαθύτατα διαταραγμένοι. Γιατί σύμφωνα με τον Θ.Π, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο, το μνημόνιο είναι ευτυχία. Έχουμε συνηθίσει την πρόκληση, την έχουμε συνηθίσει σε βαθμό απάθειας. Και τη αμετροέπεια τη συνηθίσαμε. Από τη μία κάποιος να ζητά την κατοχική αποζημίωση από τη Γερμανία, στρέφοντας την κοινή γνώμη κατά του γερμανικού λαού, αποστρέφοντας την από τους πραγματικούς ενόχους που είναι η κάστα της πολιτικής εξουσίας. Από την άλλη, να λέει κάποιος επανειλημμένα ότι φταίμε όλοι αφού έχει ήδη διατυπώσει τη λογική της συλλογικής αμαρτίας του προπατορικού αμαρτήματος –όλοι μαζί τα φάγαμε-, στρέφοντας με αυτόν τον τρόπο την κοινή γνώμη μακριά από τους ενόχους, στρέφοντας την κατά του εαυτού της.... Οι εποχές της έξυπνης προπαγάνδας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Ο καθένας θεωρεί πλέον τους Έλληνες άβουλα βλίτα και μπορεί να τους προσβάλει με όποιον τρόπο του κατέβει.
Μάθαμε στην κυνικότητα των πολιτικών. Εδώ θα εξεταστεί ένα άλλο φαινόμενο, άσχετο με τις δηλώσεις Πάγκαλου.

Ρωτάω τον εαυτό μου, υποθετικά μιλώντας πάντα. Πως λέγεται αυτός που θεωρεί την δυστυχία εκατομμυρίων Ελλήνων ευτυχία του; Ανθέλληνας δεν είναι η κατάλληλη λέξη. Πως λέγεται αυτός που θεωρεί τη δυστυχία εκατομμυρίων ανθρωπίνων ψυχών ευτύχημα; Μισάνθρωπος και σαδιστής δεν είναι οι σωστές λέξεις.

Για να επανέρθουμε μετά από αυτή τη μικρή παρένθεση στα μεγάλα λόγια μεγάλων ανδρών, το μνημόνιο είναι μα ευκαιρία. Όπως και κάθε πλοίο που βουλιάζει είναι μια μεγάλη ευκαιρία να πάρουμε ιδέες για το πώς λειτουργούν τα υποβρύχια και μια ευκαιρία να γνωρίσουμε το μαγικό κόσμο του βυθού καλύτερα. Σαν άλλοι Κουστώ, ακούμε την κουστωδία της τρέλας.

Φυσικά, δεν φταίνε οι επιβάτες που το πλοίο βουλιάζει. Αυτοί νομίζαν ότι με τη δουλειά τους, τις σπουδές τους, τη στρατιωτική τους θητεία, την εκπλήρωση των υποχρεώσεων τους απέναντι στο ¨κράτος¨ είχαν πληρώσει τα ναύλα για το ταξίδι τους προς μια μελλοντική πρόοδο. Δεν ξέραν ότι οι καπετάνιοι τους ήταν δουλέμποροι. Δεν ξέραν ότι σταδιακά τα πηδάλια, το κατάστρωμα, οι κουκέτες, οι προπέλες είχαν ξεπουληθεί ή παραχωρηθεί. Τώρα, οι καπετάνια τους τους ζητάν από τους επιβάτες να γίνουν οι ίδιοι τα πηδάλια, τα καταστρώματα, οι προπέλες, τα καύσιμα. Ανθρώπινες προπέλες. Άνθρωποι πράγματα.

Ευτυχία είναι να γεννιέσαι φτωχός. Μας τα λεγε και η Δυναστεία και η Τόλμη και η Γοητεία πόσο δύσκολη είναι η ζωή των πλουσίων. Ευτυχία είναι οι 5 επόμενες γενεές Ελλήνων να χρωστάν από τη στιγμή της σύλληψης τους 45000 ευρώ σε αδίστακτους παγκόσμιους τοκογλύφους. Ναι βρε χαζά, είναι ευτυχία να χεις πατέρα τσογαδόρο και καταχραστή.

Πως σας διέφυγε αυτή η τόσο σημαντική συνιστώσα της ευτυχίας; Και το μνημόνιο είναι ευκαιρία. Ναι τώρα που το πλοίο βουλιάζει θα μάθουμε να μην κάνουμε τα ίδια λάθη στο υποβρύχιο κουβά που μας απέμεινε. Ναι. Τώρα γιατί δεν τα διορθώναμε όσο ζούσαμε ακόμη στον κόσμο της επιφάνειας…

Δεν μιλάμε για πολιτικές πλέον. Δε μιλάμε για διαρθρωτικές κινήσεις. Μιλάμε για ελεύθερους σκοπευτές που χτυπάν στο ψαχνό και για οικονομικές επιδρομές νεοβαρβάρων. Η ανθρωπιά μας η ίδια απειλείται. Άνεργοι, άστεγοι, απροστάτευτες ομάδες με ειδικές ανάγκες, άρρωστοι, και μεις. Όσοι από μας θα χουν απομείνει δηλαδή, θα τους προσπερνάμε για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε σε ανθρωποφάγες ζούγκλες; Αυτό ήταν το όραμά μας; Αυτό είναι το μέλλον μας; Η ανθρωπιά μας απειλείται. Η λογική μας μετά βίας αντέχει. Το μέλλον δε θα μας συγχωρήσει.

Δυστυχία = ευτυχία. Αθώοι = ένοχοι. Κακομοίρηδες= κακοποιοί. Θα ήθελα να ξέρω, αυτοί που μας κοιτάν μέσα από τους παραμορφωτικούς καθρέφτες, πώς να βλέπουν άραγε τους εαυτούς τους. Τόσο μα τόσο καλούς; Πανάρετους; Πάν-καλους;
http://tvxs.gr/node/72046

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Τα μεγάλα αφεντικά του Ελλαδανιστάν.


Ποιοι κατέχουν τα ΜΜΕ και όχι μόνο, στην Ελλάδα?
Σύμφωνα με γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας του ΕΣΡ που παρουσιάστηκε από το πρόεδρο του ΕΣΡ κ. Λαμπρίδη το Νοέμβριο 2000, τα ακριβή στοιχεία της μετοχικής σύνθεσης των MME αποτελούν εμπιστευτικό στοιχείο που δεν δικαιούνται να γνωρίζουν όσοι δεν έχουν έννομο συμφέρον.

Παρόλα αυτά, αν και χωρίς λεπτομέρειες, είναι γνωστό ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών στην Ελλάδα.
Τουλάχιστον είναι γνωστοί εκείνοι για τους οποίους υπάρχουν αναφορές του ίδιου του ΕΣΡ, αλλά κι εκείνοι που δηλώνουν δημόσια τη κατοχή μεριδίων.

Ας δούμε όμως τι συμβαίνει στο τηλεοπτικό τοπίο.
Ότι ακριβώς συμβαίνει στο διεθνές σκηνικό, συμβαίνει και στην Ελλάδα. Τα ΜΜΕ ανήκουν στους «ισχυρούς»....Οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών, οι περισσότεροι των οποίων είναι παράλληλα ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών και εφημερίδων, δεν είναι «άγνωστα» πρόσωπα.Οι μεγάλοι σταθμοί είναι αποκλειστική υπόθεση των μεγάλων οικονομικών συγκροτημάτων.
Οι σταθμοί Πανελλήνιας εμβέλειας κι υψηλής τηλεθέασης είναι,
μέχρι σήμερα, τέσσερις.
Το MEGA, ο ANTENA, το STAR, και ο ALPHA.
Ακολουθούν με σχετική εμβέλεια σε αρκετές περιοχές αλλά με σημαντική διαφορά τηλεθέασης το SEVEN, το ALTER, το ΤΕΜΡΟ και το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Αν και οι εταιρείες-ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών είναι θεωρητικά πολυμετοχικές και κάποιες από αυτές έχουν τις μετοχές τους στα διάφορα Χρηματιστήρια, ουσιαστικά ελέγχονται και ανήκουν σε λίγα πρόσωπα τα οποία κατέχουν τα πλειοψηφικά μερίδια.

Η διευκρίνηση αυτή κρίθηκε απαραίτητη ώστε να μη παρερμηνευθεί ο όρος «ανήκουν» που θα χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια.
Με κάθε επιφύλαξη, λοιπόν, καθώς είναι δυνατόν να προκύψουν αλλαγές κάθε στιγμή, καταγράφονται τα παρακάτω.

Το MEGA ιδρύθηκε και ανήκει σε ομάδα ομίλων μεταξύ των οποίων βρίσκονται οι όμιλοι Λαμπράκη, Τεγόπουλου, Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη, Αλαφούζου. Σήμερα είναι πολυμετοχικό και όπως λέγεται μερίδια κατέχουν οι όμιλοι Κόκκαλη και Κοντομηνά.

Ο ΑΝΤΕΝΑ ιδρύθηκε και ανήκει από τον όμιλο Κυριακού.
Το STAR ιδρύθηκε από τον Γ. Κουρή ως Κανάλι 29
και σήμερα ανήκει στον όμιλο Βαρδινογιάννη.
Ο ALPHA ιδρύθηκε και ανήκει στον όμιλο Αλαφούζου
ενώ σήμερα σημαντικό μερίδιο κατέχει ο όμιλος Κοντομηνά.
Ο ALTER ιδρύθηκε από τον Γ. Κουρή ως Κανάλι 5
Ενώ το TV ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ανήκει, πιθανότατα, στον όμιλο Κυριακού...
Για την συνέχεια και για τις "λοιπές" δραστηριότητες των "ομίλων"... κλικ εδώ: http://adegia.blogspot.com/2010/11/blog-post_27.html

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

"το όνειρο που έγινε εφιάλτης"




ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

νίψον ανομήματα..




ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Flea market - δεύτερο χέρι παζάρι.



Εδώ... στο Λιμάνι Χερσονήσου.
Μια πρωτοβουλία του συλλόγου γυναικών "Βριτόμαρτυς".
Να είστε όλοι εκεί.
Για τα αδέσποτα της περιοχής μας το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.


Πανελλαδικό Παν-αναπηρικό Συλλαλητήριο της Ε.Σ.Α.μεΑ. την 3η Δεκέμβρη 2010 - Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία στις 10.00 στην Πλατεία Συντάγματος
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Ελλαδανιστάν...



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Στο 100% η πιθανότητα ‘γεγονότος αναδιάρθρωσης’ για την Ελλάδα


Τα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονται με τρόπο που μοιάζει με αυτόν τον μετοχών και έτσι ξεκινώντας από μία ονομαστική τιμή 100 μονάδων βάσης μπορούν να την ξεπεράσουν ανοδικά, αν υπάρχει πολύ μεγάλη ζήτηση γι’ αυτά ή πτωτικά αν υπάρχει πολύ μεγάλη προσφορά. Στην περίπτωση των ελληνικών ομολόγων η προσφορά υπερβαίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό τη ζήτηση που τα έχει καταστήσει τη χειρότερη επενδυτική επιλογή μεταξύ των κρατικών ομολόγων στο 2010 βουλιάζοντας τα πολύ κάτω από την ονομαστική τους αξία, με αποτέλεσμα όσοι επενδυτές τα κράτησαν στα χαρτοφυλάκια τους ή τα αγόρασαν στις αρχές του έτους να έχουν βρεθεί να καταγράφουν πολύ μεγάλες απώλειες.

Η τρέχουσα τιμή των 10ετών ελληνικών ομολόγων είναι, μόλις, 68,5 σεντ στο ευρώ, δηλαδή η πτώση από την ονομαστική τους αξία ξεπερνά το 30%. Αντίστοιχα η τρέχουσα τιμή των 30ετών ομολόγων είναι 53 σεντ στο ευρώ δηλαδή περίπου στο 50% της ονομαστικής τους αξίας....Όταν, όμως, τα ομόλογα ενός κράτους φτάσουν να αποτιμώνται τόσο χαμηλά αυτό συνεπάγεται ότι η αγορά έχει προεξοφλήσει ένα ‘γεγονός αναδιάρθρωσης’ του χρέους του, θεωρώντας δεδομένο ότι κάποια στιγμή στο προσεχές μέλλον θα είναι αδύνατο για τη χώρα να το εξυπηρετήσει.

“Είναι αλήθεια ότι πολλά ομόλογα διαπραγματεύονται σε τιμές αγοράς που αποτυπώνουν τις προσδοκίες των επενδυτών όσον αφορά στο πραγματικό κεφάλαιο που θα λάβουν τελικά από αυτά” μου είπε σε επικοινωνία μας ο αναλυτής της UniCredit Group στο Μόναχο, Philip Gisdakis, ο οποίος συμπλήρωσε:“όταν τα ομόλογα διαπραγματεύονται σε τέτοιες τιμές αυτό σημαίνει πως οι επενδυτές προεξοφλούν πιθανότητα ενός γεγονότος αναδιάρθρωσης που αγγίζει το 100%”.

Το γεγονός αναδιάρθρωσης μπορεί να συνεπάγεται και επιμήκυνση αλλά όποια μορφή και αν λάβει επιβεβαιώνει την πραγματική αδυναμία της Ελλάδας να εξυπηρετήσει το χρέος της και την, τυπική, ανάγκη για ένα νέο Μνημόνιο. Με την επίσημη πρόβλεψη του ΔΝΤ να είναι πως το 2014 η Ελλάδα θα χρειάζεται περίπου το 50% των κρατικών εσόδων για την αποπληρωμή τόκων δεν ακούγεται καθόλου περίεργο που οι επενδυτές θεωρούν ότι ο στόχος τριετίας που έχει θέσει η κυβέρνηση δεν είναι ιδιαίτερα ρεαλιστικός.

Ο Thomsen του ΔΝΤ δήλωσε την Πέμπτη ότι ‘έγινε μία πολύ καλή αρχή αλλά το ελληνικό πρόγραμμα έφτασε σε ένα σταυροδρόμι’, προσθέτοντας ότι ‘το ελληνικό πρόγραμμα παραμένει πολύ φιλόδοξο και η μείωση του ελλείμματος κατά 8% (από το 15,4% στο 7,4%) σε μία οικονομία που συρρικνώνεται κατά 7% (4% το 2010 και 3% το 2011) είναι ασυνήθιστη με βάση οποιοδήποτε διεθνές μέτρο σύγκρισης.

Σε άρθρο μου πριν την υπογραφή του Μνημονίου είχα παραθέσει στοιχεία από όλα τα επιτυχημένα προγράμματα δημοσιονομικής εξυγίανσης από το 1970 μέχρι το 2009 δείχνοντας ότι η Ελλάδα αναλάμβανε τη δέσμευση ότι θα επιτελούσε έναν παγκόσμιο δημοσιονομικό άθλο χωρίς προηγούμενο στην οικονομική ιστορία. Το ερώτημα είναι γιατι συνυπογράψαμε στην υιοθέτηση ενός τόσο φιλόδοξου προγράμματος αφού η λήψη των δόσεων του δανείου που μας προστατεύει από την τυπική πτώχευση εξαρτάται από την υλοποίηση του.

Μιλώντας για συρρίκνωση κατά 7% ο Thomsen προβλέπει νέα μείωση του ΑΕΠ της Ελλάδας κατά 3% το 2011. Αν ένας χρόνος με μείωση του ΑΕΠ κατά 4% ήταν τόσο δύσκολος όσο το 2010 τότε δύο χρόνια με μείωση κατά 7% δε θα είναι πολύ δυσκολότερα;

Σύμφωνα με τις παλαιότερες προβλέψεις της Τρόικας αν ακολουθούσαμε το πρόγραμμα του ΔΝΤ τα επιτόκια σταδιακά θα έπεφταν στη διάρκεια του 2010 και τελικά το 2011 η Ελλάδα θα μπορεί πλέον να επιστρέψει στις αγορές. Ένα μήνα πριν το 2011 και ενώ έχουν ληφθεί σκληρά μέτρα και έχει επιτευχθεί μεγάλη μείωση του ελλείμματος η Ιρλανδική κρίση απογείωσε τα ελληνικά επιτόκια στο 12%, υψηλότερα από την τιμή τους πριν την υπογραφή του Μνημονίου. Μήπως έτσι αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα η Τρόικα δε γνωρίζει πότε η Ελλάδα θα μπορέσει να γυρίσει στις αγορές γιατί δεν εξαρτάται μόνο από την ίδια;

Ο κατάλογος με τα ερωτήματα για τις επιλογές της Ελλάδας αυξάνεται όσο οι προβλέψεις και οι επισημάνσεις που έγιναν πριν και μετά την υπογραφή του μνημονίου επιβεβαιώνονται. Τελικά έχουμε ιδέα που πάμε ή ακολουθούμε για άλλη μία φορά την πολιτική ‘βλέποντας και κάνοντας’;

Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
διευθυντής GSTA/EKTA
sofokleous10.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Το θράσος τους περισσεύει…Ούτε αυξήσεις - ούτε νέοι σταθμοί!


Απελευθέρωση των διοδίων Ρίου, Αφιδνών και Νεστάνης την Κυριακή 28/11

Λίγες μόλις μέρες μετά τις εκλογές η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αυξάνει τα διόδια των Μαλγάρων κατά 40% και συνεχίζει το παιχνίδι της με του γνωστούς εργολάβους των πρώην εθνικών μας δρόμων. Σε λειτουργία τέθηκαν δύο νέοι σταθμοί διοδίων στη Φθιώτιδα και την Αρκαδία ενώ στα σκαριά βρίσκεται ένας ακόμα, καθώς και πλήθος πλευρικών σταθμών διοδίων. Όλα αυτά παρά τις διακηρύξεις περί του αντιθέτου και σε μια εποχή που το λαϊκό εισόδημα δεν αντέχει άλλη λεηλασία. Την ίδια στιγμή η Ολυμπία Οδός Α.Ε. που προεισπράττει διόδια για τον πιο επικίνδυνο δρόμο στην Ελλάδα (Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος - Τσακώνα) ανακοινώνει με θράσος ότι η παράδοση των έργων στον οδικό άξονα θα καθυστερήσει 2 χρόνια ακόμα.

Αυτές οι πρακτικές είναι τουλάχιστον εξοργιστικές στην εποχή του Μνημονίου και αποτελούν συνέχεια της λεηλασίας του δημόσιου πλούτου αλά τρόικα. Οι κάτοικοι της Φθιώτιδας, της Θεσσαλονίκης και της Πιερίας έχουν ήδη δώσει μια πρώτη απάντηση με τις κινητοποιήσεις τους τις τελευταίες μέρες....Το πανελλαδικό μέτωπο που παλεύει κόντρα στα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων και των πατρόνων τους θα συνεχίσει με όλους τους τρόπους.

Αυτήν την Κυριακή 28/11 όλοι στις κινητοποιήσεις στους σταθμούς διοδίων !

Ρίου (Επιτροπές Ακρίβεια- Stop Πάτρας). Ραντεβού 11:30 στα διόδια του Ρίου (10:30 από Πλ. Γεωργίου). Τηλέφωνο : 6973426334

Αφιδνών (Συντονιστική Επιτροπή Φορέων και Κατοίκων ΒΑ Αττικής κατά των Διοδίων), 11:30 στα διόδια Αφιδνών. Προσυγκεντρώσεις στις 11:00 στο Πάρκο Αφιδνών και στον κόμβο διοδίων Μαλακάσας (Αγία Παρασκευή). Τηλέφωνο : 6944885002

Νεστάνης , 16:00 στα διόδια Νεστάνης (Κίνηση συντονισμού Πολιτών για την Πελοπόννησο και ΑΣΠΕ). Τηλέφωνο : 6936730668
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ
ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

The Century of ... 'LESS'!

It is true...in the 21 st Century:

Our communication - Wireless
^
Our telephone - Cordless
^
Our cooking - Fireless
^
Our youth - Jobless
^
Our Ladies - Topless
^
Our food - Fatless
^
Our labour - Effortless
^
Our conduct - Worthless
^
Our relation - Loveless
^
Our attitude - Careless
^
Our feelings - Heartless
^
Our politics - Shameless
^
Our education - Valueless
^
Our follies - Countless
^
Our arguments - Baseless
^
Our boss - Brainless
^
Our Job - Thankless
^
Our Salary - Less and less

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

"Ο έλεγχος του νου - χειραγώγηση του νου.



Απόσπασμα συνέντευξης με τον Στήβεν Τζέϊκομπσον που εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο όλοι μας χειραγωγούμαστε, ιδιαίτερα μέσω της τηλεόρασης καθώς και το γεγονός ότι οι σκέψεις σας μπορεί να μην είναι δικές σας, αλλά σας τις "φύτεψαν" προγραμματίζοντας τον εγκέφαλό σας από τη στιγμή της γέννησης σας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Γερμανική αποικία η περιφέρεια του ευρώ!

Το γερμανικό σχέδιο διατήρησης του ευρώ, με μετατροπή της περιφέρειας της Ευρωζώνης σε μια νέα μορφή γερμανικής αποικίας, κατακτημένης με μέσα νομισματικού και οικονομικού πολέμου, αρχίζει πλέον να γίνεται όλο και πιο σαφές, καθώς ήδη εξετάζεται από το Βερολίνο πρόταση διπλασιασμού των κεφαλαίων του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, με τις ευλογίες, περιέργως σε πρώτη ανάγνωση, και της Bundesbank.

Η γερμανική εφημερίδα Die Welt αποκάλυψε χθες, ότι η Κομισιόν ήδη εξετάζει την ιδέα διπλασιασμού των κεφαλαίων του European Financial Stability Fund, του γνωστού προσωρινού μηχανισμού στήριξης, αλλά προς το παρόν το Βερολίνο φέρεται να αρνείται την πρόταση, παρότι χθες ο Άξελ Βέμπερ, ο γνωστός για τις «σκληρές» θέσεις του σε θέματα νομισματικής πολιτικής διοικητής της Bundesbank, «άναψε πράσινο» για να αυξηθούν όσο χρειασθεί τα διαθέσιμα κεφάλαια του EFSF, προκαλώντας έκπληξη στους ευρωπαϊκούς κύκλους....ο EFSF, με αρχικά κεφάλαια 750 δις. ευρώ από τα κράτη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, τα οποία είχαν θεωρηθεί επαρκέστατα τον Μάιο για να αντιμετωπισθεί η κρίση στην Ευρωζώνη, άρχισε πλέον να αποκαλείται ειρωνικά σε οικονομικούς κύκλους ως European Financial Stab Fund, δηλαδή σαν Ευρωπαϊκό Ταμείο Οικονομικού Μαχαιρώματος (κρατών).

Όπως όλα δείχνουν, η γερμανική πολιτική και οικονομική ηγεσία επιχειρεί να μετατρέψει τις διασώσεις κρατών στην Ευρωζώνη, αρχικά με τον προσωρινό και στη συνέχεια με το μόνιμο μηχανισμό στήριξης, όπου θα περιλαμβάνονται και οι ελεγχόμενες χρεοκοπίες, σε μηχανισμό δημιουργίας μιας ζώνης νεόπτωχων κρατών στην περιφέρεια, τα οποία θα παραμένουν μεν στη νομισματική ένωση, αλλά με πλήρη εκχώρηση των δικαιωμάτων τους στην άσκηση εθνικής οικονομικής πολιτικής και σε τέτοιες συνθήκες μόνιμης οικονομικής εξαθλίωσης και εξάρτησης από όλο και περισσότερα δάνεια, που θα καταστούν ιδανικός τόπος επιχειρηματικής προέλασης των ισχυρών γερμανικών τραπεζών και βιομηχανιών.

Αρχικά, όταν η Άνγκελα Μέρκελ αιφνιδίασε με τις προτάσεις της για αλλαγή της Συνθήκης της Λισαβόνας, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για ελεγχόμενες χρεοκοπίες, οι πιο καλόπιστοι παρατηρητές έλεγαν ότι επρόκειτο για μια αδέξια πρωτοβουλία, που οφείλεται στην πολιτική πίεση που δέχεται η γερμανίδα καγκελάριος ενόψει εκλογών σε έξι γερμανικά κρατίδια το 2011 και των εθνικών εκλογών του 2013. Η αναταραχή που προκλήθηκε στις αγορές, που ήδη οδήγησε την Ιρλανδία στο χείλος της χρεοκοπίας και φέρνει μέσα στους επόμενους μήνες την Πορτογαλία και την Ισπανία στην «αγκαλιά» του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, αποδόθηκε, έτσι, όχι σε σκοπιμότητα του Βερολίνου, αλλά σε μια «γκάφα» της γερμανικής διπλωματίας.

Φαίνεται, όμως, ότι μια πρωτεύουσα που έχει συνηθίσει να χαράσσει στρατηγική σε ορίζοντα δεκαετιών, μετρώντας προσεκτικά όλα τα δεδομένα του χάρτη, δεν πέφτει σε γκάφες, αλλά έχει αρχίσει ήδη να ξεδιπλώνεται με γερμανικό προγραμματισμό το σχέδιο της Γερμανίας για τη νέα αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης, που θα διασφαλίζει πλήρως τα δικά της συμφέροντα και την κυριαρχία της, οικονομική και πολιτική, σε βάρος των ασθενέστερων εταίρων –δεν είναι τυχαίο, ίσως, ότι χθες ο Τσέχος πρόεδρος έγινε ο πρώτος πολιτικός ηγέτης, που είπε «όχι» στην ένταξη της χώρας του στην Ευρωζώνη, παρότι έχει τις προϋποθέσεις ένταξης.

Η ξαφνική «γενναιοδωρία» του Άξελ Βέμπερ σε παροχές κονδυλίων για διάσωση κρατών της Ευρωζώνης, ώστε πάση θυσία να διασωθεί το ευρώ, έστω και αν βυθισθούν στη φτώχεια και την αστάθεια οι οικονομίες της περιφέρειας, αποκαλύπτει ότι τίποτε δεν ήταν τυχαίο:

n Μιλώντας για ελεγχόμενες χρεοκοπίες από το 2013 και μετά, αλλά και αφήνοντας να διαρρεύσουν οι προτάσεις του Βερολίνου για ενσωμάτωση ρήτρας χρεοκοπίας σε όλα τα ομόλογα που θα εκδοθούν ήδη από το 2011, η γερμανική ηγεσία επιταχύνει δραματικά το χωρισμό της αγοράς ομολόγων της Ευρωζώνης σε δύο ταχύτητες και εξωθεί στη χρεοκοπία τις ασθενέστερες χώρες, που αποκλείονται με δραματικούς ρυθμούς από τις αγορές. Μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2011, οι περισσότεροι αναλυτές περιμένουν όχι μόνο την Πορτογαλία, αλλά και την Ισπανία στο μηχανισμό στήριξης.

n Μπροστά στον κίνδυνο των χρεοκοπιών, που αν κάνει την εμφάνισή του και στην Ισπανία θα αφήσει χωρίς επαρκή κεφάλαια τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, η «γενναιόδωρη» Γερμανία αφήνει να εννοηθεί ότι θα εξέταζε το ενδεχόμενο διπλασιασμού των κονδυλίων του μηχανισμού, ώστε να μπορεί άνετα να καλυφθεί και η Ισπανία. Όμως, σε αντάλλαγμα για αυτή την παραχώρηση, η Γερμανία θα εκβιάσει ανοικτά τους εταίρους της στην επερχόμενη κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής, όπου θα συζητηθεί η πρότασή της για τις ελεγχόμενες χρεοκοπίες: «είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε, αλλά αυτό θα γίνει μόνο αν δεχθείτε όλους τους όρους μας»!

n Ουσιαστικά, μέσα από τους μηχανισμούς στήριξης Νο 1 και Νο2 (στον δεύτερο θα περιλαμβάνεται και η αναδιάρθρωση χρεών), η Γερμανία σχεδιάζει να υποχρεώσει σε βίαιο αποπληθωρισμό, με εξοντωτικά δημοσιονομικά μέτρα, όλες τις χώρες της περιφέρειας, οι οποίες για χρόνια θα μείνουν παγιδευμένες στην «αγκαλιά» των διαδοχικών «πακέτων» στήριξης, ενώ με τις αναδιαρθρώσεις των χρεών τους θα αποκοπούν από τη χρηματοδότηση των αγορών.

n Με τον τρόπο αυτό, η Γερμανία επιδιώκει να θεμελιώσει σχέσεις εξάρτησης αποικιοκρατικού χαρακτήρα και να μεταφέρει στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο το κέντρο της άσκησης… δικτατορικής οικονομικής πολιτικής. Με τον τρόπο αυτό, σχεδιάζει να αποφύγει τη διάσπαση της Ευρωζώνης και την επαναφορά του μάρκου, που θα εκτοξευόταν στα ύψη και θα «γονάτιζε» την εξαγωγική της βιομηχανία. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι θα μετατρέψει τη νομισματική ένωση, που δημιουργήθηκε για να αναχαιτισθεί η γερμανική οικονομική ισχύς μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών, σε μηχανισμό εδραίωσης της πολιτικής κυριαρχίας της Γερμανίας στην Ευρώπη, διαστρέφοντας πλήρως το όραμα του Μιτεράν, που με αρκετούς δισταγμούς είχε υποχρεωθεί να αποδεχθεί ο Κολ.

n Εκτός από την εξασφάλιση ενός σταθερά «υποτονικού» ευρώ, που θα διευκολύνει τις εξαγωγές της, η Γερμανία επιδιώκει, μέσα από την «βύθιση» των χωρών της περιφέρειας σε πολυετή ύφεση, να δημιουργήσει μια νέα ζώνη φθηνών εργατικών χεριών και αξιών, στην οποία ανεμπόδιστα θα δράσουν, με απεριόριστα κέρδη, οι τράπεζες και οι βιομηχανίες της. Παράλληλα, βέβαια, το ίδιο το γερμανικό κράτος θα αποκομίζει τεράστια ποσά τόκων, δανείζοντας με υψηλό spread (2,7% στην περίπτωση της Ελλάδας τις ασθενέστερες οικονομίες.

Οι ηγεσίες των κρατών της Ευρώπης, ακόμη και το Παρίσι, που αρχικά ακολούθησε πιστά το βηματισμό των Γερμανών, όσον αφορά τις ελεγχόμενες χρεοκοπίες, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τους κινδύνους. Και το «αγγλοσαξονικό στρατόπεδο» (ΗΠΑ-Βρετανία) αρχίζει να ανησυχεί για τον κίνδυνο εξάπλωσης σε όλη την Ευρωζώνη του γερμανικού μοντέλου δημοσιονομικής πειθαρχίας και εξαγωγικής ισχύος, που αν εφαρμοσθεί σε όλες τις χώρες, όπως επιχειρούν οι Γερμανοί, θα δημιουργήσει τεράστια εμπορικά πλεονάσματα στην Ευρώπη, εντείνοντας τις ανισορροπίες στο διεθνές σύστημα (ενδεικτικό των ανησυχιών αυτών είναι χθεσινό άρθρο του οικονομικού αναλυτή των “Financial Times”, Μάρτιν Γουλφ).

Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και αρκετές ακόμη κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, αναμένεται να υποστηρίξουν σθεναρά ένα εναλλακτικό σχέδιο διάσωσης των χωρών της περιφέρειας, με την έκδοση ευρωομολόγων, που θα εξισορροπήσουν τα κόστη δανεισμού για όλες τις χώρες –πρόταση, που η Γερμανία πεισματικά αρνείται, με τον ισχυρισμό ότι αντιβαίνει στη βασική αρχή της νομισματικής ένωσης, να μην πληρώνει ένα κράτος για τα χρέη του διπλανού. Στην πρόταση αυτή, φαίνεται ότι θα συγκλίνουν το ΔΝΤ και, άτυπα, η Ουάσιγκτον, σε μια προσπάθεια ανάσχεσης των γερμανικών επεκτατικών σχεδιασμών. Στην πραγματικότητα, η Σύνοδος Κορυφής του Δεκεμβρίου θα αποτελέσει την κορυφαία «μάχη» του ευρωπαϊκού νομισματικού πολέμου: αν επικρατήσει το Βερολίνο, η αυριανή Ευρώπη σε τίποτα δεν θα θυμίζει το «ρομαντικό», υποτίθεται, όραμα της πολιτικής ενότητας και αλληλεγγύης μεταξύ ισότιμων κρατών…
sofokleous10.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

«Λογική είναι η τρέλα των δυνατών»


Εκατόν ένα χρόνια πριν, στις 26 Νοεμβρίου 1909, γεννήθηκε ο Ευγένιος Ιονέσκο, θεμελιωτής του Θεάτρου του Παραλόγου. Την ταυτότητα του θεάτρου του την καθόριζε ως εξής: «Τα πάντα είναι κωμικά, τίποτα δεν είναι τραγικό, όλα είναι πραγματικά και μη, δυνατά και αδύνατα, σοβαρά και γελοία». Λογική είναι η τρέλα των δυνατών, έλεγε ο ίδιος.

Γεννήθηκε στη Σλάτινα της Ρουμανίας από Ρουμάνο πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του έζησε στη Γαλλία. Μάλιστα, για την καταγωγή του είχε ξεσπάσει διαμάχη έναν χρόνο πριν, ανάμεσα στην κόρη του και τον θεατρικό κόσμο της Ρουμανίας.

Η Ένωση Ρουμάνων συγγραφέων κατήγγειλε τότε την «απαράδεκτη στάση» της κόρης του Ιονέσκο, Μαρί-Φρανς, τονίζοντας ότι προκειμένου να δώσει την έγκρισή για να ανεβεί στη Ρουμανία το έργο «Η Φαλακρή Τραγουδίστρια», έθετε ως όρο να μην ειπωθεί ότι ο πατέρας της ήταν Ρουμάνος....«Οι Ρουμάνοι ξέρετε, με το σύμπλεγμα των μικρών λαών, θέλουν να τον σφετεριστούν. Αλλά, όχι. Δεν έχω καμία αντίρρηση να παίζονται τα έργα του στη Ρουμανία, αλλά όπως και στις άλλες χώρες, όπως σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο», δήλωνε από την πλευρά της η Μαρί-Φρανς Ιονέσκο.

Στην πραγματικότητα, ο Ιονέσκο πέρασε την παιδική του ηλικία στη Γαλλία, αλλά επέστρεψε στη Ρουμανία με τον πατέρα του το 1925, μετά το διαζύγιο των γονιών του. Μετά τις σπουδές του στο κολέγιο, σπούδασε Γαλλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου από το 1928 ως το 1933 και έγινε καθηγητής της γαλλικής γλώσσας. Το 1938 επέστρεψε όμως πάλι στη Γαλλία με τη σύζυγό του Ροντίκα Μπουριλεάνου και την κόρη τους, προκειμένου να τελειώσει τη διδακτορική του διατριβή. Κατά το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 βρισκόταν στη Γαλλία. Παρέμεινε στη Μασσαλία κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ μετά το 1944 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι.

«Ονομάζομαι Ιονέσκο σαν τον πατέρα μου. Ιονέσκο σημαίνει ο γιος του Γιάννη. Ο πατέρας μου ήταν Ρουμάνος», είχε δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξή του το 1960, ενώ είχε προσθέσει ότι: «Είμαι γάλλος πολίτης. Έζησα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου στη Γαλλία. Η παιδική μου ηλικία είναι γαλλική».
Η λογοτεχνική του σταδιοδρομία ξεκίνησε στο Βουκουρέστι, με τη δημοσίευση στίχων το 1931 και ενός φυλλαδίου με τον τίτλο «Όχι» (Νu 1934), το οποίο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις εξαιτίας της απόλυτα αυστηρής λογικής με την οποία ο συγγραφέας του υποστήριζε διαδοχικά θέσεις διαμετρικά αντίθετες. Για αυτό το έργο βραβεύτηκε και με το βραβείο Βασιλικών Εκδόσεων.

Στον χώρο του θεάτρου εμφανίστηκε το 1950 με τη «Φαλακρή Τραγουδίστρια». Για το έργο του αυτό έλεγε: «O αυτοματισμός της γλώσσας, η συμπεριφορά των ανθρώπων, το να μιλάμε για να μη λέμε τίποτα, να μιλάμε γιατί δεν έχουμε τίποτα να πούμε προσωπικό, μου αποκάλυπτε την έλλειψη εσωτερικής ζωής, το μηχανισμό του καθημερινού, τον άνθρωπο που πλέει μέσα στο κοινωνικό του περιβάλλον, το ότι δεν ξεχωρίζουμε πια τίποτα».

Τα πρώτα και πιο καινοτόμα έργα του Ιονέσκο ήταν θεατρικά μονόπρακτα: «Η Φαλακρή Τραγουδίστρια» (1950), «Το Μάθημα» (1951), «Οι Καρέκλες» (1952). Το 1959, παρουσιάζεται το έργο του «Δολοφόνος χωρίς αμοιβή», όπου πρωταγωνιστεί για πρώτη φορά ο κεντρικός του ήρωας, Μπερανζέ, ο οποίος εμφανίζεται σε μια σειρά έργων του (Ρινόκερος, Ο βασιλιάς πεθαίνει, Ο πεζός στον αέρα). Ο Μπερανζέ αποτελεί μια σχεδόν αυτοβιογραφική φιγούρα, η οποία εκφράζει την απορία και την αγωνία του Ιονέσκο για την παράδοξη πραγματικότητα.

Όπως περιγράφει η βιογράφος του Deborah B. Gaensbauer, κατά την παιδική του ηλικία είχε μία εμπειρία η οποία, όπως υποστήριζε, επηρέασε καθοριστικά την αντίληψή του για τον κόσμο: «Περπατώντας στην καλοκαιρινή λιακάδα σε ένα επαρχιακό χωριό κάτω από ένα έντονο μπλε ουρανό, ο Ιονέσκο άλλαξε ριζικά από το φως». Σύμφωνα με τη βιογραφία, τον διαπέρασε ξαφνικά ένα αίσθημα έντονης φωτεινότητας, ένα αίσθημα ότι αιωρείται και ταυτόχρονα ένα αίσθημα έντονης ευεξίας. «Όταν ‘επέστρεψε’ στο έδαφος και το ‘φως’ εξαφανίστηκε, είδε ότι συγκριτικά ο πραγματικός κόσμος ήταν σάπιος, γεμάτος διαφθορά και ανούσια επαναλαμβανόμενη δράση. Αυτό συνέπεσε με την προσωπική συνειδητοποίηση ότι ο θάνατος έρχεται για όλους στο τέλος.

Μεγάλο μέρος του μετέπειτα έργου του, αντικατοπτρίζει αυτή την εμπειρία και δείχνει μια αποστροφή για τον απτό κόσμο, δυσπιστία στην επικοινωνία, ενώ εκφράζει και την αίσθηση ότι ένας καλύτερος κόσμος βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής. Τα παραπάνω είναι εμφανή σε αναφορές και θέματα σημαντικών έργων του: ήρωες των έργων μαραζώνουν για μια ανέφικτη ‘πόλη του φωτός’ (Οι Καρέκλες) ή αντιλαμβάνονται έναν άλλο κόσμο (Ο πεζός στον αέρα,1961), πρωταγωνιστές μπορούν και πετούν (Ο πεζός στον αέρα, Amédée), ενώ η κοινοτοπία του κόσμου τους οδηγεί στην κατάθλιψη (όπως ο ήρωας Μπερανζέ), εκστατικές αποκαλύψεις ομορφιάς πραγματοποιούνται σε ένα απαισιόδοξο πλαίσιο (Amédée, οι Καρέκλες, Μπερανζέ) ή ήρωες συνειδητοποιούν το του θανάτου (Ο βασιλιάς πεθαίνει)».

«Οι άνθρωποι στριφογυρίζουν μέσα στο κλουβί τους που είναι η γη, γιατί ξέχασαν πως μπορούν να στρέψουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό», είχε πει ο ίδιος. Ο Ιονέσκο έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1970, ενώ κέρδισε πολυάριθμα βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Έφυγε από τη ζωή στις 29 Μαρτίου 1994.
http://tvxs.gr/node/71868

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

«Λευκή επιταγή» 25 δις. στους τραπεζίτες!


Σε «λευκή επιταγή» μετατρέπει, σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Οικονομικών το «πακέτο» κρατικών εγγυήσεων 25 δις. ευρώ, που θα υποχρεωθούν να αντλήσουν τους επόμενους μήνες οι ελληνικές τράπεζες για να αποκρούσουν τις ισχυρές πιέσεις που δημιουργεί στη ρευστότητά τους η κλιμακούμενη αναταραχή στις αγορές ομολόγων της περιφέρειας της Ευρωζώνης και οι νέες «τάσεις εξόδου» καταθετών από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, που επανεμφανίσθηκαν με αρκετή ένταση τον Νοέμβριο.

Οι νέες πιέσεις στη ρευστότητα επαναφέρουν εκόντες άκοντες τους Έλληνες τραπεζίτες στη… θερμοκοιτίδα της ΕΚΤ, καθώς ανατρέπονται μέχρι νεοτέρας τα φιλόδοξα σχέδια επανόδου στη διατραπεζική αγορά. Όμως, καθώς τα αποδεκτά καλύμματα δανεισμού από την ΕΚΤ εξαντλούνται και τα «κουρέματα» από την ΕΚΤ μειώνουν όλο και περισσότερο τη ρευστότητα που λαμβάνουν οι τράπεζες, ενεχυριάζοντας όλο και περισσότερα καλύμματα (σχετικά ρεπορτάζ έχει φιλοξενήσει το τελευταίο δίμηνο το «Β»), οι τράπεζες είναι υποχρεωμένες να εκπέμψουν και πάλι SOS στο υπουργείο Οικονομικών, ζητώντας κρατικές εγγυήσεις δανεισμού....Το υπουργείο Οικονομικών, προχωρώντας σε μια διευκόλυνση που μεταθέτει ακόμη πιο μακριά στο μέλλον την αναγκαία -αν και επώδυνη για τις τράπεζες- εξυγίανση αποφάσισε, ύστερα από ισχυρές πιέσεις των τραπεζών, που σε αυτό το θέμα είχαν σθεναρή υποστήριξη από την Τράπεζα της Ελλάδος, να αποδεσμεύσει τις εγγυήσεις χωρίς να εφαρμόσει το δρακόντειο εποπτικό πλαίσιο που το ίδιο καθιέρωσε (κατόπιν πιέσεων της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού) μόλις τον περασμένο Ιούλιο!

Ουσιαστικά, προς χάρη της διατήρησης μιας επιφανειακά «σταθερής» εικόνας του τραπεζικού συστήματος, το υπουργείο αποδεσμεύει τεράστια ποσά στις τράπεζες, που θεωρητικά το Δημόσιο μπορεί να δει αργότερα να προστίθενται στο ογκώδες δημόσιο χρέος της χώρας, χωρίς να ενεργοποιεί τις ασφαλιστικές δικλίδες που το ίδιο έχει θέσει, ώστε να διασφαλίζεται ότι θα είναι βιώσιμες μακροπρόθεσμα οι τράπεζες που θα τις λάβουν και δεν θα καταπέσουν οι εγγυήσεις εις βάρος των φορολογούμενων πολιτών.

Με την απόφαση με αριθμό 29850 Β 1465, που είχε δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 19 Ιουλίου του 2010 και είχε θέμα την «Παράταση του Προγράμματος ενίσχυσης της ρευστότητας και της κεφαλαιακής επάρκειας σύμφωνα με το Ν. 3723/2008», το υπουργείο Οικονομικών είχε ορίσει, κατ’ απαίτηση της Κομισιόν, αυστηρούς όρους για περαιτέρω χορηγήσεις εγγυήσεων δανεισμού στις τράπεζες.

Εκτός από την αύξηση των προμηθειών που θα πρέπει να καταβάλλονται για τις εγγυήσεις κατά 20-40 μονάδες βάσης, η απόφαση προέβλεπε ότι στο εξής θα ελέγχονται αυστηρά τα συνολικά ποσά εγγυήσεων που θα χορηγούνται, ώστε να μην καταλήξουμε σε ένα τραπεζικό σύστημα «ζόμπι», το οποίο θα επιβιώνει μόνο χάρη σε κρατικές εγγυήσεις, τις οποίες θα είναι αμφίβολο αν θα καταφέρει να επιστρέψει.

Έτσι, με την απόφαση αυτή προβλέφθηκε, ότι από 1ης Ιουλίου 2010, για κάθε πιστωτικό ίδρυμα που λαμβάνει κατά τα ανωτέρω εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου για νέο ή ανανεούμενο χρέος, εφόσον κατά το χρόνο παροχής της εγγύησης το σύνολο των

εγγυημένων υποχρεώσεών του (συμπεριλαμβανομένων των εγγυήσεων που έχουν χορηγηθεί πριν την 1η Ιουλίου 2010) υπερβαίνει, σωρευτικά, το 5% των συνολικών υποχρεώσεών του και το ποσό των 500 εκατομμυρίων ευρώ, θα υποβάλλεται, εντός τριμήνου από την παροχή της εγγύησης, έκθεση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θα καταδεικνύει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά του χωρίς εξάρτηση από κρατική στήριξη.

Επιπλέον, η Τράπεζα της Ελλάδος ανέλαβε την υποχρέωση να «συντάξει, μέχρι την 15η Οκτωβρίου 2010 το αργότερο, συνοπτική ενδιάμεση έκθεση για τη λειτουργία του καθεστώτος παροχής εγγυήσεων. Η έκθεση αυτή θα υποβληθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και στο Συμβούλιο Εποπτείας».

Ουσιαστικά, δηλαδή, με την απόφαση αυτή το «πανηγύρι» των εγγυήσεων προοριζόταν να τελειώσει. Στο εξής, όποια τράπεζα έχει στο παθητικό της εγγυήσεις που υπερβαίνουν το 5% των συνολικών υποχρεώσεων κανονικά πρέπει να υποβάλει έκθεση βιωσιμότητας στην Κομισιόν. Δεδομένου ότι αρκετές τράπεζες έχουν προ πολλού υπερβεί αυτό το όριο και σίγουρα όλες θα το ξεπεράσουν, όταν αρχίσουν να λαμβάνουν εγγυήσεις από το νέο «πακέτο» των 25 δις. ευρώ, η διαδικασία αυτή θα έπρεπε κανονικά να οδηγήσει σε μια επώδυνη διαδικασία αναδιάρθρωσης, υπό την εποπτεία της Κομισιόν και με την όχι ιδιαίτερα ευχάριστη για τους τραπεζίτες συνδρομή του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Όμως, οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν, ότι το υπουργείο Οικονομικών, πιθανόν σε συνεννόηση και με την Κομισιόν, η οποία θα πρέπει να κάνει… «στραβά μάτια», αποφάσισε να χορηγήσει τα 25 δις. ευρώ των νέων εγγυήσεων χωρίς να εφαρμόσει τους αυστηρούς όρους της ίδιας της απόφασης που υπέγραψε το καλοκαίρι ο υπουργός Οικονομικών. Ελπίζει, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ότι κάποια στιγμή μέσα στο 2011 θα ανοίξει και πάλι η διατραπεζική για τις ελληνικές τράπεζες, ώστε να αρχίσουν να επιστρέφουν τις εγγυήσεις και το πρόβλημα σιωπηλά να λυθεί.

Κάθε τέτοιος υπολογισμός όλα δείχνουν ότι είναι μάλλον υπεραισιόδοξες, όσο και η πρόβλεψη του μνημονίου για επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές το αργότερο το 2012. Έτσι, αργά ή γρήγορα και πάντως μέσα στο 2011 όσες ελληνικές τράπεζες έχουν πάρει εγγυήσεις που ξεπερνούν το όριο του 5% και μπορούν να δανεισθούν από τη διατραπεζική, έστω και με δυσβάστακτο κόστος, θα υποχρεωθούν να ακολουθήσουν αυτή την οδό χρηματοδότησης, με ό,τι μπορεί να σημαίνει για τα οικονομικά τους αποτελέσματα. Όσες παραμείνουν αποκλεισμένες, θα πρέπει να υποβληθούν στη δυσάρεστη διαδικασία αναδιάρθρωσης, που πιθανότατα οδηγεί στην κρατικοποίησή τους, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Άλλωστε, η Κομισιόν αντιλαμβάνεται, ότι όσο παραμένουν χωρίς σοβαρή εποπτεία τα προβλήματα ρευστότητας του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, με τεστ αντοχής που αξιολογούν χωρίς ιδιαίτερη αυστηρότητα μόνο την κεφαλαιακή επάρκεια, τόσο θα υπάρχουν στο μέλλον κίνδυνοι επανάληψης του ιρλανδικού φαινομένου –οι δύο μεγαλύτερες ιρλανδικές τράπεζες είχαν «βγει λάδι» από τα τεστ του καλοκαιριού, αλλά το φθινόπωρο έφεραν το Δουβλίνο στο χείλος της χρεοκοπίας και στην υποχρεωτική στήριξη από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό.

Έτσι, η Κομισιόν έχει ανεβάσει το… θερμόμετρο των πιέσεων στις εποπτικές αρχές, σύμφωνα με αποκαλυπτικό χθεσινό δημοσίευμα του “Bloomberg”, ζητώντας στα τεστ αντοχής που θα διεξαχθούν το 2011 να αξιολογηθούν και τα θέματα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες. Το πιθανότερο είναι, ότι σε αυτή την περίπτωση οι ελληνικές τράπεζες, που θα παραμένουν εξαρτημένες από τις χρηματοδοτήσεις της ΕΚΤ με κρατικές εγγυήσεις, θα δυσκολευθούν πολύ να περάσουν τον πήχη τον έλεγχων, όσο και αν θελήσει να τις διευκολύνει η Τράπεζα της Ελλάδος.

Αν αυτό συμβεί, οι σημερινές «χάρες» του υπουργείο Οικονομικών προς τους τραπεζίτες θα αποδειχθεί ότι απλώς ανέβαλαν το αναπόφευκτο, με ρίσκο για τους φορολογούμενους πολίτες: δηλαδή, μια επώδυνη αναδιάρθρωση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, από την οποία ίσως έχουν αρκετά να χάσουν τα κορυφαία στελέχη των τραπεζών και οι μέτοχοί τους, αλλά όσο πιο γρήγορα προωθηθεί, τόσο περισσότερο κερδισμένη θα εξέλθει η οικονομία.
http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/1643-l-r-25---

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

«Cultures of Resistance»


Έρχεται στην Ελλάδα η Γιάρα Λη (Iara Lee)

για την προβολή της ταινίας της «Cultures of Resistance»

στα πλαίσια εκδηλώσεων αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση. H γνωστή σκηνοθέτης και ακτιβίστρια Γιάρα Λη θα συζητήσει για την ταινία, για τα κινήματα αντίστασης σε όλο τον κόσμο αλλά και για τη συγκλονιστική εμπειρία της στο Mavi Marmara*:

Η ειδική προβολή είναι την Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου, ώρα 8μμ, στο Πάντειο, στο αμφιθέατρο Σάκης Καράγιωργας.

Η ταινία Cultures of Resistance ανιχνεύει πώς η τέχνη και η δημιουργικότητα μπορούν να αποτελέσουν πολεμοφόδια στον αγώνα για ειρήνη και δικαιοσύνη. Είναι η ιστορία ανθρώπων που συνάντησε η Lee ταξειδεύοντας ανά τις 5 ηπείρους.. Στο Ιράν, όπου το γκράφιτι και η ραπ είναι εργαλεία πάλης ενάντια στην κυβερνητική καταπίεση. Στη Βραζιλία, όπου οι μουσικοί προσεγγίζουν τα παιδιά των καταυλισμών και μετατρέπουν τα όπλα σε κιθάρες. Στα στρατόπεδα Παλαιστίνιων προσφύγων στο Λίβανο όπου η φωτογραφία, η μουσική και ο κινηματογράφος έχουν δώσει φωνή σε όσους σπάνια ακούγονται.... Στην ταινία εμφανίζονται: Δεξιοτέχνες της Καποέιρα από τη Βραζιλία, εκπρόσωποι του γυναικείου κινήματος της Ρουάντα, Ισραηλινοί αντιφρονούντες, καλλιτέχνες hip -hop από την Παλαιστίνη και πολλοί άλλοι...

Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη

* Η Γιάρα Λη είναι εκείνη που κατάφερε να διασώσει, παρά τους συνεχείς ελέγχους, κινηματογραφικό υλικό διάρκειας μιας ώρας, από τη σφαγή στο πλοίο Mavi Marmara. Το πλοίο που τον περασμένο Μάιο δέχτηκε την πολύνεκρη επίθεση του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού ενώ έπλεε σε διεθνή ύδατα μαζί με τα άλλα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας, με στόχο να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Το υλικό αυτό έχει κατατεθεί στην επιτροπή του ΟΗΕ που ερευνά τη σφαγή, ενώ θα αποτελέσει τη βάση για την επόμενη ταινία της Lee.

H σκηνοθέτης με Βραζιλιάνικες-Κορεάτικες ρίζες που ζει στις ΗΠΑ έχει βραβευτεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ. Επί σειρά ετών υπήρξε καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Sao Paulo.

Η εκδήλωση, καθώς και η πρόσκληση στη σκηνοθέτη εντάσσονται στο πλαίσιο σειράς εκδηλώσεων που οργανώνει η ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ (που δημιουργήθηκε από τη συνέλευση της Πρωτοβουλίας «Ενα Καράβι για τη Γάζα»), σε συνεργασία με τον παλαιστινιακό σύλλογο AL-AWDA (το δικαίωμα της επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων στις εστίες τους).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών.


Η βία κατά των Γυναικών είναι ένα φαινόμενο που οι διαστάσεις του παγκόσμια είναι σχεδόν ανεξέλεγκτες. Με κύριο χαρακτηριστικό την παραβίαση και την κακοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η βία καταστρέφει ζωές, διαλύει οικογένειες και διαβρώνει κοινωνίες.

Στην Ελλάδα, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Μόνον τα τελευταία 2 χρόνια έχουμε 35 περιπτώσεις δολοφονιών, που αποδεικνύουν περίτρανα την κατάχρηση εξουσίας του άνδρα προς τη γυναίκα.

Δυστυχώς η «αθέατη βία» είναι συστατικό στοιχείο και της Κρητικής οικογένειας, η οποία επικεντρώνεται στην σωματική και την ψυχολογική.

Μέσα από τις δικές μας καταγραφές (Ξενώνας Κακοποιημένης Γυναίκας και Παιδιού) η ενδοοικογενειακή βία, έχει μεν κοινά χαρακτηριστικά, όπως τη ζήλεια, τη χρήση ουσιών, την ανέχεια ή ακόμη και την τελευταία οικονομική κρίση, όμως η αλήθεια κρύβεται πίσω από την συγκάλυψη, την ατιμωρησία, την πατριαρχική νοοτροπία και την αποσιώπηση των ηθικών εγκλημάτων που καθημερινά συντελούνται.... Με βασικές παραμέτρους, την ανεπαρκή γνώση των γυναικών για τον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων τους, αλλά και την ελλειμματική παιδεία των κοινωνιών, η σημερινή ημέρα αν μην τι άλλο θα πρέπει να θυμίζει ότι η βία είναι μια εγκληματική πράξη η οποία μπορεί να συμβεί και μέσα στην «καλύτερη» οικογένεια.

Κι επειδή το φαινόμενο δεν γνωρίζει γεωγραφικά ούτε πολιτισμικά όρια και οι πολλαπλές μορφές του απλώνονται σ' όλα τα κοινωνικά επίπεδα χρειάζεται να υπάρξουν δεσμεύσεις της πολιτείας για προγράμματα στήριξης και ενεργούς δράσης για την προστασία των θυμάτων βίας. Χρειάζεται ακόμη η ευαισθητοποίηση και η ενεργοποίηση των πολιτών για την αντιμετώπιση τέτοιων άνομων πράξεων και εξοργιστικών συμπεριφορών.

"Σύνδεσμος Μελών Γυναικείων
Σωματείων Ηρακλείου και Ν. Ηρακλείου"
Λοχ. Μαρινέλη 12, Τ.Κ. 71202, Ηράκλειο
tel/fax: 2810242121
http://www.kakopoiisi.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Ρήτρα χρεοκοπίας από 2011 θέλει η Μέρκελ!


Σε οριστική ανατροπή των προβλέψεων του μνημονίου για επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές το 2012, όσο καλά και αν εφαρμοσθεί το «βαρύ» οικονομικό πρόγραμμα της χώρας, οδηγεί η νέα γερμανική πρόταση που αποκαλύφθηκε χθες, λίγες ημέρες πριν την κρίσιμη επίσκεψη Στρος Καν στην Αθήνα και τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, όπου θα συζητηθούν οι προτάσεις για μόνιμο μηχανισμό στήριξης στην Ευρωζώνη.

Σύμφωνα με εσωτερικό κυβερνητικό έγγραφο του Βερολίνου, που διέρρευσε στο πρακτορείο Bloomberg, η Άνγκελα Μέρκελ θα προτείνει να εκδίδονται με «ρήτρα χρεοκοπίας» όλα τα ομόλογα κρατών της Ευρωζώνης όχι μετά τον Ιούνιο του 2013, αλλά ήδη από το 2011. Με τον τρόπο αυτό, θα έχει διατεθεί στις αγορές ήδη από τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του μόνιμου μηχανισμού στήριξης ένας σημαντικός όγκος κρατικών τίτλων, η αξία των οποίων θα μπορεί να «κουρευτεί» σε περίπτωση ελεγχόμενης χρεοκοπίας μιας χώρας....Όπως αποκαλύφθηκε στις αρχές της εβδομάδας μέσω του “Spiegel” η γερμανική πρόταση στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου θα είναι να συνδυασθεί η καθιέρωση μόνιμου μηχανισμού στήριξης μετά τη λήξη του προσωρινού τον Ιούνιο του 2013 με ένα μέτρο που θα διευκολύνει την αναδιάρθρωση χρεών όσων χωρών προσφύγουν στο μόνιμο μηχανισμό για χρηματοδότηση, προκειμένου να αποφύγουν τη στάση πληρωμών.

Το μέτρο αυτό δεν θα είναι άλλο από την ενσωμάτωση ρήτρας συλλογικής δράσης (collective action clause) σε όλα τα ομόλογα που θα εκδίδονται από κράτη της Ευρωζώνης. Με αυτή τη ρήτρα, ο αγοραστής ενός ομολόγου θα γνωρίζει εξαρχής, ότι σε περίπτωση αδυναμίας εξυπηρέτησης του χρέους από τον εκδότη, οι πιστωτές θα μπορούν να αποφασίσουν κατά πλειοψηφία τη μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους («κούρεμα»), την επιμήκυνση διάρκειας, τη μείωση του επιτοκίου, ή ένα συνδυασμό αυτών των μέτρων, ώστε να αναδιαρθρωθεί το χρέος.

Αρχικά, η Γερμανία προσανατολιζόταν να προτείνει να ενσωματωθεί η ρήτρα συλλογικής δράσης στα ομόλογα έκδοσης μετά τον Ιούνιο του 2013, αλλά η νεότερη πρόταση του Βερολίνου αναφέρεται στο 2011! Αν υιοθετηθεί τέτοια πρόταση, η Ελλάδα θα βρίσκεται ένα βήμα πριν γίνει η πρώτη χώρα που θα υποστεί τις συνέπειες της ελεγχόμενης χρεοκοπίας α λα γερμανικά, καθώς:

n Το μνημόνιο προβλέπει, ότι η χώρα θα πρέπει να επιστρέψει στις αγορές για τη χρηματοδότησή της με εκδόσεις ομολόγων το αργότερο το 2012. Αυτό ήδη φαίνεται απίθανο, γι’ αυτό και έχουν αρχίσει συζητήσεις στο παρασκήνιο για επιμήκυνση της αποπληρωμής των 110 δις. ευρώ και έγκριση πρόσθετων χρηματοδοτήσεων, ώστε να αποφευχθεί η στάση πληρωμών.

n Αν, όμως, οι νέοι τίτλοι που θα εκδώσει η Αθήνα ενσωματώνουν υποχρεωτικά τη ρήτρα αναδιάρθρωσης χρέους, θα είναι κάτι περισσότερο από απίθανο να βρεθούν επενδυτές που θα αγοράσουν ελληνικά ομόλογα το 2012, ενώ και τα επόμενα χρόνια, ακόμη και αν η χώρα προσφύγει με επιτυχία στην αγορά, θα πρέπει να δανεισθεί με απαγορευτικά υψηλά επιτόκια.

n Ουσιαστικά, οι γερμανικές προτάσεις προοιωνίζονται ένα εφιαλτικό μέλλον για την Ελλάδα και τις άλλες ασθενείς χώρες της περιφέρειας της Ευρωζώνης. Η χώρα μας θα διατηρηθεί, εάν υιοθετηθούν, εκτός αγοράς για πολλά χρόνια και θα είναι υποχρεωμένη να δεχθεί χρηματοδότηση από το μόνιμο μηχανισμό με επαχθείς όρους και με σχεδόν πλήρη εκχώρηση των αποφάσεων για την οικονομική πολιτική στην τρόικα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η αντίδραση του Μεγάρου Μαξίμου σε αυτές τις προτάσεις προετοιμάζεται αυτές τις ημέρες. Σε σύσκεψη που έγινε προχθές στο Μαξίμου ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών παρουσίασε στον Πρωθυπουργό το ελληνικό σχέδιο-αντίδοτο στις προτάσεις της Γερμανίας, το οποίο η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να προωθήσει στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου και κρατιέται σαν επτασφράγιστο μυστικό προς το παρόν.

Για να αποκτήσει δυναμική το σχέδιο, ο Πρωθυπουργός θα ζητήσει από τον επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, στην κρίσιμη συνάντηση που θα έχουν οι δύο άνδρες στις 6 Δεκεμβρίου, πριν τη Σύνοδο Κορυφής, να ρίξει το βάρος του υπέρ των ελληνικών θέσεων. Παράλληλα, θα γίνει στο διπλωματικό παρασκήνιο προσπάθεια να συμφωνηθεί κοινή στάση των χωρών της περιφέρειας έναντι της Γερμανίας.

Όμως, το Βερολίνο δείχνει περισσότερο από ποτέ αποφασισμένο όχι απλώς να μεταφέρει στους κερδοσκόπους των αγορών βάρη, προκειμένου να προστατευθούν οι φορολογούμενοι, όπως ισχυρίζεται η καγκελάριος Μέρκελ, αλλά να φορτώσει με τέτοια βάρη τις υπερχρεωμένες χώρες της περιφέρειας, ώστε τελικά να «σπάσουν πλάτες», κατά την έκφραση που χρησιμοποίησε πρόσφατα ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Αυτό εκ των πραγμάτων θα μετατρέψει την περιφέρεια της Ευρωζώνης σε οικονομική ζώνη των… ζόμπι, που θα παραμένουν μεν στο ευρώ, αλλά θα βρίσκονται υπό συνεχή επιτήρηση, με τεράστιες εκχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας και με συνεχή ανάγκη χρηματοδοτικής στήριξης για να αποφύγουν τη χρεοκοπία.

Απέναντι σε αυτή τη στρατηγική σαφούς διαχωρισμού της Ευρωζώνης σε δύο ταχύτητες, που εφαρμόζεται από το Βερολίνο με τακτικές… κεραυνοβόλου πολέμου, οι χώρες της περιφέρειας θα είναι πολύ δύσκολο να αντισταθούν στη Σύνοδο του Δεκεμβρίου.
sofokleous10.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ …

Α. Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΟΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΚΑΙ Η ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ

Στον καπιταλισμό η κίνηση του χρήματος και η εκμετάλλευση των συναλλαγματικών ισορροπιών ενταγμένη στην λογική του κέρδους κατέχει μία ιδιαίτερη, μια ξεχωριστή και κορυφαία θέση. Η εκμετάλλευση των κεφαλαίων είναι βασική, κεντρική αρχή του καπιταλισμού. Στην επικράτηση και λειτουργία του καπιταλισμού οι «συναλλαγματικές ισορροπίες» αποτέλεσαν και αποτελούν ένα πραγματικό πεδίο πολέμου, αφού μυθώδη χρηματικά ποσά αλλάζουν καθημερινά αξίες και χώρες ολόκληρες δέχονται συναλλαγματικές «επιθέσεις», απαξιώνονται ή ενισχύουν την θέση τους.
Μετά το “new deal” η κίνηση του χρήματος εντάθηκε. Καθώς εγκαταλείφθηκε ο «κανόνας του χρυσού», που προέβλεψε την υποχρεωτική κάλυψη με αποθεματικά χρυσού, του εκδιδόμενου από κάθε κράτος χρήματος, το χρήμα εκδόθηκε και κυκλοφόρησε ελεύθερα για να αναθερμάνει τις σε ύφεση καπιταλιστικές οικονομίες της εποχής. Αυτή ήταν μία ουσιαστική συμβολή του Κέϋνς στην συνέχιση της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, καθώς αυτός ήταν ο εκφραστής της «λύσης» αυτής....Όπως είναι ευνόητο η ελεύθερη έκδοση και κυκλοφορία χρήματος από τα κράτη δημιούργησε νέα δεδομένα και για πολλούς ήταν μία από τις σκοτεινές αιτίες του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Είναι αυτονόητο ότι η σημασία της έκδοσης και κίνησης χρήματος και οι στρατηγικές της διαδραμάτισαν και διαδραματίζουν ένα τεράστιο ρόλο στο καπιταλιστικό απάνθρωπο συστημικό φρενοκομείο και αποδέκτες αυτής της αθλιότητας είναι απλοί άνθρωποι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.
Με το χρήμα να εκδίδεται και να κυκλοφορεί ελεύθερα οι δυνατότητες «παιχνιδιών», μοχλεύσεων, πιέσεων και σκοπιμοτήτων πολλαπλασιάστηκαν γεωμετρικά και απίθανα σενάρια πλέκονται στα σκοτεινά υπόγεια των μεγάλων τραπεζών του πλανήτη για να υλοποιηθούν τέτοια σχέδια. Ο πολλαπλασιασμός της κυκλοφορίας του χρήματος και οι πρακτικές που τον συνοδεύουν, αντίστοιχες με τις πολλαπλασιαστικές παραγωγικές επιδιώξεις του καπιταλισμού, δημιούργησαν νέα δεδομένα, νέους κανόνες στους οποίους την πρωτοβουλία κίνησης και υλοποίησης έχουν οι ισχυροί του πλανήτη.

Β. ΤΑ ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΤΗΣ «ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ» & ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ
Οι ίδιοι «κανόνες» το μόνο που δεν ευνοούν είναι η «σταθερότητα», καθώς είναι κανόνες συνεχών αλλαγών δεδομένων και εξακολουθητικών μετακινήσεων (ποσοτικών, κατευθύνσεων, προορισμών κ.α.). Στο παιχνίδι αυτό, όποιος μένει σταθερός, ακίνητος και αμετακίνητος, όποιος δηλώνει τους κανόνες που ακολουθεί, αποτελεί εύκολο στόχο για τους αντιπάλους του και εύκολο θύμα επιθέσεων.
Το Ευρώ στην προ δεκαετίας δημιουργία του στοιχημάτισε στην σταθερότητα. Στην σταθερή ποσότητα, στην σταθερή αξία. Ηλθε να λειτουργήσει ως ο «κανόνας του χρυσού» και λειτούργησε ανταγωνιστικά ως εναλλακτικό νόμισμα αναφοράς και ισοτιμιακός ρυθμιστής και παράγοντας, απέναντι στο αμερικανικό δολάριο. Προσόν του «η σταθερότητα», μια σταθερότητα η οποία χτίστηκε πάνω στις δεσμεύσεις των κρατών που το εκδίδουν για τις πολιτικές τους και τους ισολογισμούς τους, αλλά και πάνω στις δεσμεύσεις για έλεγχο και περιορισμό της έκδοσής του.
Όπως αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς, η πολιτική αυτή σε ένα καπιταλιστικό σύστημα που συνεχώς αυξάνει τις παραγωγές, τις αξίες και τους αριθμούς του, μοιάζει με την τακτική γέρου αριστοκράτη γαιοκτήμονα που ζει στον αρχαίο πύργο του και υποστηρίζει τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα και τις «παραδοσιακές» αξίες, ενώ όλα γύρω του τρέχουν με την ταχύτητα του φωτός. Η βαθειά συντηρητική Ευρώπη ζώντας με αυτές τις «παραδόσεις» και με την «αριστοκρατική αντίληψη» δεν άργησε να πέσει θύμα της κινητικότητας.
Πρώτα από όλα, οι περιορισμοί στην έκδοση νομίμσματος, μέσα σε ένα περιβάλλον που πραγματικά ή εικονικά αυξάνει τις αξίες και τις ποσότητες των αγαθών, σημαίνουν ταυτόχρονα και περιορισμό της «μετοχικής» συμμετοχής στον πλανήτη, αλλά και των δυνατοτήτων κίνησης της οικονομίας του καπιταλισμού, των δυνατοτήτων να ακολουθηθούν οι ρυθμοί των άλλων.
Οι σφιχτοί προϋπολογισμοί, σημαίνουν μικρότερη κυκλοφορία χρήματος και εκτός από παγίωση του «status quo» μεταξύ των κρατών (οι ισχυροί δεν μπορούν να υπερκεραστούν από ανερχόμενους εντός της Ευρωζώνης), ήλθαν να σημάνουν την έλλειψη χρήματος, την ανάγκη ακριβού δανεισμού από τραπεζίτες και την παραγωγική υστέρηση για τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης (αφού ήταν αναλογικά δυσεύρετα με τον ανταγωνισμό τα κεφάλαια κίνησης).
Μέσα στην «δεκαετία του Ευρώ» η Ευρώπη έχασε πάνω από 40% της συνολικής παραγωγικής της δυνατότητας, ενώ αναπτύχθηκε μία κουλτούρα «τραπεζίτη» σε μεγάλο τμήμα των ευρωπαϊκών λαών, μια κουλτούρα που έχει ως περιεχόμενό της, την βίωση μέσω της εκμετάλλευσης του χρήματος και γεννά μια οκνή ψευδή μακαριότητα.
Πρωτεργάτες των τακτικών αυτών ήταν οι Γερμανοί και κοντά τους οι Γάλλοι, δύο οικονομίες με παραγωγική υπόσταση, που πίστεψαν ότι με τον τρόπο αυτό μπορούν να καταστρέψουν πρώτα, να απαξιώσουν και στην συνέχεια να αγοράσουν φτηνά τους εταίρους τους στην Ε.Ε., ελέγχοντας την ροή χρημάτων και συσσωρεύοντας ευρωσυνάλλαγμα από τις ενδοευρωπαϊκές συναλλαγές. Δυστυχώς για όλους το ίδιο πιστεύουν μέχρι σήμερα.
Το Ευρώ, παραφουσκωμένο από την έλλειψη παραγωγής, σταθερό και δυσκίνητο, νόμισμα μιας γραφειοκρατικής αριστοκρατίας, αποτέλεσε τον εύκολο στόχο στο παιχνίδι του συναλλάγματος, στο παιχνίδι του χρήματος. Οι στενοκέφαλες μονεταριστικές αντιλήψεις του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου με πολιτικές όχι μόνο χωρίς καμία φαντασία, αλλά και με σταθερούς προδεδομένους κανόνες και οι φανεροί στόχοι των Γερμανών για την δημιουργία μιας νέας Γερμανικής Αυτοκρατορίας σε όλη την Ευρώπη, ήταν εύκολο να προβλεφθούν ακόμα και από παιδάκια, πόσο μάλλον από καλά πληροφορημένους ανταγωνιστές, που και γνώριζαν πως θα κινηθεί η Ευρώπη και το πλεονέκτημα σχεδιασμού είχαν.
Όταν η κρίση ξεκίνησε με την στημένη ιστορία της “Lehman Brothers” , γράψαμε κάποιοι για το που αποσκοπούσε και κρούσαμε τον κώδωνα του κινδύνου για τους λαούς της Ευρώπης με τις «σταθερές» και «ακλόνητες» πολιτικές που ακολουθούσε η «ευρωπαϊκή ηγεσία». Η Ευρώπη των Γερμανών «πούλησε» σταθερότητα σε ένα περιβάλλον ραγδαία μεταλλασσόμενο και δεν μπόρεσε να εννοήσει τις κινήσεις στην σκακιέρα. Μέλημά της ήταν η στήριξη της σταθερότητας του Ευρώ και όχι η αναγκαία κινητικότητα. Το «σταθερό» και υπερτιμημένο Ευρώ έγινε η ταφόπλακα της Ευρώπης και ακόμα δεν το έχουν αντιληφθεί ή δεν έχουν πλέον τρόπους αξιοπρεπούς αντίδρασης.
Οι Η.Π.Α., με την έκδοση τρισεκατομμυρίων δολαρίων (οι κακές γλώσσες αναφέρουν ότι στην πραγματικότητα είναι πάνω από 14 τρίς) όχι μόνο είχαν και έχουν την πρωτοβουλία «αναθέρμανσης» και χρηματοδότησης της οικονομίας, αλλά έχουν και την πρωτοβουλία εξαγοράς (ας την αποκαλέσουμε σικάτα: «ενίσχυσης») άλλων οικονομιών και προσοδοφόρων εγκαταστάσεων, πάντοτε με ένα σεβαστό ποσοστό τόκου. Μήπως έχει σκεφτεί ο ελληνικός λαός πόσα από τα δισεκατομμύρια δολάρια που αναγκάστηκε να δανειστεί, είναι στην πραγματικότητα απλό βαμβακόχαρτο, χωρίς κανένα πραγματικό αντίκρισμα ; χρήμα της καπιταλιστικής «κινητικότητας»; Στην πραγματικότητα, εάν ένα κράτος έπρεπε να βρίσκεται υπό την επιτήρηση του Δ.Ν.Τ. αυτό θα έπρεπε να είναι οι Η.Π.Α. με το τεράστιο τυπικό δημόσιο χρέος (13,45 τρις δολάρια), όμως κανείς ποτέ δεν τόλμησε να λάβει μέτρα εναντίον των, καθώς ταυτόχρονα θα πληθωριζόταν ή θα αποπληθωριζόταν ο πλανήτης (ήτοι με συνέπειες αντίστοιχες με τις τακτικές που θα επέλεγαν οι Η.Π.Α.). Το δημόσιο χρέος των Η.Π.Α. είναι και μία σαφής απάντηση στους γελοίους οικονομολόγους της δεκάρας που προσκαλούνται και σουλατσάρουν στα Μ.Μ.Ε. και με ύφος 100 καρδιναλίων και σοβαρότητα φιλοσόφου λένε πως για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι υπεύθυνο το δημόσιο χρέος. Εάν ίσχυε αυτό, οι Η.Π.Α. θα έπρεπε να έχουν σβηστεί από τον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη … .
Οι Η.Π.Α. λοιπόν, εκδίδοντας αθρόα τρισεκατομμύρια δολαρίων, έρχονται να «διασώσουν» τις οικονομίες του πλανήτη, να πληθωρίσουν το χρήμα κατά την πάγια τακτική του καπιταλισμού που γεννά χρήμα για να καλύψει τα χρέη και παραγωγή για να δημιουργηθούν «αξίες» που έχουν ανάγκη από την έκδοση χρήματος. Το χρήμα αυτό έρχονται να δανείσουν ξανά στην κουρασμένη Ευρώπη του σταθερού, ακλόνητου και ακίνητου Ευρώ. Θα το δανείσουν με καλό τόκο (δηλ. με μόχθο και εξάρτηση των λαών) και θα ανταλλάξουν παλαιότερα δάνεια με πληθωριστικό χρήμα. Σύντομα η ισοτιμία Ευρώ – δολαρίου θα ανατραπεί από τις «αγορές», ώστε το ποσοστό του τόκου να είναι απειροελάχιστο μπροστά στο κέρδος από τις συναλλαγματικές ανατροπές στις ισοτιμίες.
Οσες οικονομίες δεν στηρίχθηκαν στην παραγωγή, αλλά στηρίχθηκαν στην κυκλοφορία του χρήματος θα πληρώσουν πρώτες το τίμημα. Για όσες στηρίχθηκαν στο «σκληρό» και σταθερό Ευρώ, θα επακολουθήσει η τιμωρία της κατάρρευσης του ιστού που περιέπλεξαν. Οι Η.Π.Α. θα «εξαγοράσουν» τις οικονομίες του Ευρώ με ψεύτικα δολάρια.

Γ. ΕΛΛΑΔΑ

Στο περιβάλλον αυτό η Ελλάδα έχει μόνο ριζοσπαστικές λύσεις και δεν μπορεί να σέρνεται επαιτούσα για δανεικά, από αυτά τα άνευ αντικρίσματος που εκδίδει η F.R.B. .
Η πρώτη και κύρια επιλογή είναι η άμεση έξοδος από την «Ευρωζώνη». Το πάρτυ της καταστροφής και η σφαγή που θα ακολουθήσει δεν πρέπει να μας βρει μέσα στον χώρο αυτό. Η Ελλάδα χρειάζεται παραγωγική ανάπτυξη που οι πολιτικές της σταθερότητας του Ευρώ, της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» και της Γερμανικής επέκτασης δεν μπορούν να της προσφέρουν. Τα αμερικάνικα δανεικά επίσης μπορούν μόνο να εξαγοράσουν την Ελλάδα σε τιμή ευκαιρίας. Ουσιαστικά, σήμερα, η χώρα βρίσκεται σε δημοπρασία για ξένους ενδιαφερόμενους, που περιμένουν να πέσουν και άλλο οι τιμές για να αγοράσουν σε τιμή ευκαιρίας και με ψεύτικο, χωρίς αντίκρισμα χρήμα. Η έξοδος από τον όλεθρο της ευρωζώνης, όσο πιο γρήγορα έλθει τόσο πιο σύντομα θα έχει αποτελέσματα.
Η επανέκδοση χρήματος από το ελληνικό κράτος, όσο οδυνηρή και να είναι για πολλούς από τους έχοντες και κατέχοντες, είναι η μόνη λύση που μπορεί να αναθερμάνει την οικονομία και να δώσει τα απαραίτητα κεφάλαια για να εκκινήσει. Ο πληθωρισμός και οι συναλλαγματικές επιθέσεις είναι δευτερεύον ζήτημα μπροστά στο απόλυτο μηδέν που κοντεύει να αντικρύσει η χώρα. Μια πολιτική εσωτερικής αυτονομίας και αυτάρκειας θα δώσει στην χώρα σύντομα συγκριτικά πλεονεκτήματα. Τέτοιες πολιτικές σχεδιάστηκαν από ομάδες ανθρώπων που δεν ανήκουν στις δήθεν «ελίτ».
Είναι βέβαιο ότι οι σημερινοί πολιτικοί σχηματισμοί είναι κομμάτια του καταστροφικού συστήματος και το υπηρετούν τυφλά και χωρίς δυνατότητες, ούτε καν να εννοήσουν τι σημαίνει Ελλάδα, άρα λύσεις ούτε μπορούν να δώσουν, ούτε καν να τις εννοήσουν.
Εάν σύντομα δεν ξεφύγουμε ως λαός από την μέγγενη της Ε.Ε. και των Η.Π.Α. και από τα τεράστιας ισχύος παιχνίδια τους, εάν δεν δούμε την απτή πραγματικότητα, δεν θα υπάρχει διαφυγή. Ηδη το 1ο τρίμηνο του νέου έτους θα πρέπει να αποπληρωθούν δάνεια για τα οποία χρειάζεται σχεδόν ένα ακόμα νέο μνημονιακό δάνειο. Είναι ευνόητο ότι τότε η χώρα θα αναγκαστεί να ομολογήσει την αδυναμία της και τότε θα έχει σημάνει η ώρα των δανειστών.

Δημ. Καραμήτσας
dkaramitsas@ath.forthnet.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...

Συνδικαλισμός με ΔΕΗσεις;


Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης
Δεν ξέρω πια τι είναι αυτό που μου έρχεται στο μυαλό όταν ακούω τη λέξη συνδικαλισμός. Δεν υπερασπίζομαι εικονίσματα, μόνο τις ιστορικές αναγκαιότητες. Πως οι άνθρωποι πρέπει να οργανώνονται για να κατακτούν. Πως πολλές φορές αυτό γίνεται με υπερβολές και ακρότητες αλλά είναι καλύτερο απ το να μην γίνεται καθόλου. Πως με το να μηδενίζεις τα πράγματα, ανοίγεις την πόρτα στην αβεβαιότητα και θα είσαι ένα απ τα βέβαια θύματα. Ναι είμαι με τον συνδικαλισμό. Συγχωρήστε με όμως, δεν μπορώ να είμαι με τους συνδικαλιστές. Όχι με αυτούς.

Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, το συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων της ΔΕΗ, πήρε 500.000 ευρώ δάνειο από τα ταμεία της επιχείρησης. Του εργοδότη δηλαδή. Δεν με ενδιαφέρει για ποιες ανάγκες. Αν είναι υπαρκτές. Αυτό που έχει σημασία είναι η συναλλαγή. Οι αμοιβαίες υποχρεώσεις που δημιουργούνται. Την ίδια ώρα η ΔΕΗ κόβει το ρεύμα σε χιλιάδες Έλληνες, που δεν έχουν να πληρώσουν 100 ή 200 ευρώ.

Μέχρι πριν δύο χρόνια, κάποιοι άλλοι συνδικαλιστές, στο υπουργείο πολιτισμού, είχαν κανονίσει, οι εργαζόμενοι, να παίρνουν υπερωρίες από ταμείο που ανήκε σε άλλους. Αυτό από τα ποσοστά που δίνει ο ΟΠΑΠ για τον πολιτισμό. Γιατί προφανώς αντιλαμβάνονται ως συνδικαλισμό την εξυπηρέτηση των εργαζομένων. Δεν έχει σημασία πώς;...Προχθές κατά τη διάρκεια της έρευνας για την εκπομπή για το Δημόσιο, βρήκα ένα έγγραφο όπου ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής, προτείνει στο Υπουργείο Παιδείας, οι καθηγητές να αφιερώνουν δύο ώρες από τα απογεύματά τους κάθε τρίμηνο, για να ενημερώνουν τους γονείς στα σχολεία, αντί οι γονείς να κλείνουν πολλαπλά ραντεβού με τους καθηγητές τα πρωινά και να χάνονται από όλους εργατοώρες. Οι συνδικαλιστές δεν δέχτηκαν. Οι ίδιοι συνδικαλιστές βεβαίως δέχονται στον Άγιο Ευστράτιο των 350 κατοίκων να υπηρετούν εικονικά 44 καθηγητές οι οποίοι παίρνουν μόρια παραμεθορίου αλλά υπηρετούν στην Αθήνα. Επίσης δέχονται ενώ θεωρητικά η αναλογία για έναν καθηγητή είναι 9,5 μαθητές, στην Ελλάδα να υπάρχουν αίθουσες με 30 άτομα. Γιατί τα συνδικαλιστικά όργανα δέχονται να υπηρετούν καθηγητές ως διοικητικοί υπάλληλοι σε υπουργεία. Και ο προγραμματισμός για τις θέσεις καθηγητών να γίνεται Σεπτέμβριο αντί Μάρτιο. Για να μπορέσουν την τελευταία στιγμή να οργιάζουν με τις μεταθέσεις.

Να μην πω για τον ΟΤΕ και τις ακούσια διακορευμένες παρθένες του ελληνικού συνδικαλισμού που στην πραγματικότητα υπήρξαν «συνοδοί» των κυρίων της SIEMENS.

Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα που αποδεικνύουν πως οι συνδικαλιστές στην Ελλάδα, υπήρξαν οι σκαπανείς του πελατειακού συστήματος και οι εγγυητές της αποτελεσματικής σχέσης του ρουσφετιού με την πολιτική. Υπήρξαν και πολλά άλλα. Φορείς του πολιτικού νεοπλουτισμού που φρόντιζε να δημιουργεί συνενοχή (μαζί τα φάγαμε). Υποκριτές, που έβλεπαν τους αγώνες ως τραμπολίνο που τους πέταγε απ ευθείας στη βουλευτική έδρα. Και βέβαια ψεύτες, εκμεταλλευτές της αγωνίας και μάστορες της κρυφής συνδιαλλαγής.
Μην μου πείτε πως υπάρχουν εξαιρέσεις. Ευτυχώς υπάρχουν, αλλά νομίζετε πως φτάνουν για να μπορεί κάποιος σήμερα εκτός από τον συνδικαλισμό να είναι και με τους συνδικαλιστές;
http://www.koutipandoras.gr/?p=2500

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:κλικ ΕΔΩ...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts with Thumbnails