Για τον τραυματισμό της 10χρονης Αφγανής
Η ιστορία της 10χρονης Αφγανής μοιάζει με φάρσα επανάληψης του μύθου του Οιδίποδα. Αυτό μόνο μπορώ να σκεφτώ όταν μια Αφγανή τυφλώνεται από μια βόμβα στην Αθήνα όταν έχει διασχίσει τη μισή Ασία για να γλιτώσει αυτή και η οικογένειά της από τις βόμβες του Αφγανιστάν.
Από την πρώτη στιγμή που έσκασε η βόμβα στο συγκεκριμένο σημείο, σκέφτηκα ότι είναι δουλειά ακροδεξιών ομάδων. Γιατί αυτοί έχουν μίσος με τους μετανάστες.
Η πρόσφατη επίθεση στο σάιτ της Ελευθεροτυπίας, δείχνει ότι κάποιοι έχουν αρχίσει να κάνουν αντιπερισπασμό και προβοκάτσιες....Συνεπώς από τη μια έχουμε αριστερούς τρομοκράτες που χτυπάνε αστυνομικούς -όχι τραπεζίτες ή γνωστά ονόματα ή οποιονδήποτε άλλο- αλλά αστυνομικούς των 700 ευρώ από την επαρχία...Και από την άλλη έχουμε δεξιούς τρομοκράτες που χτυπάνε μετανάστες που ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια.
Η Ελλάδα στην παράνοια...
http://greekrider.blogspot.com/2010/03/15.html
Δείτε και αυτό: http://manosbee.blogspot.com/2010/03/15_30.html
Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010
Beautiful Minds...
Stephen Wiltshire from London is a star among savants. Stephen is autistic. He did not speak his first words "pencil" and "paper" until he was 5. Yet, when he was 11 he drew a perfect aerial view of London after only one helicopter ride. For this film we're testing the "Living camera" in Rome.
Βία και πολιτεία.
Φτώχεια, διαφθορά, εξιδανίκευση του χρήματος σε βάρος της ανθρώπινης αξίας, ανεπαρκή ΜΜΕ. Αυτά «βλέπουν» ειδικοί πίσω από την «αλόγιστη βία» που συχνά διέπει την ελληνική κοινωνία. Μιλώντας η εγκληματολόγος, Δέσποινα Σβουρδάκου, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να υπενθυμίζει ότι «στραβά αρμενίζουμε». Και αυτό διότι η κοινωνική βία είναι ανάλογη της απόστασης από την ευημερία και τη δικαιοσύνη.
«Η βία σήμερα είναι αλόγιστη, και πίσω από αυτή κρύβονται διάφοροι λόγοι. Ένας από αυτούς είναι η εξιδανίκευση του χρήματος σε βάρος της αξίας της ανθρώπινης ζωής....Έχουμε καθίζηση αξιών», αναφέρει η κ. Σβουρδάκου λίγες ώρες μετά από δύο αιματηρές ληστείες στα Πατήσια. Η ίδια αναφέρεται και στην «έξαρση του οργανωμένου εγκλήματος -από όπλα, ναρκωτικά, trafficking έως ληστεία με ανθρωποκτονία» ως αιτία αύξησης των κρουσμάτων βίας.
Ένα βράδυ πριν, έκρηξη βόμβας στην ίδια περιοχή αφαιρούσε τη ζωή από 15χρονο μετανάστη. Οι συνθήκες του πολύκροτου περιστατικού παραμένουν αδιευκρίνιστες, ωστόσο, οι πρώτες υποψίες στρέφονταν προς τις ενδεχόμενες παράπλευρες απώλειες ακόμη ενός τρομοκρατικού χτυπήματος: «Τα κίνητρα στην τρομοκρατία είναι πολιτικά, ωστόσο, η βία είναι «τυφλή», δεν ξέρεις ποιος μπορεί να είναι το θύμα».
Την ίδια ώρα, το γεγονός ότι θύμα της έκρηξης είναι μια οικογένεια μεταναστών από το Αφγανιστάν, παραπέμπει στη βία που οι ίδιοι ούτως ή άλλως αντιμετωπίζουν καθημερινά. «Η βία με θύματα μετανάστες χαρακτηρίζεται από ρατσισμό. Οι μετανάστες είναι άνθρωποι που ήρθαν για ένα καλύτερο αύριο, όχι για να μας κάνουν κακό. Βρίσκονται στην Ελλάδα και δεν έχουν δικαιώματα. Προσφέρουν φτηνά εργατικά χέρια. Ο Έλληνας φοβάται τον αλλοδαπό και ο αλλοδαπός τον Έλληνα. Χρειάζονται ουσιαστικά μέτρα», αναφέρει η κ. Σβουρδάκου. Άλλωστε, τα αίτια που οδηγούν στα διαρκή κύματα μετανάστευσης παραμένουν, ελέω πολιτικών όπως αυτές που εφαρμόζουν χώρες της Δύσης -εν προκειμένω- σε χώρες της Μέσης Ανατολής.
Όσο για το χουλιγκανισμό; «Μία αρένα των προβλημάτων της νεολαίας», όπως αναφέρει η συνεντευξιαζόμενη. «Πηγαίνουν στο γήπεδο για να ξεσπάσουν, είναι καθαρά θέμα εκτόνωσης, μία ποδοσφαιρική ομάδα αντικαθιστά άλλες αξίες», συμπληρώνει. Γενικότερα, αναφερόμενη στις αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, η κ. Σβουρδάκου κάνει λόγο για «απουσία εναλλακτικής λύσης, έλλειψη ευκαιριών, περιθωριοποίηση, κοινωνικό αποκλεισμό». Η ίδια καταλήγει σε ένα βασικό χαρακτηριστικό της σημερινής κρίσης: «Άνθρωποι που βρίσκονται στο προσκήνιο, και θα έπρεπε να αποτελούν πρότυπα, μόνο πρότυπα δεν είναι. Όταν ο κόσμος βλέπει διεφθαρμένους πολιτικούς, αντιδρά ανάλογα». Από το πεδίο της κριτικής δεν απουσιάζει, ασφαλώς, ο τομέας των ΜΜΕ: «Σμιλεύουν προσωπικότητες, πρέπει να αποτελούν πομπούς προς το καλύτερο, να στέλνουν ποιοτικά μηνύματα στο δέκτη, δηλαδή στον πολίτη».
Μία θανατηφόρα έκρηξη βόμβας, συμπλοκές χούλιγκανς με αστυνομικούς, δύο αιματηρές ληστείες. Μόλις σε λίγες ώρες. Κρούσματα βίας, διαφόρων ειδών, σε έξαρση. Η ελληνική κοινωνία ασφυκτιά και ξεσπά. Όπως και να’ χει, «να μην φοβίζουμε τον κόσμο», διαμηνύει η κ. Σβουρδάκου, η οποία αξιώνει «αντεγκληματική πολιτική με βάση την πρόληψη».
http://tvxs.gr/news/
Αν φύγω, θα φύγω; Ποιος θα φύγει, εγώ ή ο ρόλος μου;
Αντοχες
Το παράξενο με τις αλλαγές είναι ότι συντελούνται
ή ότι όταν συντελούνται δεν τις αντιλαμβανόμαστε;
Ζούμε ποτέ για να τις αντιληφθούμε;
Πόσες φορές μπορεί να πεθάνει κανείς;
Τελικά, κυκλοφορούμε με τη ναφθαλίνη στις τσέπες;
Για να μη βρομίσει το πτώμα μας;
Για να γίνουν αεικίνητες οι εμμονές μας;
Αυτό που πεθαίνει δεν πρέπει πρώτα να έχει ζήσει στην πραγματική πραγματικότητα;
Υπάρχει τέτοια ή την δημιουργούμε εμείς;
Η δύναμη που σου εδόθη είναι μόνο για να αντέχεις;
Πόσες φορές έχεις πει δεν μπορώ άλλο;
Γιατί συνεχίζεις να μπορείς με τον ίδιο τρόπο;
Γιατί έτσι είθισται;....Υπάρχει ο κόσμος των δυνατών ιδεών
ή τον επικαλείται ο καθένας για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του;
Τις νύχτες φοβάσαι μην εκπυρσοκροτήσουν τα μάτια σου;
Αν ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είναι ο έρωτας,
τότε ποιος είναι;
Ποιος παράξενος άνεμος μας έφερε ώς εδώ;
Μπορείς να αδειάσεις μια θάλασσα;
Πώς;
Οπως αδειάζεις ένα μπουκάλι κρασί;
Ή όπως αδειάζεις τον άλλον;
Ο ήλιος που βγαίνει κάθε μέρα σε ζεσταίνει ή σε τυφλώνει;
Εκπέμπουμε όλοι σε διαφορετικούς κόσμους;
Μας έχουν παραχωρήσει διαφορετικές συχνότητες;
Και λοιπόν;
Ποιους περιλαμβάνει η μπάντα;
Ολους;
Ποιος έδωσε άδεια σε τόσα ερασιτεχνικά οράματα;
Τι ακριβώς σημαίνει η λέξη κουράστηκα;
Μήπως ότι κουράστηκα κάθε μέρα να σφουγγαρίζω φαντάσματα;
Μέχρι να με λυπηθούν οι ιστορίες;
Λυπούνται οι λέξεις;
Δείχνουν περισσότερη ευσπλαχνία απ' τους ανθρώπους;
Οταν λες σ' αγαπώ μιλάς στον εαυτό σου,
αλλά κοιτάζεις τον άλλον;
Δεν μπερδεύεσαι;
Το ζήτημα είναι ότι σου έχουν επιβληθεί οι βεβαιότητες
ή ότι κάποιοι καθορίζουν και τις αρνήσεις σου;
Επειτα φταίνε τα ποτάμια;
Οι απέναντι όχθες;
Το Σύμπαν καταρρέει σιγά σιγά ή εμείς;
Το βράδυ, όταν μένεις μόνη,
καμιά φορά κλείνεις το φως;
Και κλαις;
Χρεοκοπούν πρώτα οι συμπεριφορές και μετά οι κοινωνίες των ανθρώπων;
Οταν είσαι μικρός γιατί θες να δείχνεις μεγάλος;
Επειδή δεν αντέχεις τον εαυτό σου;
Αντέχει το σώμα τόσα αγγίγματα;
Πόσα απ' αυτά υπήρξαν αληθινά;
Πόσα εγωιστικά;
Μπορείς να μου αναφέρεις δυο-τρία συναισθήματα εκτός της ζήλιας;
Γιατί όταν φοβάσαι οπισθοχωρείς;
Ετσι τελειώνουν τα βλέμματα;
Επειδή είναι της πόλης;
Επειδή στις καρδιές των ανθρώπων βραδιάζει νωρίς;
Νύχτα είναι, θα περάσει;
Κι αν δεν περάσει ποτέ;
Αν κάθε μέρα νυχτώνει όλο και περισσότερο;
Προς τα πού πεθαίνει κανείς;
Υπάρχει κάποιο ασφαλές μέρος της άνοιξης;
Και μετά; Από πού θα φύγω;
Πώς γίνεται να βρω τον τρόπο να φύγω;
Τι θα γινόταν αν μπορούσα να φύγω;
Θα έφευγα;
Με ποιον θα έφευγα;
Πώς μπορώ να εξασφαλίσω ότι θα φύγω;
Θέλω να φύγω;
Αν φύγω, θα φύγω;
Ποιος θα φύγει,
εγώ ή ο ρόλος μου;
Σταύρος Σταυρόπουλος
http://adegia.blogspot.com/2010/03/blog-post_26.html
Το παράξενο με τις αλλαγές είναι ότι συντελούνται
ή ότι όταν συντελούνται δεν τις αντιλαμβανόμαστε;
Ζούμε ποτέ για να τις αντιληφθούμε;
Πόσες φορές μπορεί να πεθάνει κανείς;
Τελικά, κυκλοφορούμε με τη ναφθαλίνη στις τσέπες;
Για να μη βρομίσει το πτώμα μας;
Για να γίνουν αεικίνητες οι εμμονές μας;
Αυτό που πεθαίνει δεν πρέπει πρώτα να έχει ζήσει στην πραγματική πραγματικότητα;
Υπάρχει τέτοια ή την δημιουργούμε εμείς;
Η δύναμη που σου εδόθη είναι μόνο για να αντέχεις;
Πόσες φορές έχεις πει δεν μπορώ άλλο;
Γιατί συνεχίζεις να μπορείς με τον ίδιο τρόπο;
Γιατί έτσι είθισται;....Υπάρχει ο κόσμος των δυνατών ιδεών
ή τον επικαλείται ο καθένας για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του;
Τις νύχτες φοβάσαι μην εκπυρσοκροτήσουν τα μάτια σου;
Αν ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είναι ο έρωτας,
τότε ποιος είναι;
Ποιος παράξενος άνεμος μας έφερε ώς εδώ;
Μπορείς να αδειάσεις μια θάλασσα;
Πώς;
Οπως αδειάζεις ένα μπουκάλι κρασί;
Ή όπως αδειάζεις τον άλλον;
Ο ήλιος που βγαίνει κάθε μέρα σε ζεσταίνει ή σε τυφλώνει;
Εκπέμπουμε όλοι σε διαφορετικούς κόσμους;
Μας έχουν παραχωρήσει διαφορετικές συχνότητες;
Και λοιπόν;
Ποιους περιλαμβάνει η μπάντα;
Ολους;
Ποιος έδωσε άδεια σε τόσα ερασιτεχνικά οράματα;
Τι ακριβώς σημαίνει η λέξη κουράστηκα;
Μήπως ότι κουράστηκα κάθε μέρα να σφουγγαρίζω φαντάσματα;
Μέχρι να με λυπηθούν οι ιστορίες;
Λυπούνται οι λέξεις;
Δείχνουν περισσότερη ευσπλαχνία απ' τους ανθρώπους;
Οταν λες σ' αγαπώ μιλάς στον εαυτό σου,
αλλά κοιτάζεις τον άλλον;
Δεν μπερδεύεσαι;
Το ζήτημα είναι ότι σου έχουν επιβληθεί οι βεβαιότητες
ή ότι κάποιοι καθορίζουν και τις αρνήσεις σου;
Επειτα φταίνε τα ποτάμια;
Οι απέναντι όχθες;
Το Σύμπαν καταρρέει σιγά σιγά ή εμείς;
Το βράδυ, όταν μένεις μόνη,
καμιά φορά κλείνεις το φως;
Και κλαις;
Χρεοκοπούν πρώτα οι συμπεριφορές και μετά οι κοινωνίες των ανθρώπων;
Οταν είσαι μικρός γιατί θες να δείχνεις μεγάλος;
Επειδή δεν αντέχεις τον εαυτό σου;
Αντέχει το σώμα τόσα αγγίγματα;
Πόσα απ' αυτά υπήρξαν αληθινά;
Πόσα εγωιστικά;
Μπορείς να μου αναφέρεις δυο-τρία συναισθήματα εκτός της ζήλιας;
Γιατί όταν φοβάσαι οπισθοχωρείς;
Ετσι τελειώνουν τα βλέμματα;
Επειδή είναι της πόλης;
Επειδή στις καρδιές των ανθρώπων βραδιάζει νωρίς;
Νύχτα είναι, θα περάσει;
Κι αν δεν περάσει ποτέ;
Αν κάθε μέρα νυχτώνει όλο και περισσότερο;
Προς τα πού πεθαίνει κανείς;
Υπάρχει κάποιο ασφαλές μέρος της άνοιξης;
Και μετά; Από πού θα φύγω;
Πώς γίνεται να βρω τον τρόπο να φύγω;
Τι θα γινόταν αν μπορούσα να φύγω;
Θα έφευγα;
Με ποιον θα έφευγα;
Πώς μπορώ να εξασφαλίσω ότι θα φύγω;
Θέλω να φύγω;
Αν φύγω, θα φύγω;
Ποιος θα φύγει,
εγώ ή ο ρόλος μου;
Σταύρος Σταυρόπουλος
http://adegia.blogspot.com/2010/03/blog-post_26.html
Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη πεις.
Να μπει «λουκέτο» σε όσες επιχειρήσεις λειτουργούν παράνομα σε Μάλια και Χερσόνησο, πρότεινε η αστυνομία στη σύσκεψη που έγινε στη Νομαρχία Ηρακλείου, για την αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος της περιοχής.
Στη σύσκεψη που έγινε υπό την προεδρία της Βαγγελιώς Σχοιναράκη, πήραν μέρος οι δήμαρχοι Χερσονήσου και Μαλίων, Γιώργος Δανελάκης και Κώστας Λαγουδάκης, ο γενικός αστυνομικός διευθυντής της Περιφέρειας Κρήτης, Φώτης Γεωργόπουλος, ο αστυνομικός διευθυντής Ηρακλείου Γιάννης Μεσοδιακάκης και άλλοι.
«Μέσα από το διάλογο φάνηκε ότι είμαστε όλοι διατεθειμένοι να λειτουργήσουμε χωρίς εκπτώσεις, προς όφελος των πολιτών και βεβαίως του τουριστικού προϊόντος, που αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας μας», τόνισε η νομάρχης Ηρακλείου, μετά το πέρας της σύσκεψης.
Σημ.
Χαιρετίζουμε την πρόταση της αστυνομικής διεύθυνσης.
Αλλά...Στη σύσκεψη που έγινε υπό την προεδρία της Βαγγελιώς Σχοιναράκη, πήραν μέρος οι δήμαρχοι Χερσονήσου και Μαλίων, Γιώργος Δανελάκης και Κώστας Λαγουδάκης, ο γενικός αστυνομικός διευθυντής της Περιφέρειας Κρήτης, Φώτης Γεωργόπουλος, ο αστυνομικός διευθυντής Ηρακλείου Γιάννης Μεσοδιακάκης και άλλοι.
«Μέσα από το διάλογο φάνηκε ότι είμαστε όλοι διατεθειμένοι να λειτουργήσουμε χωρίς εκπτώσεις, προς όφελος των πολιτών και βεβαίως του τουριστικού προϊόντος, που αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας μας», τόνισε η νομάρχης Ηρακλείου, μετά το πέρας της σύσκεψης.
Σημ.
Χαιρετίζουμε την πρόταση της αστυνομικής διεύθυνσης.
Καλά θα κάνουν βέβαια και αυτοί, να προσπαθήσουν μια γερή και βαθιά αναδιάρθρωση στην περιφέρεια που τους αναλογεί, η σαπίλα στο σώμα και σε περιοχές με ιδιαιτερότητες, όπως στις συγκεκριμένες τουριστικές περιοχές, έχει βρωμίσει τόσο πολύ, που δεν μπορεί κανείς να σταματήσει από την βρώμα και την μπόχα.
Από εδώ και στο εξής περιμένουμε πράξεις, πριν ξεκινήσει η τουριστική σαιζόν.
Βέβαια στην πιθανή εφαρμογή της πρότασης, που ίσως κάποιοι να μην γνωρίζουν, θα πρέπει να μπει λουκέτο, στις περισσότερες επιχειρήσεις, στην πλειοψηφία τους, και όλοι το γνωρίζουν, πράγμα δηλαδή, που στην πράξη είναι δυσκολο-εφάρμοστο έως ακατόρθωτο.
Και που πολύ καλά γνωρίζουν άπαντες.
Και πρώτα από όλους γνωρίζουν αρκετοί από τους άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης, πρωτοβάθμιας, αλλά και δευτεροβάθμιας.
Και ιδιαίτερα ΟΛΟΙ αυτοί που είναι άμεσα η έμμεσα εμπλεκόμενοι στις "παράνομες" επιχειρήσεις, αλλά και δραστηριότητες, από αυτούς που υποτίθεται ότι είναι διατεθειμένοι να λειτουργήσουν για το "κοινό" όφελος.
Πείτε μου τώρα τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια.
Προεκλογική περίοδο βλέπετε και πρέπει να δείξουμε ΟΛΟΙ τον καλό μας υποκριτικό εαυτό.
Από εδώ και στο εξής περιμένουμε πράξεις, πριν ξεκινήσει η τουριστική σαιζόν.
Βέβαια στην πιθανή εφαρμογή της πρότασης, που ίσως κάποιοι να μην γνωρίζουν, θα πρέπει να μπει λουκέτο, στις περισσότερες επιχειρήσεις, στην πλειοψηφία τους, και όλοι το γνωρίζουν, πράγμα δηλαδή, που στην πράξη είναι δυσκολο-εφάρμοστο έως ακατόρθωτο.
Και που πολύ καλά γνωρίζουν άπαντες.
Και πρώτα από όλους γνωρίζουν αρκετοί από τους άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης, πρωτοβάθμιας, αλλά και δευτεροβάθμιας.
Και ιδιαίτερα ΟΛΟΙ αυτοί που είναι άμεσα η έμμεσα εμπλεκόμενοι στις "παράνομες" επιχειρήσεις, αλλά και δραστηριότητες, από αυτούς που υποτίθεται ότι είναι διατεθειμένοι να λειτουργήσουν για το "κοινό" όφελος.
Πείτε μου τώρα τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια.
Προεκλογική περίοδο βλέπετε και πρέπει να δείξουμε ΟΛΟΙ τον καλό μας υποκριτικό εαυτό.
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
ΠΟΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΕ ΔΙΩΧΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ?
Πριν ένα χρόνο περίπου πέρναγα από το κέντρο της Αθήνας ένα πρωινό μιας αργίας. Ανάμεσα σε μαύρους, πακιστανούς, σκυλιά, πρεζάκια που ξέρναγαν, μπότες αστυνομικών που πάταγαν, γυναίκες ελαφρών ηθών, ελληνίδες και ξένες ενωμένες που φώναζαν στους αστυνομικούς για να ελευθερώσουν τον νταβατζή τους. Είχα πολλά χρόνια να περάσω από εκεί και ομολογώ ότι δεν ήταν αυτό που περίμενα. Η εικόνα που μου έμεινε στο μυαλό αρχίζει σιγά-σιγα να ξεθωριάζει, αλλά μου έμεινε η μυρωδιά. Αυτή η άθλια ανάμιξη ιδρώτα, σάπιας αναπνοής, "αμαρτωλών" υγρών, εμετού και πόνου. Όλα εκεί είναι μοιρασμένοι στα δυο. Οι «καταπιεσμένοι» και τα όργανα της τάξης. Ναι, κατάλαβα ότι εκεί δεν υπάρχει ρατσισμός, ότι εκεί όλοι είναι αδέρφια. Συμφιλιωμένοι μπρος σε θάνατο και «ζωή», παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Δεν ασχολήθηκαν με μένα ούτε για να μου ρίξουν μακάρι ένα βλέμμα.... Ήμουν ξένο σώμα. Δεν είχα το θάρρος να φαντάζομαι τότε πως όλα μπορεί να τα αλλάξει η νύχτα, με τον γλυκό απατηλό μανδύα της που όλα τα σκεπάζει και τους δίνει άλλο χρώμα, αλλάζοντας τις ισορροπίες. Όταν τα βαποράκια και οι νταβαζτίδες πουλάνε ένα κομμάτι στιγμιαίας «ευτυχίας», μάλλον ανενόχλητοι. Δεν ήθελα να μου μείνει ούτε καν η ανάμνηση. Μέχρι χθες την νύχτα. Όταν άκουσα ότι ένα παιδί πέθανε, σκεπάζοντας με αίμα και με κομμάτια του κορμιού του την ίδια του την μάνα. Όταν η μικρή του αδελφή κινδυνεύει να χάσει την όραση της, με σοβαρά εγκαύματα σε όλο της το σώμα. Όταν μια οικογένεια κατατρεγμένων ψάχνοντας στα σκουπίδια για ζωή, βρήκε απλώς τον θάνατο. Ξένο σώμα και αυτοί στις ίδιες περιοχές. Δεν ξέρω ποιοι έβαλαν την βόμβα και γιατί, δεν ξέρω αν λυπούνται η αν το κοιτάζουν ψυχρά, λογαριάζοντας αυτές τις ψυχές σαν «παράπλευρες απώλειες». Ξέρω όμως ποιοι είναι αυτοί που χαίρονται. Είναι όλοι αυτοί οι «περήφανοι Έλληνες» που μεταφέρουν την κληρονομία των μεγάλων προγόνων από τα πάτρια εδάφη στις ελβετικές τράπεζες. Αυτοί που πήγαν τις επιχειρήσεις τους σε άλλες χώρες για φτηνότερα χέρια εργασίας και μεγαλύτερο προσωπικό κέρδος. Αυτοί που δεν ήθελαν τους συμπατριώτες τους στις δουλειές, αλλά ξένους εργάτες, για τον ίδιο λόγο. Οι ίδιοι που λένε ότι εμείς δεν θέλουμε δουλειές και ας βλέπουν ότι πτυχιούχοι γλύφουν και ζητιανεύουν για μια δουλειά στην οικοδομή η στα σκουπίδια του κάθε δήμου. Οι ίδιοι που μας τρομάζουν τώρα με συνθήματα τύπου ότι για όλα φταίνε οι άλλοι- που ήρθαν για μια καλύτερη ζωή σε μια καινούργια πατρίδα. Εκείνοι που φωνάζουν σε παρελάσεις συνθήματα που κάνουν τους ήρωες του έθνους να στριφογυρίζουν μες στο τάφο τους. Που μαθαίνουν στα παιδιά τους να χειροκροτούν τέτοια φαινόμενα, αντί να τα καταδικάζουν. Αυτοί που τα πήγαν όλα σε offshore εταιρίες για να ξεφύγουν της φορολογίας. Εκείνοι που δείχνουν την περίφημη ελληνική «φιλοξενία» μόνο όταν μπορούν να ΠΑΙΡΝΟΥΝ και όχι να δίνουν. Όλοι οι «καλοί χριστιανοί» που πάνε οικογενειακώς στην εκκλησία ειδικά στις προεκλογικές περιόδους και ειδικά πριν από τις εκλογές στην αυτοδιοίκηση. Αυτοί οι «καλοί Σαμαρείτες» που δίνουν ένα κομμάτι σαν δωρεά, για να τους συγχωρεθεί το αμάρτημα του «ου κλέψεις». Που φωτογραφίζονται την ημέρα στα ιδρύματα και το βράδυ αγοράζουν το βίντεο της κάθε Τζούλιας. Αυτοί οι μεγαλοδημοσιογράφοι που μας κάνουν «πολιτική εκπαίδευση» από τα παράθυρα των καναλιών, με απώτερο σκοπό το να περάσουν στις συνειδήσεις μας τι είναι «εφικτό» και τι όχι, συμφώνα με τις εντολές των αφεντικών τους. Αυτοί που σαν «μεγάλα κεφάλαια» της ΕΕ δεν αναγνωρίζουν τα σύνορα μας έμπρακτα σαν σύνορα της Ευρώπης. Οι ίδιοι που δεν ξέρουν τι σημαίνει η αλληλεγγύη με τον υπόλοιπο κόσμο. Που δεν καταλαβαίνουν ότι έχουμε μια γη για όλους κάτω από τα πόδια μας και ότι φροντίζοντας την δίκαια σημαίνει να προστατεύεις τους αδύναμους της γης πρώτα απ’όλα.
Ναι, τους ακούω και εγώ τόσα χρόνια με το ίδιο τροπάριο. Αυτό που σαν βάση έχει το «διαίρε και βασίλευε».
Σας κοιτάζω σήμερα λοιπόν, τώρα όταν αρχίζω και συνηθίζω την μυρωδιά του αίματος, και σας λέω: Ναι, ρε, το κατάλαβα, για όλα φταίνε οι ξένοι. Μόνο που πρέπει να καταλάβουμε που να τους ψάξουμε. Και σας λέω και εσάς στους άλλους, να μην ψάξετε να τους βρείτε στην λάθος μεριά. Γιατί όλοι μας, εμείς εδώ κάτω, πρέπει να μάθουμε να τους κοιτάζουμε κατάμουτρα και με θάρρος, όλους αυτούς τους αληθινούς «ξένους».
"Δε μ' ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η φυλή στην οποία γεννήθηκαν. Τους αντιμετωπίζω όλους μ' ένα κριτήριο: την αρετή. Για μένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος."
Μέγας Αλέξανδρος
http://agapiaxies.blogspot.com/2010/03/blog-post_4441.html
Εάν ο θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών.
Ένα σπάνιο κείμενο της εφημερίδας «Ελληνικός Τηλέγραφος» για την εγκατάσταση του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας στην Αίγινα το 1828, και ο πρώτος λόγος του
Εάν ο θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών. Με τη φράση ο πρώτος Κυβερνήτης της μόλις απελευθερωθείσας και μικρής (χωρίς την Κρήτη, τα άλλα νησιά και τις περιοχές από τη Θεσσαλία και πάνω) Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας απηύθυνε στους Έλληνες την πρώτη του ομιλία, με την εγκατάστασή του ως ηγέτη μιας μικρής χώρας.
Ο Κυβερνήτης της
Ελλάδος διακηρύττει προς τους Ελληνας:
Εαν ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών. Τέλος πάντων είμαι εν μέσω υμών, και δια τούτο αποδίδω χάριτας προς τον Υψιστον. Η διάχυσις της ψυχής, με την οποίαν με υπεδέχθητε, και τα δείγματα της εμπιστοσύνης, με τα οποία ευαρεστείσθε να με περιστοιχείτε, νύττεν βαθέως την καρδίαν μου, και δεν βλέπω την στιγμήν να σας δώσω όλον ολόκληρον το μέτρον της αφοσιώσεως και της ευγνωμοσύνης μου. - Θέλετε το λάβει, ελπίζω, ευθύς αφού οι Αντιπρόσωποί σας, νομίμως κατασταθέντες εις Εθνικήν Συνέλευσιν, θέλουν γνωρίσει τας διακοινώσεις, τας οποίας οφείλω να κάμω προς αυτούς· τότε θέλετ’ εμπορέσει να βεβαιωθήτε, ότι τα ταξείδιά μου, ως και αι προσπάθειαί μου από τον Μάϊον μήνα, είχον μόνον και εξαίρετον σκοπόν, να εξάξουν την αγαπητήν μας πατρίδα από την ολεθρίαν μανήρη θέσιν, εις την οποίαν εισέτι ευρίσκεται, να την καταστήσουν στε ν’ απολαύη χωρίς αργοπορίαν τ’ αγαθά, όσα την υπόσχεται ο πρώτος παράγραφος του προσθέτου άρθρου της εν Λονδίνω συνθήκης των 6 Ιουλίου του παρελθόντος, έτους, και να την προμηθεύσουν ακόμη χρηματικά τινα μέσα εκ μέρους όλων ανεξαιρέτως των Δυνάμεων, αίτινες υπέγραψαν την συνθήκην αυτήν....- Αι τιμαί της 12 (24) του παρόντος μηνός, έχουσαι αντικείμενον την σημαίαν σας, και την καθιέρωσιν της νέας Κυβερνήσεώς σας, θέλουν σας ενθαρρύνει να πιστεύσετε μετ’ εμού, ότι, εάν ο ανωτέρω σκοπός δεν κατωρθώθη ακόμη, θέλει κατορθωθή την στιγμήν, καθ’ ήν εσωτερική Διοίκησις, ισχύουσα μόνον δια των νόμων, θέλει δυνηθή να σας διασώση από την φρικτήν αναρχίαν, και ούτω βαθμηδόν να σας οδηγήση εις την πρόοδον της εθνικής και πολιτικής αναγγενήσεώς σας. - Τότε μόνον θέλετε δυνηθή να αποδώσητε εις τους συμμάχους Μονάρχας τα δι’ αυτούς απαραίτητα ενέχυρα, ώστε να μην αμφιβάλλουν πλέον περί της οδού, την οποίαν θέλετε γνωρίσει και δυνηθή να οδεύσετε προς εκπλήρωσιν των σωτηρίων σκοπών, οίτινες εγέννησαν την πράξιν της 6 Ιουλίου και την εις αιώνα αξιομνημόνευτον ημέραν της 8 (20) Οκτωβρίου. - Πριν τούτου δεν έχετε το δίκαιον να ελπίσετε τας οποίας υπέρ υμών επεκαλέσθην βοηθείας, ούτε καμμίαν άλλην συνδρομήν, δια να δυνηθήτε να εύρετε τα μέσα να εισάξετε την εσωτερικήν ευταξίαν, και να φυλάξετε την υπόληψίν σας εις τον έξω κόσμον.- Τοιαύτα συλλογιζόμενος αισθάνομαι ζωηράν θλίψιν, ότι η εν Τροιζήνι Εθνική Συνέλευσις δεν εφωδίασε την Βουλήν με αποχρώσας δυνάμεις, δια να έχη την εξουσίαν να κυρώση τα μέτρα, άτινα η κοινή σωτηρία αποκαθιστά εις το εξής εξ ανάγκης καταπειγούσης απαραίτητα. - Νέα Εθνική Συνέλευσις δεν εμπορεί να συνέλθη παντελώς προ του Απριλλίου μηνός. Αλλ’ εν τω μεταξύ τούτω εξακολουθούσα η ενεστώσα κρίσις εμπορεί να μηδενώση όλας τας ελπίδας σας, και να αποστερήση τους καρπούς των υπέρ του ιερού αγώνος απείρων θυσιών, αγώνος, τον οποίον με τοσαύτην ανδρείαν και καρτερίαν υπεστηρίξατε.- Πεπεισμένος, με πόσην ανυπομονησίαν επιθυμείτε να τρυγήσετε τους καρπούς των θυσιών τούτων, και να πιστώσετε την προσδοκίαν των συμμάχων Δυνάμεων, ως και την υπέρ υμών πρόνοιαν, με την οποίαν ο χριστιανικός και πολιτισμένος κόσμος σας τιμά, αποφασίζω να σας προμηθεύσω το κατ’ εμέ μόνον μέσον προς τον σκοπόν, συγκαλών Εθνικήν Συνέλευσιν τον Απρίλλιον μήνα, και έως της συγκροτήσεως αυτής δεχόμενος σύστημα προσωρινής Κυβερνήσεως, θεμελιωμένον εν τοσούτω επάνω εις τας βάσεις των πράξεων της Επιδαύρου, του Αστρους και της Τροιζήνος.- Δεν εδέχθην μολαταύτα το σύστημα τούτο, ειμή αφού έλαβα την γνώμην της Βουλής και των μεταξύ σας πλέον φωτισμένων από τα φώτα της πείρας. Ούτε βάλλω τούτο εις εκτέλεσιν χωρίς της συμπράξεως του ενός και του άλλου, και μάλιστα εκείνων, οίτινες δια των ψήφων των επαρχιών της Επικρατείας ανέβησαν ήδη εις τον έντιμον βαθμόν της πρώτης Αρχής, ή της αντιπροσωπίας του έθνους. - Κοινωνούντες μετ’ εμού θέλετε μεθέξει των αγώνων και του υπευθύνου μου· περί τούτων δε θέλει κρίνει η Εθνική Συνέλευσις.- Ολη ολόκληρος η ζωή μου, το δημόσιον στάδιον, το οποίον διέτρεξα πλέον των τριάκοντα χρόνων, η εύνοια, την οποίαν εντεύθεν απήλαυσα εις πολλούς της Ευρώπης τόπους, σας προμηνύουν, ότι ο μόνος σκοπός της αποφάσεώς μου ταύτης είναι, να καταταχθήτε τέλος υπό την Αιγίδα των Νόμων, και να διαφυλαχθήτε από τας ολεθρίους συνεπείας Κυβερνήσεως αυθαιρέτου.
Εν Αιγίνη, τη 20 Ιαν. 1828
Ο Κυβερνήτης, Ι.Α.
Καποδίστριας.
Εάν ο θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών. Με τη φράση ο πρώτος Κυβερνήτης της μόλις απελευθερωθείσας και μικρής (χωρίς την Κρήτη, τα άλλα νησιά και τις περιοχές από τη Θεσσαλία και πάνω) Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας απηύθυνε στους Έλληνες την πρώτη του ομιλία, με την εγκατάστασή του ως ηγέτη μιας μικρής χώρας.
Ο Κυβερνήτης της
Ελλάδος διακηρύττει προς τους Ελληνας:
Εαν ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών. Τέλος πάντων είμαι εν μέσω υμών, και δια τούτο αποδίδω χάριτας προς τον Υψιστον. Η διάχυσις της ψυχής, με την οποίαν με υπεδέχθητε, και τα δείγματα της εμπιστοσύνης, με τα οποία ευαρεστείσθε να με περιστοιχείτε, νύττεν βαθέως την καρδίαν μου, και δεν βλέπω την στιγμήν να σας δώσω όλον ολόκληρον το μέτρον της αφοσιώσεως και της ευγνωμοσύνης μου. - Θέλετε το λάβει, ελπίζω, ευθύς αφού οι Αντιπρόσωποί σας, νομίμως κατασταθέντες εις Εθνικήν Συνέλευσιν, θέλουν γνωρίσει τας διακοινώσεις, τας οποίας οφείλω να κάμω προς αυτούς· τότε θέλετ’ εμπορέσει να βεβαιωθήτε, ότι τα ταξείδιά μου, ως και αι προσπάθειαί μου από τον Μάϊον μήνα, είχον μόνον και εξαίρετον σκοπόν, να εξάξουν την αγαπητήν μας πατρίδα από την ολεθρίαν μανήρη θέσιν, εις την οποίαν εισέτι ευρίσκεται, να την καταστήσουν στε ν’ απολαύη χωρίς αργοπορίαν τ’ αγαθά, όσα την υπόσχεται ο πρώτος παράγραφος του προσθέτου άρθρου της εν Λονδίνω συνθήκης των 6 Ιουλίου του παρελθόντος, έτους, και να την προμηθεύσουν ακόμη χρηματικά τινα μέσα εκ μέρους όλων ανεξαιρέτως των Δυνάμεων, αίτινες υπέγραψαν την συνθήκην αυτήν....- Αι τιμαί της 12 (24) του παρόντος μηνός, έχουσαι αντικείμενον την σημαίαν σας, και την καθιέρωσιν της νέας Κυβερνήσεώς σας, θέλουν σας ενθαρρύνει να πιστεύσετε μετ’ εμού, ότι, εάν ο ανωτέρω σκοπός δεν κατωρθώθη ακόμη, θέλει κατορθωθή την στιγμήν, καθ’ ήν εσωτερική Διοίκησις, ισχύουσα μόνον δια των νόμων, θέλει δυνηθή να σας διασώση από την φρικτήν αναρχίαν, και ούτω βαθμηδόν να σας οδηγήση εις την πρόοδον της εθνικής και πολιτικής αναγγενήσεώς σας. - Τότε μόνον θέλετε δυνηθή να αποδώσητε εις τους συμμάχους Μονάρχας τα δι’ αυτούς απαραίτητα ενέχυρα, ώστε να μην αμφιβάλλουν πλέον περί της οδού, την οποίαν θέλετε γνωρίσει και δυνηθή να οδεύσετε προς εκπλήρωσιν των σωτηρίων σκοπών, οίτινες εγέννησαν την πράξιν της 6 Ιουλίου και την εις αιώνα αξιομνημόνευτον ημέραν της 8 (20) Οκτωβρίου. - Πριν τούτου δεν έχετε το δίκαιον να ελπίσετε τας οποίας υπέρ υμών επεκαλέσθην βοηθείας, ούτε καμμίαν άλλην συνδρομήν, δια να δυνηθήτε να εύρετε τα μέσα να εισάξετε την εσωτερικήν ευταξίαν, και να φυλάξετε την υπόληψίν σας εις τον έξω κόσμον.- Τοιαύτα συλλογιζόμενος αισθάνομαι ζωηράν θλίψιν, ότι η εν Τροιζήνι Εθνική Συνέλευσις δεν εφωδίασε την Βουλήν με αποχρώσας δυνάμεις, δια να έχη την εξουσίαν να κυρώση τα μέτρα, άτινα η κοινή σωτηρία αποκαθιστά εις το εξής εξ ανάγκης καταπειγούσης απαραίτητα. - Νέα Εθνική Συνέλευσις δεν εμπορεί να συνέλθη παντελώς προ του Απριλλίου μηνός. Αλλ’ εν τω μεταξύ τούτω εξακολουθούσα η ενεστώσα κρίσις εμπορεί να μηδενώση όλας τας ελπίδας σας, και να αποστερήση τους καρπούς των υπέρ του ιερού αγώνος απείρων θυσιών, αγώνος, τον οποίον με τοσαύτην ανδρείαν και καρτερίαν υπεστηρίξατε.- Πεπεισμένος, με πόσην ανυπομονησίαν επιθυμείτε να τρυγήσετε τους καρπούς των θυσιών τούτων, και να πιστώσετε την προσδοκίαν των συμμάχων Δυνάμεων, ως και την υπέρ υμών πρόνοιαν, με την οποίαν ο χριστιανικός και πολιτισμένος κόσμος σας τιμά, αποφασίζω να σας προμηθεύσω το κατ’ εμέ μόνον μέσον προς τον σκοπόν, συγκαλών Εθνικήν Συνέλευσιν τον Απρίλλιον μήνα, και έως της συγκροτήσεως αυτής δεχόμενος σύστημα προσωρινής Κυβερνήσεως, θεμελιωμένον εν τοσούτω επάνω εις τας βάσεις των πράξεων της Επιδαύρου, του Αστρους και της Τροιζήνος.- Δεν εδέχθην μολαταύτα το σύστημα τούτο, ειμή αφού έλαβα την γνώμην της Βουλής και των μεταξύ σας πλέον φωτισμένων από τα φώτα της πείρας. Ούτε βάλλω τούτο εις εκτέλεσιν χωρίς της συμπράξεως του ενός και του άλλου, και μάλιστα εκείνων, οίτινες δια των ψήφων των επαρχιών της Επικρατείας ανέβησαν ήδη εις τον έντιμον βαθμόν της πρώτης Αρχής, ή της αντιπροσωπίας του έθνους. - Κοινωνούντες μετ’ εμού θέλετε μεθέξει των αγώνων και του υπευθύνου μου· περί τούτων δε θέλει κρίνει η Εθνική Συνέλευσις.- Ολη ολόκληρος η ζωή μου, το δημόσιον στάδιον, το οποίον διέτρεξα πλέον των τριάκοντα χρόνων, η εύνοια, την οποίαν εντεύθεν απήλαυσα εις πολλούς της Ευρώπης τόπους, σας προμηνύουν, ότι ο μόνος σκοπός της αποφάσεώς μου ταύτης είναι, να καταταχθήτε τέλος υπό την Αιγίδα των Νόμων, και να διαφυλαχθήτε από τας ολεθρίους συνεπείας Κυβερνήσεως αυθαιρέτου.
Εν Αιγίνη, τη 20 Ιαν. 1828
Ο Κυβερνήτης, Ι.Α.
Καποδίστριας.
His master’s... boys.
Εκεί που βλέπετε πληγή να χαίνει, βλέπω ένα σώμα που πέθανε.
Εκεί που βλέπετε τον φασισμό να ξαναζεί, βλεπω τον φασισμό να περνάει στην εφηβεία.
Εκεί που βλέπετε τους Κλαζομενίους να ασχημονούν, βλέπω τους φιλοσόφους να κoάζουν.
Εκεί που βλέπετε την μαύρη αντίδραση να σηκώνει κεφάλι, βλέπω τον πυρσό του Ιόλαου σβησμένο.
Εκεί που βλέπετε την αριστερά να γίνεται ελαστικώς αμήχανη, βλέπω πως έχει παραχωρηθεί ανελαστικα στους αρνητές της.
Ηταν εντέλει παρένθεση ο αιώνας που πέρασε;
Θα ΄ρθει ο μακάβριος καιρός που προφήτεψε ο Γκάτσος, ο Χατζιδάκις, ο Κάλας, ο Σινόπουλος,ο Πεντζίκης, ο Εγγονόπουλος, ο Σαχτούρης, ο Ρεμπώ και ο Έλιοτ;
Μήπως ολόκληρη η ζωή μας πέρασε παρακολουθώντας έναν καραδεξιό γείτονα να αλλάζει πλευρό για να ροχαλίσει πιο άνετα;
Όχι, η δικαιοσύνη δεν είναι δεδομένη.
Όχι, η πρόοδος δεν είναι ανοδική αξία.
Όχι, δεν πέθανε ποτέ ο φασισμός, πόσο περισσότερο σήμερα.
Όχι, κανένας ένοχος δεν υπάρχει. Ολοι πέρασαν στην ανυπαρξία επειδή πρέπει να κατέβουν τα σπρέντς....Ναι, ομολογώ τις αμαρτίες μου. Στ΄αρχίδια μας, απάντησαν εκείνοι.
Ναι, ομολογώ την αλητεία μου. Και την δική μας, αντέτειναν εκείνοι.
Ναι, ομολογώ πως ψήφιζα τους καημένους. Καλά έκανες, δήλωσαν εκείνοι.
Ναι ,θα εκδικηθώ τον προσωπικό μου όλεθρο. Σιγά μη εκδικηθείς τους Μηλίους, απάντησαν εκείνοι.
Εκείνοι. Εκείνοι.Και όνειρο πάντα θα μείνει. Εκείνη. Εκείνη. Εκείνη.
Διότι (κατέληξε ο πατέρας μου) ο μέτοικος διαφέρει από τον κάτοικο σε μια παρωνυχίδα.
Ο μέτοικος δεν έχει μπλεξει την μαλακία με την καλαμιά. Ο κάτοικος μετράει ίδια γράμματα. Και γιά τα υπόλοιπα, φταίνε οι Αφγανοί.
του Πετεφρή
Εκεί που βλέπετε τον φασισμό να ξαναζεί, βλεπω τον φασισμό να περνάει στην εφηβεία.
Εκεί που βλέπετε τους Κλαζομενίους να ασχημονούν, βλέπω τους φιλοσόφους να κoάζουν.
Εκεί που βλέπετε την μαύρη αντίδραση να σηκώνει κεφάλι, βλέπω τον πυρσό του Ιόλαου σβησμένο.
Εκεί που βλέπετε την αριστερά να γίνεται ελαστικώς αμήχανη, βλέπω πως έχει παραχωρηθεί ανελαστικα στους αρνητές της.
Ηταν εντέλει παρένθεση ο αιώνας που πέρασε;
Θα ΄ρθει ο μακάβριος καιρός που προφήτεψε ο Γκάτσος, ο Χατζιδάκις, ο Κάλας, ο Σινόπουλος,ο Πεντζίκης, ο Εγγονόπουλος, ο Σαχτούρης, ο Ρεμπώ και ο Έλιοτ;
Μήπως ολόκληρη η ζωή μας πέρασε παρακολουθώντας έναν καραδεξιό γείτονα να αλλάζει πλευρό για να ροχαλίσει πιο άνετα;
Όχι, η δικαιοσύνη δεν είναι δεδομένη.
Όχι, η πρόοδος δεν είναι ανοδική αξία.
Όχι, δεν πέθανε ποτέ ο φασισμός, πόσο περισσότερο σήμερα.
Όχι, κανένας ένοχος δεν υπάρχει. Ολοι πέρασαν στην ανυπαρξία επειδή πρέπει να κατέβουν τα σπρέντς....Ναι, ομολογώ τις αμαρτίες μου. Στ΄αρχίδια μας, απάντησαν εκείνοι.
Ναι, ομολογώ την αλητεία μου. Και την δική μας, αντέτειναν εκείνοι.
Ναι, ομολογώ πως ψήφιζα τους καημένους. Καλά έκανες, δήλωσαν εκείνοι.
Ναι ,θα εκδικηθώ τον προσωπικό μου όλεθρο. Σιγά μη εκδικηθείς τους Μηλίους, απάντησαν εκείνοι.
Εκείνοι. Εκείνοι.Και όνειρο πάντα θα μείνει. Εκείνη. Εκείνη. Εκείνη.
Διότι (κατέληξε ο πατέρας μου) ο μέτοικος διαφέρει από τον κάτοικο σε μια παρωνυχίδα.
Ο μέτοικος δεν έχει μπλεξει την μαλακία με την καλαμιά. Ο κάτοικος μετράει ίδια γράμματα. Και γιά τα υπόλοιπα, φταίνε οι Αφγανοί.
του Πετεφρή
Ο καλός Ιησούς και ο... αχρείος Χριστός.
Ενας από τους πλέον ευπώλητους συγγραφείς της Βρετανίας ο Philip Pullman κινδυνεύει να προκαλέσει την οργή των Χριστιανών με το νέο του βιβλίο ''The Good Man Jesus and the Scoundrel Christ'', μια φανταστική ιστορία για τον "καλό άνθρωπο Ιησού" και τον "αχρείο Χριστό"...
Ο 63χρονος συγγραφέας, γνωστός αθεϊστής, προκάλεσε την οργή μελών της Καθολικής Εκκλησίας με μια ελαφρά κεκαλυμμένη επίθεση εναντίον της οργανωμένης θρησκείας με την εξαιρετικά επιτυχημένη τριλογία του " His Dark Materials" (Η τριλογία του Κόσμου - που αποτελείται από το ''Αστέρι του Βορρά'', τον ''Αρχοντα των Δύο Κόσμων'' και το ''Κεχριμπαρένιο Τηλεσκόπιο'').
Το νέο του όμως συγγραφικό εγχείρημα είναι μία εξερεύνηση σε βάθος των θεσμών του χριστιανισμού και της εκκλησίας, καθώς επίσης και μία απόδειξη του πόσο συναρπαστική και δυναμική μπορεί είναι η αφήγηση.
Στο νέο του μυθιστόρημα ο Pullman γράφει ότι ο Ιησούς είχε ένα δίδυμο αδελφό, τον Χριστό, που μυστικά κατέγραφε και διάνθιζε το λόγο του αδελφού του....Μιλώντας για το βιβλίο του ενώπιον κοινού στην Οξφόρδη ο Pullman δήλωσε ότι γνωρίζει πως είναι πολύ πιθανόν το βιβλίο του να προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς κάποιος χριστιανός μπορεί να θορυβηθεί ακούγοντας να αποκαλείται "αχρείος" ο Χριστός.
"Το ξέρω ότι προκαλεί σοκ να λες κάτι τέτοιο, αλλά κανείς δεν έχει το δικαιώμα να ζει χωρίς να έχει σοκαριστεί. Κανείς δεν υποχρεούται να διαβάσει αυτό το βιβλίο, αλλά και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μου απαγορεύσει να γράψω ένα τέτοιο βιβλίο".
Στο βιβλίο ο Χριστός ωθείται να προδώσει τον Ιησού από έναν μυστηριώδη ξένο που θέλει να χρησιμοποιήσει τα πολυσυζητημένα κηρύγματα του και τα διδάγματα πίστης ως τον πυρήνα μιας νέας θρησκείας, που θα συντηρείται και θα ελέγχεται από ένα ισχυρό και πάμπλουτο οργανισμό που αποκαλείται Εκκλησία.
Ο Χριστός έλκεται από την ιδέα να διανθίσει και να χειραγωγήσει την αλήθεια, παρά το γεγονός ότι αντιλαμβάνεται πως λειτουργώντας έτσι υπονομεύει τις θελεμελιώδεις αρχές του Ιησού.
"Αυτή είναι η τραγωδία" τονίζει ο Pullman στο τέλος του βιβλίου του και προσθέτει " χωρίς την ιστορία δεν θα υπήρχε εκκλησία και χωρίς την εκκλήσια ο Ιησούς θα είχε λησμονηθεί".
Ο 63χρονος συγγραφέας, γνωστός αθεϊστής, προκάλεσε την οργή μελών της Καθολικής Εκκλησίας με μια ελαφρά κεκαλυμμένη επίθεση εναντίον της οργανωμένης θρησκείας με την εξαιρετικά επιτυχημένη τριλογία του " His Dark Materials" (Η τριλογία του Κόσμου - που αποτελείται από το ''Αστέρι του Βορρά'', τον ''Αρχοντα των Δύο Κόσμων'' και το ''Κεχριμπαρένιο Τηλεσκόπιο'').
Το νέο του όμως συγγραφικό εγχείρημα είναι μία εξερεύνηση σε βάθος των θεσμών του χριστιανισμού και της εκκλησίας, καθώς επίσης και μία απόδειξη του πόσο συναρπαστική και δυναμική μπορεί είναι η αφήγηση.
Στο νέο του μυθιστόρημα ο Pullman γράφει ότι ο Ιησούς είχε ένα δίδυμο αδελφό, τον Χριστό, που μυστικά κατέγραφε και διάνθιζε το λόγο του αδελφού του....Μιλώντας για το βιβλίο του ενώπιον κοινού στην Οξφόρδη ο Pullman δήλωσε ότι γνωρίζει πως είναι πολύ πιθανόν το βιβλίο του να προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς κάποιος χριστιανός μπορεί να θορυβηθεί ακούγοντας να αποκαλείται "αχρείος" ο Χριστός.
"Το ξέρω ότι προκαλεί σοκ να λες κάτι τέτοιο, αλλά κανείς δεν έχει το δικαιώμα να ζει χωρίς να έχει σοκαριστεί. Κανείς δεν υποχρεούται να διαβάσει αυτό το βιβλίο, αλλά και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μου απαγορεύσει να γράψω ένα τέτοιο βιβλίο".
Στο βιβλίο ο Χριστός ωθείται να προδώσει τον Ιησού από έναν μυστηριώδη ξένο που θέλει να χρησιμοποιήσει τα πολυσυζητημένα κηρύγματα του και τα διδάγματα πίστης ως τον πυρήνα μιας νέας θρησκείας, που θα συντηρείται και θα ελέγχεται από ένα ισχυρό και πάμπλουτο οργανισμό που αποκαλείται Εκκλησία.
Ο Χριστός έλκεται από την ιδέα να διανθίσει και να χειραγωγήσει την αλήθεια, παρά το γεγονός ότι αντιλαμβάνεται πως λειτουργώντας έτσι υπονομεύει τις θελεμελιώδεις αρχές του Ιησού.
"Αυτή είναι η τραγωδία" τονίζει ο Pullman στο τέλος του βιβλίου του και προσθέτει " χωρίς την ιστορία δεν θα υπήρχε εκκλησία και χωρίς την εκκλήσια ο Ιησούς θα είχε λησμονηθεί".
Εν ψυχρώ εκτέλεση ήταν ο θάνατος του 15χρονου Αφγανού.
Αν αληθεύει η πληροφορία ότι στη γειτονιά υπάρχουν στη σειρά καμιά 10ριά κάδοι σκουπιδιών που κάθε βράδυ μεταξύ 9 και 11 πεινασμένοι Αφγανοί ψάχνουν για κάτι χρήσιμο και ότι η μάνα με το 15χρονο αγόρι και τη 10χρονη κόρη της πέσαν πάνω στη βόμβα ψάχνοντας τον κάδο σκουπιδιών όπως διαπίστωσε η αστυνομία μετά από συζήτηση με τη μάνα στο νοσοκομείο.
Και αν η βόμβα έσκασε μόλις ο πιτσιρικάς άνοιξε το σάκο, νομίζω ότι η βόμβα δεν είχε ωρολογιακό μηχανισμό αλλά ήταν παγιδευμένη να σκάσει στα χέρια του πρώτου μετανάστη που θα εντόπιζε το σάκο.
Έτσι νομίζω πως συμπληρώνεται το πάζλ με την έκρηξη της βόμβας στα γραφεία της Χρυσής Αυγής (για απενοχοποίηση) και το "αντιρατσιστικό" χτύπημα στον πρόεδρο των μεταναστών και τώρα με την εν ψυχρώ εκτέλεση του 15χρονου Αφγανού.
Το αυγού του φιδιού φαίνεται πως έσκασε και τα φιδάκια του φασισμού άρχισαν να δαγκώνουν...
monahikoslikos
Και αν η βόμβα έσκασε μόλις ο πιτσιρικάς άνοιξε το σάκο, νομίζω ότι η βόμβα δεν είχε ωρολογιακό μηχανισμό αλλά ήταν παγιδευμένη να σκάσει στα χέρια του πρώτου μετανάστη που θα εντόπιζε το σάκο.
Έτσι νομίζω πως συμπληρώνεται το πάζλ με την έκρηξη της βόμβας στα γραφεία της Χρυσής Αυγής (για απενοχοποίηση) και το "αντιρατσιστικό" χτύπημα στον πρόεδρο των μεταναστών και τώρα με την εν ψυχρώ εκτέλεση του 15χρονου Αφγανού.
Το αυγού του φιδιού φαίνεται πως έσκασε και τα φιδάκια του φασισμού άρχισαν να δαγκώνουν...
monahikoslikos
Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010
Αυτά είναι τα επαγγέλματα του μέλλοντος!
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οι περισσότεροι γονείς ονειρεύονταν τα παιδιά τους γιατρούς ή δικηγόρους. Η νέα γενιά γονέων ενδέχεται να τα καμαρώσει ...φροντιστές διαστημικών ταξιδιών, εμφυτευτές ενδοφλεβικών νανοσυσκευών, συγκρουσιολόγους, δορυφορικο-χαρτογράφους ή βιοπληροφορικούς όχι λογισμικού, αλλά υλισμικού!
Οι παραπάνω είναι μερικές μόνο από τις πανεπιστημιακές ειδικότητες του μέλλοντος, που μπορεί σήμερα να ακούγονται σχεδόν ακατάληπτες, αλλά σε 15 χρόνια εκτιμάται ότι θα παρουσιάζουν ζήτηση στην αγορά εργασίας, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Εμμανουήλ Γιαννακουδάκης.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον καθηγητή, το μέλλον μπορεί να είναι πιο κοντά από ό,τι νομίζουμε: στις ΗΠΑ, οι πρώτοι φροντιστές διαστημικών ταξιδιών παρακολουθούν ήδη μαθήματα (στο «Astronaut Training Center» της Οκλαχόμα), ενώ στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου εκπαιδεύονται «εκμαιευτές γνώσης»!....H επιλογή του σωστού επαγγέλματος
Η αγορά ζητεί ολοένα και περισσότερες δεξιότητες και νέες ειδικότητες και η επιλογή του "σωστού" επαγγέλματος γίνεται ολοένα δυσκολότερη. Πώς, λοιπόν, μπορεί να διαλέξει επάγγελμα ένας νέος άνθρωπος;
Όπως εξηγεί ο κ.Γιαννακουδάκης, η κλίση ή το ταλέντο ενός ατόμου είναι δυνατόν να διαφανούν με βάση το ποιο μέρος του εγκεφάλου του (αριστερό ή δεξί) χρησιμοποιεί περισσότερο. Επιπρόσθετα, οι επιδόσεις και ο ρυθμός μάθησης του ατόμου μπορούν να αυξηθούν κατά 80%, αν αξιοποιηθεί η θεωρία των εγκεφαλικών ημισφαιρίων!
Ενδεικτικό είναι ότι, χάρη σε τεστ που σχεδίασε ο καθηγητής, το οποίο χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια (1979) σε βρετανικό πανεπιστήμιο, οι επιδόσεις των φοιτητών τετραπλασιάστηκαν, αφού εντοπίστηκαν τα δυνατά σημεία και οι αδυναμίες τους, με βάση το επικρατέστερο μισό του εγκεφάλου τους και η διαδικασία μάθησης και γνώσης προσαρμόστηκε αναλόγως.
Τη λίστα των επαγγελμάτων του μέλλοντος συμπληρώνουν, σύμφωνα με τον κ.Γιαννακουδάκη, ειδικότητες όπως: χαρτογράφος ασθενειών, ειδικός πνευματικών δικαιωμάτων, ψυχογράφος, τηλεργασιαλόγος, βιοκλιματολόγος, βιοπληροφορικός υλισμικού (μηχανικός βιολογικών υπολογιστών, αντικαταστάτης κυττάρων), ψυχογραφηματογράφος (ειδικός διάγνωσης προσωπικότητας μέσω έμπειρων συστημάτων), δορυφορικοχαρτογράφος (ειδικός στη λήψη και ανάλυση δορυφορικών γεωγραφικών σημάτων, χαρτών κτλ), συγκρουσιολόγος (ειδικός ανάλυσης/επίλυσης συγκρούσεων/διαφορών) κτλ.
Οι γυναίκες έχουν ηγετικές ικανότητες
Ο κ.Γιαννακουδάκης αναφέρθηκε και στα αποτελέσματα πολυετούς έρευνας που διεξάγει (15 χρόνια συλλογή στοιχείων και πέντε ανάλυση), σε δείγμα 10.500 νέων ηλικίας 14-24 ετών.
Η έρευνα έδειξε -μεταξύ άλλων- ότι σε αντίθεση με κοινωνικά στερεότυπα, που θέλουν τις γυναίκες σε "δεύτερο ρόλο" στην αγορά εργασίας λόγω έλλειψης κλίσης για το μάνατζμεντ, αυτές διαθέτουν ηγετικές ικανότητες και μάλιστα σε ορισμένους εργασιακούς τομείς -όπως η μετάδοση γνώσης και η εκπαίδευση- "υπερτερούν ιδιαίτερα" σε ηγετικά πόστα, έναντι των ανδρών συναδέλφων τους.
Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι ο μέσος χρόνος, που απαιτεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος για επεξεργασία δεδομένων και λήψη αποφάσεων, κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα για τα δύο φύλα, ενώ αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία (από 33,6 λεπτά στα 14 σε έως 50,9 λεπτά σε ηλικία 24 ετών).
Το γεγονός αυτό συναρτάται -σύμφωνα με τον καθηγητή- με το ότι οι πιο νέοι είναι και πιο ανυπόμονοι, ενώ με την πάροδο του χρόνου ο άνθρωπος γίνεται πιο προσεκτικός και αφιερώνει περισσότερο χρόνο στις απαντήσεις που δίνει.
Οι άνδρες προτιμούν ...τους υπολογιστές
Στο μεταξύ, κάθε φύλο προτιμά συγκεκριμένες επαγγελματικές κατηγορίες. Για τους άνδρες αυτές είναι -σε σειρά προτίμησης- οι εξής: υπολογιστές (συγκεντρώνουν ποσοστό 58,2% ως επικρατέστερη προτίμηση), φυσικές επιστήμες (52,7%), μηχανολογία (51,5%), περιβάλλον (51,4%), εκπαίδευση (51,4%) και αθλητικά, ασφάλεια, μαθηματικά, αρχιτεκτονική, επιστήμες ζωής, νομικά, υπηρεσίες, οικονομία και κοινωνικές επιστήμες, γεωργία, υγεία, επικοινωνία, τέχνες και ανθρωπιστικές επιστήμες (σε μικρότερα ποσοστά).
Για τις γυναίκες οι αντίστοιχες είναι κατά σειρά: εκπαίδευση (64,6%), υπηρεσίες (58,4%), κοινωνικές επιστήμες (50,8%), τέχνες (48,3%), επικοινωνία (47,9%), νομικά (47,3%), αθλητικά, περιβάλλον, αρχιτεκτονική, επιστήμες ζωής, ανθρωπιστικές επιστήμες και υγεία, μαθηματικά, φυσικές επιστήμες, γεωργία, οικονομία, ασφάλεια, υπολογιστές και μηχανολογία.
Πάντως, ανεξαρτήτως φύλου και κλίσεων, στην υβριδική εποχή, η συμβίωση των ανθρώπων με μηχανές και υπολογιστές, με ενδοφλεβικές μικροσυσκευές, το μέγεθος των οποίων μετριέται σε δισεκατομμυριοστά του μέτρου και με ηλεκτρομαγνητικά σήματα, αποτελούν καθημερινότητα. Γι΄αυτό παρατηρείται -σύμφωνα με τον κ.Γιαννακουδάκη, αυξανόμενη ανάγκη για διεπιστημονική έρευνα/ανάπτυξη (π.χ., βιοπληροφορική, βιοηθική, ψυχοκυβερνητική, υπολογιστική γλωσσολογία).
Πιο πρακτικοί οι άνδρες, περισσότερο κοινωνικές οι γυναίκες, εξίσου ειλικρινείς
Σύμφωνα με την έρευνα, άνδρες και γυναίκες είναι εξίσου ειλικρινείς (οι πρώτοι δίνουν αληθείς απαντήσεις σε ποσοστό 81,4% και οι δεύτερες σε ποσοστό 82,2%).Οι άνδρες εμφανίζονται πολύ πιο πρακτικοί και αρκετά πιο ερευνητικοί από τις γυναίκες, οι οποίες υπερτερούν σε κοινωνικότητα και καλλιτεχνική φύση. Τα δύο φύλα εμφανίζουν το ίδιο επιχειρηματικό πνεύμα και "κοντινά" ποσοστά συμβατικότητας.
nooz.gr
Οι παραπάνω είναι μερικές μόνο από τις πανεπιστημιακές ειδικότητες του μέλλοντος, που μπορεί σήμερα να ακούγονται σχεδόν ακατάληπτες, αλλά σε 15 χρόνια εκτιμάται ότι θα παρουσιάζουν ζήτηση στην αγορά εργασίας, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Εμμανουήλ Γιαννακουδάκης.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον καθηγητή, το μέλλον μπορεί να είναι πιο κοντά από ό,τι νομίζουμε: στις ΗΠΑ, οι πρώτοι φροντιστές διαστημικών ταξιδιών παρακολουθούν ήδη μαθήματα (στο «Astronaut Training Center» της Οκλαχόμα), ενώ στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου εκπαιδεύονται «εκμαιευτές γνώσης»!....H επιλογή του σωστού επαγγέλματος
Η αγορά ζητεί ολοένα και περισσότερες δεξιότητες και νέες ειδικότητες και η επιλογή του "σωστού" επαγγέλματος γίνεται ολοένα δυσκολότερη. Πώς, λοιπόν, μπορεί να διαλέξει επάγγελμα ένας νέος άνθρωπος;
Όπως εξηγεί ο κ.Γιαννακουδάκης, η κλίση ή το ταλέντο ενός ατόμου είναι δυνατόν να διαφανούν με βάση το ποιο μέρος του εγκεφάλου του (αριστερό ή δεξί) χρησιμοποιεί περισσότερο. Επιπρόσθετα, οι επιδόσεις και ο ρυθμός μάθησης του ατόμου μπορούν να αυξηθούν κατά 80%, αν αξιοποιηθεί η θεωρία των εγκεφαλικών ημισφαιρίων!
Ενδεικτικό είναι ότι, χάρη σε τεστ που σχεδίασε ο καθηγητής, το οποίο χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια (1979) σε βρετανικό πανεπιστήμιο, οι επιδόσεις των φοιτητών τετραπλασιάστηκαν, αφού εντοπίστηκαν τα δυνατά σημεία και οι αδυναμίες τους, με βάση το επικρατέστερο μισό του εγκεφάλου τους και η διαδικασία μάθησης και γνώσης προσαρμόστηκε αναλόγως.
Τη λίστα των επαγγελμάτων του μέλλοντος συμπληρώνουν, σύμφωνα με τον κ.Γιαννακουδάκη, ειδικότητες όπως: χαρτογράφος ασθενειών, ειδικός πνευματικών δικαιωμάτων, ψυχογράφος, τηλεργασιαλόγος, βιοκλιματολόγος, βιοπληροφορικός υλισμικού (μηχανικός βιολογικών υπολογιστών, αντικαταστάτης κυττάρων), ψυχογραφηματογράφος (ειδικός διάγνωσης προσωπικότητας μέσω έμπειρων συστημάτων), δορυφορικοχαρτογράφος (ειδικός στη λήψη και ανάλυση δορυφορικών γεωγραφικών σημάτων, χαρτών κτλ), συγκρουσιολόγος (ειδικός ανάλυσης/επίλυσης συγκρούσεων/διαφορών) κτλ.
Οι γυναίκες έχουν ηγετικές ικανότητες
Ο κ.Γιαννακουδάκης αναφέρθηκε και στα αποτελέσματα πολυετούς έρευνας που διεξάγει (15 χρόνια συλλογή στοιχείων και πέντε ανάλυση), σε δείγμα 10.500 νέων ηλικίας 14-24 ετών.
Η έρευνα έδειξε -μεταξύ άλλων- ότι σε αντίθεση με κοινωνικά στερεότυπα, που θέλουν τις γυναίκες σε "δεύτερο ρόλο" στην αγορά εργασίας λόγω έλλειψης κλίσης για το μάνατζμεντ, αυτές διαθέτουν ηγετικές ικανότητες και μάλιστα σε ορισμένους εργασιακούς τομείς -όπως η μετάδοση γνώσης και η εκπαίδευση- "υπερτερούν ιδιαίτερα" σε ηγετικά πόστα, έναντι των ανδρών συναδέλφων τους.
Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι ο μέσος χρόνος, που απαιτεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος για επεξεργασία δεδομένων και λήψη αποφάσεων, κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα για τα δύο φύλα, ενώ αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία (από 33,6 λεπτά στα 14 σε έως 50,9 λεπτά σε ηλικία 24 ετών).
Το γεγονός αυτό συναρτάται -σύμφωνα με τον καθηγητή- με το ότι οι πιο νέοι είναι και πιο ανυπόμονοι, ενώ με την πάροδο του χρόνου ο άνθρωπος γίνεται πιο προσεκτικός και αφιερώνει περισσότερο χρόνο στις απαντήσεις που δίνει.
Οι άνδρες προτιμούν ...τους υπολογιστές
Στο μεταξύ, κάθε φύλο προτιμά συγκεκριμένες επαγγελματικές κατηγορίες. Για τους άνδρες αυτές είναι -σε σειρά προτίμησης- οι εξής: υπολογιστές (συγκεντρώνουν ποσοστό 58,2% ως επικρατέστερη προτίμηση), φυσικές επιστήμες (52,7%), μηχανολογία (51,5%), περιβάλλον (51,4%), εκπαίδευση (51,4%) και αθλητικά, ασφάλεια, μαθηματικά, αρχιτεκτονική, επιστήμες ζωής, νομικά, υπηρεσίες, οικονομία και κοινωνικές επιστήμες, γεωργία, υγεία, επικοινωνία, τέχνες και ανθρωπιστικές επιστήμες (σε μικρότερα ποσοστά).
Για τις γυναίκες οι αντίστοιχες είναι κατά σειρά: εκπαίδευση (64,6%), υπηρεσίες (58,4%), κοινωνικές επιστήμες (50,8%), τέχνες (48,3%), επικοινωνία (47,9%), νομικά (47,3%), αθλητικά, περιβάλλον, αρχιτεκτονική, επιστήμες ζωής, ανθρωπιστικές επιστήμες και υγεία, μαθηματικά, φυσικές επιστήμες, γεωργία, οικονομία, ασφάλεια, υπολογιστές και μηχανολογία.
Πάντως, ανεξαρτήτως φύλου και κλίσεων, στην υβριδική εποχή, η συμβίωση των ανθρώπων με μηχανές και υπολογιστές, με ενδοφλεβικές μικροσυσκευές, το μέγεθος των οποίων μετριέται σε δισεκατομμυριοστά του μέτρου και με ηλεκτρομαγνητικά σήματα, αποτελούν καθημερινότητα. Γι΄αυτό παρατηρείται -σύμφωνα με τον κ.Γιαννακουδάκη, αυξανόμενη ανάγκη για διεπιστημονική έρευνα/ανάπτυξη (π.χ., βιοπληροφορική, βιοηθική, ψυχοκυβερνητική, υπολογιστική γλωσσολογία).
Πιο πρακτικοί οι άνδρες, περισσότερο κοινωνικές οι γυναίκες, εξίσου ειλικρινείς
Σύμφωνα με την έρευνα, άνδρες και γυναίκες είναι εξίσου ειλικρινείς (οι πρώτοι δίνουν αληθείς απαντήσεις σε ποσοστό 81,4% και οι δεύτερες σε ποσοστό 82,2%).Οι άνδρες εμφανίζονται πολύ πιο πρακτικοί και αρκετά πιο ερευνητικοί από τις γυναίκες, οι οποίες υπερτερούν σε κοινωνικότητα και καλλιτεχνική φύση. Τα δύο φύλα εμφανίζουν το ίδιο επιχειρηματικό πνεύμα και "κοντινά" ποσοστά συμβατικότητας.
nooz.gr
Η γραμμή του αίματος.
Συντάκτης: Κώστας ΒαξεβάνηςΌσοι με αποτροπιασμό γράφουν για το αίμα των αθώων ή το αίμα της θυσίας, δεν έχουν δει ποτέ αίμα. Ούτε διαμελισμένο πτώμα. Ευτυχώς. Το αίμα λοιπόν, αυτό το συστατικό της ζωής, έχει μια χαρακτηριστική μεταλλική οσμή, που φέρνει αναγούλα. Περνά απ τη μύτη και φτάνει ως τον εγκέφαλο. Μπορείς να την αναγνωρίσεις ανάμεσα σε χιλιάδες μυρωδιές. Είτε προέρχεται από Αφγανό, είτε από αστυνομικό, είτε από αθώο , είτε από ένοχο. Όσοι μιλούν για αίμα: τρομοκράτες που θέλουν να σώσουν, υπερπατριώτες που θέλουν να σωθούν, υπουργοί που θέλουν να διασωθούν,δεν έχουν μυρίσει αίμα . Δεν έχουν ξεράσει λίγα μέτρα πιο πέρα. Είναι προστατευμένοι απ την αόριστη, μεταφυσική επίκλησή του.
Μια χώρα λοιπόν κινδυνεύει, όχι όταν φτάνει στη χρεωκοπία, αλλά όταν οι γωνιές της αποκτούν τη μυρωδιά του αίματος και οι άνθρωποί της, της συνήθειας. Μετά ο υπουργός κάνει μια δήλωση. Δεν κινδυνεύουμε από την αύξηση της εγκληματικότητας. Κινδυνεύουμε από την εξοικείωση με το αίμα. Όταν οι ειδικές δυνάμεις της χώρας τραγουδάνε στις παρελάσεις ανθρωποφαγικά τραγουδάκια, οι βομβιστές εκδικούνται ίσως την κοινωνία, ίσως τον εαυτό τους, σπάνια πάντως το σύστημα και όταν το κράτος μοιράζει χιλιάδες όπλα σε δημοσιογράφους, δημάρχους, πολίτες κάνοντας την παραδοχή πως κινδυνεύουν....Αυτά που γράφονται για τον κύκλο του αίματος είναι λογοτεχνικές μπούρδες. Το αίμα δεν κλείνει ποτέ κύκλο. Όταν αρχίζει να ρέει κάνει τη δικιά του ακατάστατη γραμμή που δεν ξέρεις ποιόν θα αγγίξει και ποιόν θα συμπεριλάβει. Όταν προετοιμάζεις την κοινωνία να το μυρίσει, τότε θα το μυρίσει.Έχουμε αρχίσει να συνηθίζουμε το αίμα. Και πίσω απ τα πιστόλια και τις βόμβες υπάρχουν οπλισμένες κοινωνικές αντιλήψεις.
koutipandoras.gr
2η Διαμαρτυρία για την Φορολόγηση της Εκκλησίας.
Με αφορμή την υπαναχώρηση από τα, ούτως ή άλλως, ανεπαρκή μέτρα που είχε προαναγγείλει η κυβέρνηση για την φορολόγηση της Εκκλησίας, η ομάδα πολιτών "ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΘΕΙ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ" καλεί άτομα και συλλογικότητες, ασχέτως θρησκευτικών και πολιτικών πεποιθήσεων, σε ταυτόχρονες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας την Κυριακή 11 Απριλίου και ώρα 12.00 το μεσημέρι, έξω από τις Μητροπόλεις Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
http://www.facebook.com/event.php?eid=109915145694805#!/event.php?eid=109915145694805
http://www.facebook.com/event.php?eid=109915145694805#!/event.php?eid=109915145694805
Κυριακή 28 Μαρτίου 2010
Ο πωλητής και η πετονιά...ανεκδοτάκι.
Παρακολουθώντας κρυμμένος έναν πωλητή του, ο διευθυντής μεγάλου πολυκαταστήματος - όπου βρίσκει κανείς από βελόνι μέχρι... αεροπλάνο ακούει την ακόλουθη στιχομυθία:
ΠΩΛΗΤΗΣ: Αυτή η πετονιά, φίλε μου, είναι η ανθεκτικότερη της αγοράς. Μόλις έχει κυκλοφορήσει. Μπορείς να ψαρέψεις μ' αυτήν ακόμα και καρχαρίες! Πάρ' την και θα με θυμηθείς.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Ωραία, δώσε μου δυο κουτιά. (τα παίρνει, τα βάζει στο καλάθι του και κάνει να φύγει)
ΠΩΛΗΤΗΣ: Μια στιγμή, φίλε μου, πετονιά πήρες και μάλιστα την καλύτερη. Σε ποιο καλάμι όμως θα τη βάλεις;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλάμι έχω. Φυσικά είναι λίγο παλιό, αλλά κάνει τη δουλειά του.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Μα τι μου λες τώρα; Θα βάλεις αυτήν την τέλεια πετονιά πάνω σε παλιό καλάμι; Μου φαίνεσαι για πιο ξύπνιος. Έχουμε κάτι καλάμια ψαρέματος, άλλο να σ' το λέω κι άλλο να τα δεις στην πράξη. Η ελαστικότητά τους και συνάμα η ανθεκτικότητά τους είναι το κάτι άλλο. Μην το συζητάς καθόλου....ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλά, καλά, έχεις δίκιο. Θα πάρω κι ένα καλάμι. (και πάει να προχωρήσει)
ΠΩΛΗΤΗΣ: Δεν μου είπες, πού ψαρεύεις συνήθως;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Κοντά στο λιμανάκι της περιοχής όπου έχω το εξοχικό μου υπάρχει μια μικρή ξύλινη αποβάθρα. Κάθομαι εκεί στην άκρη, με το καπελάκι μου το ψάθινο, και ψαρεύω.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Δεν το πιστεύω. Μα, είναι δυνατόν; Όλος ο κόσμος ξέρει ότι για να βρει κανείς αξιόλογα ψάρια πρέπει να ξανοιχτεί στα βαθιά νερά.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Συμφωνώ, αλλά εγώ δεν έχω βάρκα.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Κι εμείς τι είμαστε εδώ! Διαθέτουμε μια σειρά από διάφορα σκάφη, από φουσκωτά μέχρι κότερα. Κι αν κρίνω από την εμφάνισή σου, δεν μου φαίνεσαι για άνθρωπος που θα δυσκολευόταν να αγοράσει ένα μικρό σκάφος.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Μα, τώρα, σοβαρολογείς; Στα καλά καθούμενα να αγοράσω σκάφος; Τι είναι το σκάφος, ποδηλατάκι για τον γιο μου;
ΠΩΛΗΤΗΣ: Έλα τώρα, αγαπητέ μου. Σκέψου το κύρος σου και την εκτίμηση που σου έχουν οι φίλοι σου πόσο πολύ θ' ανέβει μόλις ακούσουν ότι αγόρασες σκάφος. Όλοι οι αξιοπρεπείς κύριοι στην εποχή μας διαθέτουν κάποιου είδους σκάφος.
ΠΕΛΑΤΗΣ: (Μετά από ολιγόλεπτη σκέψη) Εντάξει, μ' έπεισες. Και μάλιστα θα του δώσω το όνομα της κόρης μου και θα της το κάνω δώρο στα γενέθλιά της που είναι σε λίγες μέρες.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Έκτακτα! Πάμε μέσα να σου δείξω τα διαφημιστικά για να διαλέξεις. Αλλά πρώτα, πες μου, δεν φαντάζομαι να διαθέτεις τρόλεϊ για να μεταφέρεις το σκάφος από το σπίτι σου στη θάλασσα, δεν είναι;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Α, ναι. Θα θέλουμε και τρόλεϊ. Δίκιο έχεις, εντάξει.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Και κάτι τελευταίο, προτού φύγεις. Τι αυτοκίνητο έχεις;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Γιατί; Τι έχει να κάνει το αυτοκίνητό μου με το ψάρεμα;
ΠΩΛΗΤΗΣ: Ρωτάω για να δω αν είναι κατάλληλο να ρυμουλκεί το τρόλεϊ με το σκάφος επάνω. Δεν είναι και τόσο εύκολο για ένα συνηθισμένο αυτοκίνητο να ρυμουλκεί τόσο βάρος. Γι' αυτό σου λέω, αν ενδιαφέρεσαι, η εταιρεία μας εισάγει τις καλύτερες μάρκες αυτοκινήτων παντός εδάφους, με κίνηση και στους τέσσερις τροχούς, με ειδικό γάντζο για ρυμουλκήσεις, και θα ήταν λάθος να μην εκμεταλλευθείς την ευκαιρία να σου κάνουμε και μια καλύτερη τιμή, μια που θα τα πάρεις ταυτόχρονα όλα αυτά από μας.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Θα τρελαθώ. Μα τώρα μου λες να πάρω καινούργιο αμάξι, από τη μια στιγμή στην άλλη; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Ξέχασέ το. Θα με σκοτώσει η γυναίκα μου αν ακούσει ότι ξόδεψα τόσα λεφτά μέσα σε μισή ώρα!
ΠΩΛΗΤΗΣ: Καλά, δεν θέλω να σου δημιουργήσω οικογενειακά προβλήματα, παρ' όλο που μου φαίνεσαι τύπος που δεν αφήνει τις γυναίκες να κάνουν κουμάντο στη ζωή του.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Και είμαι. Αλλά τώρα... ξέρω κι εγώ... (σκέφτεται μερικά λεπτά) Τέλος πάντων. Ας πάει και το παλιάμπελο! Θα πάρω και το αμάξι.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Φίλε μου, είσαι λεβεντιά. Σε διαβεβαιώ ότι έκανες μια από τις καλύτερες αγορές της ζωής σου. Δεν θα το μετανιώσεις. Να πας στο καλό και θα τα πούμε αύριο, όταν θα σου παραδώσουμε τα εμπορεύματα. Γεια χαρά.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλή σου μέρα. (Φεύγει)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: (βγαίνοντας από την κρυψώνα του) Βρε συ... Δεν πιστεύω στα μάτια μου! Τι σαΐνι πωλητής είσαι συ! Ήλθε ο άνθρωπος ν' αγοράσει πετονιά κι εσύ του πούλησες και καλάμι και σκάφος και τρόλεϊ κι αυτοκίνητο...
ΠΩΛΗΤΗΣ: Μα, δεν ήρθε ν' αγοράσει πετονιά...
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Αλλά, τι ήρθε ν' αγοράσει;
ΠΩΛΗΤΗΣ: Σερβιέτες. Οπότε του λέω: Φίλε μου, απ' ότι κατάλαβα, αυτό το Σαββατοκύριακο δεν πρόκειται να γ***σεις.
Δεν πας για ψάρεμα;;;;;;;;;;
ΠΩΛΗΤΗΣ: Αυτή η πετονιά, φίλε μου, είναι η ανθεκτικότερη της αγοράς. Μόλις έχει κυκλοφορήσει. Μπορείς να ψαρέψεις μ' αυτήν ακόμα και καρχαρίες! Πάρ' την και θα με θυμηθείς.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Ωραία, δώσε μου δυο κουτιά. (τα παίρνει, τα βάζει στο καλάθι του και κάνει να φύγει)
ΠΩΛΗΤΗΣ: Μια στιγμή, φίλε μου, πετονιά πήρες και μάλιστα την καλύτερη. Σε ποιο καλάμι όμως θα τη βάλεις;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλάμι έχω. Φυσικά είναι λίγο παλιό, αλλά κάνει τη δουλειά του.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Μα τι μου λες τώρα; Θα βάλεις αυτήν την τέλεια πετονιά πάνω σε παλιό καλάμι; Μου φαίνεσαι για πιο ξύπνιος. Έχουμε κάτι καλάμια ψαρέματος, άλλο να σ' το λέω κι άλλο να τα δεις στην πράξη. Η ελαστικότητά τους και συνάμα η ανθεκτικότητά τους είναι το κάτι άλλο. Μην το συζητάς καθόλου....ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλά, καλά, έχεις δίκιο. Θα πάρω κι ένα καλάμι. (και πάει να προχωρήσει)
ΠΩΛΗΤΗΣ: Δεν μου είπες, πού ψαρεύεις συνήθως;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Κοντά στο λιμανάκι της περιοχής όπου έχω το εξοχικό μου υπάρχει μια μικρή ξύλινη αποβάθρα. Κάθομαι εκεί στην άκρη, με το καπελάκι μου το ψάθινο, και ψαρεύω.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Δεν το πιστεύω. Μα, είναι δυνατόν; Όλος ο κόσμος ξέρει ότι για να βρει κανείς αξιόλογα ψάρια πρέπει να ξανοιχτεί στα βαθιά νερά.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Συμφωνώ, αλλά εγώ δεν έχω βάρκα.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Κι εμείς τι είμαστε εδώ! Διαθέτουμε μια σειρά από διάφορα σκάφη, από φουσκωτά μέχρι κότερα. Κι αν κρίνω από την εμφάνισή σου, δεν μου φαίνεσαι για άνθρωπος που θα δυσκολευόταν να αγοράσει ένα μικρό σκάφος.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Μα, τώρα, σοβαρολογείς; Στα καλά καθούμενα να αγοράσω σκάφος; Τι είναι το σκάφος, ποδηλατάκι για τον γιο μου;
ΠΩΛΗΤΗΣ: Έλα τώρα, αγαπητέ μου. Σκέψου το κύρος σου και την εκτίμηση που σου έχουν οι φίλοι σου πόσο πολύ θ' ανέβει μόλις ακούσουν ότι αγόρασες σκάφος. Όλοι οι αξιοπρεπείς κύριοι στην εποχή μας διαθέτουν κάποιου είδους σκάφος.
ΠΕΛΑΤΗΣ: (Μετά από ολιγόλεπτη σκέψη) Εντάξει, μ' έπεισες. Και μάλιστα θα του δώσω το όνομα της κόρης μου και θα της το κάνω δώρο στα γενέθλιά της που είναι σε λίγες μέρες.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Έκτακτα! Πάμε μέσα να σου δείξω τα διαφημιστικά για να διαλέξεις. Αλλά πρώτα, πες μου, δεν φαντάζομαι να διαθέτεις τρόλεϊ για να μεταφέρεις το σκάφος από το σπίτι σου στη θάλασσα, δεν είναι;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Α, ναι. Θα θέλουμε και τρόλεϊ. Δίκιο έχεις, εντάξει.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Και κάτι τελευταίο, προτού φύγεις. Τι αυτοκίνητο έχεις;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Γιατί; Τι έχει να κάνει το αυτοκίνητό μου με το ψάρεμα;
ΠΩΛΗΤΗΣ: Ρωτάω για να δω αν είναι κατάλληλο να ρυμουλκεί το τρόλεϊ με το σκάφος επάνω. Δεν είναι και τόσο εύκολο για ένα συνηθισμένο αυτοκίνητο να ρυμουλκεί τόσο βάρος. Γι' αυτό σου λέω, αν ενδιαφέρεσαι, η εταιρεία μας εισάγει τις καλύτερες μάρκες αυτοκινήτων παντός εδάφους, με κίνηση και στους τέσσερις τροχούς, με ειδικό γάντζο για ρυμουλκήσεις, και θα ήταν λάθος να μην εκμεταλλευθείς την ευκαιρία να σου κάνουμε και μια καλύτερη τιμή, μια που θα τα πάρεις ταυτόχρονα όλα αυτά από μας.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Θα τρελαθώ. Μα τώρα μου λες να πάρω καινούργιο αμάξι, από τη μια στιγμή στην άλλη; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Ξέχασέ το. Θα με σκοτώσει η γυναίκα μου αν ακούσει ότι ξόδεψα τόσα λεφτά μέσα σε μισή ώρα!
ΠΩΛΗΤΗΣ: Καλά, δεν θέλω να σου δημιουργήσω οικογενειακά προβλήματα, παρ' όλο που μου φαίνεσαι τύπος που δεν αφήνει τις γυναίκες να κάνουν κουμάντο στη ζωή του.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Και είμαι. Αλλά τώρα... ξέρω κι εγώ... (σκέφτεται μερικά λεπτά) Τέλος πάντων. Ας πάει και το παλιάμπελο! Θα πάρω και το αμάξι.
ΠΩΛΗΤΗΣ: Φίλε μου, είσαι λεβεντιά. Σε διαβεβαιώ ότι έκανες μια από τις καλύτερες αγορές της ζωής σου. Δεν θα το μετανιώσεις. Να πας στο καλό και θα τα πούμε αύριο, όταν θα σου παραδώσουμε τα εμπορεύματα. Γεια χαρά.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλή σου μέρα. (Φεύγει)
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: (βγαίνοντας από την κρυψώνα του) Βρε συ... Δεν πιστεύω στα μάτια μου! Τι σαΐνι πωλητής είσαι συ! Ήλθε ο άνθρωπος ν' αγοράσει πετονιά κι εσύ του πούλησες και καλάμι και σκάφος και τρόλεϊ κι αυτοκίνητο...
ΠΩΛΗΤΗΣ: Μα, δεν ήρθε ν' αγοράσει πετονιά...
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Αλλά, τι ήρθε ν' αγοράσει;
ΠΩΛΗΤΗΣ: Σερβιέτες. Οπότε του λέω: Φίλε μου, απ' ότι κατάλαβα, αυτό το Σαββατοκύριακο δεν πρόκειται να γ***σεις.
Δεν πας για ψάρεμα;;;;;;;;;;
Η Πρωταπριλιά...ένα καθημερινό μας έθιμο!
Το πρωταπριλιάτικο ψέμα, έχει τις ρίζες του στον 15ο αιώνα και που τελικά επικράτησε τις μέρες μας και έχει γίνει πλέον έθιμο. Το πρωταπριλιάτικο ψέμα ξεκίνησε αρχικά από την Γαλλία, στην οποία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η πρώτη του Απρίλη είχε καθιερωθεί ως πρωτοχρονιά. Έτσι ενώ όλη η άλλη Ευρώπη την πρωτοχρονιά την γιόρταζε την 1 Ιανουαρίου, οι Γάλλοι, ήταν οι μοναδικοί που ξεχώριζαν, και την γιόρταζαν την 1 Απρίλη. Όταν το 1564 ο βασιλιάς Κάρολος θ' αποφάσιζε να το αλλάξει, καθιερώνοντας ως πρώτη του έτους την 1 Ιανουαρίου, συνάντησε έντονες αντιδράσεις από ορισμένους ένθερμους οπαδούς του εθίμου, οι οποίοι επέμεναν σε πείσμα όλων των άλλων να γιορτάζουν σαν πρωτοχρονιά την Πρωταπριλιά. Οι άλλοι που δέχτηκαν την αλλαγή πείραζαν τους «παραδοσιακούς» με κάλπικα πρωτοχρονιάτικα δώρα και πιπεράτα ψέματα.... Το ψέμα (της πρωταπριλιάς) στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκε το έθιμο και πήρε την γνωστή ελληνική χροιά . Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του.Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα. Στη Θράκη το βρόχινο νερό της Πρωταπριλιάς θεωρείται θεραπευτικό και γι’ αυτό το μαζεύουν σε μπουκάλι και πίνει απ’ αυτό ο άρρωστος.
Στην Κομοτηνή, την παλιά Γκιουμουλτζίνα, λέγανε πως την πρωταπριλιά το είχαν σε καλό να γελούν, «για να γίνουν τα κουκούλια τους»,όταν, βέβαια, είχαν σηροτροφία (εκτροφή μεταξοσκωλήκων). Στην Τζαντώ της Ανατολικής Θράκης, είχανε, λέει, σε καλό να γελάσουν τον άλλον, για να κάνουν τα δέντρα καρπό Μα κείνος που ξεγελιόταν το είχε σε κακό όλο το χρόνο θα ήτανε γελασμένος, κι αν ήταν παντρεμένος, θα χήρευέ. Στην Άνδρο, πάλι, λένε ψέματα την 1η του Μάρτη κι όχι την Πρωταπριλιά.
• Διάσημα ψέματα
«Δηλητηριώδη» γκάφα έκαναν οι συντάκτες του Γαλλικού Πρακτορείου Eιδήσεων, όταν το 1995 μετέδωσαν σε ολόκληρο τον κόσμο την πρωταπριλιάτικη φάρσα του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού. Σύμφωνα με το δελτίο Tύπου του υπουργείου, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τον τάφο του Σωκράτη σε τοποθεσία κοντά στην Aκρόπολη. Mέσα στον τάφο υποτίθεται ότι βρέθηκε βάζο που περιείχε ίχνη κώνειου, καθώς και ένα κομμάτι δέρματος χρονολογούμενο από το 400 π.X.
• Η Πρωταπριλιά στις ελληνικές εφημερίδες
Το έθιμο της Πρωταπριλιάς στις εφημερίδες, ανεξαρτήτως του πότε άρχισε και από πού, φαίνεται να φθίνει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Η τήρηση της Πρωταπριλιάς στις εφημερίδες είναι ταυτόσημη με την ύπαρξη του ελληνικού Τύπου, μια και συναντάμε πολλά τέτοια «ψέματα» στα έντυπα όλων των εποχών.
• Διάσημοι ψεύτες
Ο Πινόκιο είναι ο κεντρικός ήρωας του ομώνυμου ιταλικού παραμυθιού, μια ξύλινη κούκλα που έφτιαξε ο Τζεπέτο για να του κάνει παρέα στη μοναχική ζωή του. Μια καλή νεράϊδα λυπήθηκε τον Τζεπέτο, έδωσε ζωή στην κούκλα και έτσι ο Πινόκιο έγινε πραγματικό αγόρι. Χαρακτηριστικό του παραμυθιού είναι πως κάθε φορά που ο Πινόκιο έλεγε ψέματα, μεγάλωνε η μύτη του. Το παραμύθι γράφτηκε από τον Κάρλο Κολόντι που γεννήθηκε στην Φλωρεντία το 1826. Το πρωτότυπο γράφτηκε το 1883 και δεν πρόκειται για μια "παιδική" ιστορία. Είναι έργο βαθιά ειρωνικό και για αυτό ο Ιταλός φιλόσοφος Μπενεντέτο Κρότσε επέμενε πως πρέπει να το διαβάσει όποιος θέλει να θεωρεί τον εαυτό του καλλιεργημένο άνθρωπο.
Στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκε το έθιμο και πήρε την γνωστή ελληνική χροιά . Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του.Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα. Στη Θράκη το βρόχινο νερό της Πρωταπριλιάς θεωρείται θεραπευτικό και γι’ αυτό το μαζεύουν σε μπουκάλι και πίνει απ’ αυτό ο άρρωστος.
Στην Κομοτηνή, την παλιά Γκιουμουλτζίνα, λέγανε πως την πρωταπριλιά το είχαν σε καλό να γελούν, «για να γίνουν τα κουκούλια τους»,όταν, βέβαια, είχαν σηροτροφία (εκτροφή μεταξοσκωλήκων). Στην Τζαντώ της Ανατολικής Θράκης, είχανε, λέει, σε καλό να γελάσουν τον άλλον, για να κάνουν τα δέντρα καρπό Μα κείνος που ξεγελιόταν το είχε σε κακό όλο το χρόνο θα ήτανε γελασμένος, κι αν ήταν παντρεμένος, θα χήρευέ. Στην Άνδρο, πάλι, λένε ψέματα την 1η του Μάρτη κι όχι την Πρωταπριλιά.
• Διάσημα ψέματα
«Δηλητηριώδη» γκάφα έκαναν οι συντάκτες του Γαλλικού Πρακτορείου Eιδήσεων, όταν το 1995 μετέδωσαν σε ολόκληρο τον κόσμο την πρωταπριλιάτικη φάρσα του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού. Σύμφωνα με το δελτίο Tύπου του υπουργείου, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τον τάφο του Σωκράτη σε τοποθεσία κοντά στην Aκρόπολη. Mέσα στον τάφο υποτίθεται ότι βρέθηκε βάζο που περιείχε ίχνη κώνειου, καθώς και ένα κομμάτι δέρματος χρονολογούμενο από το 400 π.X.
• Η Πρωταπριλιά στις ελληνικές εφημερίδες
Το έθιμο της Πρωταπριλιάς στις εφημερίδες, ανεξαρτήτως του πότε άρχισε και από πού, φαίνεται να φθίνει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Η τήρηση της Πρωταπριλιάς στις εφημερίδες είναι ταυτόσημη με την ύπαρξη του ελληνικού Τύπου, μια και συναντάμε πολλά τέτοια «ψέματα» στα έντυπα όλων των εποχών.
• Διάσημοι ψεύτες
Ο Πινόκιο είναι ο κεντρικός ήρωας του ομώνυμου ιταλικού παραμυθιού, μια ξύλινη κούκλα που έφτιαξε ο Τζεπέτο για να του κάνει παρέα στη μοναχική ζωή του. Μια καλή νεράϊδα λυπήθηκε τον Τζεπέτο, έδωσε ζωή στην κούκλα και έτσι ο Πινόκιο έγινε πραγματικό αγόρι. Χαρακτηριστικό του παραμυθιού είναι πως κάθε φορά που ο Πινόκιο έλεγε ψέματα, μεγάλωνε η μύτη του. Το παραμύθι γράφτηκε από τον Κάρλο Κολόντι που γεννήθηκε στην Φλωρεντία το 1826. Το πρωτότυπο γράφτηκε το 1883 και δεν πρόκειται για μια "παιδική" ιστορία. Είναι έργο βαθιά ειρωνικό και για αυτό ο Ιταλός φιλόσοφος Μπενεντέτο Κρότσε επέμενε πως πρέπει να το διαβάσει όποιος θέλει να θεωρεί τον εαυτό του καλλιεργημένο άνθρωπο.
THE idiot!
Πότε επιτέλους θα καταλάβεις πως τίποτα από τα παρακάτω δεν θα γίνει επειδή έκανες Join σε ένα group στο Facebook;
Δεν θα βοηθηθεί κανένας Αϊτινός
Δεν θα ταΐσεις κανένα παιδάκι
Δεν θα νικήσεις τον καρκίνο του στήθους
Δεν θα καταπολεμήσεις την βία εναντίον των γυναικών
Δεν θα σώσεις τα αδέσποτα ζωάκια
Δεν θα ελευθερώσουν οι Ιρανοί τον Ιάσωνα Αθανασιάδη (γιατί ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 6 ΜΗΝΕΣ)
Δεν θα δεις ποιος βλέπει το προφίλ σου
Δεν θα επιστρέψεις στο παλιό Facebook
Δεν θα δεις τσάμπα δορυφορικά κανάλια μέσω Facebook
Δεν θα αποτρέψεις το "Facebook επί πληρωμή" (γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ)
Δεν θα αποτρέψεις το Global Warming (γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ)
Δεν θα αποτρέψεις την χρησιμοποίηση ζωντανών σκύλων ως δωλώματα στο ψάρεμα καρχαριών (γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ)
Δεν θα γλυτώσεις από τον ιό του Facebook (γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ)....Δεν θα καταδικάσεις σε ισόβια κανένα δολοφόνο
Δεν θα σταματήσει κανένας βομβαρδισμός
Δεν θα σταματήσει η παιδοφιλία
Δεν θα στηρίξεις τους δότες μυελού των οστών
Δεν θα επιστρέψει κανένα μάρμαρο (ούτε καν γρανίτα)
Δεν θα πάψουν τα Σκόπια να χρησιμοποιούν το όνομα Μακεδονία
Δεν θα μαζευτείτε ποτέ 3000000 Πανδυναμικοί/τροχονόμοι/τρανσέξουαλ ή δεν ξέρω γω τι άλλο σε ένα group
Δεν θα κυκλοφορήσουν το φάρμακο κατά του καρκίνου
Δεν θα σταματήσουν οι Κιργιστανοί να τρώνε δελφίνια
Δεν θα πάρει ποτέ αίμα ο Δημήτρης Χουρμουζιάδης που χτύπησε με τη μηχανή του (γιατί ΑΥΤΟ ΕΓΙΝΕ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2008)
Αποκτήσετε δική σας βούληση αντί να ταξιδεύετε σε κοπάδια!
Ενημερωθείτε για το τι γίνεται γύρω σας αντί να ουρλιάζετε χωρίς να ξέρετε το γιατί!
Σταματήστε να ψάχνετε για προσωπικές σταυροφορίες και να χρησιμοποιείτε υπολογιστές με επεξεργαστή INTEL, οθόνη PHILIPS, κάρτα γραφικών NVIDIA και λειτουργικό MICROSOFT για να βρίζετε τον καπιταλισμό και τις πολυεθνικές!
Αμφισβητήστε τα στερεότυπα! Κοιτάξτε τα μούτρα σας αντί να παπαγαλίζετε ότι οι Αμερικάνοι είναι ηλίθιοι και οι Εβραίοι ιμπεριαλιστές!
Καλέστε 24.2 φίλους σας να μπουν και αυτοί στο group μου και ξέρετε τι θα γίνει;
ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!
Δεν θα βοηθηθεί κανένας Αϊτινός
Δεν θα ταΐσεις κανένα παιδάκι
Δεν θα νικήσεις τον καρκίνο του στήθους
Δεν θα καταπολεμήσεις την βία εναντίον των γυναικών
Δεν θα σώσεις τα αδέσποτα ζωάκια
Δεν θα ελευθερώσουν οι Ιρανοί τον Ιάσωνα Αθανασιάδη (γιατί ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 6 ΜΗΝΕΣ)
Δεν θα δεις ποιος βλέπει το προφίλ σου
Δεν θα επιστρέψεις στο παλιό Facebook
Δεν θα δεις τσάμπα δορυφορικά κανάλια μέσω Facebook
Δεν θα αποτρέψεις το "Facebook επί πληρωμή" (γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ)
Δεν θα αποτρέψεις το Global Warming (γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ)
Δεν θα αποτρέψεις την χρησιμοποίηση ζωντανών σκύλων ως δωλώματα στο ψάρεμα καρχαριών (γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ)
Δεν θα γλυτώσεις από τον ιό του Facebook (γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ)....Δεν θα καταδικάσεις σε ισόβια κανένα δολοφόνο
Δεν θα σταματήσει κανένας βομβαρδισμός
Δεν θα σταματήσει η παιδοφιλία
Δεν θα στηρίξεις τους δότες μυελού των οστών
Δεν θα επιστρέψει κανένα μάρμαρο (ούτε καν γρανίτα)
Δεν θα πάψουν τα Σκόπια να χρησιμοποιούν το όνομα Μακεδονία
Δεν θα μαζευτείτε ποτέ 3000000 Πανδυναμικοί/τροχονόμοι/τρανσέξουαλ ή δεν ξέρω γω τι άλλο σε ένα group
Δεν θα κυκλοφορήσουν το φάρμακο κατά του καρκίνου
Δεν θα σταματήσουν οι Κιργιστανοί να τρώνε δελφίνια
Δεν θα πάρει ποτέ αίμα ο Δημήτρης Χουρμουζιάδης που χτύπησε με τη μηχανή του (γιατί ΑΥΤΟ ΕΓΙΝΕ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2008)
Αποκτήσετε δική σας βούληση αντί να ταξιδεύετε σε κοπάδια!
Ενημερωθείτε για το τι γίνεται γύρω σας αντί να ουρλιάζετε χωρίς να ξέρετε το γιατί!
Σταματήστε να ψάχνετε για προσωπικές σταυροφορίες και να χρησιμοποιείτε υπολογιστές με επεξεργαστή INTEL, οθόνη PHILIPS, κάρτα γραφικών NVIDIA και λειτουργικό MICROSOFT για να βρίζετε τον καπιταλισμό και τις πολυεθνικές!
Αμφισβητήστε τα στερεότυπα! Κοιτάξτε τα μούτρα σας αντί να παπαγαλίζετε ότι οι Αμερικάνοι είναι ηλίθιοι και οι Εβραίοι ιμπεριαλιστές!
Καλέστε 24.2 φίλους σας να μπουν και αυτοί στο group μου και ξέρετε τι θα γίνει;
ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!
Η υπουργός Παιδείας απαξιώνει τη Δημόσια Εκπαίδευση.
Ακριβώς όπως γράφει και το λογότυπο του υπουργείου τα πάντα είναι θέμα Παιδείας!Παιδείας όμως όχι γραμματικών γνώσεων.Μια λαϊκή ρήση λέει ότι:"Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια"!Κι απ' ότι φαίνεται η Υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου δεν έχει σε καμία εκτίμηση την Ελληνική Παιδεία ή τουλάχιστον τα Ελληνικά σχολεία και Πανεπιστήμια.
Από τον Οκτώβριο που ανέλαβε το υπουργείο κι ως πρώτο μέτρο ήταν ν' αλλάξουν τον τίτλο του ξηλώνοντας τη λέξη "Εθνικής" έγινε γνωστό στο διαδίκτυο πως ο γιος της είναι μαθητής των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων Γείτονα στη Βάρη.Αργότερα η όλη ιστορία έγινε βίντεο και ξανακυκλοφορεί τώρα ως Quiz!
Το σημαντικό βέβαια είναι ότι ο υιός της κυρίας υπουργού δεν παρακολουθεί το Ελληνικό πρόγραμμα του σχολείου, αλλά το IB (International Baccalaureate Diploma Programme), που τα μαθήματα προσφέρονται μόνο στην Αγγλική γλώσσα...και ως εκ τούτου δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στις Πανελλήνιες εξετάσεις και είναι "αναγκασμένος" να ξενιτευτεί για να σπουδάσει!....Η φιλοσοφία του ιδιωτικού αυτού εκπαιδευτηρίου, κινείται γύρω από τον άξονα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον - ανοιχτές κοινωνίες...Το International Baccalaureate Diploma Programme είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο προ-πανεπιστημιακού επιπέδου πρόγραμμα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το ίδιο το Δίπλωμα του ΙΒ αποτελεί τον πιο αξιόπιστο διεθνή τίτλο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και αποτελεί ένα διαβατήριο εγγραφής στα περισσότερα και καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.
Φυσικά δεν είναι η μόνη πολιτικός που δεν εμπιστεύεται τα Ελληνικά σχολεία και Πανεπιστήμια.
Μπορείτε να διαβάσετε εδώ και για πάρα πολλούς άλλους επιφανείς και μη της πολιτικής μας σκηνής που έχουν στείλει τα βλαστάρια τους κατ' ευθείαν στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου παρακάμπτοντας τα Δημόσια στην Ελλαδίτσα!
Για μας τα ερωτήματα είναι δύο:
α)Πως μπορεί να πείσει η μητέρα-υπουργός για την ορθότητα αυτών που πρεσβεύει και πασχίζει σε ότι αφορά την ποιότητα των Ελληνικών σχολείων την ώρα που ο γιος της αποκτά το Διεθνές Απολυτήριο;
β)Τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης είτε έντυπα,είτε ηλεκτρονικά γιατί ένα τόσο σοβαρό θέμα το έχουν θάψει;
Τέλος να σημειώσουμε πως τελείως συμπτωματικά και η κυρία Διαμαντοπούλου έχει πάρει μέρος στις συνεδριάσεις της περιβόητης λέσχης BILDERBERG.
http://zeidoron.blogspot.com/2010/03/blog-post_4673.html
Απίστευτη εργοδοτική πρόκληση με σκιές μαφίας.
Πρόσφατα εργαζόμενη σε αλυσίδα καφετεριών που επέστρεψε από νόμιμη ιατρική άδεια, απολύθηκε από το αφεντικό-ιδιοκτήτη της αλυσίδας. Στις συναντήσεις που έγιναν με τους λογιστές της επιχείρησης, ώστε να τις αποδοθούν δεδουλευμένα, ένσημα και αποζημίωση -μιλάμε για ελάχιστα ποσά-, ο εργοδότης εμφανίστηκε προκλητικός απέναντι στην εργαζόμενη αλλά και στους εκπροσώπους του σωματείου, με αποκορύφωμα τη συνάντηση της 23ης Μάρτη, ημέρας που θα γινόταν ο τελικός διακανονισμός. Ο εργοδότης αφού αντιλήφθηκε -δυσφορώντας- τη μαζική παρουσία μελών του σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων, άρχισε να τραβάει φωτογραφίες με ψηφιακή κάμερα. Μετά από απαίτηση να σβήσει τις φωτογραφίες, σήκωσε την μπλούζα του κι επέδειξε το ΟΠΛΟ που έφερε στη ζώνη του!
Η συνέχεια δόθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου οι αστυνόμοι αφού κατέγραψαν το γεγονός «συνέστησαν» στην εργαζόμενη και τα μέλη του σωματείου να μην προβούν σε μηνύσεις, ώστε να μη δεχθούν αντιμήνυση κι οδηγηθούν όλοι στο αυτόφωρο...."Εντελώς συμπτωματικά", το επόμενο βράδυ 24 Μάρτη η εργαζόμενη έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης έξω από το σπίτι της όπου και την ξυλοκόπησαν άγρια και την εγκατέλειψαν αιμόφυρτη και λιπόθυμη στην είσοδο του σπιτιού της. Η αιμορραγία και κάποιου τύπου αναισθητικό που χρησιμοποίησαν οι τραμπούκοι έκαναν την Κ. να μείνει για περίπου 10 ώρες παρατημένη μπροστά στην πόρτα της όπου και την βρήκε τα ξημερώματα ένας μετανάστης,της έριξε νερό στο πρόσωπο και τη βοήθησε να καλέσει βοήθεια. Το κίνητρο της επίθεσης δεν ήταν η ληστεία, καθώς όταν η εργαζόμενη συνήλθε είχε πάνω της και τα χρήματα και το τηλέφωνό της.
Από ότι φαίνεται η ατιμωρησία στην υπόθεση Κούνεβα, άνοιξε ορέξεις...
Τη συνέχεια θα δώσει Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού και το κίνημα αλληλεγγύης.
Η Εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει.
Διαβάστε την Ανακοίνωση του σωματείου
Η συνέχεια δόθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου οι αστυνόμοι αφού κατέγραψαν το γεγονός «συνέστησαν» στην εργαζόμενη και τα μέλη του σωματείου να μην προβούν σε μηνύσεις, ώστε να μη δεχθούν αντιμήνυση κι οδηγηθούν όλοι στο αυτόφωρο...."Εντελώς συμπτωματικά", το επόμενο βράδυ 24 Μάρτη η εργαζόμενη έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης έξω από το σπίτι της όπου και την ξυλοκόπησαν άγρια και την εγκατέλειψαν αιμόφυρτη και λιπόθυμη στην είσοδο του σπιτιού της. Η αιμορραγία και κάποιου τύπου αναισθητικό που χρησιμοποίησαν οι τραμπούκοι έκαναν την Κ. να μείνει για περίπου 10 ώρες παρατημένη μπροστά στην πόρτα της όπου και την βρήκε τα ξημερώματα ένας μετανάστης,της έριξε νερό στο πρόσωπο και τη βοήθησε να καλέσει βοήθεια. Το κίνητρο της επίθεσης δεν ήταν η ληστεία, καθώς όταν η εργαζόμενη συνήλθε είχε πάνω της και τα χρήματα και το τηλέφωνό της.
Από ότι φαίνεται η ατιμωρησία στην υπόθεση Κούνεβα, άνοιξε ορέξεις...
Τη συνέχεια θα δώσει Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού και το κίνημα αλληλεγγύης.
Η Εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει.
Διαβάστε την Ανακοίνωση του σωματείου
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
Μέσα ο Μάριος, έξω ο Μπάμπης.
Του Στέλιο Κούλογλου
Μάλλον θα έχετε ακούσει για την υπόθεση του Μπάμπη. Είναι ένας υπάλληλος της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων που εκμεταλλευόταν μια από τις βρόμικες συνήθειες του έθνους των νεόπλουτων: πολλοί οδηγοί πετούν μόλις περάσουν τα διόδια την απόδειξη, προφανώς για να διατηρήσουν καθαρή την Καγιέν, που τώρα θα τους την πάρουν πίσω γιατί δεν θα 'χουν να πληρώσουν τη δόση.
Το θέαμα στα διόδια και της Αττικής Οδού είναι χαρακτηριστικό για τον πολιτισμό της χώρας, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας: ο Μπάμπης ταξίδευε μια φορά τον μήνα σε επαρχιακά διόδια και μάζευε τα χαρτάκια, τα οποία μοιραζόταν με το αζημίωτο με καμιά δεκαριά ακόμη συναδέλφους του, οι οποίοι στη συνέχεια τα εμφάνιζαν ως αποδείξεις για υπηρεσία εκτός έδρας, εισπράττοντας έξοδα μετακίνησης και έξτρα αποδοχές. Στο κόλπο συμμετείχαν ταξιδιωτικά γραφεία και ξενοδοχεία, τα οποία εξέδιδαν εικονικά τιμολόγια για ταξίδια, διανυκτερεύσεις κ.λπ.
Τα καλά νέα είναι ότι το κύκλωμα εξαρθρώθηκε. Τα κακά ότι τα μέλη του κυκλοφορούν ακόμη ελεύθερα. Ίσως μάλιστα να παραμείνουν ελεύθερα, για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι στην Ελλάδα έχει επικρατήσει ένα πρωτοφανές καθεστώς ατιμωρησίας, που ίσως δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα του κόσμου. Ο δεύτερος είναι ότι στην εξουσία βρίσκεται μια κυβέρνηση που δυσκολεύεται να καταλάβει ότι αν δεν στείλει κάποιους στη φυλακή, το φθινόπωρο θα την πάρουν με τις πέτρες....Για κανένα από τα μεγάλα σκάνδαλα που συγκλόνισαν τη χώρα την τελευταία δεκαετία δεν βρίσκεται άνθρωπος στη φυλακή. Καταδικασμένοι σε βαριές ποινές, αφήνονται ελεύθεροι με βάση νομικά τερτίπια, καταλαμβάνοντας μάλιστα και θέσεις στην «κοινωνία», όπως πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων. Ο επονομαζόμενος «δικαστής με τη μεζούρα» (μετρούσε τις Ουκρανές) που είχε καταδικαστεί για το παραδικαστικό κύκλωμα αφέθηκε ελεύθερος το καλοκαίρι από το Συμβούλιο Εφετών μετά από μια απλή γνωμάτευση παθολόγου ότι είχε πρόβλημα με το μάτι του.
Στην κυβέρνηση τώρα, οι νέοι υπουργοί, διοικητές κ.λπ. έχουν ανακαλύψει απίστευτα σκάνδαλα με το που ανέλαβαν την εξουσία. Για ανεξήγητους λόγους δεν έχουν στείλει τους φακέλους στον εισαγγελέα, κάτι που, εκτός των άλλων, συνιστά και παράβαση του νόμου. Εν τω μεταξύ, σχεδόν καθημερινά οι στήλες των εφημερίδων είναι γεμάτες με νέες υποθέσεις. Ο πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, π.χ., αγόρασε το καλοκαίρι του 2009 ασφάλιστρα κινδύνου για να ασφαλίσει τα ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου που είχε αγοράσει το Ταμιευτήριο!
Στοιχημάτιζε, δηλαδή, όπως οι κερδοσκόποι που καταγγέλλει συνεχώς ο πρωθυπουργός, ότι η χώρα θα καταρρεύσει, και μάλιστα διατηρώντας το 12,5% από τα ομόλογα για την παγκόσμια κερδοσκοπία εναντίον της Ελλάδας εκείνη τη στιγμή. Η ίδια η αγορά ομολόγων δεν είναι παράνομη, αλλά ο κύριος πρόεδρος είχε προφανώς εσωτερική πληροφόρηση ότι η ελληνική οικονομία πήγαινε κατά διαόλου και τη χρησιμοποίησε. Αν είχε κάνει κάτι τέτοιο στην Αμερική, θα έβλεπε τώρα το Μανχάταν από τις φυλακές του Μπρονξ.
Την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, οδηγήθηκε στη φυλακή την προηγούμενη εβδομάδα ο Μάριος Ζ., ένας νεαρός που συνελήφθη σε επεισόδια την ημέρα της γενικής απεργίας. Μόνο ένας αστυνομικός κατέθεσε ότι έριξε μολότοφ και φορούσε κουκούλα, αλλά τα στοιχεία που προέκυψαν λένε μια διαφορετική ιστορία. Από τις φωτογραφίες φαίνεται καθαρά ότι δεν φορούσε κουκούλα, στο σημείο που τον συλλάβανε δεν είχε πέσει μολότοφ και στο σακίδιό του, που δεν μύριζε βενζίνη, υπήρχαν μόνο ένα σαμπουάν και είδη μπάνιου.
Όλα δείχνουν ότι ο Μάριος Ζ. κατηγορείται και προφυλακίστηκε άδικα . Ακόμη όμως και σοβαρά στοιχεία να υπήρχαν σε βάρος του, θα έπρεπε να αφεθεί ελεύθερος μέχρι να κριθεί από τη Δικαιοσύνη. Η κατοχή σαμπουάν( ή ακόμη και βόμβας μολότωφ) δεν είναι βαρύτερο έγκλημα από την καταλήστευση του κράτους. Δεν είναι δυνατόν να προφυλακίζεται ένας νεαρός που αρνείται την ενοχή του και να κυκλοφορούν ελεύθερα όλα τα λαμόγια που ρήμαξαν τη χώρα.
tvxs.gr
Μάλλον θα έχετε ακούσει για την υπόθεση του Μπάμπη. Είναι ένας υπάλληλος της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων που εκμεταλλευόταν μια από τις βρόμικες συνήθειες του έθνους των νεόπλουτων: πολλοί οδηγοί πετούν μόλις περάσουν τα διόδια την απόδειξη, προφανώς για να διατηρήσουν καθαρή την Καγιέν, που τώρα θα τους την πάρουν πίσω γιατί δεν θα 'χουν να πληρώσουν τη δόση.
Το θέαμα στα διόδια και της Αττικής Οδού είναι χαρακτηριστικό για τον πολιτισμό της χώρας, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας: ο Μπάμπης ταξίδευε μια φορά τον μήνα σε επαρχιακά διόδια και μάζευε τα χαρτάκια, τα οποία μοιραζόταν με το αζημίωτο με καμιά δεκαριά ακόμη συναδέλφους του, οι οποίοι στη συνέχεια τα εμφάνιζαν ως αποδείξεις για υπηρεσία εκτός έδρας, εισπράττοντας έξοδα μετακίνησης και έξτρα αποδοχές. Στο κόλπο συμμετείχαν ταξιδιωτικά γραφεία και ξενοδοχεία, τα οποία εξέδιδαν εικονικά τιμολόγια για ταξίδια, διανυκτερεύσεις κ.λπ.
Τα καλά νέα είναι ότι το κύκλωμα εξαρθρώθηκε. Τα κακά ότι τα μέλη του κυκλοφορούν ακόμη ελεύθερα. Ίσως μάλιστα να παραμείνουν ελεύθερα, για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι στην Ελλάδα έχει επικρατήσει ένα πρωτοφανές καθεστώς ατιμωρησίας, που ίσως δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα του κόσμου. Ο δεύτερος είναι ότι στην εξουσία βρίσκεται μια κυβέρνηση που δυσκολεύεται να καταλάβει ότι αν δεν στείλει κάποιους στη φυλακή, το φθινόπωρο θα την πάρουν με τις πέτρες....Για κανένα από τα μεγάλα σκάνδαλα που συγκλόνισαν τη χώρα την τελευταία δεκαετία δεν βρίσκεται άνθρωπος στη φυλακή. Καταδικασμένοι σε βαριές ποινές, αφήνονται ελεύθεροι με βάση νομικά τερτίπια, καταλαμβάνοντας μάλιστα και θέσεις στην «κοινωνία», όπως πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων. Ο επονομαζόμενος «δικαστής με τη μεζούρα» (μετρούσε τις Ουκρανές) που είχε καταδικαστεί για το παραδικαστικό κύκλωμα αφέθηκε ελεύθερος το καλοκαίρι από το Συμβούλιο Εφετών μετά από μια απλή γνωμάτευση παθολόγου ότι είχε πρόβλημα με το μάτι του.
Στην κυβέρνηση τώρα, οι νέοι υπουργοί, διοικητές κ.λπ. έχουν ανακαλύψει απίστευτα σκάνδαλα με το που ανέλαβαν την εξουσία. Για ανεξήγητους λόγους δεν έχουν στείλει τους φακέλους στον εισαγγελέα, κάτι που, εκτός των άλλων, συνιστά και παράβαση του νόμου. Εν τω μεταξύ, σχεδόν καθημερινά οι στήλες των εφημερίδων είναι γεμάτες με νέες υποθέσεις. Ο πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, π.χ., αγόρασε το καλοκαίρι του 2009 ασφάλιστρα κινδύνου για να ασφαλίσει τα ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου που είχε αγοράσει το Ταμιευτήριο!
Στοιχημάτιζε, δηλαδή, όπως οι κερδοσκόποι που καταγγέλλει συνεχώς ο πρωθυπουργός, ότι η χώρα θα καταρρεύσει, και μάλιστα διατηρώντας το 12,5% από τα ομόλογα για την παγκόσμια κερδοσκοπία εναντίον της Ελλάδας εκείνη τη στιγμή. Η ίδια η αγορά ομολόγων δεν είναι παράνομη, αλλά ο κύριος πρόεδρος είχε προφανώς εσωτερική πληροφόρηση ότι η ελληνική οικονομία πήγαινε κατά διαόλου και τη χρησιμοποίησε. Αν είχε κάνει κάτι τέτοιο στην Αμερική, θα έβλεπε τώρα το Μανχάταν από τις φυλακές του Μπρονξ.
Την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, οδηγήθηκε στη φυλακή την προηγούμενη εβδομάδα ο Μάριος Ζ., ένας νεαρός που συνελήφθη σε επεισόδια την ημέρα της γενικής απεργίας. Μόνο ένας αστυνομικός κατέθεσε ότι έριξε μολότοφ και φορούσε κουκούλα, αλλά τα στοιχεία που προέκυψαν λένε μια διαφορετική ιστορία. Από τις φωτογραφίες φαίνεται καθαρά ότι δεν φορούσε κουκούλα, στο σημείο που τον συλλάβανε δεν είχε πέσει μολότοφ και στο σακίδιό του, που δεν μύριζε βενζίνη, υπήρχαν μόνο ένα σαμπουάν και είδη μπάνιου.
Όλα δείχνουν ότι ο Μάριος Ζ. κατηγορείται και προφυλακίστηκε άδικα . Ακόμη όμως και σοβαρά στοιχεία να υπήρχαν σε βάρος του, θα έπρεπε να αφεθεί ελεύθερος μέχρι να κριθεί από τη Δικαιοσύνη. Η κατοχή σαμπουάν( ή ακόμη και βόμβας μολότωφ) δεν είναι βαρύτερο έγκλημα από την καταλήστευση του κράτους. Δεν είναι δυνατόν να προφυλακίζεται ένας νεαρός που αρνείται την ενοχή του και να κυκλοφορούν ελεύθερα όλα τα λαμόγια που ρήμαξαν τη χώρα.
tvxs.gr
Η Anastasia και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η Anastasia Denisova http://denisova.yhrm.org/en ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρωσία διώκεται δικαστικά στη χώρα της με κατηγορίες που μόνο γελοίες μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς (παράνομη χρήση μη εξουσιοδοτημένου soft ware από πρόσωπο σε επίσημη θέση). ουσιαστικά διώκεται για τη δράση της στον ρωσο -ουκρανικό ειρηνευτικό διάλογο και στην αντιμετώπιση της ξενοφοβίας στη ρωσία.
περισσότερες πληροφορίες, όπως και πως να συμμετέχετε στη διαμαρτυρία για τις διώξεις της μπορείτε να πάρετε από το site http://denisova.yhrm.org/en .
Το βίντεο στα Γερμανικά:
περισσότερες πληροφορίες, όπως και πως να συμμετέχετε στη διαμαρτυρία για τις διώξεις της μπορείτε να πάρετε από το site http://denisova.yhrm.org/en .
Το βίντεο στα Γερμανικά:
41 χρόνια από το "Bed In", του John Lennon και της Yoko Ono.
Το 1969 και ενώ ο πόλεμος του Βιετνάμ βρισκόταν σε εξέλιξη, το θρυλικό σκαθάρι John Lennon και η σύζυγος του Yoko Ono πραγματοποίησαν μία από τις πιο... ιδιαίτερες διαμαρτυρίες που έχουν γίνει. Το πασίγνωστο Bed In, ήταν μία διαμαρτυρία υπέρ της ειρήνης, διάρκειας δύο εβδομάδων. Σκοπός του ζευγαριού ήταν η προώθηση της ειρήνης αλλά και των μη βίαιων τρόπων διαμαρτυρίας....Δεδομένου ότι ο γάμος τους στις 20 Μαρτίου του 1969 θα ήταν ένα τεράστιο για τον τύπο γεγονός, το ζευγάρι αποφάσισε να χρησιμοποιήσει αυτή την χωρίς όρια δημοσιότητα προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τον πόλεμο του Βιετνάμ. Αποφάσισαν λοιπόν να περάσουν το δικό τους γαμήλιο ταξίδι στην προεδρική σουίτα του ξενοδοχείου Χίλτον στο Άμστερνταμ από τις 25 έως και την 31η Μαρτίου, ξαπλωμένοι στο κρεβάτι και καλώντας τους δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο καθημερινά από τις 09:00 έως 21:00, προκειμένου να τραβήξουν φωτογραφίες και να κάνουν ερωτήσεις. Κι αν κάποιοι θεώρησαν ότι το Bed In θα περιελάμβανε τις οποιεσδήποτε ερωτικές περιπτύξεις το ζευγάρι αντίθετα δεν έχασε στιγμή το στόχο του και τον έλεγχο. Καθόντουσαν απλώς στο κρεβάτι, μιλώντας για την ειρήνη με συνθήματα όπως «Hair Peace» και «Bed Peace» να στολίζουν τους τοίχους του δωματίου.
Drove from Paris to the Amsterdam Hilton
Talking in our beds for a week
The newspapers said
say what're you doing in bed
I said we're only trying to get us some peace.
(From: The Ballad of John and Yoko)
Ο δεύτερος γύρος του Bed-In ήταν προγραμματισμένος να διεξαχθεί στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να προσδοθεί περισσότερο πολιτικό περιεχόμενο στη διαμαρτυρία. Η λογική ήταν να ζητήσουν το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ μέσα στην καρδιά της Αμερικής προσελκύοντας την προσοχή και την υποστήριξε κυρίως των νέων που δήλωναν αντίθετοι στον πόλεμο. Ωστόσο, η είσοδος στη χώρα είχε απαγορευτεί στον John Lennon λόγο της καταδίκης σε βάρος του για κατοχή κάνναβης το 1968. Έτσι η διαμαρτυρία μεταφέρθηκε αρχικά στις Μπαχάμες και κατόπιν στο Μόντρεαλ. Εκεί έμειναν στα δωμάτια 1738 και 1742 στο ξενοδοχείο Queen Elizabeth. Κατά τη διάρκεια των επτά ημερών της διαμονής τους ο Timothy Leary, ο Tommy Smothers και ο Dick Gregory τους επισκέφτηκαν και όλοι μαζί τραγούδησαν τον ύμνο για την ειρήνη «Give Peace a Chance». Ένα από τα διασημότερα τραγούδια όλων των εποχών ηχογραφήθηκε... στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, δίπλα στο κρεβάτι... που έγινε σύμβολο διαμαρτυρίας.
Ομοφοβία και ομοαρνητισμός.
Η Ελλάδα ανήκει στις πιο ομοφοβικές ευρωπαϊκές χώρες:
- Το 2008 ήταν η χώρα με τις πιο διαδεδομένες διακρίσεις με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση (73% έναντι 15% του ευρωπαϊκού μέσου όρου)
- μόνο 17% των Ελλήνων αναφέρουν ότι έχουν γκέι φίλους, έναντι 34% του ευρωπαϊκού μέσου όρου
- το 84% των Ελλήνων τάσσεται κατά του γάμου ομόφυλων ζευγαριών, ποσοστό σημαντικό μεγαλύτερο από το αντίστοιχο ευρωπαϊκό (49%)
- επιστημονικές έρευνες για την ομοφοβία στην αγορά εργασίας, δείχνουν ότι γκέι και λεσβίες έχουν 26% λιγότερες πιθανότητες να γίνουν δεκτοί ως υποψήφιοι σε θέσεις απασχόλησης
- η Ελλάδα είναι μία από τις 14 χώρες της ΕΕ που δεν παρέχει δικαίωμα συμβίωσης (γάμου ή ελεύθερης συμβίωσης) σε γκέι και λεσβίες
- εκπρόσωποι κοινοβουλευτικών κομμάτων και της εκκλησίας, καθώς και κρατικοί οργανισμοί όπως το ΕΣΡ εξακολουθούν να αναπαράγουν τη ρητορική μίσους και ρατσισμού
- από τα τέλη του 2007, οι επιθέσεις από ακροδεξιές ομάδες έχουν γίνει πιο βίαιες: τελευταία αναφέρονται περιστατικά βίας και ξυλοδαρμού με προφανή χαρακτηριστικά εγκλημάτων μίσους....Λαμβάνοντας υπόψη το αυξημένο ενδιαφέρον και τη συμμετοχή του κόσμου αλλά και την ανάγκη να μιλήσουμε, να ενημερώσουμε αλλά και να καταπολεμήσουμε την ομοφοβία, θεωρήσαμε σκόπιμη τη δημιουργία ενός ιστολογίου που θα παρακολουθεί και θα ενημερώνει για τις εξελίξεις γύρω από θέματα ομοφοβίας και ομοαρνητισμού στη χώρα μας αλλά και το εξωτερικό. Θέματα όπως:
- ομοφοβικές δηλώσεις και αντιδράσεις
- εκδηλώσεις ομοφοφοβικής βίας
- τη ρητορική μίσους
- τα κρούσματα ομοφοβίας στη κοινότητα, τον αθλητισμό, την εκπαίδευση κλπ
- τη προώθηση των LGBT δικαιωμάτων
- τις εξελίξεις σε θέματα LGBT σε επίπεδο νομοθεσίας στην ελλάδα και το εξωτερικό
-τον LGBT ακτιβισμό
και πολλά άλλα.
Σας καλούμε να επισκεφτείτε το http://stopomofovia.wordpress.com/ και να βρεθείτε συνοδοιπόροι και σύμμαχοι στην προσπάθεια για την ανάδειξη και την καταπολέμηση αυτής της εν πολλοίς άγνωστης και απενοχοποιημένης μορφής ρατσισμού.
- Το 2008 ήταν η χώρα με τις πιο διαδεδομένες διακρίσεις με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση (73% έναντι 15% του ευρωπαϊκού μέσου όρου)
- μόνο 17% των Ελλήνων αναφέρουν ότι έχουν γκέι φίλους, έναντι 34% του ευρωπαϊκού μέσου όρου
- το 84% των Ελλήνων τάσσεται κατά του γάμου ομόφυλων ζευγαριών, ποσοστό σημαντικό μεγαλύτερο από το αντίστοιχο ευρωπαϊκό (49%)
- επιστημονικές έρευνες για την ομοφοβία στην αγορά εργασίας, δείχνουν ότι γκέι και λεσβίες έχουν 26% λιγότερες πιθανότητες να γίνουν δεκτοί ως υποψήφιοι σε θέσεις απασχόλησης
- η Ελλάδα είναι μία από τις 14 χώρες της ΕΕ που δεν παρέχει δικαίωμα συμβίωσης (γάμου ή ελεύθερης συμβίωσης) σε γκέι και λεσβίες
- εκπρόσωποι κοινοβουλευτικών κομμάτων και της εκκλησίας, καθώς και κρατικοί οργανισμοί όπως το ΕΣΡ εξακολουθούν να αναπαράγουν τη ρητορική μίσους και ρατσισμού
- από τα τέλη του 2007, οι επιθέσεις από ακροδεξιές ομάδες έχουν γίνει πιο βίαιες: τελευταία αναφέρονται περιστατικά βίας και ξυλοδαρμού με προφανή χαρακτηριστικά εγκλημάτων μίσους....Λαμβάνοντας υπόψη το αυξημένο ενδιαφέρον και τη συμμετοχή του κόσμου αλλά και την ανάγκη να μιλήσουμε, να ενημερώσουμε αλλά και να καταπολεμήσουμε την ομοφοβία, θεωρήσαμε σκόπιμη τη δημιουργία ενός ιστολογίου που θα παρακολουθεί και θα ενημερώνει για τις εξελίξεις γύρω από θέματα ομοφοβίας και ομοαρνητισμού στη χώρα μας αλλά και το εξωτερικό. Θέματα όπως:
- ομοφοβικές δηλώσεις και αντιδράσεις
- εκδηλώσεις ομοφοφοβικής βίας
- τη ρητορική μίσους
- τα κρούσματα ομοφοβίας στη κοινότητα, τον αθλητισμό, την εκπαίδευση κλπ
- τη προώθηση των LGBT δικαιωμάτων
- τις εξελίξεις σε θέματα LGBT σε επίπεδο νομοθεσίας στην ελλάδα και το εξωτερικό
-τον LGBT ακτιβισμό
και πολλά άλλα.
Σας καλούμε να επισκεφτείτε το http://stopomofovia.wordpress.com/ και να βρεθείτε συνοδοιπόροι και σύμμαχοι στην προσπάθεια για την ανάδειξη και την καταπολέμηση αυτής της εν πολλοίς άγνωστης και απενοχοποιημένης μορφής ρατσισμού.
Κλείστε τα φώτα, κλείστε και τα μάτια.
Nα μη ξεχασω…….
Και αυτο οχι γιατι θελω να το παιξω εξυπνακιας.
Απλα γιατι, μου τη σπαει που πανε να μου φορτωσουν την ενοχη της καταστροφης του περιβαλλοντος σε μεριδιο πολυ μεγαλυτερο απο αυτο που ξερω πως μου ανηκει!
Απλα γιατι, μου την σπαει που καποιοι τυποι με δυο αυτοκινητα εκ των οποιων το ενα τζιπ πολλων χιλιαδων κυβικων, μηχανη και σκαφος αναψυχης, κλεινοντας μια ωρα τα φωτα θεωρουν πως ειναι οικολογοι!
Απλα γιατι, μου τη σπαει που οτιδηποτε σωστο πρεπει να κραταει μια ωρα (αντε μια μερα το πολυ).
Απλα γιατι, ο ακρατος εγωισμος του ανθρωπου βαφτισε αυτη την ωρα, “Ωρα της Γης”. Η Γη υπηρχε, υπαρχει και θα υπαρχει. Και οταν αποφασισει πως εμεις οι ανθρωποι γιναμε αρκετα ενοχλητικοι, θα μας πεταξει απο πανω της οπως ενας σκυλος πετα εναν ενοχλητικο ψυλλο.
Κλειστε λοιπον τα φωτα για μια ωρα και ολο τον υπολοιπο χρονο κλειστε τα ματια σε αυτα που γινονται γυρω σας, θεωρωντας πως εχετε κανει το χρεος σας.
http://asimonis.wordpress.com/
Και αυτο οχι γιατι θελω να το παιξω εξυπνακιας.
Απλα γιατι, μου τη σπαει που πανε να μου φορτωσουν την ενοχη της καταστροφης του περιβαλλοντος σε μεριδιο πολυ μεγαλυτερο απο αυτο που ξερω πως μου ανηκει!
Απλα γιατι, μου την σπαει που καποιοι τυποι με δυο αυτοκινητα εκ των οποιων το ενα τζιπ πολλων χιλιαδων κυβικων, μηχανη και σκαφος αναψυχης, κλεινοντας μια ωρα τα φωτα θεωρουν πως ειναι οικολογοι!
Απλα γιατι, μου τη σπαει που οτιδηποτε σωστο πρεπει να κραταει μια ωρα (αντε μια μερα το πολυ).
Απλα γιατι, ο ακρατος εγωισμος του ανθρωπου βαφτισε αυτη την ωρα, “Ωρα της Γης”. Η Γη υπηρχε, υπαρχει και θα υπαρχει. Και οταν αποφασισει πως εμεις οι ανθρωποι γιναμε αρκετα ενοχλητικοι, θα μας πεταξει απο πανω της οπως ενας σκυλος πετα εναν ενοχλητικο ψυλλο.
Κλειστε λοιπον τα φωτα για μια ωρα και ολο τον υπολοιπο χρονο κλειστε τα ματια σε αυτα που γινονται γυρω σας, θεωρωντας πως εχετε κανει το χρεος σας.
http://asimonis.wordpress.com/
Μέχρι 17... είναι δεσμός...
Σε συνθήκες αγοραίας οικονομίας και διπλωματίας, όταν δηλαδή έχει εξ απαλών ονύχων παραβιαστεί η ευρωζώνη της αγνότητάς σου, ο δεσμός και ο δανεισμός παύουν να διέπονται από όρους μονογαμίας. Μπορείς να τους συνάπτεις κατά παντός υπευθύνου κι ανευθύνου, αρκεί να τιμώνται εκατέρωθεν οι όροι των συναλλαγών… Το προγαμ(ησ)ιαίο συμβόλαιο ούτως ειπείν...
Γι’ αυτό σήμερα γιορτάζουμε ως χώρα. Γιατί και οι 17 τους είναι υπέροχοι. Μας παίρνουν άπροικους, μονάχα με το τσιτάκι του ενός ευρώ που φοράμε και αγνοούν πηδηκτικά τη διεγνωσμένη μας τάση για cheating… Ούτε εγωισμοί, μηδέ απαιτήσεις για αποκλειστικότητα. Έχουν ιδεολογία πεινασμένων σωματοφυλάκων. Ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί μας… Ο συσχετισμός της άσκησης των συζυγικών μας καθηκόντων θα είναι 2 προς 1. Σαν τους ημιπρονομιούχους φαντάρους. Δύο μέσα (Ευρώπη). Μία έξω (Αμερική). Ο Γιώργος Παπανδρέου φρόντισε να μη φάμε στέρηση εξόδου… Ούτε και στέρηση εισόδου…Κι εφόσον εμάς δε μας πειράζει που θα βαδίζουμε με τα πόδια ανοιχτά, δεδομένου ότι το ένα πόδι μας θα πατάει στη γηραιά ήπειρο και το άλλο στην άλλη άκρη του ατλαντικού, οι 17 μας μνηστήρες δε φαίνονται να προβληματίζονται. Αντιθέτως, η γενική ελαστικοποίηση μας θα κάνει το έργο τους ευκολότερο… Η αλλαγή της υφής του σπρεντ μας θα τους ανακουφίσει…
Να ζήσουμε λοιπόν. Βίον αχθόσπαρτον…!
topontiki.gr
Γι’ αυτό σήμερα γιορτάζουμε ως χώρα. Γιατί και οι 17 τους είναι υπέροχοι. Μας παίρνουν άπροικους, μονάχα με το τσιτάκι του ενός ευρώ που φοράμε και αγνοούν πηδηκτικά τη διεγνωσμένη μας τάση για cheating… Ούτε εγωισμοί, μηδέ απαιτήσεις για αποκλειστικότητα. Έχουν ιδεολογία πεινασμένων σωματοφυλάκων. Ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί μας… Ο συσχετισμός της άσκησης των συζυγικών μας καθηκόντων θα είναι 2 προς 1. Σαν τους ημιπρονομιούχους φαντάρους. Δύο μέσα (Ευρώπη). Μία έξω (Αμερική). Ο Γιώργος Παπανδρέου φρόντισε να μη φάμε στέρηση εξόδου… Ούτε και στέρηση εισόδου…Κι εφόσον εμάς δε μας πειράζει που θα βαδίζουμε με τα πόδια ανοιχτά, δεδομένου ότι το ένα πόδι μας θα πατάει στη γηραιά ήπειρο και το άλλο στην άλλη άκρη του ατλαντικού, οι 17 μας μνηστήρες δε φαίνονται να προβληματίζονται. Αντιθέτως, η γενική ελαστικοποίηση μας θα κάνει το έργο τους ευκολότερο… Η αλλαγή της υφής του σπρεντ μας θα τους ανακουφίσει…
Να ζήσουμε λοιπόν. Βίον αχθόσπαρτον…!
topontiki.gr
Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010
Η παρέλαση της ντροπής.
Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΓΓΕΛΙΔΗ
«Ελληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε, γουρούνι Αλβανέ». Αυτό και άλλα παρόμοια ανατριχιαστικά ακούστηκαν χθες στο κέντρο της Αθήνας, όχι από μέλη της Χρυσής Αυγής που διαδήλωναν, αλλά από βατραχανθρώπους των Ειδικών Δυνάμεων που παρήλαυναν στην Πανεπιστημίου και στην Αγίου Κωνσταντίνου στο πλαίσιο της επίσημης στρατιωτικής παρέλασης της 25ης Μαρτίου....Αμέσως μόλις άφησαν τις εξέδρες των επισήμων στο Σύνταγμα κι έστριψαν στην Πανεπιστημίου, τα παλικάρια της ΟΥΚ μετέτρεψαν την παρέλαση σε εκδήλωση που θύμιζε πορεία μίσους ακροδεξιών, με συνθήματα που υπόσχονταν την αιματηρή σφαγή κάθε γειτονικού μας λαού κι αποφάσιζαν ποιος δικαιούται να λέγεται Έλληνας και ποιος όχι.
Οι συνήθεις ύποπτοι «Σκοπιανοί», Αλβανοί και Τούρκοι είχαν την τιμητική τους, σε συνθήματα όπως το ακόλουθο: «Θα γίνει μακελειό, μετά θα εκδικηθώ, όταν θα προσκυνήσετε σημαία και σταυρό».
Ή αυτό το ανατριχιαστικό: «Τους λένε "Σκοπιανούς", τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματ' απ' αυτούς».
Γραμμή στα συνθήματα έδιναν μάλιστα άντρες με πολιτικά, οι οποίοι ακολουθούσαν την παρέλαση από την πλευρά των θεατών. Ενας από αυτούς πηγαινοερχόταν με άνεση μεταξύ των θεατών και αυτών που παρήλαυναν, φωνάζοντας πρώτος τα συνθήματα που επαναλάμβαναν οι καταδρομείς.
Κι αυτά ενώ την παρέλαση παρακολουθούσαν δεκάδες οικογένειες μεταναστών, που θα κληθούν στη συνέχεια να απαντήσουν στην εύλογη απορία των παιδιών τους «Γιατί τόσο μίσος;». Λες και δεν ψήφισε πρόσφατα η Βουλή τον νόμο για την απόδοση της ιθαγένειας στους μετανάστες. Λες και δεν έχουμε αποφασίσει από καιρό σ' αυτή τη χώρα ότι μετανάστες μπορούν να συμμετέχουν στις αντίστοιχες μαθητικές παρελάσεις, και μάλιστα ως σημαιοφόροι.
Αναρωτιέται κανείς: Πώς είναι δυνατόν ο ελληνικός στρατός, παρελαύνοντας επισήμως και συντεταγμένα στο κέντρο της πόλης, να προσβάλλει την ανθρωπιά μας, να εκθέτει τη χώρα μας και να παραβιάζει κατάφωρα τον αντιρατσιστικό νόμο, ο οποίος διώκει αυτεπάγγελτα τη ρητορική μίσους; Ζούμε στο 2010, και μάλιστα με κυβέρνηση σοσιαλιστών, ή σε αλήστου μνήμης εποχές, όπου ο στρατός διεκδικούσε και είχε άλλο ρόλο στα πράγματα της χώρας;
enet.gr
Κατοχή και κατακτητές.
Μια "σχεδόν συμφωνία" για τη δημιουργία ενός μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας με τη βοήθεια του ΔΝΤ.
Κύριε Πρωθυπουργέ μας το κάνετε λίγο λιανά για να καταλάβουμε τι ακριβώς σημαίνει
"σχεδόν συμφωνία"
"μηχανισμός στήριξης"
και ΔΝΤ?
Με απλά ελληνικά τι ακριβώς ζητήσατε?
Τι στ΄αληθεια θέλουν?
Τι θα υποστούμε για να εκπληρώσουμε τις επιθυμίες τους και τα σχεδιά τους?
Τι θα γίνει τελικά αν πείτε δεν έχουμε να πληρώσουμε? Στάση πληρωμών δηλαδή.
Δημοψήφισμα για το μεταναστευτικό φαγώθηκαν τόσοι και τόσοι να κάνουμε.
ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΛΑΟΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ?
Ξέρετε είμαστε κι εμείς εδώ κάτω κύριε Πρωθυπουργέ. Ο ελληνικός λαός. Πάτε να μας χώσετε σε πολύ βαθειά νερά. Μήπως να μας ρωτήσετε πριν αν επιθυμούμε να πνιγούμε μόνοι μας και αξιοπρεπείς παρα μ΄ενα μαξιλάρι στη μούρη μαφιόζικα?....Δεν θα πληρώσετε εσείς το χρέος. Εμείς θα το πληρώσουμε. Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Θέλουμε τουλάχιστον να μας ρωτήσετε. Μπορεί να σας εκπλήξει η απάντησή μας. Δεν μπορούμε να ακούμε πλέον ειδήσεις στις οποίες μιλάνε ένα τσούρμο ευρωπαίοι μπροστά μας και δεν μας κοιτάνε καν. Σαν να μην υπάρχουμε.
ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΣΑΝ ΚΡΑΤΟΣ Η ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ?
Γιατί αν είμαστε υπό κατοχή εσείς τι είστε? Κυβέρνηση κατοχής που συνεργάζεται με τους κατακτητές? Ισως έτσι εξηγείται πως κυκλοφορούν στο άνετο τόσοι δοσίλογοι και μαυραγορίτες.
http://vasiliskos2.blogspot.com/2010/03/blog-post_24.html
Κύριε Πρωθυπουργέ μας το κάνετε λίγο λιανά για να καταλάβουμε τι ακριβώς σημαίνει
"σχεδόν συμφωνία"
"μηχανισμός στήριξης"
και ΔΝΤ?
Με απλά ελληνικά τι ακριβώς ζητήσατε?
Τι στ΄αληθεια θέλουν?
Τι θα υποστούμε για να εκπληρώσουμε τις επιθυμίες τους και τα σχεδιά τους?
Τι θα γίνει τελικά αν πείτε δεν έχουμε να πληρώσουμε? Στάση πληρωμών δηλαδή.
Δημοψήφισμα για το μεταναστευτικό φαγώθηκαν τόσοι και τόσοι να κάνουμε.
ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΛΑΟΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ?
Ξέρετε είμαστε κι εμείς εδώ κάτω κύριε Πρωθυπουργέ. Ο ελληνικός λαός. Πάτε να μας χώσετε σε πολύ βαθειά νερά. Μήπως να μας ρωτήσετε πριν αν επιθυμούμε να πνιγούμε μόνοι μας και αξιοπρεπείς παρα μ΄ενα μαξιλάρι στη μούρη μαφιόζικα?....Δεν θα πληρώσετε εσείς το χρέος. Εμείς θα το πληρώσουμε. Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Θέλουμε τουλάχιστον να μας ρωτήσετε. Μπορεί να σας εκπλήξει η απάντησή μας. Δεν μπορούμε να ακούμε πλέον ειδήσεις στις οποίες μιλάνε ένα τσούρμο ευρωπαίοι μπροστά μας και δεν μας κοιτάνε καν. Σαν να μην υπάρχουμε.
ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΣΑΝ ΚΡΑΤΟΣ Η ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ?
Γιατί αν είμαστε υπό κατοχή εσείς τι είστε? Κυβέρνηση κατοχής που συνεργάζεται με τους κατακτητές? Ισως έτσι εξηγείται πως κυκλοφορούν στο άνετο τόσοι δοσίλογοι και μαυραγορίτες.
http://vasiliskos2.blogspot.com/2010/03/blog-post_24.html
Το γερμανικό κατοχικό δάνειο.
Του Τάσου Μηνά Ηλιαδάκη*
Α. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Το Βερολίνο προκειμένου να αντιμετωπίσει τους στρατιωτικούς και στρατηγικούς του στόχους στην ευρύτερη ελληνική περιοχή, Λιβύη-Μ. Ανατολή-Βαλκάνια, είχε υποχρεώσει την Ελλάδα να κεφαλαιοδοτεί και να συντηρεί τα στρατεύματα που στάθμευαν σ’αυτήν και είχαν πεδίο δράσης την ευρύτερη περιοχή της. Αυτά ήταν υπερπολλαπλάσια από εκείνα των στρατευμάτων κατοχής. Επιπλέον η Ελλάδα ανεφοδίαζε με τρόφιμα το μέτωπο της Λιβύης.
Στόχος των στρατευμάτων αυτών ήταν τα πετρέλαια της Λιβύης-Μ. Ανατολής και η ενίσχυση της άμυνας των Βαλκανίων. Από τα τελευταία εξασφάλιζε στην πολεμική του βιομηχανία το 20% του αντιμονίου, το 50% των ορυκτελαίων, το 60% του βωξίτη και το 100% του νικελίου. Την ίδια στιγμή για τους συμμάχους η μοναδική πύλη των Βαλκανίων ήταν και παρέμενε η Ελλάδα.
Λόγω αυτών, η γερμανική απαίτηση για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα ήταν ανελαστική και είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις 1 ακόμα και της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου2 που απειλούσε με παραίτηση. Παράλληλα ο Μουσολίνι όπως και ο Γερμανός πληρεξούσιος για την Ελλάδα, Γκύντερ Αλτενμπουργκ3 πίεζαν το Βερολίνο να μειώσει τα έξοδα κατοχής για την Ελλάδα.
Το πρόβλημα των μοναδικά υπέρογκων δαπανών κατοχής συνόδευε η “παντός αγαθού” λεηλασία του τόπου,4 φυσικό επακόλουθο της οποίας ήταν ο λιμός. Ο Αλτενμπουργκ από τις πρώτες ημέρες προειδοποιούσε το Βερολίνο για τον επερχόμενο υποσιτισμό5. Παράλληλα ο εκπρόσωπος του Βατικανού, νούτσιος Α. Ρονκάλι, ο μετέπειτα πάπας Ιωάνης ΚΓ’, μετά από έρευνες του, διαπίστωνε τριπλασιασμό των θανάτων σε Αθήνα-Πειραιά λόγω λιμού τον χειμώνα 1941-426 και ο Γκαίμπελς σημείωνε στο ημερολόγιό του, “.... η πείνα (στην Ελλάδα) έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση”7 . Το πρόβλημα του λιμού καθιστούσε οξύτερο το Λονδίνο που είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα για να εξωθήσει τον ελληνικό πληθυσμό προς την αντίσταση8....Η πείνα, η ανομία και τα φιλοαγγλικά αισθήματα γίνονταν τόσο απειλητικά που οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να τα αγνοήσουν. Ο υποσιτισμός τους απασχολούσε γιατί υποκινούσε λαϊκές αντιδράσεις και την αντίσταση9.
Έτσι οι Δυνάμεις Κατοχής οδηγήθηκαν σε μια αδήριτη πραγματικότητα δύο ανελαστικών και αντικρουομένων απαιτήσεων. Από τη μια η κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα τον στρατιωτικών επιχειρήσεων του άξονα στην ευρύτερη περιοχή της και από την άλλη η πείνα που οδηγούσε στην εξέγερση και στην αντίσταση.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος οι Δυνάμεις Κατοχής, τον Οκτώβριο του 1941, θα στείλουν στην Ελλάδα οικονομικούς τεχνοκράτες, δίχως όμως κάποιο αποτέλεσμα10. Στη συνέχεια το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων, από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 1942 στη Ρώμη. Η γερμανική επιμονή για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα οδηγούσε σε αδιέξοδο τη Διάσκεψη.
Τότε ο Ιταλός τραπεζίτης και οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ’Αγκοστίνι, θα προτείνει τη λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέρα από τις δαπάνες κατοχής αναλήψεις να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο προς την Γερμανία και την Ιταλία.
Β. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Η σχετική δανειακή συμφωνία θα υπογραφεί στις 14.3.1942 από τους πληρεξούσιους της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Άλτενμπουργκ και Γκίτζι. Η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί και δεν ήταν παρούσα. Στην Ελλάδα την ανακοίνωσε μετά από εννιά μέρες ο Άλτενμπουργκ με την ρηματική διακοίνωση160/23.3.1942” και ο Γκίτζι με το σημείωμά του Νο4/6406/461/23.3.1942.
Σύμφωνα μ’αυτήν12 .
• Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ. (άρθρο 2).
• Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής ΤΕ), άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας ως άτοκο, σε δραχμές δάνειο της Ελλάδας προς αυτές (άρθρο 3).
• Η επιστροφή του δανείου θα γινόταν αργότερα (αρθ. 4).
• Η συμφωνία είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942 (άρθρ. 5).
Η δανειακή σύμβαση αποτελούσε μια συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας που επιβαλλόταν στην Ελλάδα υποχρεωτικά εκτελεστή (αναγκαστική). Οι δανειακές αναλήψεις θα είχαν την μορφή μηνιαίων προκαταβολών, το ύψος και η διάρκεια των οποίων δεν προσδιοριζόταν. Επίσης δεν προσδιοριζόταν πότε θα άρχιζε η εξόφληση του, ενώ προσδιοριζόταν ότι ήταν άτοκο και σε δραχμές.
Με το εμπιστευτικό έγγραφο 409/2.4.1942 ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έδινε εντολή στην ΤΕ να συμμορφωθεί με τη ρηματική διακοίνωση του Αλτενμπουργκ και να αρχίσει να καταβάλει τις δανειακές προκαταβολές13.
Την αρχική αυτή αναγκαστική σύμβαση ακολούθησαν τρεις τροποποιήσεις με κοινή βούληση των συμβαλλομένων. Αυτές μετατρέπουν την αρχική αναγκαστική σύμβαση σε συμβατική. Δηλαδή το δάνειο παύει να είναι αναγκαστικό και μεταπίπτει σε κοινό συμβατικό δάνειο.
Με την πρώτη τροποποίηση (2.12.1942) ορίζεται ότι τα δανειακά ποσά είναι αναπροσαρμοζόμενα και θα αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943 (άρθρο β, παράγραφοι 2 και 3).
Μάλιστα κατέβαλαν και δύο εξοφλητικές δόσεις του δανείου και στη συνέχεια σταμάτησαν την επιστροφή του, οπότε μεταπίπτει σε έντοκο λόγω υπερημερίας. Δηλαδή το δάνειο είχε μετατραπεί σε σταθερού νομίσματος και έντοκο.
Το ύψος του δανείου κατά την ΤΕ ανέρχεται (δίχως τους τόκους) σε 227.940.201 εκ. δολ. το 194414 και κατά τον Αλτενμπουργκ 400 εκ. μετακατοχικά μάρκα 15 . Με τις αναπροσαρμογές και τους τόκους ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες δισ. ευρώ.
Επομένως το κατοχικό δάνειο είναι συμβατικό και όχι αναγκαστικό, σταθερού νομίσματος και από τον Απρίλιο του 1943 έντοκο. Αποτελεί συμβατική υποχρέωση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας και όχι επανορθωτική. Ως τέτοια δεν εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου 1953 που αναστέλει την καταβολή των επανορθώσεων και αποζημιώσεων.
Γ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ
Η Ελλάδα στη διάσκεψη των επανορθώσεων του 1945, στη διάσκεψη των Παρισίων το 1946 και στη διάσκεψη των υπεξ των τεσσάρων Μ.Δ. το Νοέμβριο του 1947, διαχώρισε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις και ζητούσε την επιστροφή του16 .
Η Ελλάδα ουδέποτε έπαψε να διεκδικεί το κατοχικό δάνειο17 .
• Το 1964 με τον Αγγελόπουλο, ως εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης.
•Το 1965 με τον Α. Παπανδρέου.
• Στις ελληνογερμανικές συνομιλίες στην Αθήνα το 1966.
Τότε η Γερμανία πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι του δανείου είχε παραιτηθεί εγγράφως ο Κ. Καραμανλής. Στη συνέχεια το μετέτρεψε σε προφορική παραίτηση Καραμανλή, πράγμα που διέψευσε ο Κ. Καραμανλής. Τέλος με τη ρηματική της διακοίνωση στις 31.3.1967, η Γερμανία δεχόταν ότι δεν υπήρξε παραίτηση Καραμανλή.
• Το 1974 το ανακίνησε ο Ζολώτας.
• Στις 18.4.1991 το έθεσε ανεπίσημα και προφορικά ο τότε υπεξ Α. Σαμαράς στο Γερμανό ομόλογό του.
• Στις 14.11.1995 το έθεσε η Ελλάδα με ρηματική διακοίνωση.
Η Γερμανία σταθερά το απορρίπτει, με τα επιχειρήματα.
• Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου.
• Από το δάνειο παραιτήθηκε ο Κ. Καραμανλής. Το επανέλαβε και μετά το 1990 παρά τη ρηματική διακοίνωση του Μαρτίου 1967.
• Υστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. (Η Ελλάδα το διεκδικεί από το 1945).
Το μόνο που δηλώνουν αυτά τα επιχειρήματα είναι έλλειψη επιχειρημάτων. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990 έχει εκλείψει και το τυπικό επιχείρημα που θα μπορούσε να προβληθεί, εκείνο του χωρισμού της Γερμανίας. Επομένως είναι άμεσα διεκδικήσιμο και πολιτικά και συμβατικά (νομικά). Μπορεί να το διεκδικήσει η ελληνική κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδος ή οποιοσδήποτε μέτοχος της (πάνω ενός ορίου μετοχών), όπως και ο ελληνικός λαός μέσω των συντεταγμένων πολιτειακών θεσμών του. Τέλος την ελληνική διεκδίκηση ενισχύει το προηγούμενο της Γιουγκοσλαβίας και της Πολωνίας στις οποίες η ναζιστική Γερμανία είχε επιβάλλει παρόμοια κατοχικά δάνεια και τα οποία μετακατοχικά η τότε Δ. Γερμανία επέστρεψε18 (αντίστοιχα το 1956 και 1971).
Η σημερινή Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι δανείσθηκε από το ελληνικό κράτος κατά παράβαση του άρθρου 49 της σύμβασης της Χάγης του 1909 και το οποίο ισχύει και σήμερα. Δανείσθηκε από ένα κράτος που η ίδια η ναζιστική Γερμανία είχε χαρακτηρίσει ακατάλυτο και ότι οι ναζί όχι μόνο δεν αμφισβήτησαν ουδέποτε το δάνειο αλλά και άρχισαν την αποπληρωμή του, ενώ και ο καγελλάριος Ερχαρντ, το 1964, είχε δεσμευθεί για την επιστροφή του μετά την επανένωση της Γερμανίας.
Η Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι η γερμανική κατοχή είναι υπόλογος για το οικονομικό ελληνικό ολοκαύτωμα της περιόδου 1940-44. Ενδεικτικά και μόνο είναι υπόλογος για το ότι στην Ελλάδα ο πληθωρισμός αυξήθηκε 15,3 εκατομμύρια φορές και ότι μόνο την Ελλάδα υποχρέωσε η τότε Γερμανία να της καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις. Αυτό το ολοκαύτωμα το αναγνώρισαν οι Ιταλοί ναζί: “Η Ελλάδα είναι στημμένη σαν λεμόνι”, έλεγε ο Γκίτζι19. Αποκορύφωμα ο Μουσολίνι, που έλεγε ότι “... οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμα και τα κορδόνια των παπουτσιών τους...”20. Αλλά και ο Γερμανός υπ. Οικονομίμας, Φουνκ, τον Ιούνιο του 1943 έγραφε σε άρθρο του ότι, “η Ελλάς δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία αλλη χώρα της Ευρώπης”21.
Για την επανόρθωση η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946. Αυτό μετακατοχικά η Ελλάδα θα το αναζητούσε στον εξωτερικό δανεισμό.
Από την άλλη πλευρά αυτή που αμφισβητεί και αρνείται την επιστροφή του κατοχικού δανείου είναι η μετά το 1990 ενωμένη και δημοκρατική Γερμανία.
Αυτή όμως η συμπεριφορά, εκτός των άλλων, πλήττει βάναυσα τα μετακατοχικά φιλογερμανικά αισθήματα, όπως τα χαρακτήρισε ο καγκελλάριος Κολ, του ελληνικού λαού και γι’αυτό ακέραια την ευθύνη φέρει η γερμανική κυβέρνηση.
1. National Archires, Waschington, DC: Τ.120/2481/Ε259713-715, “Promemoria”, 23.9.1942 και Τ-120/166/81370-5, Altenburg-Berlin, 4.9.42).
2. Σωτ. Γκοτζαμάνης, κατοχικό δάνειο και δαπάναι κατοχής, Θεσ/κη 1954, σ. 5 Γ. Τσολάκογλου, Απομνημονεύματα, Αθήνα 1950, σ. 210, 212, 215, 218, 219, 234.
Κ. Λογοθετόπουλος, Ιδού η αλήθεια, Αθήνα 1948, σ. 49.
3. National Archives, ο.π.
4. Τ. Ηλιαδάκης, Οι επανορθώσεις και το γερματικό κατοχικό δάνειο, εκδ. Δετοράκη, Αθήνα 1997, σ. 83-101.
5. Ηλιαδάκης, σ. 111
Heinz Richter, Δύο επαναστάσεις και αντεπαναστάσεις στην Ελλάδα, Εξάντας Αθήνα, 1975 σ. 155, 157.
6. Ηλιαδάκης ο.π.
7. Χ. Φλάισερ, Στέμμα και Σβάστικα, Παπαζήσης, Αθήνα (χ.χ.), Τ1, σ. 194.
8. W. Medlicott, The economic Blockade, Λονδίνο, 1959, Τ2, σ. 254.
Η. Βενέζης, Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Εστία, Αθήνα, 1981, σ. 113.
9. Richter, Τ. σ. 155 σημείωση, 255, 257.
10. Γκοτζαμάνης, σ. 2 Τσολάκογλου, σ. 208-210.
11. Αρχεία ΥΠΕΞ, έκθεση Λαμπρούκου, σ. 9-11.
Λογοθετόπουλος, σ. 48, Τσολάκογλου, σ. 211, Γκοτζαμάνης, σ. 3, 23, 24, 31.
Α. Αγγελόπουλος, Οικονομικά Τ.Α., Παπαζήσης, Αθήνα 1974, σ. 142, 167, 179, 190, 191.
12. Τη δανειακή σύμβαση βλέπε· Ηλιαδάκης, σ. 297.
13. Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά και το έγγραφο 409/2.4.1942.
14. Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά, σ. 4.
15. Β. Μαθιόπουλος, “400 εκ. μάρκα μας χρωστά η Βόνη”, Βήμα, 2.6.1991.
16. Ηλιαδάκης, σ. 158, 164, 171.
17. Ηλιαδάκης, σ. 200, 202, 203-205
Αγγελόπουλος, Οικονομικά, Τ. σ. 201-205, 209.
Βήμα 18.10.1966, σ. 7 έκθεση Α. Παπανδρέου και επιστολή Κάιζερ, σ. 9.
Πρακτικά Βουλής 28.5.1991 αγόρευση Α. Παπανδρέου.
18. Ηλιαδάκης, σ. 212-213.
19. Mark Mazower, Στην Ελλάδα του Χίτλερ, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1994, σ. 93.
20. G. Ciano, tagebucher 1939-1943 Βern 1946, σ. 353.
21. Γερμανοελληνικά Οικονομικά Νέα, Τι/Ιούνιος 1943, σ. 2.
* Ο Τάσος Μ. Ηλιαδάκης είναι Μαθηματικός, Πολιτειολόγος, Δρ. Κοινωνιολογίας, καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας.
Μέλος της Ελληνικής Επιτροπής στη διεθνή Συνδιάσκεψη για το χρυσό των Ναζί στο Λονδίνο το 1997, εισηγητής στην ελληνογερμανική διάσκεψη Δελφών το 1996 και στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Αλεξανδρούπολης το 2005 για το Δημόσιο Χρέος
Α. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Το Βερολίνο προκειμένου να αντιμετωπίσει τους στρατιωτικούς και στρατηγικούς του στόχους στην ευρύτερη ελληνική περιοχή, Λιβύη-Μ. Ανατολή-Βαλκάνια, είχε υποχρεώσει την Ελλάδα να κεφαλαιοδοτεί και να συντηρεί τα στρατεύματα που στάθμευαν σ’αυτήν και είχαν πεδίο δράσης την ευρύτερη περιοχή της. Αυτά ήταν υπερπολλαπλάσια από εκείνα των στρατευμάτων κατοχής. Επιπλέον η Ελλάδα ανεφοδίαζε με τρόφιμα το μέτωπο της Λιβύης.
Στόχος των στρατευμάτων αυτών ήταν τα πετρέλαια της Λιβύης-Μ. Ανατολής και η ενίσχυση της άμυνας των Βαλκανίων. Από τα τελευταία εξασφάλιζε στην πολεμική του βιομηχανία το 20% του αντιμονίου, το 50% των ορυκτελαίων, το 60% του βωξίτη και το 100% του νικελίου. Την ίδια στιγμή για τους συμμάχους η μοναδική πύλη των Βαλκανίων ήταν και παρέμενε η Ελλάδα.
Λόγω αυτών, η γερμανική απαίτηση για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα ήταν ανελαστική και είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις 1 ακόμα και της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου2 που απειλούσε με παραίτηση. Παράλληλα ο Μουσολίνι όπως και ο Γερμανός πληρεξούσιος για την Ελλάδα, Γκύντερ Αλτενμπουργκ3 πίεζαν το Βερολίνο να μειώσει τα έξοδα κατοχής για την Ελλάδα.
Το πρόβλημα των μοναδικά υπέρογκων δαπανών κατοχής συνόδευε η “παντός αγαθού” λεηλασία του τόπου,4 φυσικό επακόλουθο της οποίας ήταν ο λιμός. Ο Αλτενμπουργκ από τις πρώτες ημέρες προειδοποιούσε το Βερολίνο για τον επερχόμενο υποσιτισμό5. Παράλληλα ο εκπρόσωπος του Βατικανού, νούτσιος Α. Ρονκάλι, ο μετέπειτα πάπας Ιωάνης ΚΓ’, μετά από έρευνες του, διαπίστωνε τριπλασιασμό των θανάτων σε Αθήνα-Πειραιά λόγω λιμού τον χειμώνα 1941-426 και ο Γκαίμπελς σημείωνε στο ημερολόγιό του, “.... η πείνα (στην Ελλάδα) έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση”7 . Το πρόβλημα του λιμού καθιστούσε οξύτερο το Λονδίνο που είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα για να εξωθήσει τον ελληνικό πληθυσμό προς την αντίσταση8....Η πείνα, η ανομία και τα φιλοαγγλικά αισθήματα γίνονταν τόσο απειλητικά που οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να τα αγνοήσουν. Ο υποσιτισμός τους απασχολούσε γιατί υποκινούσε λαϊκές αντιδράσεις και την αντίσταση9.
Έτσι οι Δυνάμεις Κατοχής οδηγήθηκαν σε μια αδήριτη πραγματικότητα δύο ανελαστικών και αντικρουομένων απαιτήσεων. Από τη μια η κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα τον στρατιωτικών επιχειρήσεων του άξονα στην ευρύτερη περιοχή της και από την άλλη η πείνα που οδηγούσε στην εξέγερση και στην αντίσταση.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος οι Δυνάμεις Κατοχής, τον Οκτώβριο του 1941, θα στείλουν στην Ελλάδα οικονομικούς τεχνοκράτες, δίχως όμως κάποιο αποτέλεσμα10. Στη συνέχεια το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων, από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 1942 στη Ρώμη. Η γερμανική επιμονή για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα οδηγούσε σε αδιέξοδο τη Διάσκεψη.
Τότε ο Ιταλός τραπεζίτης και οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ’Αγκοστίνι, θα προτείνει τη λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέρα από τις δαπάνες κατοχής αναλήψεις να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο προς την Γερμανία και την Ιταλία.
Β. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Η σχετική δανειακή συμφωνία θα υπογραφεί στις 14.3.1942 από τους πληρεξούσιους της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Άλτενμπουργκ και Γκίτζι. Η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί και δεν ήταν παρούσα. Στην Ελλάδα την ανακοίνωσε μετά από εννιά μέρες ο Άλτενμπουργκ με την ρηματική διακοίνωση160/23.3.1942” και ο Γκίτζι με το σημείωμά του Νο4/6406/461/23.3.1942.
Σύμφωνα μ’αυτήν12 .
• Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ. (άρθρο 2).
• Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής ΤΕ), άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας ως άτοκο, σε δραχμές δάνειο της Ελλάδας προς αυτές (άρθρο 3).
• Η επιστροφή του δανείου θα γινόταν αργότερα (αρθ. 4).
• Η συμφωνία είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942 (άρθρ. 5).
Η δανειακή σύμβαση αποτελούσε μια συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας που επιβαλλόταν στην Ελλάδα υποχρεωτικά εκτελεστή (αναγκαστική). Οι δανειακές αναλήψεις θα είχαν την μορφή μηνιαίων προκαταβολών, το ύψος και η διάρκεια των οποίων δεν προσδιοριζόταν. Επίσης δεν προσδιοριζόταν πότε θα άρχιζε η εξόφληση του, ενώ προσδιοριζόταν ότι ήταν άτοκο και σε δραχμές.
Με το εμπιστευτικό έγγραφο 409/2.4.1942 ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έδινε εντολή στην ΤΕ να συμμορφωθεί με τη ρηματική διακοίνωση του Αλτενμπουργκ και να αρχίσει να καταβάλει τις δανειακές προκαταβολές13.
Την αρχική αυτή αναγκαστική σύμβαση ακολούθησαν τρεις τροποποιήσεις με κοινή βούληση των συμβαλλομένων. Αυτές μετατρέπουν την αρχική αναγκαστική σύμβαση σε συμβατική. Δηλαδή το δάνειο παύει να είναι αναγκαστικό και μεταπίπτει σε κοινό συμβατικό δάνειο.
Με την πρώτη τροποποίηση (2.12.1942) ορίζεται ότι τα δανειακά ποσά είναι αναπροσαρμοζόμενα και θα αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943 (άρθρο β, παράγραφοι 2 και 3).
Μάλιστα κατέβαλαν και δύο εξοφλητικές δόσεις του δανείου και στη συνέχεια σταμάτησαν την επιστροφή του, οπότε μεταπίπτει σε έντοκο λόγω υπερημερίας. Δηλαδή το δάνειο είχε μετατραπεί σε σταθερού νομίσματος και έντοκο.
Το ύψος του δανείου κατά την ΤΕ ανέρχεται (δίχως τους τόκους) σε 227.940.201 εκ. δολ. το 194414 και κατά τον Αλτενμπουργκ 400 εκ. μετακατοχικά μάρκα 15 . Με τις αναπροσαρμογές και τους τόκους ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες δισ. ευρώ.
Επομένως το κατοχικό δάνειο είναι συμβατικό και όχι αναγκαστικό, σταθερού νομίσματος και από τον Απρίλιο του 1943 έντοκο. Αποτελεί συμβατική υποχρέωση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας και όχι επανορθωτική. Ως τέτοια δεν εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου 1953 που αναστέλει την καταβολή των επανορθώσεων και αποζημιώσεων.
Γ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ
Η Ελλάδα στη διάσκεψη των επανορθώσεων του 1945, στη διάσκεψη των Παρισίων το 1946 και στη διάσκεψη των υπεξ των τεσσάρων Μ.Δ. το Νοέμβριο του 1947, διαχώρισε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις και ζητούσε την επιστροφή του16 .
Η Ελλάδα ουδέποτε έπαψε να διεκδικεί το κατοχικό δάνειο17 .
• Το 1964 με τον Αγγελόπουλο, ως εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης.
•Το 1965 με τον Α. Παπανδρέου.
• Στις ελληνογερμανικές συνομιλίες στην Αθήνα το 1966.
Τότε η Γερμανία πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι του δανείου είχε παραιτηθεί εγγράφως ο Κ. Καραμανλής. Στη συνέχεια το μετέτρεψε σε προφορική παραίτηση Καραμανλή, πράγμα που διέψευσε ο Κ. Καραμανλής. Τέλος με τη ρηματική της διακοίνωση στις 31.3.1967, η Γερμανία δεχόταν ότι δεν υπήρξε παραίτηση Καραμανλή.
• Το 1974 το ανακίνησε ο Ζολώτας.
• Στις 18.4.1991 το έθεσε ανεπίσημα και προφορικά ο τότε υπεξ Α. Σαμαράς στο Γερμανό ομόλογό του.
• Στις 14.11.1995 το έθεσε η Ελλάδα με ρηματική διακοίνωση.
Η Γερμανία σταθερά το απορρίπτει, με τα επιχειρήματα.
• Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου.
• Από το δάνειο παραιτήθηκε ο Κ. Καραμανλής. Το επανέλαβε και μετά το 1990 παρά τη ρηματική διακοίνωση του Μαρτίου 1967.
• Υστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. (Η Ελλάδα το διεκδικεί από το 1945).
Το μόνο που δηλώνουν αυτά τα επιχειρήματα είναι έλλειψη επιχειρημάτων. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990 έχει εκλείψει και το τυπικό επιχείρημα που θα μπορούσε να προβληθεί, εκείνο του χωρισμού της Γερμανίας. Επομένως είναι άμεσα διεκδικήσιμο και πολιτικά και συμβατικά (νομικά). Μπορεί να το διεκδικήσει η ελληνική κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδος ή οποιοσδήποτε μέτοχος της (πάνω ενός ορίου μετοχών), όπως και ο ελληνικός λαός μέσω των συντεταγμένων πολιτειακών θεσμών του. Τέλος την ελληνική διεκδίκηση ενισχύει το προηγούμενο της Γιουγκοσλαβίας και της Πολωνίας στις οποίες η ναζιστική Γερμανία είχε επιβάλλει παρόμοια κατοχικά δάνεια και τα οποία μετακατοχικά η τότε Δ. Γερμανία επέστρεψε18 (αντίστοιχα το 1956 και 1971).
Η σημερινή Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι δανείσθηκε από το ελληνικό κράτος κατά παράβαση του άρθρου 49 της σύμβασης της Χάγης του 1909 και το οποίο ισχύει και σήμερα. Δανείσθηκε από ένα κράτος που η ίδια η ναζιστική Γερμανία είχε χαρακτηρίσει ακατάλυτο και ότι οι ναζί όχι μόνο δεν αμφισβήτησαν ουδέποτε το δάνειο αλλά και άρχισαν την αποπληρωμή του, ενώ και ο καγελλάριος Ερχαρντ, το 1964, είχε δεσμευθεί για την επιστροφή του μετά την επανένωση της Γερμανίας.
Η Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι η γερμανική κατοχή είναι υπόλογος για το οικονομικό ελληνικό ολοκαύτωμα της περιόδου 1940-44. Ενδεικτικά και μόνο είναι υπόλογος για το ότι στην Ελλάδα ο πληθωρισμός αυξήθηκε 15,3 εκατομμύρια φορές και ότι μόνο την Ελλάδα υποχρέωσε η τότε Γερμανία να της καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις. Αυτό το ολοκαύτωμα το αναγνώρισαν οι Ιταλοί ναζί: “Η Ελλάδα είναι στημμένη σαν λεμόνι”, έλεγε ο Γκίτζι19. Αποκορύφωμα ο Μουσολίνι, που έλεγε ότι “... οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμα και τα κορδόνια των παπουτσιών τους...”20. Αλλά και ο Γερμανός υπ. Οικονομίμας, Φουνκ, τον Ιούνιο του 1943 έγραφε σε άρθρο του ότι, “η Ελλάς δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία αλλη χώρα της Ευρώπης”21.
Για την επανόρθωση η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946. Αυτό μετακατοχικά η Ελλάδα θα το αναζητούσε στον εξωτερικό δανεισμό.
Από την άλλη πλευρά αυτή που αμφισβητεί και αρνείται την επιστροφή του κατοχικού δανείου είναι η μετά το 1990 ενωμένη και δημοκρατική Γερμανία.
Αυτή όμως η συμπεριφορά, εκτός των άλλων, πλήττει βάναυσα τα μετακατοχικά φιλογερμανικά αισθήματα, όπως τα χαρακτήρισε ο καγκελλάριος Κολ, του ελληνικού λαού και γι’αυτό ακέραια την ευθύνη φέρει η γερμανική κυβέρνηση.
1. National Archires, Waschington, DC: Τ.120/2481/Ε259713-715, “Promemoria”, 23.9.1942 και Τ-120/166/81370-5, Altenburg-Berlin, 4.9.42).
2. Σωτ. Γκοτζαμάνης, κατοχικό δάνειο και δαπάναι κατοχής, Θεσ/κη 1954, σ. 5 Γ. Τσολάκογλου, Απομνημονεύματα, Αθήνα 1950, σ. 210, 212, 215, 218, 219, 234.
Κ. Λογοθετόπουλος, Ιδού η αλήθεια, Αθήνα 1948, σ. 49.
3. National Archives, ο.π.
4. Τ. Ηλιαδάκης, Οι επανορθώσεις και το γερματικό κατοχικό δάνειο, εκδ. Δετοράκη, Αθήνα 1997, σ. 83-101.
5. Ηλιαδάκης, σ. 111
Heinz Richter, Δύο επαναστάσεις και αντεπαναστάσεις στην Ελλάδα, Εξάντας Αθήνα, 1975 σ. 155, 157.
6. Ηλιαδάκης ο.π.
7. Χ. Φλάισερ, Στέμμα και Σβάστικα, Παπαζήσης, Αθήνα (χ.χ.), Τ1, σ. 194.
8. W. Medlicott, The economic Blockade, Λονδίνο, 1959, Τ2, σ. 254.
Η. Βενέζης, Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Εστία, Αθήνα, 1981, σ. 113.
9. Richter, Τ. σ. 155 σημείωση, 255, 257.
10. Γκοτζαμάνης, σ. 2 Τσολάκογλου, σ. 208-210.
11. Αρχεία ΥΠΕΞ, έκθεση Λαμπρούκου, σ. 9-11.
Λογοθετόπουλος, σ. 48, Τσολάκογλου, σ. 211, Γκοτζαμάνης, σ. 3, 23, 24, 31.
Α. Αγγελόπουλος, Οικονομικά Τ.Α., Παπαζήσης, Αθήνα 1974, σ. 142, 167, 179, 190, 191.
12. Τη δανειακή σύμβαση βλέπε· Ηλιαδάκης, σ. 297.
13. Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά και το έγγραφο 409/2.4.1942.
14. Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά, σ. 4.
15. Β. Μαθιόπουλος, “400 εκ. μάρκα μας χρωστά η Βόνη”, Βήμα, 2.6.1991.
16. Ηλιαδάκης, σ. 158, 164, 171.
17. Ηλιαδάκης, σ. 200, 202, 203-205
Αγγελόπουλος, Οικονομικά, Τ. σ. 201-205, 209.
Βήμα 18.10.1966, σ. 7 έκθεση Α. Παπανδρέου και επιστολή Κάιζερ, σ. 9.
Πρακτικά Βουλής 28.5.1991 αγόρευση Α. Παπανδρέου.
18. Ηλιαδάκης, σ. 212-213.
19. Mark Mazower, Στην Ελλάδα του Χίτλερ, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1994, σ. 93.
20. G. Ciano, tagebucher 1939-1943 Βern 1946, σ. 353.
21. Γερμανοελληνικά Οικονομικά Νέα, Τι/Ιούνιος 1943, σ. 2.
* Ο Τάσος Μ. Ηλιαδάκης είναι Μαθηματικός, Πολιτειολόγος, Δρ. Κοινωνιολογίας, καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας.
Μέλος της Ελληνικής Επιτροπής στη διεθνή Συνδιάσκεψη για το χρυσό των Ναζί στο Λονδίνο το 1997, εισηγητής στην ελληνογερμανική διάσκεψη Δελφών το 1996 και στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Αλεξανδρούπολης το 2005 για το Δημόσιο Χρέος
Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010
Ράουστ κυρά Μέρκελ.
Ενώ αυτή την στιγμή οι Ευρωπαίοι συνεδριάζουν για το σχέδιο διάσωσης, εμείς τους αφιερώνουμε το τραγούδι " Κυρά-Μέρκελ" των sorolop σε στίχους της Αναστασίας Δούμα το οποίο μόλις κυκλοφόρησε.
Σχετική ενημέρωση από: http://kafeneio-gr.blogspot.com/2010/03/sorolop.html
Προς τα πού βαδίζουμε;
Δημήτρης Καζάκης
Δημοσιεύτηκε στο "Ποντίκι" στις
25/3/2010
Τα ψέματα και οι αλήθειες για το χρέος
Η χρεωκοπία της χώρας είναι δεδομένη. Όχι γιατί την επιδιώκουν κάποιοι καταχθόνιοι και σκοτεινοί κερδοσκόποι, αλλά γιατί το κράτος και η οικονομία της χώρας δεν μπορεί πια να σηκώσει το βάρος της εξυπηρέτησης των δανείων. Αυτή είναι η αλήθεια που κρύβει συστηματικά η κυβέρνηση από τον ελληνικό λαό.
Ο κ. Παπανδρέου μιλώντας στη 8η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ στις 20/3, διαβεβαίωνε: «Να είναι όλοι βέβαιοι, να είναι ακόμα πιο βέβαιοι οι διάφοροι καλοθελητές, που καθημερινά διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις για τη χώρα μας, με προφανείς σκοπιμότητες: Η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει. Δεν θα την αφήσουμε να χρεοκοπήσει.» Η δήλωση αυτή μοιάζει εξαιρετικά με μια άλλη ιστορική δήλωση, του Ελευθερίου Βενιζέλου, όταν σε διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό στις 27 Σεπτεμβρίου 1931, διαβεβαίωνε κι αυτός: «Δίδω προς τον ελληνικόν λαόν την προσωπική διαβεβαίωσιν, ότι έχω απόλυτον την πεποίθησιν ότι ημπορούμεν να διατηρήσουμεν την ακεραιότητα του εθνικού μας νομίσματος και να αποφύγωμεν επομένως τας συμφοράς που θα επακολούθουν την ανατροπήν της σταθεροποιήσεως.»
Την εποχή εκείνη είχαν ανακαλύψει μια άλλη νομισματική πανάκεια για τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, την οποία αντί για ευρώ ονόμαζαν χρυσή δραχμή. Για να στηριχθεί το «ισχυρό νόμισμα» της Ελλάδας που ήταν κλειδωμένο με την χρυσή Αγγλική λίρα, ξεπουλήθηκε κυριολεκτικά το σύμπαν. Όλες οι υποδομές της χώρας δόθηκαν σε ξένες εταιρείες (Ούλεν, Πάουερς, κλπ.) ενώ η χρυσή δραχμή χρηματοδοτήθηκε αδρά με πληθώρα δανείων....Για να στηριχθεί η χρυσή δραχμή και το πρόγραμμα δημόσιου δανεισμού εφαρμόστηκε σκληρή λιτότητα με την κατάργηση κάθε κοινωνικής δαπάνης. Η μόνη κοινωνική πρόνοια που απέμεινε στη χώρα ήταν τα λαχεία και τα λαϊκά συσσίτια των φιλανθρωπικών σωματείων. Οι εφημερίδες της εποχής δημοσίευαν καθημερινά δεκάδες θανάτους από την πείνα. Το κράτος προκειμένου να συνεχίσει τη στήριξη της χρυσής δραχμής και να πληρώνει τα τοκοχρεωλύσια των δανείων του, έκλεινε τα δημόσια σχολεία, δημοτικά και γυμνάσια και απέλυε δασκάλους και καθηγητές. Το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων κλήθηκε να καταβάλει με τη βία έως και το 50% των αποδοχών του. Πολλοί απ’ αυτούς απολύθηκαν. Απαγορεύτηκε ο συνδικαλισμός στους δημοσίους υπαλλήλους και οι απεργίες στους εργάτες, ενώ οι διαδηλώσεις κηρύχθηκαν παράνομες.
Η Ελλάδα είχε τεθεί υπό διπλή κηδεμονία, όχι μόνο του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου που είχε εγκατασταθεί ήδη από το 1898, ως αποτέλεσμα της χρεωκοπίας επί Τρικούπη το 1893 και του ελληνοτουρκικού πολέμου της ντροπής του 1897, αλλά και της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών, η οποία προκειμένου να προστατεύσει τα συμφέροντα των δανειστών της χώρας, απαιτούσε να χυθεί αίμα. Οι κυβερνήσεις της χώρας, ως τυφλά και πειθήνια όργανα της κηδεμονίας, εκτελούσαν με υπερβάλλοντα ζήλο τις έξωθεν εντολές. Το αποτέλεσμα μπορεί εύκολα να το φανταστεί κανείς. Λίγους μόνο μήνες μετά από τη διαβεβαίωση του Βενιζέλου η χρυσή δραχμή συντρίφτηκε και η χώρα κήρυξε επίσημα την χρεωκοπία της λόγω αδυναμίας αποπληρωμής των χρεών της. Με το χρεωστάσιο η χώρα παραδόθηκε στο έλεος των δανειστών της. Προκειμένου αυτοί να πάρουν τα λεφτά τους έφεραν ξανά στη χώρα το βασιλιά, που είχε εκδιωχθεί το 1922 και βοήθησαν να ανοίξει ο δρόμος για το φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Μεταξά.
Όπως σήμερα, έτσι και τότε, οι λόγοι που οι πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες έφεραν την ευθύνη για τη χρεωκοπία της χώρας, επικαλούνταν για να δικαιολογηθούν ήταν η «ατάσθαλος οικονομική πολιτική» του κράτους. Κι όπως σήμερα με το ευρώ, έτσι και τότε, κάθε σκέψη για εγκατάλειψη της χρυσής δραχμής ισοδυναμούσε με σεισμούς, λιμούς και καταποντισμούς. Μόνο που οι σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί ήρθαν από την προσπάθεια διάσωσης του «ισχυρού νομίσματος». Προκειμένου λοιπόν να διασωθεί το «ισχυρό νόμισμα» ας πέθαινε η χώρα και ο λαός της.
Μάλιστα, μέχρι και ειδικό ταμείο ιδρύθηκε το 1930 για την στήριξη της δραχμής, ανάλογο με αυτό του κ. Πετσάλνικου σήμερα. Το ταμείο αυτό οργάνωνε δεξιώσεις στα καλά σαλόνια των Αθηνών και καλούσε τις κυρίες του καλού κόσμου να δώσουν κοσμήματα και ότι άλλο πολύτιμο έχουν «δια την εθνικήν υπόθεσιν». Η εξέλιξη ήταν προβλέψιμη. Κάποιοι αετονύχηδες καταχράστηκαν το ταμείο, λίγο πριν κηρυχθεί το επίσημο χρεωστάσιο και κατέφυγαν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής για να ζήσουν τη ζωή τους εις υγείαν των κορόιδων.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται…
Ένα παρόμοιο σκηνικό βλέπουμε να στήνεται και σήμερα προκειμένου να παραδοθεί η χώρα και ο λαός της στο έλεος των δανειστών και των αγορών. Οι ίδιες λογικές, οι ίδιες δικαιολογίες, οι ίδιες πρακτικές, τα ίδια αποτελέσματα. Τι συνέβη όμως και βρεθήκαμε ξανά σαν χώρα σε κατάσταση χρεωκοπίας; Ο πίνακας που παραθέτουμε είναι αποκαλυπτικός.
Σύμφωνα μ’ αυτόν οι πληρωμές για τα δάνεια που έχουν συνάψει οι κυβερνήσεις της χώρας εκτινάχθηκαν από 23,8 δις ευρώ το 2000 στα 84,2 δις ευρώ το 2009. Δηλαδή από το 17,4% του ΑΕΠ της χώρας το 2000, στο 35% του ΑΕΠ το 2009! Μπορεί να αντέξει αυτό το βάρος η οικονομία της χώρας; Και βέβαια όχι. Εδώ βρίσκεται το όλο πρόβλημα. Όταν η χώρα έχει φτάσει να ξοδεύει το 140% των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού σε εξυπηρέτηση του δανεισμού της, είναι προφανές ότι βρίσκεται σε κατάσταση χρεωκοπίας, είτε το θέλει, είτε δεν το θέλει, είτε το γνωρίζει, είτε όχι.
Που οφείλεται αυτός ο δανεισμός; Η συνηθισμένη δικαιολογία είναι το σπάταλο κράτος. Από τον πίνακα όμως βλέπουμε ότι η συμμετοχή των κρατικών ελλειμμάτων στο δημόσιο δανεισμό είναι ασήμαντη. Την τελευταία δεκαετία το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε συνολικά σε εξυπηρέτηση δανείων πάνω από 450 δις ευρώ και δανείστηκε εκ νέου σχεδόν 486 δις ευρώ. Απ’ αυτόν τον νέο δανεισμό μόλις το 3,1% κατά μέσο όρο πήγε στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος. Όλα τα υπόλοιπα πήγαν στην αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους.
Ακόμη και για το 2009, όπου το δημόσιο έλλειμμα έφτασε τα 17,1 δις, ο νέος δανεισμός του δημοσίου ξεπέρασε συνολικά τα 85,2 δις ευρώ. Με άλλα λόγια το δημόσιο έλλειμμα συνέβαλε στο νέο δανεισμό του δημοσίου μόνο κατά 20%. Επομένως, προς τι τα μέτρα και η λιτότητα για να περιοριστεί το δημόσιο έλλειμμα; Η αλήθεια είναι ότι όσο κι αν περιορισθεί το δημόσιο έλλειμμα, όσο κι αν σφίξουν το ζωνάρι οι δημόσιοι υπάλληλοι, όσο κι αν περιοριστούν οι κρατικές δαπάνες, όσους φόρους κι αν μαζέψουν οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους, δεν πρόκειται να αναχαιτισθεί το δημόσιο χρέος. Είναι χαρακτηριστικό ότι με βάση τις καλύτερες δυνατές προβλέψεις το δημόσιο χρέος της χώρας θα εκτιναχθεί έως το 2012 στα 350 δις ευρώ, δηλαδή στο 135% του ΑΕΠ. Πράγμα που σημαίνει ότι η ετήσια εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους θα αγγίξει ή και θα ξεπεράσει το 40% του ΑΕΠ. Κι όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι όλα τα μέτρα της κυβέρνησης θα αποδώσουν τα αναμενόμενα. Πράγμα φυσικά πολύ αμφίβολο.
Γιατί η κυβέρνηση που διαρρηγνύει υποκριτικά τα ιμάτιά της για τους μισθούς και τις συντάξεις που πληρώνει το δημόσιο, δεν λέει κουβέντα για τον φόρο αίματος που πληρώνει η χώρα στους δανειστές της; Για λόγους σύγκρισης και μόνο, αξίζει να σημειώσουμε ότι το σύνολο των αμοιβών και συντάξεων που πληρώνει το κράτος στους δημόσιους υπαλλήλους ανήλθε το 2009 στα 25,5 δις ευρώ, δηλαδή στο 10,6% του ΑΕΠ της χώρας. Ολόκληρο το ποσό αυτό φτάνει μόλις στο 31% του συνόλου των εξόδων για την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού τον ίδιο χρόνο. Τι περιμένει λοιπόν να αποκομίσει η κυβέρνηση από τη λιτότητα, εκτός από την εξουθένωση των εργαζομένων και της κοινωνίας;
Προς τα πού βαδίζουμε;
Για να καταλάβουμε τι σημαίνει η επιβάρυνση από την εξυπηρέτηση του χρέους και πόσο ανατροφοδοτεί την έξαρση του δημόσιου χρέους, αρκεί να πούμε το εξής: Την τελευταία δεκαετία (2000-2009) το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε στους δανειστές του πάνω από 450 δις ευρώ. Παρ’ όλα αυτά το δημόσιο χρέος της χώρας όχι μόνο δεν συγκρατήθηκε, αλλά αυξήθηκε την ίδια δεκαετία σχεδόν 155 δις ευρώ! Ενώ τα επόμενα δύο χρόνια, με τις καλύτερες δυνατές προβλέψεις, το ελληνικό δημόσιο θα κληθεί να πληρώσει συνολικά πάνω από 180 δις ευρώ για εξυπηρέτηση ενός διαρκώς αυξανόμενου χρέους. Πώς είναι δυνατό να συνεχιστεί αυτή αιμορραγία χωρίς να οδηγηθεί η χώρα στη διάλυση και η κοινωνία στην ανέχεια;
Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορεί να υπάρξει άλλη πολιτική, αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα απ’ όλα ο βρόγχος του δανεισμού και δεν ξεφύγει η χώρα από τη θανάσιμη λαβή που της έχουν εφαρμόσει οι δανειστές της με την συνεπικουρία της ΕΕ. Όσο για το ποιος φταίει για την κατάσταση, δεν έχει παρά να κοιτάξει κανείς τα ελλείμματα στην παραγωγή, το εμπορικό ισοζύγιο, αλλά και την τεράστια διαφυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα τέλη του 2009 (με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του ΔΝΤ) έχουν βγει από την Ελλάδα πάνω από 200 δις δολ. που έχουν τοποθετηθεί σε κάθε είδους κερδοσκοπία (μετοχές, ομόλογα, παράγωγα, κλπ.) του εξωτερικού! Ποιοι τα έβγαλαν από την Ελλάδα; Οι δημόσιοι υπάλληλοι; Κι από πού βγήκαν αυτά; Προφανώς από τη λεηλασία της χώρας, από τα υπερκέρδη των μονοπωλίων, των καρτέλ και των τραστ, που φρόντισαν να διογκώσουν με τις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων, των ανοιχτών αγορών και της απορρύθμισης όλες οι κυβερνήσεις.
Μάλιστα, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, στα τέλη του 2009 υπήρχαν ως καταθέσεις κατοίκων της Ελλάδας σε τράπεζες του εξωτερικού 15 δις ευρώ. Αναλογικά με το οικονομικό μέγεθος της χώρας, η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες με τις περισσότερες καταθέσεις κατοίκων της σε τράπεζες του εξωτερικού. Οι ιδιοκτήτες αυτών των λογαριασμών δεν είναι περισσότεροι από 3.000. Αν είχαμε την ευκαιρία να ακτινοσκοπήσουμε τους λογαριασμούς αυτούς θα ανακαλύπταμε την αφρόκρεμα του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου της χώρας. Πρόκειται για μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που δεν της καίγεται καρφί για το τι θα απογίνει η χώρα.
Όταν μιλάμε για κέρδη και υπερκέρδη, αρκεί να πούμε ότι σύμφωνα με τους National Accounts της Eurostat, σε κάθε 1000 ευρώ νέα προϊόντα και υπηρεσίες (δηλαδή προστιθέμενη αξία) που παρήγαγε ετήσια η ελληνική οικονομία την τελευταία δεκαετία, τα 560 ευρώ μετατράπηκαν σε επιχειρηματικό κέρδος και μόλις τα 350 σε αποζημίωση των εργαζομένων. Στην ΕΕ η αντίστοιχη κατανομή είναι 360 υπέρ του επιχειρηματικού κέρδους και 550 υπέρ της εργασίας! Η Ελλάδα κατέχει την υψηλότερη θέση μέσα στην ΕΕ ως προς το μερίδιο του προϊόντος της που νέμεται το επιχειρηματικό κέρδος, το οποίο το 2008 (για το οποίο διαθέτουμε στοιχεία) έφτασε στο ύψος ρεκόρ του 59,5%. Πίσω της ακολουθεί η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Ιρλανδία, κοκ.
Το ελληνικό κράτος υπήρξε εξ ιδρύσεώς του σπάταλο, διεφθαρμένο και βαθύτατα παρασιτικό. Κι αυτό γιατί οικοδομήθηκε για να εξυπηρετήσει μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία, η οποία το αξιοποίησε για να λεηλατήσει τη χώρα και το λαό της. Ο δανεισμός ήταν εξυπαρχής ένας από τους πιο προσοδοφόρους τρόπους για να χρηματοδοτηθεί αυτή η λεηλασία. Έτσι προέκυψαν και οι απανωτές χρεοκοπίες του ελληνικού κράτους. Υπολογίζεται ότι από τα 170 χρόνια του επίσημου ελληνικού κράτους έως το τέλος του 20ου αιώνα, η χώρα βρέθηκε σε κατάσταση πτώχευσης στα 50 από αυτά. Η τελευταία επίσημη πτώχευση ήταν αυτή του 1932. Και τότε ο λαός ήξερε πολύ καλά ότι οι κυβερνήτες της χώρας που την οδήγησαν στην χρεωκοπία δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα σώμα πολιτικών «επαγγελματιών επιδιωκόντων ατομικά συμφέροντα και εξαγοραζομένων υπό των διαφόρων αναδόχων εταιριών, της δωροδοκίας διενεργουμένης δια του εις το Χρηματιστήριον διεξαγομένου παιγνιδίου, όπερ πράκτορες καθωδήγουν εκ των διαδρόμων της βουλής», όπως έγραφε εκείνη την εποχή ο επιφανής ιστορικός Π. Καρολίδης.
Σήμερα βαδίζουμε ολοταχώς προς μια νέα επίσημη πτώχευση. Κι αυτό γιατί φαίνεται αδιανόητο στην κυβέρνηση της χώρας, όπως έγινε και σε ανάλογες εποχές παλιότερα, να αμφισβητήσει την εξάρτηση της χώρας από τους δανειστές και τις διεθνείς αγορές. Φαίνεται αδιανόητο στην κυβέρνηση να προτάξει το συμφέρον της χώρας και του λαού της, έναντι των συμφερόντων των αγορών, των τραπεζών και των ισχυρών της ΕΕ. Κι έτσι όλοι μαζί έχουν δρομολογήσει για τη χώρα μια ακόμη καταστροφική πτώχευση. Το βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης είναι το πώς θα τεθεί η χώρα υπό κηδεμονία προκειμένου οι διεθνείς τοκογλύφοι και οι αγορές να κατασχέσουν και να δημεύσουν ότι μπορούν. Οι συζητήσεις στην ΕΕ, οι κινήσεις της κυβέρνησης και τα πακέτα των μέτρων, αφορούν στην προετοιμασία του εδάφους και στην τελική μορφή που θα πάρει η επίσημη μετατροπή της χώρας σε αποικία του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Αυτό θα γίνει υπό την κηδεμονία της ΕΕ, του ΔΝΤ, ή ενός συνδυασμού και των δυό; Θα γίνει με το ευρώ, με την επιστροφή σ’ ένα ελεγχόμενο και πληθωριστικό εθνικό νόμισμα, ή με την επιβολή διπλού νομίσματος; Όλα αυτά δεν είναι παρά λεπτομέρειες που υπηρετούν την ίδια βασική κατεύθυνση, την ίδια πορεία προς την επίσημη πτώχευση και δήμευση της χώρας.
Δημοσιεύτηκε στο "Ποντίκι" στις
25/3/2010
Τα ψέματα και οι αλήθειες για το χρέος
Η χρεωκοπία της χώρας είναι δεδομένη. Όχι γιατί την επιδιώκουν κάποιοι καταχθόνιοι και σκοτεινοί κερδοσκόποι, αλλά γιατί το κράτος και η οικονομία της χώρας δεν μπορεί πια να σηκώσει το βάρος της εξυπηρέτησης των δανείων. Αυτή είναι η αλήθεια που κρύβει συστηματικά η κυβέρνηση από τον ελληνικό λαό.
Ο κ. Παπανδρέου μιλώντας στη 8η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ στις 20/3, διαβεβαίωνε: «Να είναι όλοι βέβαιοι, να είναι ακόμα πιο βέβαιοι οι διάφοροι καλοθελητές, που καθημερινά διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις για τη χώρα μας, με προφανείς σκοπιμότητες: Η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει. Δεν θα την αφήσουμε να χρεοκοπήσει.» Η δήλωση αυτή μοιάζει εξαιρετικά με μια άλλη ιστορική δήλωση, του Ελευθερίου Βενιζέλου, όταν σε διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό στις 27 Σεπτεμβρίου 1931, διαβεβαίωνε κι αυτός: «Δίδω προς τον ελληνικόν λαόν την προσωπική διαβεβαίωσιν, ότι έχω απόλυτον την πεποίθησιν ότι ημπορούμεν να διατηρήσουμεν την ακεραιότητα του εθνικού μας νομίσματος και να αποφύγωμεν επομένως τας συμφοράς που θα επακολούθουν την ανατροπήν της σταθεροποιήσεως.»
Την εποχή εκείνη είχαν ανακαλύψει μια άλλη νομισματική πανάκεια για τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, την οποία αντί για ευρώ ονόμαζαν χρυσή δραχμή. Για να στηριχθεί το «ισχυρό νόμισμα» της Ελλάδας που ήταν κλειδωμένο με την χρυσή Αγγλική λίρα, ξεπουλήθηκε κυριολεκτικά το σύμπαν. Όλες οι υποδομές της χώρας δόθηκαν σε ξένες εταιρείες (Ούλεν, Πάουερς, κλπ.) ενώ η χρυσή δραχμή χρηματοδοτήθηκε αδρά με πληθώρα δανείων....Για να στηριχθεί η χρυσή δραχμή και το πρόγραμμα δημόσιου δανεισμού εφαρμόστηκε σκληρή λιτότητα με την κατάργηση κάθε κοινωνικής δαπάνης. Η μόνη κοινωνική πρόνοια που απέμεινε στη χώρα ήταν τα λαχεία και τα λαϊκά συσσίτια των φιλανθρωπικών σωματείων. Οι εφημερίδες της εποχής δημοσίευαν καθημερινά δεκάδες θανάτους από την πείνα. Το κράτος προκειμένου να συνεχίσει τη στήριξη της χρυσής δραχμής και να πληρώνει τα τοκοχρεωλύσια των δανείων του, έκλεινε τα δημόσια σχολεία, δημοτικά και γυμνάσια και απέλυε δασκάλους και καθηγητές. Το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων κλήθηκε να καταβάλει με τη βία έως και το 50% των αποδοχών του. Πολλοί απ’ αυτούς απολύθηκαν. Απαγορεύτηκε ο συνδικαλισμός στους δημοσίους υπαλλήλους και οι απεργίες στους εργάτες, ενώ οι διαδηλώσεις κηρύχθηκαν παράνομες.
Η Ελλάδα είχε τεθεί υπό διπλή κηδεμονία, όχι μόνο του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου που είχε εγκατασταθεί ήδη από το 1898, ως αποτέλεσμα της χρεωκοπίας επί Τρικούπη το 1893 και του ελληνοτουρκικού πολέμου της ντροπής του 1897, αλλά και της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών, η οποία προκειμένου να προστατεύσει τα συμφέροντα των δανειστών της χώρας, απαιτούσε να χυθεί αίμα. Οι κυβερνήσεις της χώρας, ως τυφλά και πειθήνια όργανα της κηδεμονίας, εκτελούσαν με υπερβάλλοντα ζήλο τις έξωθεν εντολές. Το αποτέλεσμα μπορεί εύκολα να το φανταστεί κανείς. Λίγους μόνο μήνες μετά από τη διαβεβαίωση του Βενιζέλου η χρυσή δραχμή συντρίφτηκε και η χώρα κήρυξε επίσημα την χρεωκοπία της λόγω αδυναμίας αποπληρωμής των χρεών της. Με το χρεωστάσιο η χώρα παραδόθηκε στο έλεος των δανειστών της. Προκειμένου αυτοί να πάρουν τα λεφτά τους έφεραν ξανά στη χώρα το βασιλιά, που είχε εκδιωχθεί το 1922 και βοήθησαν να ανοίξει ο δρόμος για το φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Μεταξά.
Όπως σήμερα, έτσι και τότε, οι λόγοι που οι πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες έφεραν την ευθύνη για τη χρεωκοπία της χώρας, επικαλούνταν για να δικαιολογηθούν ήταν η «ατάσθαλος οικονομική πολιτική» του κράτους. Κι όπως σήμερα με το ευρώ, έτσι και τότε, κάθε σκέψη για εγκατάλειψη της χρυσής δραχμής ισοδυναμούσε με σεισμούς, λιμούς και καταποντισμούς. Μόνο που οι σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί ήρθαν από την προσπάθεια διάσωσης του «ισχυρού νομίσματος». Προκειμένου λοιπόν να διασωθεί το «ισχυρό νόμισμα» ας πέθαινε η χώρα και ο λαός της.
Μάλιστα, μέχρι και ειδικό ταμείο ιδρύθηκε το 1930 για την στήριξη της δραχμής, ανάλογο με αυτό του κ. Πετσάλνικου σήμερα. Το ταμείο αυτό οργάνωνε δεξιώσεις στα καλά σαλόνια των Αθηνών και καλούσε τις κυρίες του καλού κόσμου να δώσουν κοσμήματα και ότι άλλο πολύτιμο έχουν «δια την εθνικήν υπόθεσιν». Η εξέλιξη ήταν προβλέψιμη. Κάποιοι αετονύχηδες καταχράστηκαν το ταμείο, λίγο πριν κηρυχθεί το επίσημο χρεωστάσιο και κατέφυγαν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής για να ζήσουν τη ζωή τους εις υγείαν των κορόιδων.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται…
Ένα παρόμοιο σκηνικό βλέπουμε να στήνεται και σήμερα προκειμένου να παραδοθεί η χώρα και ο λαός της στο έλεος των δανειστών και των αγορών. Οι ίδιες λογικές, οι ίδιες δικαιολογίες, οι ίδιες πρακτικές, τα ίδια αποτελέσματα. Τι συνέβη όμως και βρεθήκαμε ξανά σαν χώρα σε κατάσταση χρεωκοπίας; Ο πίνακας που παραθέτουμε είναι αποκαλυπτικός.
Σύμφωνα μ’ αυτόν οι πληρωμές για τα δάνεια που έχουν συνάψει οι κυβερνήσεις της χώρας εκτινάχθηκαν από 23,8 δις ευρώ το 2000 στα 84,2 δις ευρώ το 2009. Δηλαδή από το 17,4% του ΑΕΠ της χώρας το 2000, στο 35% του ΑΕΠ το 2009! Μπορεί να αντέξει αυτό το βάρος η οικονομία της χώρας; Και βέβαια όχι. Εδώ βρίσκεται το όλο πρόβλημα. Όταν η χώρα έχει φτάσει να ξοδεύει το 140% των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού σε εξυπηρέτηση του δανεισμού της, είναι προφανές ότι βρίσκεται σε κατάσταση χρεωκοπίας, είτε το θέλει, είτε δεν το θέλει, είτε το γνωρίζει, είτε όχι.
Που οφείλεται αυτός ο δανεισμός; Η συνηθισμένη δικαιολογία είναι το σπάταλο κράτος. Από τον πίνακα όμως βλέπουμε ότι η συμμετοχή των κρατικών ελλειμμάτων στο δημόσιο δανεισμό είναι ασήμαντη. Την τελευταία δεκαετία το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε συνολικά σε εξυπηρέτηση δανείων πάνω από 450 δις ευρώ και δανείστηκε εκ νέου σχεδόν 486 δις ευρώ. Απ’ αυτόν τον νέο δανεισμό μόλις το 3,1% κατά μέσο όρο πήγε στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος. Όλα τα υπόλοιπα πήγαν στην αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους.
Ακόμη και για το 2009, όπου το δημόσιο έλλειμμα έφτασε τα 17,1 δις, ο νέος δανεισμός του δημοσίου ξεπέρασε συνολικά τα 85,2 δις ευρώ. Με άλλα λόγια το δημόσιο έλλειμμα συνέβαλε στο νέο δανεισμό του δημοσίου μόνο κατά 20%. Επομένως, προς τι τα μέτρα και η λιτότητα για να περιοριστεί το δημόσιο έλλειμμα; Η αλήθεια είναι ότι όσο κι αν περιορισθεί το δημόσιο έλλειμμα, όσο κι αν σφίξουν το ζωνάρι οι δημόσιοι υπάλληλοι, όσο κι αν περιοριστούν οι κρατικές δαπάνες, όσους φόρους κι αν μαζέψουν οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους, δεν πρόκειται να αναχαιτισθεί το δημόσιο χρέος. Είναι χαρακτηριστικό ότι με βάση τις καλύτερες δυνατές προβλέψεις το δημόσιο χρέος της χώρας θα εκτιναχθεί έως το 2012 στα 350 δις ευρώ, δηλαδή στο 135% του ΑΕΠ. Πράγμα που σημαίνει ότι η ετήσια εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους θα αγγίξει ή και θα ξεπεράσει το 40% του ΑΕΠ. Κι όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι όλα τα μέτρα της κυβέρνησης θα αποδώσουν τα αναμενόμενα. Πράγμα φυσικά πολύ αμφίβολο.
Γιατί η κυβέρνηση που διαρρηγνύει υποκριτικά τα ιμάτιά της για τους μισθούς και τις συντάξεις που πληρώνει το δημόσιο, δεν λέει κουβέντα για τον φόρο αίματος που πληρώνει η χώρα στους δανειστές της; Για λόγους σύγκρισης και μόνο, αξίζει να σημειώσουμε ότι το σύνολο των αμοιβών και συντάξεων που πληρώνει το κράτος στους δημόσιους υπαλλήλους ανήλθε το 2009 στα 25,5 δις ευρώ, δηλαδή στο 10,6% του ΑΕΠ της χώρας. Ολόκληρο το ποσό αυτό φτάνει μόλις στο 31% του συνόλου των εξόδων για την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού τον ίδιο χρόνο. Τι περιμένει λοιπόν να αποκομίσει η κυβέρνηση από τη λιτότητα, εκτός από την εξουθένωση των εργαζομένων και της κοινωνίας;
Προς τα πού βαδίζουμε;
Για να καταλάβουμε τι σημαίνει η επιβάρυνση από την εξυπηρέτηση του χρέους και πόσο ανατροφοδοτεί την έξαρση του δημόσιου χρέους, αρκεί να πούμε το εξής: Την τελευταία δεκαετία (2000-2009) το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε στους δανειστές του πάνω από 450 δις ευρώ. Παρ’ όλα αυτά το δημόσιο χρέος της χώρας όχι μόνο δεν συγκρατήθηκε, αλλά αυξήθηκε την ίδια δεκαετία σχεδόν 155 δις ευρώ! Ενώ τα επόμενα δύο χρόνια, με τις καλύτερες δυνατές προβλέψεις, το ελληνικό δημόσιο θα κληθεί να πληρώσει συνολικά πάνω από 180 δις ευρώ για εξυπηρέτηση ενός διαρκώς αυξανόμενου χρέους. Πώς είναι δυνατό να συνεχιστεί αυτή αιμορραγία χωρίς να οδηγηθεί η χώρα στη διάλυση και η κοινωνία στην ανέχεια;
Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορεί να υπάρξει άλλη πολιτική, αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα απ’ όλα ο βρόγχος του δανεισμού και δεν ξεφύγει η χώρα από τη θανάσιμη λαβή που της έχουν εφαρμόσει οι δανειστές της με την συνεπικουρία της ΕΕ. Όσο για το ποιος φταίει για την κατάσταση, δεν έχει παρά να κοιτάξει κανείς τα ελλείμματα στην παραγωγή, το εμπορικό ισοζύγιο, αλλά και την τεράστια διαφυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα τέλη του 2009 (με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του ΔΝΤ) έχουν βγει από την Ελλάδα πάνω από 200 δις δολ. που έχουν τοποθετηθεί σε κάθε είδους κερδοσκοπία (μετοχές, ομόλογα, παράγωγα, κλπ.) του εξωτερικού! Ποιοι τα έβγαλαν από την Ελλάδα; Οι δημόσιοι υπάλληλοι; Κι από πού βγήκαν αυτά; Προφανώς από τη λεηλασία της χώρας, από τα υπερκέρδη των μονοπωλίων, των καρτέλ και των τραστ, που φρόντισαν να διογκώσουν με τις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων, των ανοιχτών αγορών και της απορρύθμισης όλες οι κυβερνήσεις.
Μάλιστα, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, στα τέλη του 2009 υπήρχαν ως καταθέσεις κατοίκων της Ελλάδας σε τράπεζες του εξωτερικού 15 δις ευρώ. Αναλογικά με το οικονομικό μέγεθος της χώρας, η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες με τις περισσότερες καταθέσεις κατοίκων της σε τράπεζες του εξωτερικού. Οι ιδιοκτήτες αυτών των λογαριασμών δεν είναι περισσότεροι από 3.000. Αν είχαμε την ευκαιρία να ακτινοσκοπήσουμε τους λογαριασμούς αυτούς θα ανακαλύπταμε την αφρόκρεμα του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου της χώρας. Πρόκειται για μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που δεν της καίγεται καρφί για το τι θα απογίνει η χώρα.
Όταν μιλάμε για κέρδη και υπερκέρδη, αρκεί να πούμε ότι σύμφωνα με τους National Accounts της Eurostat, σε κάθε 1000 ευρώ νέα προϊόντα και υπηρεσίες (δηλαδή προστιθέμενη αξία) που παρήγαγε ετήσια η ελληνική οικονομία την τελευταία δεκαετία, τα 560 ευρώ μετατράπηκαν σε επιχειρηματικό κέρδος και μόλις τα 350 σε αποζημίωση των εργαζομένων. Στην ΕΕ η αντίστοιχη κατανομή είναι 360 υπέρ του επιχειρηματικού κέρδους και 550 υπέρ της εργασίας! Η Ελλάδα κατέχει την υψηλότερη θέση μέσα στην ΕΕ ως προς το μερίδιο του προϊόντος της που νέμεται το επιχειρηματικό κέρδος, το οποίο το 2008 (για το οποίο διαθέτουμε στοιχεία) έφτασε στο ύψος ρεκόρ του 59,5%. Πίσω της ακολουθεί η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Ιρλανδία, κοκ.
Το ελληνικό κράτος υπήρξε εξ ιδρύσεώς του σπάταλο, διεφθαρμένο και βαθύτατα παρασιτικό. Κι αυτό γιατί οικοδομήθηκε για να εξυπηρετήσει μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία, η οποία το αξιοποίησε για να λεηλατήσει τη χώρα και το λαό της. Ο δανεισμός ήταν εξυπαρχής ένας από τους πιο προσοδοφόρους τρόπους για να χρηματοδοτηθεί αυτή η λεηλασία. Έτσι προέκυψαν και οι απανωτές χρεοκοπίες του ελληνικού κράτους. Υπολογίζεται ότι από τα 170 χρόνια του επίσημου ελληνικού κράτους έως το τέλος του 20ου αιώνα, η χώρα βρέθηκε σε κατάσταση πτώχευσης στα 50 από αυτά. Η τελευταία επίσημη πτώχευση ήταν αυτή του 1932. Και τότε ο λαός ήξερε πολύ καλά ότι οι κυβερνήτες της χώρας που την οδήγησαν στην χρεωκοπία δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα σώμα πολιτικών «επαγγελματιών επιδιωκόντων ατομικά συμφέροντα και εξαγοραζομένων υπό των διαφόρων αναδόχων εταιριών, της δωροδοκίας διενεργουμένης δια του εις το Χρηματιστήριον διεξαγομένου παιγνιδίου, όπερ πράκτορες καθωδήγουν εκ των διαδρόμων της βουλής», όπως έγραφε εκείνη την εποχή ο επιφανής ιστορικός Π. Καρολίδης.
Σήμερα βαδίζουμε ολοταχώς προς μια νέα επίσημη πτώχευση. Κι αυτό γιατί φαίνεται αδιανόητο στην κυβέρνηση της χώρας, όπως έγινε και σε ανάλογες εποχές παλιότερα, να αμφισβητήσει την εξάρτηση της χώρας από τους δανειστές και τις διεθνείς αγορές. Φαίνεται αδιανόητο στην κυβέρνηση να προτάξει το συμφέρον της χώρας και του λαού της, έναντι των συμφερόντων των αγορών, των τραπεζών και των ισχυρών της ΕΕ. Κι έτσι όλοι μαζί έχουν δρομολογήσει για τη χώρα μια ακόμη καταστροφική πτώχευση. Το βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης είναι το πώς θα τεθεί η χώρα υπό κηδεμονία προκειμένου οι διεθνείς τοκογλύφοι και οι αγορές να κατασχέσουν και να δημεύσουν ότι μπορούν. Οι συζητήσεις στην ΕΕ, οι κινήσεις της κυβέρνησης και τα πακέτα των μέτρων, αφορούν στην προετοιμασία του εδάφους και στην τελική μορφή που θα πάρει η επίσημη μετατροπή της χώρας σε αποικία του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Αυτό θα γίνει υπό την κηδεμονία της ΕΕ, του ΔΝΤ, ή ενός συνδυασμού και των δυό; Θα γίνει με το ευρώ, με την επιστροφή σ’ ένα ελεγχόμενο και πληθωριστικό εθνικό νόμισμα, ή με την επιβολή διπλού νομίσματος; Όλα αυτά δεν είναι παρά λεπτομέρειες που υπηρετούν την ίδια βασική κατεύθυνση, την ίδια πορεία προς την επίσημη πτώχευση και δήμευση της χώρας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
LinkWithin
