Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009
Η κουλτούρα της διαφθοράς διασύρει την Ελλάδα.
Μια αξιοσημείωτη ανάλυση με τίτλο «Η κουλτούρα της διαφθοράς διασύρει την Ελλάδα» δημοσιεύτηκε στο γερμανικό περιοδικό Spiegel. Διαβάστε τα πιο ενδιαφέροντα αποσπάσματα.
[...] Στα όρια της εθνικής χρεοκοπίας έχει οδηγήσει τη χώρα η ελληνική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να απειλείται ολόκληρη η ζώνη του Ευρώ. Ωστόσο, η ελίτ της χώρας θεωρεί ότι άλλα μέλη της νομισματικής Ένωσης θα πληρώσουν, παρά την ευρεία αναποτελεσματικότητα και διαφθορά.
Επί σειρά ετών, οι συντηρητικοί και οι σοσιαλιστές, οι οποίοι εναλλάσσονταν στη διακυβέρνηση της χώρας, δανείζονταν σαν να μην υπήρχε αύριο. Μέσω κακοδιαχείρησης και νεποτισμού, οδήγησαν τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Οι πολίτες, από την πλευρά τους, αντέδρασαν συμμετέχοντας στη διαφθορά και την απάτη.
Με τη χρήση του ευρώ, η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί αποκλειστικό πρόβλημα μιας μικρής χώρας 11 εκατομμυρίων κατοίκων, αλλά επηρεάζει όλη την Ευρώπη. Μια εθνική χρεοκοπία σε χώρα του ευρώ μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ζημιά στο νόμισμα. [...]
Την περασμένη εβδομάδα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Wolfgang Schäuble, προσπάθησε να καθησυχάσει τα πράγματα, όταν, μιλώντας στην εφημερίδα Bild, δήλωσε ότι, παρόλο που η Ελλάδα έχει ζήσει, «καλά, παρά τα μέσα της, δεν μπορούμε να πληρώσουμε για τα λάθη των Ελλήνων». Επρόκειτο για μια δήλωση που κάνει κάποιος όταν γνωρίζει ότι αυτό ακριβώς είναι που θα συμβεί στο τέλος...Πριν την εκλογή του στις 4 Οκτωβρίου, ο νέος Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μετέφρασε το σλόγκαν «Αλλαγή – Ναι, μπορούμε» του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στα Ελληνικά. Η εκδοχή του Παπανδρέου όμως ήταν λίγο πιο δραματική: «Πρέπει να αλλάξουμε, αλλιώς βουλιάζουμε». Το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου, κατάφερε να «περάσει» τον πιο αυστηρό προϋπολογισμό στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, μέσω του Κοινοβουλίου. Το μόνο ερώτημα είναι: Αρκεί;
Ζητώντας πολλά από την κυβέρνηση
«Το πρόβλημα είναι ότι η ανίσχυρη οικονομία μας αναμένεται να ξεπεράσει την κρίση με ένα ισχυρό ευρώ, το οποίο σημαίνει ότι ζητάμε πολλά από την κυβέρνηση», δηλώνει κάποιος με την ικανότητα να καταλαβαίνει τον Παπανδρέου και την ομάδα του. Η βίλα του, σε ένα λόφο πάνω από την Αθήνα, είναι γεμάτη με αντίκες, έργα σύγχρονης τέχνης και καλό κρασί.
Ο Γιώργος Κύρτσος ήταν συμμαθητής με τον Παπανδρέου – σε ένα ιδιωτικό σχολείο, εννοείται – και αποφοίτησε μαζί του το 1971. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) και στο London School of Economics. Η Ελλάδα είναι μια φεουδαρχική κοινωνία που κυβερνάται από τις οικογένειες της υψηλής κοινωνίας. Ο πατέρας και ο παππούς του Παπανδρέου υπήρξαν πρωθυπουργοί της χώρας.
Ο Κύρτσος, πρώην οικονομικός σύμβουλος σε μια συντηρητική κυβέρνηση, είναι ιδιοκτήτης δύο εφημερίδων. Ως έφηβος, εντάχθηκε στο Κομουνιστικό Κόμμα. «Αποδέχομαι την κριτική του ΚΚΕ στον καπιταλισμό, αλλά [το σύστημα] μου αρέσει», δηλώνει ο ίδιος.
Ο Παπανδρέου, σημειώνει ο Κύρτσος, προωθεί «πολιτικές για το λαό, όχι για τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Λες και θα περίμεναν. Εύχομαι όλος ο κόσμος να ήταν έτσι». Σε κάποια από τις προεκλογικές του υποσχέσεις, ο Παπανδρέου φαινόταν να αγνοεί το ζήτημα των spread και δεσμεύτηκε να προχωρήσει σε αύξηση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων τον ερχόμενο χρόνο. Το αποκαλούμενο spread εκτοξεύτηκε στο 2,7% μετά την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας από τους διεθνείς οίκους.
Το spread μπορεί να είναι τόσο θανατηφόρο για μια χώρα όσο το θαλασσινό νερό για έναν ναυαγό. Όσο μεγαλύτερο το χρέος μια χώρας, τόσο μεγαλύτερο είναι το επιτόκιο που καλείται να πληρώσει για τα κυβερνητικά ομόλογα. Η Γερμανία, ως ο πιο αξιόπιστος δανειστής της Ευρώπης, είναι το σημείο αναφοράς της Ευρωζώνης. Το spread στο 2,7% σημαίνει ότι ο Παπανδρέου πρέπει να πληρώσει επιτόκιο αυξημένο κατά 2,7% από τον Schäuble ή περίπου 6% σε ελληνικά κρατικά ομόλογα. Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να αναγκαστεί να δανειστεί περισσότερο.
Σήμερα, συνεχίζει ο Κύρτσος, η οικονομία δεν είναι πλέον ικανή να χρηματοδοτήσει τα κρατικά ιδρύματα, τα οποία βρίσκονται «εντελώς εκτός ελέγχου». Σύμφωνα με τον Κύρτσο, ο Παπανδρέου, όπως και ο συντηρητικός προκάτοχός του, δεν διαθέτει τη δύναμη να «ψαλιδίσει» τις κυβερνητικές σπατάλες. Στο τέλος, πιστεύει ο Κύρτσος, οι πλούσιες χώρες θα αναγκαστούν να ξεπληρώσουν.
Ταχυδακτυλουργικά κόλπα
Ο Πειραιάς αποτελεί μια χτυπητή περίπτωση. Η κινεζική Cosco Pacific Ltd. έλαβε ένα σημαντικό μερίδιο του κεντρικού λιμανιού της χώρας, κοντά στην Αθήνα. Οι εργάτες του λιμανιού, όμως, είναι πολύ ακριβοί για τους Κινέζους, και γι’ αυτό πρόκειται να απασχοληθούν αλλού, όπου δεν χρειάζονται ή θα απολυθούν τελείως λαμβάνοντας αμοιβή διακοπής εργασιακών σχέσεων ή επιδόματα πρόωρης σύνταξης. [...]
Τα σχολεία αποτελούν άλλη μια χαρακτηριστική περίπτωση. Οι Έλληνες διαθέτουν περίπου 140.000 δασκάλους. [...] Οι συντηρητικοί και οι σοσιαλιστές συνεχίζουν να πιέζουν τους κυβερνώντες για εύρεση εργασίας στους υποστηρικτές τους. Παραδοσιακά στην Ελλάδα, η Αθήνα ήταν ο ειδήμονας στην εκμετάλλευση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων Stage, σχεδιασμένα να χρηματοδοτούν βραχυπρόθεσμες θέσεις εργασίας για τους ανέργους, με τη χρήση προσωρινών συμβολαίων, με στόχο την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας λίγων μηνών. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή περίπου 30.000 αποκαλούμενοι stagiers που εργάζονται στο δημόσιο τομέα, ο οποίος είναι ήδη υπερδιογκωμένος. [...] Όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σκοπεύει να καταργήσει τα συμβόλαια stage, οι εργαζόμενοι αντέδρασαν και απαίτησαν μόνιμες θέσεις στο δημόσιο.
«Η χώρα αυτή έχει οργανωθεί εξαιρετικά αναποτελεσματικά και ακριβά. Πληρώνουμε συνέχεια για νέα τμήματα του κρατικού μηχανισμού», τονίζει ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, οικονομικός αναλυτής. Ο Παπαδημητρίου είναι ο γκουρού της κρίσης για την Ελλάδα, ένα απλό αστέρι για τις δύσκολες εποχές. Είναι παρουσιαστής καθημερινής ραδιοφωνικής εκπομπής, εμφανίζεται στις βραδινές τηλεοπτικές ειδήσεις και γράφει άρθρα για τις εφημερίδες. [...]
Οι Έλληνες, σημειώνει ο Παπαδημητρίου, μπορεί να αγαπούν τη χώρα τους, αλλά βλέπουν το κράτος ως μια εξουσία που πρέπει να λεηλατηθεί. Η φοροδιαφυγή επηρεάζει κατά 10% την προστιθέμενη αξία των φόρων ανά την Ευρώπη, αλλά στην Ελλάδα το ποσοστό αγγίζει το 30%. Σύμφωνα με τον Παπαδημητρίου, η φοροδιαφυγή μαστίζει το 1/3 ολόκληρης της οικονομίας. Θεωρητικά, εκατοντάδες εκατομμύρια απλήρωτων φόρων μπορούν να εξασφαλιστούν, μια προσέγγιση που υποστηρίζει η νέα κυβέρνηση.
Πώς όμως; Σε άλλες χώρες, οι φοροδιαφεύγοντες δέχονται επισκέψεις από τις αρμόδιες εφοριακές αρχές, κάτι που γίνεται και στην Ελλάδα. Στην τελευταία όμως, οι συμφωνίες έχουν ήδη κλειστεί. Σε αντάλλαγμα για να συνεχίσουν να φοροδιαφεύγουν, οι αρμόδιοι λαμβάνουν «φακελάκι». Υπάρχουν μάλιστα και σταθερά επίπεδα δωροδοκίας. Για παράδειγμα, για τη λήψη ενός διπλώματος οδήγησης, το φακελάκι ανέρχεται στα 300 ευρώ.
«Ήμασταν πάντα μια κοινωνία βασισμένη στις προσωπικές εξυπηρετήσεις», αναφέρει ο Κώστας Μπακούρης, πρόεδρος του ελληνικού τμήματος της οργάνωσης Transparency International, η οποία κατέταξε την Ελλάδα στην 71η θέση – πίσω από τη Γκάνα – στη λίστα της με τις 180 περισσότερο διεφθαρμένες χώρες. Σύμφωνα με τον Μπακούρη, μια μέση ελληνική οικογένεια πληρώνει 1.700 ευρώ το χρόνο σε δωροδοκίες. [...]
www.tvxs.gr
[...] Στα όρια της εθνικής χρεοκοπίας έχει οδηγήσει τη χώρα η ελληνική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να απειλείται ολόκληρη η ζώνη του Ευρώ. Ωστόσο, η ελίτ της χώρας θεωρεί ότι άλλα μέλη της νομισματικής Ένωσης θα πληρώσουν, παρά την ευρεία αναποτελεσματικότητα και διαφθορά.
Επί σειρά ετών, οι συντηρητικοί και οι σοσιαλιστές, οι οποίοι εναλλάσσονταν στη διακυβέρνηση της χώρας, δανείζονταν σαν να μην υπήρχε αύριο. Μέσω κακοδιαχείρησης και νεποτισμού, οδήγησαν τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Οι πολίτες, από την πλευρά τους, αντέδρασαν συμμετέχοντας στη διαφθορά και την απάτη.
Με τη χρήση του ευρώ, η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί αποκλειστικό πρόβλημα μιας μικρής χώρας 11 εκατομμυρίων κατοίκων, αλλά επηρεάζει όλη την Ευρώπη. Μια εθνική χρεοκοπία σε χώρα του ευρώ μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ζημιά στο νόμισμα. [...]
Την περασμένη εβδομάδα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Wolfgang Schäuble, προσπάθησε να καθησυχάσει τα πράγματα, όταν, μιλώντας στην εφημερίδα Bild, δήλωσε ότι, παρόλο που η Ελλάδα έχει ζήσει, «καλά, παρά τα μέσα της, δεν μπορούμε να πληρώσουμε για τα λάθη των Ελλήνων». Επρόκειτο για μια δήλωση που κάνει κάποιος όταν γνωρίζει ότι αυτό ακριβώς είναι που θα συμβεί στο τέλος...Πριν την εκλογή του στις 4 Οκτωβρίου, ο νέος Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μετέφρασε το σλόγκαν «Αλλαγή – Ναι, μπορούμε» του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στα Ελληνικά. Η εκδοχή του Παπανδρέου όμως ήταν λίγο πιο δραματική: «Πρέπει να αλλάξουμε, αλλιώς βουλιάζουμε». Το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου, κατάφερε να «περάσει» τον πιο αυστηρό προϋπολογισμό στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, μέσω του Κοινοβουλίου. Το μόνο ερώτημα είναι: Αρκεί;
Ζητώντας πολλά από την κυβέρνηση
«Το πρόβλημα είναι ότι η ανίσχυρη οικονομία μας αναμένεται να ξεπεράσει την κρίση με ένα ισχυρό ευρώ, το οποίο σημαίνει ότι ζητάμε πολλά από την κυβέρνηση», δηλώνει κάποιος με την ικανότητα να καταλαβαίνει τον Παπανδρέου και την ομάδα του. Η βίλα του, σε ένα λόφο πάνω από την Αθήνα, είναι γεμάτη με αντίκες, έργα σύγχρονης τέχνης και καλό κρασί.
Ο Γιώργος Κύρτσος ήταν συμμαθητής με τον Παπανδρέου – σε ένα ιδιωτικό σχολείο, εννοείται – και αποφοίτησε μαζί του το 1971. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) και στο London School of Economics. Η Ελλάδα είναι μια φεουδαρχική κοινωνία που κυβερνάται από τις οικογένειες της υψηλής κοινωνίας. Ο πατέρας και ο παππούς του Παπανδρέου υπήρξαν πρωθυπουργοί της χώρας.
Ο Κύρτσος, πρώην οικονομικός σύμβουλος σε μια συντηρητική κυβέρνηση, είναι ιδιοκτήτης δύο εφημερίδων. Ως έφηβος, εντάχθηκε στο Κομουνιστικό Κόμμα. «Αποδέχομαι την κριτική του ΚΚΕ στον καπιταλισμό, αλλά [το σύστημα] μου αρέσει», δηλώνει ο ίδιος.
Ο Παπανδρέου, σημειώνει ο Κύρτσος, προωθεί «πολιτικές για το λαό, όχι για τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Λες και θα περίμεναν. Εύχομαι όλος ο κόσμος να ήταν έτσι». Σε κάποια από τις προεκλογικές του υποσχέσεις, ο Παπανδρέου φαινόταν να αγνοεί το ζήτημα των spread και δεσμεύτηκε να προχωρήσει σε αύξηση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων τον ερχόμενο χρόνο. Το αποκαλούμενο spread εκτοξεύτηκε στο 2,7% μετά την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας από τους διεθνείς οίκους.
Το spread μπορεί να είναι τόσο θανατηφόρο για μια χώρα όσο το θαλασσινό νερό για έναν ναυαγό. Όσο μεγαλύτερο το χρέος μια χώρας, τόσο μεγαλύτερο είναι το επιτόκιο που καλείται να πληρώσει για τα κυβερνητικά ομόλογα. Η Γερμανία, ως ο πιο αξιόπιστος δανειστής της Ευρώπης, είναι το σημείο αναφοράς της Ευρωζώνης. Το spread στο 2,7% σημαίνει ότι ο Παπανδρέου πρέπει να πληρώσει επιτόκιο αυξημένο κατά 2,7% από τον Schäuble ή περίπου 6% σε ελληνικά κρατικά ομόλογα. Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να αναγκαστεί να δανειστεί περισσότερο.
Σήμερα, συνεχίζει ο Κύρτσος, η οικονομία δεν είναι πλέον ικανή να χρηματοδοτήσει τα κρατικά ιδρύματα, τα οποία βρίσκονται «εντελώς εκτός ελέγχου». Σύμφωνα με τον Κύρτσο, ο Παπανδρέου, όπως και ο συντηρητικός προκάτοχός του, δεν διαθέτει τη δύναμη να «ψαλιδίσει» τις κυβερνητικές σπατάλες. Στο τέλος, πιστεύει ο Κύρτσος, οι πλούσιες χώρες θα αναγκαστούν να ξεπληρώσουν.
Ταχυδακτυλουργικά κόλπα
Ο Πειραιάς αποτελεί μια χτυπητή περίπτωση. Η κινεζική Cosco Pacific Ltd. έλαβε ένα σημαντικό μερίδιο του κεντρικού λιμανιού της χώρας, κοντά στην Αθήνα. Οι εργάτες του λιμανιού, όμως, είναι πολύ ακριβοί για τους Κινέζους, και γι’ αυτό πρόκειται να απασχοληθούν αλλού, όπου δεν χρειάζονται ή θα απολυθούν τελείως λαμβάνοντας αμοιβή διακοπής εργασιακών σχέσεων ή επιδόματα πρόωρης σύνταξης. [...]
Τα σχολεία αποτελούν άλλη μια χαρακτηριστική περίπτωση. Οι Έλληνες διαθέτουν περίπου 140.000 δασκάλους. [...] Οι συντηρητικοί και οι σοσιαλιστές συνεχίζουν να πιέζουν τους κυβερνώντες για εύρεση εργασίας στους υποστηρικτές τους. Παραδοσιακά στην Ελλάδα, η Αθήνα ήταν ο ειδήμονας στην εκμετάλλευση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων Stage, σχεδιασμένα να χρηματοδοτούν βραχυπρόθεσμες θέσεις εργασίας για τους ανέργους, με τη χρήση προσωρινών συμβολαίων, με στόχο την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας λίγων μηνών. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή περίπου 30.000 αποκαλούμενοι stagiers που εργάζονται στο δημόσιο τομέα, ο οποίος είναι ήδη υπερδιογκωμένος. [...] Όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σκοπεύει να καταργήσει τα συμβόλαια stage, οι εργαζόμενοι αντέδρασαν και απαίτησαν μόνιμες θέσεις στο δημόσιο.
«Η χώρα αυτή έχει οργανωθεί εξαιρετικά αναποτελεσματικά και ακριβά. Πληρώνουμε συνέχεια για νέα τμήματα του κρατικού μηχανισμού», τονίζει ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, οικονομικός αναλυτής. Ο Παπαδημητρίου είναι ο γκουρού της κρίσης για την Ελλάδα, ένα απλό αστέρι για τις δύσκολες εποχές. Είναι παρουσιαστής καθημερινής ραδιοφωνικής εκπομπής, εμφανίζεται στις βραδινές τηλεοπτικές ειδήσεις και γράφει άρθρα για τις εφημερίδες. [...]
Οι Έλληνες, σημειώνει ο Παπαδημητρίου, μπορεί να αγαπούν τη χώρα τους, αλλά βλέπουν το κράτος ως μια εξουσία που πρέπει να λεηλατηθεί. Η φοροδιαφυγή επηρεάζει κατά 10% την προστιθέμενη αξία των φόρων ανά την Ευρώπη, αλλά στην Ελλάδα το ποσοστό αγγίζει το 30%. Σύμφωνα με τον Παπαδημητρίου, η φοροδιαφυγή μαστίζει το 1/3 ολόκληρης της οικονομίας. Θεωρητικά, εκατοντάδες εκατομμύρια απλήρωτων φόρων μπορούν να εξασφαλιστούν, μια προσέγγιση που υποστηρίζει η νέα κυβέρνηση.
Πώς όμως; Σε άλλες χώρες, οι φοροδιαφεύγοντες δέχονται επισκέψεις από τις αρμόδιες εφοριακές αρχές, κάτι που γίνεται και στην Ελλάδα. Στην τελευταία όμως, οι συμφωνίες έχουν ήδη κλειστεί. Σε αντάλλαγμα για να συνεχίσουν να φοροδιαφεύγουν, οι αρμόδιοι λαμβάνουν «φακελάκι». Υπάρχουν μάλιστα και σταθερά επίπεδα δωροδοκίας. Για παράδειγμα, για τη λήψη ενός διπλώματος οδήγησης, το φακελάκι ανέρχεται στα 300 ευρώ.
«Ήμασταν πάντα μια κοινωνία βασισμένη στις προσωπικές εξυπηρετήσεις», αναφέρει ο Κώστας Μπακούρης, πρόεδρος του ελληνικού τμήματος της οργάνωσης Transparency International, η οποία κατέταξε την Ελλάδα στην 71η θέση – πίσω από τη Γκάνα – στη λίστα της με τις 180 περισσότερο διεφθαρμένες χώρες. Σύμφωνα με τον Μπακούρη, μια μέση ελληνική οικογένεια πληρώνει 1.700 ευρώ το χρόνο σε δωροδοκίες. [...]
www.tvxs.gr
Αλληλεγγύη στην Ιρανική εξέγερση.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η εξέγερση στο Ιράν, μετά τις παρατυπίες στις προηγούμενες εκλογές, είχε ήδη κάνει ορατή τη μαζική αμφισβήτηση του θεοκρατικού και δικτατορικού καθεστώτος.Οι διαδηλωτές και οι διαδηλώτριες που διεκδίκησαν δικαιώματα κι ελευθερίες, αντιμετωπίστηκαν με άγρια καταστολή, βασανιστήρια, ακόμα και δολοφονίες.
Αυτές τις μέρες ξαναβρίσκονται στο δρόμο χιλιιάδες πολίτες του Ιράν, γιατί ασφυκτιούν κάτω από αυτό το καθεστώς που τούς στερεί κάθε δικαίωμα (ιδαίτερα από τις γυναίκες). Και πάλι το καθεστώς των μουλάδων αντιμετωπίζει τις συνεχιζόμενες κνητοποίήσεις με ωμή βία. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι ώρα να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους εξεγερμένους. Ο λαός του Ιράν έχει ανάγκη την αλληλεγγύη των κινημάτων, και όχι τα κροκοδείλια δάκρυα της Δύσης, η οποία συνεχίζει να τον απειλεί με πόλεμο.
Αλληλεγγύη στην Ιρανική εξέγερση
Να σταματήσει η σφαγή - Να απελευθερωθούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας Τρίτη 5 Γενάρη, 6 μ.μ στο φάρο Ψυχικού και πορεία προς την Ιρανική πρεσβεία
ΑΚΟΑ, Αντιεθνικιστική-Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία, Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Κόκκινο, Νεολαία ΣΥNασπισμού, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης
Η εξέγερση στο Ιράν, μετά τις παρατυπίες στις προηγούμενες εκλογές, είχε ήδη κάνει ορατή τη μαζική αμφισβήτηση του θεοκρατικού και δικτατορικού καθεστώτος.Οι διαδηλωτές και οι διαδηλώτριες που διεκδίκησαν δικαιώματα κι ελευθερίες, αντιμετωπίστηκαν με άγρια καταστολή, βασανιστήρια, ακόμα και δολοφονίες.
Αυτές τις μέρες ξαναβρίσκονται στο δρόμο χιλιιάδες πολίτες του Ιράν, γιατί ασφυκτιούν κάτω από αυτό το καθεστώς που τούς στερεί κάθε δικαίωμα (ιδαίτερα από τις γυναίκες). Και πάλι το καθεστώς των μουλάδων αντιμετωπίζει τις συνεχιζόμενες κνητοποίήσεις με ωμή βία. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι ώρα να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους εξεγερμένους. Ο λαός του Ιράν έχει ανάγκη την αλληλεγγύη των κινημάτων, και όχι τα κροκοδείλια δάκρυα της Δύσης, η οποία συνεχίζει να τον απειλεί με πόλεμο.
Αλληλεγγύη στην Ιρανική εξέγερση
Να σταματήσει η σφαγή - Να απελευθερωθούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας Τρίτη 5 Γενάρη, 6 μ.μ στο φάρο Ψυχικού και πορεία προς την Ιρανική πρεσβεία
ΑΚΟΑ, Αντιεθνικιστική-Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία, Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Κόκκινο, Νεολαία ΣΥNασπισμού, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης
παρέμβαση της Τουρκίας υπέρ των Παλαιστινίων και τη συμφωνία με την Αίγυπτο.
Ο σοσιαλιστής βρετανός βουλευτής George Galloway, ανακοινώνει την παρέμβαση της Τουρκίας υπέρ των Παλαιστινίων και τη συμφωνία με την Αίγυπτο
NEWS! Galloway and VP announce agreement with Egypt to allows Convoy to enter Gaza
Άραγε νοιώθουν ντροπή οι ευρωπαίοι προοδευτικοί ("κομμουνιστές", σοσιαλιστές, θεσμική ευρωπαϊκή αριστερά) και ειδικότερα οι ευρωπαϊκές "προοδευτικές" κυβερνήσεις, όταν το τουρκικό καθεστώς αναλαμβάνει ρόλο και πρωτοβουλίες για τον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων;
Είναι ποτέ δυνατόν να υπερασπίζεται τις επί 61 χρόνια ανεφάρμοστες αποφάσεις του ΟΗΕ η Τουρκία και να προσκυνάει υποτακτικά τις ΗΠΑ και το ναζιστικό ισραηλινό καθεστώς η "προοδευτική" Ευρώπη;
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/12/george-galloway_31.html
Η δεκαετία που ο κόσμος έγειρε προς την Ανατολή.
Προσπαθώ να θυμηθώ πότε και πού ήταν που μου καρφώθηκε για πρώτη φορά αυτή η ιδέα. Κατά την πρώτη μου επίσκεψη στη Σαγκάη το 2005; Μέσα στην πάχνη και τη σκόνη του Τσονκίνγκ, καθώς άκουγα τον αξιωματούχο του τοπικού κομμουνιστικού κόμματος να περιγράφει τα χώματα που έβλεπα μπροστά μου σαν το μελλοντικό χρηματοπιστωτικό κέντρο της Νοτιοδυτικής Κίνας;
Πέρυσι στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνο; Ή μόλις τον περασμένο μήνα στο Κάρνεγκι Χολ, όπου καθόμουν κι άκουγα μαγεμένος τη μουσική του προικισμένου νέου Κινέζου συνθέτη Άντζελ Λαμ, που αντιπροσωπεύει την οριενταλιοποίηση της κλασικής μουσικής; Νομίζω πως ήταν μόνον τότε που πραγματικά συνέλαβα την ιδέα ότι η παρούσα δεκαετία μας σημαίνει το τέλος μιας εποχής. Ότι δηλαδή ζούμε τα τέλη 500 χρόνων δυτικής υπεροχής.
«Δυτική υπεροχή»: Αυτός ήταν ο μεγαλόστομος τίτλος ενός μαθήματος που δίδασκα το προηγούμενο εξάμηνο στο Χάρβαρντ. Ο υπότιτλός του ήταν ακόμη πιο στομφώδης: «Οι βασικοί μοχλοί της παγκόσμιας ισχύος». Το ερώτημα που έθετα δεν ήταν κατά βάση πρωτότυπο, αλλά έμοιαζε το πιο ενδιαφέρον ερώτημα που μπορεί να διαπραγματευτεί ένας ιστορικός της σύγχρονης εποχής...Γιατί, με αφετηρία περίπου το 1500, το λιγότερο πυκνοκατοικημένο και φαινομενικά καθυστερημένο δυτικό κομμάτι της Ευρασίας αρχίζει να κυριαρχεί στον υπόλοιπο κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των πιο πυκνοκατοικημένων και εξελιγμένων κοινωνιών της Ανατολικής Ασίας; Η δευτερεύουσα ερώτησή μου ήταν: Αν καταφέρουμε να βρούμε κάποιες καλές ερμηνείες για την έως σήμερα δυτική υπεροχή, μπορούμε να διατυπώσουμε και προγνώσεις για το μέλλον της;
Για να το θέσω διαφορετικά: ζούμε άραγε το τέλος της κυριάρχησης του κόσμου από τον πολιτισμό που γεννήθηκε στη Δυτική Ευρώπη την επαύριο της Αναγέννησης και της Μεταρρύθμισης – τον πολιτισμό που με αφετηρία του την Επιστημονική Επανάσταση και τον Διαφωτισμό διέσχισε τον Ατλαντικό και έφτασε στο απόγειό του στις εποχές της Βιομηχανικής Επανάστασης και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας;
Το ζήτημα που ήθελα να θέσω στους φοιτητές μου μας λέει κάτι για τα προηγούμενα 10 χρόνια. Άρχισα να διδάσκω στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν ο βετεράνος της Γουόλ Στριτ Χένρι Κάουφμαν, που, εκτός των άλλων ήταν και εξέχων χορηγός της Stern School of Business του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, με ρώτησε γιατί κάποιος που ασχολείται με την ιστορία του χρήματος και της ισχύος δεν έρχεται να δουλέψει εκεί που όντως βρίσκεται το χρήμα και η ισχύς. Και πού αλλού είναι το χρήμα και η ισχύς εκτός από το κεντρικό Μανχάταν;
Καθώς ανέτειλε η νέα χιλιετία το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ήταν ο προφανής κεντρικός κόμβος ενός παγκόσμιου οικονομικού δικτύου που ήταν αμερικανικό κατά το σχεδιασμό του και κατά βάση αμερικανικό κατά την ιδιοκτησία του.
Προς τα τέλη της περιόδου ανάπτυξης των dotcom μια μικρή ύφεση οδήγησε στην έξοδο των Δημοκρατικών από το Λευκό Οίκο, ακριβώς τη στιγμή που η υπόσχεσή τους για αποπληρωμή του δημόσιου χρέους έμοιαζε σχεδόν πιθανό να εκπληρωθεί. Αλλά 8 μήνες αφότου ο Τζορτζ Μπους ανέλαβε, βρέθηκε μπροστά σε ένα γεγονός που υπογράμμιζε με έμφαση την κεντρικότητα του Μανχάταν στον κόσμο της δυτικής κυριαρχίας: η καταστροφή του Παγκόσμιου Εμπορικού Κέντρου από τους τρομοκράτες της Αλ Κάιντα αποτέλεσε μια αποτρόπαιη φιλοφρόνηση για την Νέα Υόρκη. Για οποιονδήποτε ήθελε να προκαλέσει την αμερικανική παγκόσμια τάξη με κάποια σοβαρότητα, ήταν ο νούμερο 1 στόχος του.
Τα ακόλουθα γεγονότα ήταν αναζωογονητικά: Η ανατροπή των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Ένας ‘Άξονας του Κακού’ που ωρίμασε σε ‘καθεστωτική μεταβολή’. Ο Σαντάμ Χουσεΐν εκτός Ιράκ. Ο Τοξικός Τεξανός ξανά ψηλά στις κάλπες, επανεκλέγεται. Η αμερικανική οικονομία ανακάμπτει χάρη στις φορολογικές περικοπές. Η παλιά Ευρώπη – για να μην αναφέρουμε την φιλελεύθερη Αμερική – αφρίζει εξοργισμένη αλλά αδύναμη.
Αν κατά τη φράση του Χέγκελ ο Ναπολέων ήταν το ‘Πνεύμα της Εποχής καβάλα σε άλογο’ τότε ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ο μάτσο ηθοποιός που έγινε κυβερνήτης της Καλιφόρνια ήταν το ‘Πνεύμα της Εποχής πάνω στον τροχό μιας Χάμερ’. Εκείνο τον καιρό άρχισα λοιπόν να εστιάζω στο θέμα της αυτοκρατορίας εφαρμόζοντας τα διδάγματα της βρετανικής αυτοκρατορίας για να δω την περίπτωση της Αμερικής.
Και καθώς συλλογιζόμουν την άνοδο και την πιθανή πτώση της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας άρχισα να διακρίνω θανάσιμα ελλείμματα στην καρδιά της αμερικανικής ισχύος: ένα έλλειμμα ανθρώπινου δυναμικού (όχι αρκετοί άνδρες στο έδαφος του Ιράκ), ένα έλλειμμα προσοχής (όχι επαρκής δημόσιος ενθουσιασμός για μακροχρόνια κατοχή κατακτημένων χωρών) και πάνω απ’ όλα ένα χρηματοπιστωτικό έλλειμμα (όχι επαρκείς αποταμιεύσεις αναλογικά με τις επενδύσεις και όχι επαρκής φορολογία αναλογικά με τις δημόσιες δαπάνες).
Το 2004 προειδοποιούσα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν καταλήξει να βασίζονται στα κεφάλαια της ανατολικής Ασίας για τη σταθεροποίηση του διπλού ελλείμματός τους, τρεχουσών συναλλαγών και προϋπολογισμού. Η κάμψη και η πτώση της μη δεδηλωμένης αμερικανικής αυτοκρατορίας θα μπορούσε συνεπώς να μην προέλθει από τρομοκρατική επίθεση, αλλά από δημοσιονομική κρίση.
Η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι το διευρυνόμενο αμερικανικό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών χρηματοδοτούνταν με αυξανόμενους ρυθμούς από τις κεντρικές τράπεζες της Ασίας, με τους Κινέζους να καταλαμβάνουν σταδιακά την κεντρική θέση, αποτέλεσε για μένα την ‘ευρετική’ στιγμή της δεκαετίας. Όταν, προς τα τέλη του 2006 ο Μόριτζ Σούλαρικ κι εγώ πλάσαμε τη λέξη ‘Chimerica’ για να περιγράψουμε ό,τι βλέπαμε σαν επικίνδυνα μη βιώσιμη σχέση ανάμεσα στην φειδωλή Κίνα και τη σπάταλη Αμερική, προσδιορίσαμε ένα από τα κλειδιά της επερχόμενης παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Η ψευδαίσθηση της αμερικανικής παγκόσμιας κυριαρχίας επλήγη όχι μία, άλλα δύο φορές μέσα σε αυτή τη δεκαετία. Η Νέμεσις ήρθε για πρώτη φορά στους δρόμους της Σαντρ και στις κοιλάδες του Χελμάντ και αποκάλυψε όχι μόνο τα όρια της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, αλλά κυρίως την αφέλεια των νεοσυντηρητικών οραμάτων περί ενός ‘δημοκρατικού κύματος’ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Και χτύπησε δεύτερη φορά με την κλιμάκωση της κρίσης των δανείων υψηλού κινδύνου του 2007, που κατέληξε στην πιστωτική κρίση του 2008 και τελικά στη ‘μεγάλη ύφεση’ του 2009.
Προς τα τέλη αυτής της δεκαετίας ο δυτικός κόσμος μπορεί μόνο να θαυμάζει την ταχύτητα με την οποία η κινεζική κυβέρνηση ανταποκρίθηκε στην επικίνδυνη κατάρρευση των εξαγωγών της εξαιτίας της αμερικανικής χρηματοπιστωτικής κρίσης, μια κατάρρευση που αναμένονταν ότι θα σάρωνε την Ασία. Κι ενώ ο ανεπτυγμένος κόσμος παρέπαιε στο χείλος μιας δεύτερης Μεγάλης Ύφεσης, η Κίνα υπέστη μόνο μια μικρή κάμψη των ρυθμών ανάπτυξης, χάρη σε ένα άκρως αποτελεσματικό πρόγραμμα δημοσιονομικών μέτρων στήριξης της οικονομίας και μια γενναία αύξηση των πιστώσεων.
Θα ήταν ανόητο να υποθέσουμε ότι η επόμενη δεκαετία δεν θα φέρει προβλήματα και για την Κίνα. Αλλά παραμένει το γεγονός ότι η τελευταία και μεγαλύτερη βιομηχανική επανάσταση της Ασίας δεν έχασε το ρυθμό της κατά την χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 - 9.
Και τι επανάσταση! Ας συγκρίνουμε μια 10πλάσια αύξηση του ΑΕΠ σε διάστημα 26 χρόνων με μια 4πλάσια αύξηση σε διάστημα 70 χρόνων. Η πρώτη ήταν το επίτευγμα της Κίνας ανάμεσα στο 1978 και το 2004, η δεύτερη της Βρετανίας ανάμεσα στο 1830 και το 1900. Ή ας δούμε ότι στις αρχές της παρούσας δεκαετίας το αμερικανικό ΑΕΠ ήταν 8 φορές μεγαλύτερο από το κινεζικό ενώ σήμερα είναι μόλις 4 φορές μεγαλύτερο. Κι αν πιστέψουμε τις προβολές του επικεφαλής οικονομολόγου της Golman Sachs Τζιμ Ο Νιλ η Κίνα θα καλύψει το δρόμο που τη χωρίζει από την Αμερική ως το 2027: Μιλάμε δηλαδή για λιγότερο από δύο δεκαετίες.
Τι έδωσε λοιπόν στη Δύση την κυριαρχία πάνω στην Ανατολή τα προηγούμενα 500 χρόνια; Η απάντησή μου είναι τα εξής στοιχεία: η καπιταλιστική επιχείρηση, η επιστημονική μέθοδος, ένα νομικό και πολιτικό σύστημα που βασίζονταν στα δικαιώματα της ατομικής ιδιοκτησίας και της ατομικής ελευθερίας, ο παραδοσιακός ιμπεριαλισμός, η καταναλωτική κοινωνία και αυτό που ο Βέμπερ, ίσως λανθασμένα, ονόμασε ‘προτεσταντική’ ηθική της εργασίας και της κεφαλαιακής συσσώρευσης ως σκοπών καθαυτών.
Ορισμένα από αυτά τα στοιχεία – το πρώτο και το δεύτερο – η Κίνα τα έχει οικειοποιηθεί ήδη. Κάποια άλλα είναι στη διαδικασία υιοθέτησής τους, προφανώς περνώντας τα μέσα από δικές της ‘κομφουκιανές’ τροποποιήσεις (ιμπεριαλισμός, κατανάλωση και εργασιακή ηθική). Μόνο το τρίτο στοιχείο – η δυτική σύλληψη του νόμου και της πολιτικής – είναι απίθανο να κάνει την εμφάνισή του σε ένα μονοκομματικό κράτος όπως είναι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Αλλά χρειάζεται η Κίνα την προσφιλή μας παλιά δημοκρατία για να επιτύχει διαρκή ευημερία;
Η επόμενη δεκαετία θα μας δώσει τις απαντήσεις. Και μετά θα πρέπει να περιμένουμε άλλα 500 χρόνια για να σιγουρευτούμε ότι η Ανατολή αποτέλεσε όντως μια βιώσιμη εναλλαγή στη δυτική υπεροχή.
Sofokleous10.gr
Πέρυσι στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνο; Ή μόλις τον περασμένο μήνα στο Κάρνεγκι Χολ, όπου καθόμουν κι άκουγα μαγεμένος τη μουσική του προικισμένου νέου Κινέζου συνθέτη Άντζελ Λαμ, που αντιπροσωπεύει την οριενταλιοποίηση της κλασικής μουσικής; Νομίζω πως ήταν μόνον τότε που πραγματικά συνέλαβα την ιδέα ότι η παρούσα δεκαετία μας σημαίνει το τέλος μιας εποχής. Ότι δηλαδή ζούμε τα τέλη 500 χρόνων δυτικής υπεροχής.
«Δυτική υπεροχή»: Αυτός ήταν ο μεγαλόστομος τίτλος ενός μαθήματος που δίδασκα το προηγούμενο εξάμηνο στο Χάρβαρντ. Ο υπότιτλός του ήταν ακόμη πιο στομφώδης: «Οι βασικοί μοχλοί της παγκόσμιας ισχύος». Το ερώτημα που έθετα δεν ήταν κατά βάση πρωτότυπο, αλλά έμοιαζε το πιο ενδιαφέρον ερώτημα που μπορεί να διαπραγματευτεί ένας ιστορικός της σύγχρονης εποχής...Γιατί, με αφετηρία περίπου το 1500, το λιγότερο πυκνοκατοικημένο και φαινομενικά καθυστερημένο δυτικό κομμάτι της Ευρασίας αρχίζει να κυριαρχεί στον υπόλοιπο κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των πιο πυκνοκατοικημένων και εξελιγμένων κοινωνιών της Ανατολικής Ασίας; Η δευτερεύουσα ερώτησή μου ήταν: Αν καταφέρουμε να βρούμε κάποιες καλές ερμηνείες για την έως σήμερα δυτική υπεροχή, μπορούμε να διατυπώσουμε και προγνώσεις για το μέλλον της;
Για να το θέσω διαφορετικά: ζούμε άραγε το τέλος της κυριάρχησης του κόσμου από τον πολιτισμό που γεννήθηκε στη Δυτική Ευρώπη την επαύριο της Αναγέννησης και της Μεταρρύθμισης – τον πολιτισμό που με αφετηρία του την Επιστημονική Επανάσταση και τον Διαφωτισμό διέσχισε τον Ατλαντικό και έφτασε στο απόγειό του στις εποχές της Βιομηχανικής Επανάστασης και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας;
Το ζήτημα που ήθελα να θέσω στους φοιτητές μου μας λέει κάτι για τα προηγούμενα 10 χρόνια. Άρχισα να διδάσκω στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν ο βετεράνος της Γουόλ Στριτ Χένρι Κάουφμαν, που, εκτός των άλλων ήταν και εξέχων χορηγός της Stern School of Business του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, με ρώτησε γιατί κάποιος που ασχολείται με την ιστορία του χρήματος και της ισχύος δεν έρχεται να δουλέψει εκεί που όντως βρίσκεται το χρήμα και η ισχύς. Και πού αλλού είναι το χρήμα και η ισχύς εκτός από το κεντρικό Μανχάταν;
Καθώς ανέτειλε η νέα χιλιετία το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ήταν ο προφανής κεντρικός κόμβος ενός παγκόσμιου οικονομικού δικτύου που ήταν αμερικανικό κατά το σχεδιασμό του και κατά βάση αμερικανικό κατά την ιδιοκτησία του.
Προς τα τέλη της περιόδου ανάπτυξης των dotcom μια μικρή ύφεση οδήγησε στην έξοδο των Δημοκρατικών από το Λευκό Οίκο, ακριβώς τη στιγμή που η υπόσχεσή τους για αποπληρωμή του δημόσιου χρέους έμοιαζε σχεδόν πιθανό να εκπληρωθεί. Αλλά 8 μήνες αφότου ο Τζορτζ Μπους ανέλαβε, βρέθηκε μπροστά σε ένα γεγονός που υπογράμμιζε με έμφαση την κεντρικότητα του Μανχάταν στον κόσμο της δυτικής κυριαρχίας: η καταστροφή του Παγκόσμιου Εμπορικού Κέντρου από τους τρομοκράτες της Αλ Κάιντα αποτέλεσε μια αποτρόπαιη φιλοφρόνηση για την Νέα Υόρκη. Για οποιονδήποτε ήθελε να προκαλέσει την αμερικανική παγκόσμια τάξη με κάποια σοβαρότητα, ήταν ο νούμερο 1 στόχος του.
Τα ακόλουθα γεγονότα ήταν αναζωογονητικά: Η ανατροπή των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Ένας ‘Άξονας του Κακού’ που ωρίμασε σε ‘καθεστωτική μεταβολή’. Ο Σαντάμ Χουσεΐν εκτός Ιράκ. Ο Τοξικός Τεξανός ξανά ψηλά στις κάλπες, επανεκλέγεται. Η αμερικανική οικονομία ανακάμπτει χάρη στις φορολογικές περικοπές. Η παλιά Ευρώπη – για να μην αναφέρουμε την φιλελεύθερη Αμερική – αφρίζει εξοργισμένη αλλά αδύναμη.
Αν κατά τη φράση του Χέγκελ ο Ναπολέων ήταν το ‘Πνεύμα της Εποχής καβάλα σε άλογο’ τότε ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ο μάτσο ηθοποιός που έγινε κυβερνήτης της Καλιφόρνια ήταν το ‘Πνεύμα της Εποχής πάνω στον τροχό μιας Χάμερ’. Εκείνο τον καιρό άρχισα λοιπόν να εστιάζω στο θέμα της αυτοκρατορίας εφαρμόζοντας τα διδάγματα της βρετανικής αυτοκρατορίας για να δω την περίπτωση της Αμερικής.
Και καθώς συλλογιζόμουν την άνοδο και την πιθανή πτώση της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας άρχισα να διακρίνω θανάσιμα ελλείμματα στην καρδιά της αμερικανικής ισχύος: ένα έλλειμμα ανθρώπινου δυναμικού (όχι αρκετοί άνδρες στο έδαφος του Ιράκ), ένα έλλειμμα προσοχής (όχι επαρκής δημόσιος ενθουσιασμός για μακροχρόνια κατοχή κατακτημένων χωρών) και πάνω απ’ όλα ένα χρηματοπιστωτικό έλλειμμα (όχι επαρκείς αποταμιεύσεις αναλογικά με τις επενδύσεις και όχι επαρκής φορολογία αναλογικά με τις δημόσιες δαπάνες).
Το 2004 προειδοποιούσα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν καταλήξει να βασίζονται στα κεφάλαια της ανατολικής Ασίας για τη σταθεροποίηση του διπλού ελλείμματός τους, τρεχουσών συναλλαγών και προϋπολογισμού. Η κάμψη και η πτώση της μη δεδηλωμένης αμερικανικής αυτοκρατορίας θα μπορούσε συνεπώς να μην προέλθει από τρομοκρατική επίθεση, αλλά από δημοσιονομική κρίση.
Η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι το διευρυνόμενο αμερικανικό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών χρηματοδοτούνταν με αυξανόμενους ρυθμούς από τις κεντρικές τράπεζες της Ασίας, με τους Κινέζους να καταλαμβάνουν σταδιακά την κεντρική θέση, αποτέλεσε για μένα την ‘ευρετική’ στιγμή της δεκαετίας. Όταν, προς τα τέλη του 2006 ο Μόριτζ Σούλαρικ κι εγώ πλάσαμε τη λέξη ‘Chimerica’ για να περιγράψουμε ό,τι βλέπαμε σαν επικίνδυνα μη βιώσιμη σχέση ανάμεσα στην φειδωλή Κίνα και τη σπάταλη Αμερική, προσδιορίσαμε ένα από τα κλειδιά της επερχόμενης παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Η ψευδαίσθηση της αμερικανικής παγκόσμιας κυριαρχίας επλήγη όχι μία, άλλα δύο φορές μέσα σε αυτή τη δεκαετία. Η Νέμεσις ήρθε για πρώτη φορά στους δρόμους της Σαντρ και στις κοιλάδες του Χελμάντ και αποκάλυψε όχι μόνο τα όρια της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, αλλά κυρίως την αφέλεια των νεοσυντηρητικών οραμάτων περί ενός ‘δημοκρατικού κύματος’ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Και χτύπησε δεύτερη φορά με την κλιμάκωση της κρίσης των δανείων υψηλού κινδύνου του 2007, που κατέληξε στην πιστωτική κρίση του 2008 και τελικά στη ‘μεγάλη ύφεση’ του 2009.
Προς τα τέλη αυτής της δεκαετίας ο δυτικός κόσμος μπορεί μόνο να θαυμάζει την ταχύτητα με την οποία η κινεζική κυβέρνηση ανταποκρίθηκε στην επικίνδυνη κατάρρευση των εξαγωγών της εξαιτίας της αμερικανικής χρηματοπιστωτικής κρίσης, μια κατάρρευση που αναμένονταν ότι θα σάρωνε την Ασία. Κι ενώ ο ανεπτυγμένος κόσμος παρέπαιε στο χείλος μιας δεύτερης Μεγάλης Ύφεσης, η Κίνα υπέστη μόνο μια μικρή κάμψη των ρυθμών ανάπτυξης, χάρη σε ένα άκρως αποτελεσματικό πρόγραμμα δημοσιονομικών μέτρων στήριξης της οικονομίας και μια γενναία αύξηση των πιστώσεων.
Θα ήταν ανόητο να υποθέσουμε ότι η επόμενη δεκαετία δεν θα φέρει προβλήματα και για την Κίνα. Αλλά παραμένει το γεγονός ότι η τελευταία και μεγαλύτερη βιομηχανική επανάσταση της Ασίας δεν έχασε το ρυθμό της κατά την χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 - 9.
Και τι επανάσταση! Ας συγκρίνουμε μια 10πλάσια αύξηση του ΑΕΠ σε διάστημα 26 χρόνων με μια 4πλάσια αύξηση σε διάστημα 70 χρόνων. Η πρώτη ήταν το επίτευγμα της Κίνας ανάμεσα στο 1978 και το 2004, η δεύτερη της Βρετανίας ανάμεσα στο 1830 και το 1900. Ή ας δούμε ότι στις αρχές της παρούσας δεκαετίας το αμερικανικό ΑΕΠ ήταν 8 φορές μεγαλύτερο από το κινεζικό ενώ σήμερα είναι μόλις 4 φορές μεγαλύτερο. Κι αν πιστέψουμε τις προβολές του επικεφαλής οικονομολόγου της Golman Sachs Τζιμ Ο Νιλ η Κίνα θα καλύψει το δρόμο που τη χωρίζει από την Αμερική ως το 2027: Μιλάμε δηλαδή για λιγότερο από δύο δεκαετίες.
Τι έδωσε λοιπόν στη Δύση την κυριαρχία πάνω στην Ανατολή τα προηγούμενα 500 χρόνια; Η απάντησή μου είναι τα εξής στοιχεία: η καπιταλιστική επιχείρηση, η επιστημονική μέθοδος, ένα νομικό και πολιτικό σύστημα που βασίζονταν στα δικαιώματα της ατομικής ιδιοκτησίας και της ατομικής ελευθερίας, ο παραδοσιακός ιμπεριαλισμός, η καταναλωτική κοινωνία και αυτό που ο Βέμπερ, ίσως λανθασμένα, ονόμασε ‘προτεσταντική’ ηθική της εργασίας και της κεφαλαιακής συσσώρευσης ως σκοπών καθαυτών.
Ορισμένα από αυτά τα στοιχεία – το πρώτο και το δεύτερο – η Κίνα τα έχει οικειοποιηθεί ήδη. Κάποια άλλα είναι στη διαδικασία υιοθέτησής τους, προφανώς περνώντας τα μέσα από δικές της ‘κομφουκιανές’ τροποποιήσεις (ιμπεριαλισμός, κατανάλωση και εργασιακή ηθική). Μόνο το τρίτο στοιχείο – η δυτική σύλληψη του νόμου και της πολιτικής – είναι απίθανο να κάνει την εμφάνισή του σε ένα μονοκομματικό κράτος όπως είναι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Αλλά χρειάζεται η Κίνα την προσφιλή μας παλιά δημοκρατία για να επιτύχει διαρκή ευημερία;
Η επόμενη δεκαετία θα μας δώσει τις απαντήσεις. Και μετά θα πρέπει να περιμένουμε άλλα 500 χρόνια για να σιγουρευτούμε ότι η Ανατολή αποτέλεσε όντως μια βιώσιμη εναλλαγή στη δυτική υπεροχή.
Sofokleous10.gr
Γεγονότα που δεν χρειάζεται να τα πάρετε και τοις μετρητοίς... Νο6
Ετησίως έρχεστε σε επαφή με παλάμες 6 περίπου ανδρών που δεν έπλυναν τα χέρια τους μετά τον αυνανισμό.
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009
"Τ' ανθρώπου η έχθρα με πονά"
Τ' ανθρώπου η έχθρα με πονά
Αχ, του μυαλού η έχθρα
Σα συλλογίζομαι βαθιά
Με σπάει κομμάτια πέτρα
Μπήγει τα νύχια της βαθιά
Μες στην καρδιά αχ,η φταίχτρα
Τ'ανθρώπου η έχθρα με πονά
Αχ,του μυαλού η έχθρα
Ανθρώπους δες κι ανθρώπων βρες
Και βγάλε την ψυχή σου
Αυτά που σου'μαθαν μη λες
Και άκου τη φωνή σου
Δώσε ένα χάδι τρυφερό
Ένα γλυκό σου χάδι
Όπως σε χάιδεψα κι εγώ
Το πιο στερνό μας βράδυ
Μη σε πονά,μη σε λυγά
Και μη σε φέρνει βόλτα
Μπήγει τα νύχια της βαθιά
Στου λογισμού τη ρότα
Δώσε ένα χάδι τρυφερό
Σ'εκείνον που δε θέλει
Τ'ανθρώπου η έχθρα δε νικά
Δύο ματιών το μέλι
Αχ, του μυαλού η έχθρα
Σα συλλογίζομαι βαθιά
Με σπάει κομμάτια πέτρα
Μπήγει τα νύχια της βαθιά
Μες στην καρδιά αχ,η φταίχτρα
Τ'ανθρώπου η έχθρα με πονά
Αχ,του μυαλού η έχθρα
Ανθρώπους δες κι ανθρώπων βρες
Και βγάλε την ψυχή σου
Αυτά που σου'μαθαν μη λες
Και άκου τη φωνή σου
Δώσε ένα χάδι τρυφερό
Ένα γλυκό σου χάδι
Όπως σε χάιδεψα κι εγώ
Το πιο στερνό μας βράδυ
Μη σε πονά,μη σε λυγά
Και μη σε φέρνει βόλτα
Μπήγει τα νύχια της βαθιά
Στου λογισμού τη ρότα
Δώσε ένα χάδι τρυφερό
Σ'εκείνον που δε θέλει
Τ'ανθρώπου η έχθρα δε νικά
Δύο ματιών το μέλι
ΔΝΤ: Είμαστε έτοιμοι να σώσουμε την Ελλάδα.
Την ετοιμότητα του να συνδράμει την Ελλάδα, σε περίπτωση που του ζητηθεί, διαμηνύει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μέσω δηλώσεων του υπεύθυνου του Οργανισμού για την Ευρώπη, Μάρεκ Μπέλκα.
Σε συνέντευξή του στο Reuters, σημείωσε ότι η Ελλάδα "μπορεί να τα καταφέρει και μόνη της", συμπλήρωσε ωστόσο ότι "η ΕΕ θα πρέπει να δημιουργήσει το δικό της μηχανισμό για την στήριξη των κρατών όταν βρίσκονται σε θέση ανάλογη με αυτή της Ελλάδας".
Σημειώνεται ότι θέμα ένταξης της Ελλάδας σε πρόγραμμα του ΔΝΤ άνοιξε η Deutsche Bank σε πρόσφατη έκθεση της για την οικονομία της χώρας μας.
Σε συνέντευξή του στο Reuters, σημείωσε ότι η Ελλάδα "μπορεί να τα καταφέρει και μόνη της", συμπλήρωσε ωστόσο ότι "η ΕΕ θα πρέπει να δημιουργήσει το δικό της μηχανισμό για την στήριξη των κρατών όταν βρίσκονται σε θέση ανάλογη με αυτή της Ελλάδας".
Σημειώνεται ότι θέμα ένταξης της Ελλάδας σε πρόγραμμα του ΔΝΤ άνοιξε η Deutsche Bank σε πρόσφατη έκθεση της για την οικονομία της χώρας μας.
Γράμμα στην υπουργό Τουριστικής ανάπτυξης.
Αγαπητή μου Άντζελα
του Άρη Δαβαράκη
Ελπίζω να μην παρεξηγήσεις την απόφασή μου να σου γράψω αυτό το γράμμα στον ενικό – και μάλιστα, έτσι, δημοσίως. Σε παρακολουθώ χρόνια, έχουμε φάει μάλιστα μαζί και ένα βράδυ στο Abreuvoir μετά από κάποια καλοκαιρινή παράσταση όπου έπαιζες (αρχές δεκαετίας του 90 μιλάμε τώρα) και έχω για σένα μια εξαιρετικά καλή, «ιδιαίτερη» εικόνα. Δεν είναι μόνο ότι ήσουν και είσαι μια πραγματικά πολύ ωραία γυναίκα, σπάνιας, θα έλεγα, ομορφιάς. Δίνεις και την εντύπωση ενός πολύ συγκροτημένου και ευαίσθητου συγχρόνως ανθρώπου που ξέρει να βάζει στόχους και προτεραιότητες και να προχωράει στη ζωή σωστά, χωρίς να ενοχλεί κανέναν. Όταν έμαθα ότι μετά τις τελευταίες εκλογές ανέλαβες την τεράστια ευθύνη της «Υπουργού Τουρισμού» (ας μην κολλάμε σε ταμπέλες, στην ουσία αυτό είσαι), χάρηκα πολύ και συγχρόνως μπήκα σε σκέψεις. Όχι κακές, ούτε ανησυχητικές. Απλώς σκέψεις. Με αυτό το γράμμα μου θα προσπαθήσω να τις μοιραστώ μαζί σου.
Πιστεύω λοιπόν, όπως πολλοί Έλληνες, ότι αυτή η χώρα που ζούμε, αυτό το «οικόπεδο» με τα εκατοντάδες νησιά και την σχεδόν συνεχή ηλιοφάνεια, είναι μια πολύ μεγάλη, μια τεράστια και ανεκτίμητη περιουσία, την αξία της οποίας δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε ακόμα να συνειδητοποιήσουμε. Και αν δεν υπήρχε μαύρη οικονομία, εμπόριο ναρκωτικών, διαφθορά, φούσκες χρηματιστηριακές (και αυτός ακόμη ο δυσθεώρητος δανεισμός μας που συνεχώς αυξάνει γιατί δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα), αυτό το οικόπεδο από μόνο του θα μπορούσε να μας επιτρέπει να ζούμε, αν όχι πλουσιοπάροχα, πάντως πολύ άνετα και με μεγάλη σιγουριά και χαλαρότητα, χωρίς ιδιαίτερα άγχη. Είμαι δηλαδή και εγώ από αυτούς που πιστεύουν ότι ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας και ότι μόνο από αυτόν θα μπορούσαμε να περνάμε όλοι μέλι και ζάχαρη.
Τουρισμός, λάδι, κρασί, ηλιοφάνεια, φυσικές πηγές ενέργειας, πολλαπλασιασμός της βιολογικής αγροτικής παραγωγής, υψηλή διατροφική ποιότητα, καλά οργανωμένες υποδομές για την υποδοχή τουρισμού όλων των βαλαντίων (με σωστό καταμερισμό του στις διάφορες περιοχές της ενδοχώρας και των νησιών μας), ιστορία, παράδοση – και εκσυγχρονισμός ραγδαίος όλων των υπηρεσιών που εξυπακούεται ότι απαιτεί ένας σύγχρονος ταξιδιώτης που, εύκολα πια, ζώντας στο Γουαϊόμινγκ έχει ήδη επισκεφθεί το Λούβρο, το Σινικό Τείχος και τις Πυραμίδες της Αιγύπτου...Θα μου πεις – τι σου λέω τώρα; Θέλω απλώς να σου μεταδώσω (και να μοιραστώ μαζί σου) την αγωνία μου για όλα αυτά που δεν γίνονται σωστά στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα τα έσοδά της από τον Τουρισμό να είναι το 10% από αυτά που θα μπορούσαν να ήταν – και λίγα λέω. Η Ελλάδα 12 μήνες τον χρόνο μπορεί να υποδέχεται τουρισμό από όλο τον πλανήτη. Οι ομορφιές της είναι απερίγραπτες και οι εναλλαγές αυτής της ομορφιάς από τοπίο σε τοπίο συγκλονιστικά εντυπωσιακές. Τους 8 από τους 12 μήνες θα μπορούσε να μην υπάρχει άδειο κρεβάτι όπου υπάρχει θάλασσα σε απόσταση 5 χιλιομέτρων – το διανοείσαι αυτό; Έχουμε στα χέρια μας ένα κόσμημα ανεκτίμητης αξίας που μπορείς να το πουλάς συνέχεια και να κρατάς το πρωτότυπο αιωνίως και, μέχρι τώρα, οι περισσότερες εξουσίες που πέρασαν από αυτόν τον τόπο επέτρεψαν να πασαλειφτεί και να φορτωθεί τόση φτήνια και πλαστικούρα αυτό το κόσμημα ώστε αυτή τη στιγμή να υπάρχουν και στιγμές που δεν διακρίνεται καν – και άλλες που μοιάζει και άσχημο, απωθητικό και κακότεχνο.
Μην πάμε μακριά : Στην Κέρκυρα γεννήθηκε ο παππούς Διονύσης και η γιαγιά Δήμητρα, είμαι και εγώ μισός Κερκυραίος και ξέρω αρκετά καλά το νησί – όχι όπως το ξέρεις εσύ βέβαια, αλλά το ξέρω αρκετά και το αγαπώ. Δεν είναι κρίμα κι άδικο αυτό που επιτρέψαμε να γίνει στην πολύτιμη αυτή μικρή πατρίδα – που αν την είχαν οι Γάλλοι ή οι Ισπανοί ή (φαντάσου!) οι Άγγλοι, θα της κάνανε υποκλίσεις και θα την στολίζανε συνεχώς με πανάκριβα δώρα για να αναδείξουν την μυθική φυσική ομορφιά της ακόμα παραπάνω; Στο όνομα της «ανάγκης» χτίσαμε τερατουργήματα και επιτρέψαμε κάθε παράβαση, κάθε συνδιαλλαγή, κάθε βρωμιά να λερώσει το ιερό δώρο που μας δόθηκε – και όχι αναίμακτα. Την σημερινή Ελλάδα μας την «ξαναπήρανε» στρέμμα το στρέμμα με πολλούς αγώνες οι παππούδες και οι προπάπποι μας. Και εμείς, εύκολα, την καταντήσαμε αγνώριστη.
Θέλω με αυτό μου το γράμμα να σε παρακαλέσω να μην πάρεις βιαστικές αποφάσεις και να μην «πιεστείς» να βουλώσεις τρύπες και να «βολέψεις» όπως-όπως καταστάσεις. Πολιτικός είσαι πια, αναγκαστικά θα κάνεις κάποιες υποχωρήσεις. Κατανοητό αυτό - δεν ζούμε σε άλλο πλανήτη. Προσπάθησε όμως να βάλεις τα θεμέλια για ένα όραμα μεγάλο και εφικτό, όπου η Ελλάδα μέσα στην παγκοσμιότητα θα είναι ένας «must» προορισμός όπου ο πολίτης του κόσμου θα μπορεί να τα βρει όλα όσα χρειάζεται για να περάσει καλά (να εργαστεί, να επενδύσει, να αγοράσει την εξοχική , την «δεύτερη» κατοικία του).
Η Ρώμη, η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη είναι πόλεις μυθικές, ιστορικοί σταθμοί στη βόλτα που κάνουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι, Κινέζοι, Αμερικάνοι, Ινδοί, Άραβες, Δυτικοί και Βόρειοι Ευρωπαίοι, στον πλανήτη. Και από την Αθήνα, όπου ακόμα και έτσι όπως την έχουμε καταντήσει, δύο διανυκτερεύσεις αξίζουν τον κόπο, εσύ και εμείς μαζί σου, πρέπει να πείσουμε τα εκατοντάδες εκατομμύρια συνανθρώπων που ξοδεύουν λεφτά «ταξιδεύοντας», μπορεί κανείς σε μισή ώρα με τα τοπικά μας αεροπλάνα ή σε δύο-τρείς ώρες με τα βολικά, πολιτισμένα super-ferry μας, να βρεθεί σε παραδείσους που ούτε τους έχουνε υποψιαστεί οι ταξιδιωτικοί πράκτορες του πλανήτη.
Γι’ αυτό χρειάζεται δουλειά. Γι’ αυτό πρέπει να οργανωθούμε έτσι ώστε να μην υπάρχει τουριστική έκθεση στον κόσμο 365 μέρες το χρόνο όπου να μην είμαστε παρόντες, με θέση και άποψη και αισθητική και συγκεκριμένες προτάσεις, τιμές και «πακέτα». Η λύση «να κλείσουμε μερικά γραφεία στο εξωτερικό για οικονομία» μπορεί αυτή την πολύ δύσκολη (οικονομικά εννοώ) στιγμή να ακούγεται «λογική», εμένα όμως δεν μου ακούστηκε καλά. Δεν ξέρω, δεν έχω στοιχεία. Αν δεν «προσφέρουν» ουσιαστικά αυτά τα γραφεία να κλείσουν όλα, όχι μερικά μόνο. Αλλά το ζήτημά μας στον τομέα του Τουρισμού, έτσι πιστεύω εγώ τουλάχιστον, δεν είναι να κάνουμε περικοπές και να «νοικοκυρέψουμε τα έξοδα». Οι αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε πρέπει να διαμορφώσουν την τουριστική Ελλάδα του 21ου αιώνα, πώς θα λειτουργεί, ποιες θα είναι οι προτεραιότητές της, πως θα οργανωθεί μια μεγάλη και λειτουργική υποδομή από την Αλεξανδρούπολη ως το Ιόνιο τη Ρόδο και την Κρήτη, που θα μεταμορφώσει την «εικόνα» μας στην διεθνή αγορά.
Έχω ήδη ξεπεράσει τις χίλιες λέξεις και αυτό δεν είναι καλό. Πρέπει να ολοκληρώσω. Και το κάνω λέγοντας πως, έχοντας συναίσθηση της μεγάλης ευθύνης (αλλά και της τόσο γοητευτικής πρόκλησης-ευκαιρίας) που κρατάς στα χέρια σου, πρέπει, νομίζω να αφιερώσεις άμεσα πάρα πολλές ώρες μιλώντας με τους καλύτερους και τους πιο πετυχημένους στον τομέα του Τουρισμού παγκοσμίως καθώς και τους εδώ δυναμικούς και διαθέσιμους για γερό, σωστό παιχνίδι, «επιχειρηματίες του Τουρισμού» σε όλα τα επίπεδα. Η σαιζόν που έρχεται είναι χαμένη ήδη, μακάρι να πάμε κάπως καλά, κανείς πάντως δεν θα σου χρεώσει τις, πιθανότατα, μεγάλες απογοητεύσεις που μάλλον θα υποστούμε. Χρησιμοποίησε τουλάχιστον αυτόν τον χαμένο χρόνο για να βάλεις τις βάσεις για κάτι μεγάλο και σπουδαίο, ένα καινούργιο όραμα για το «Ταξίδι στην Ελλάδα» που, τις επόμενες χρονιές θ’ αρχίσει να αποδίδει χαρίζοντας σε όλους μας μιαν αυτάρκεια που, από γέννα, την έχουμε και μας αξίζει και την δικαιούμεθα.
Έχω και μια πρόταση γι’ αυτό το καλοκαίρι : Να πείσεις την κυβέρνηση να εξοικονομήσει χρήματα που θα τα επενδύσεις στην οργάνωση μεγάλων τουριστικών συνεδρίων με καλεσμένους τους σημαντικότερους παράγοντες του Τουρισμού διεθνώς, αυτούς που κινούν εκατοντάδες εκατομμύρια τουρίστες σχεδόν σαν κοπάδια. Φέρε τους εδώ για λίγες μέρες, φιλοξένησέ τους, άκου τις συμβουλές τους, δείξε τους τα μυστικά τοπία μας που δεν ξέρουν. Μπορείς να το κάνεις και μπορείς να τους γοητέψεις και σαν Ελληνίδα και σαν προσωπικότητα και σαν γυναίκα. Μην αφήσεις την ευκαιρία αυτή να πάει χαμένη. Σκέψου μόνο πόσο θα βοηθήσεις τον τόπο, αν κινηθείς σωστά - και φαντάσου κάποια στιγμή που θα λένε τα σημερινά παιδάκια ότι «τότε», «με την Γκερέκου», πήραμε τ΄απάνω μας.
Θα είναι 2020 ας πούμε και η Ελλάδα θα έχει ξαναβρεί τον βηματισμό της και θα ανασαίνει ελεύθερα. Και θα φιλοξενεί περήφανη εκατομμύρια «πολίτες του κόσμου» κάθε χρόνο…
www.protagon.gr
του Άρη Δαβαράκη
Ελπίζω να μην παρεξηγήσεις την απόφασή μου να σου γράψω αυτό το γράμμα στον ενικό – και μάλιστα, έτσι, δημοσίως. Σε παρακολουθώ χρόνια, έχουμε φάει μάλιστα μαζί και ένα βράδυ στο Abreuvoir μετά από κάποια καλοκαιρινή παράσταση όπου έπαιζες (αρχές δεκαετίας του 90 μιλάμε τώρα) και έχω για σένα μια εξαιρετικά καλή, «ιδιαίτερη» εικόνα. Δεν είναι μόνο ότι ήσουν και είσαι μια πραγματικά πολύ ωραία γυναίκα, σπάνιας, θα έλεγα, ομορφιάς. Δίνεις και την εντύπωση ενός πολύ συγκροτημένου και ευαίσθητου συγχρόνως ανθρώπου που ξέρει να βάζει στόχους και προτεραιότητες και να προχωράει στη ζωή σωστά, χωρίς να ενοχλεί κανέναν. Όταν έμαθα ότι μετά τις τελευταίες εκλογές ανέλαβες την τεράστια ευθύνη της «Υπουργού Τουρισμού» (ας μην κολλάμε σε ταμπέλες, στην ουσία αυτό είσαι), χάρηκα πολύ και συγχρόνως μπήκα σε σκέψεις. Όχι κακές, ούτε ανησυχητικές. Απλώς σκέψεις. Με αυτό το γράμμα μου θα προσπαθήσω να τις μοιραστώ μαζί σου.
Πιστεύω λοιπόν, όπως πολλοί Έλληνες, ότι αυτή η χώρα που ζούμε, αυτό το «οικόπεδο» με τα εκατοντάδες νησιά και την σχεδόν συνεχή ηλιοφάνεια, είναι μια πολύ μεγάλη, μια τεράστια και ανεκτίμητη περιουσία, την αξία της οποίας δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε ακόμα να συνειδητοποιήσουμε. Και αν δεν υπήρχε μαύρη οικονομία, εμπόριο ναρκωτικών, διαφθορά, φούσκες χρηματιστηριακές (και αυτός ακόμη ο δυσθεώρητος δανεισμός μας που συνεχώς αυξάνει γιατί δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα), αυτό το οικόπεδο από μόνο του θα μπορούσε να μας επιτρέπει να ζούμε, αν όχι πλουσιοπάροχα, πάντως πολύ άνετα και με μεγάλη σιγουριά και χαλαρότητα, χωρίς ιδιαίτερα άγχη. Είμαι δηλαδή και εγώ από αυτούς που πιστεύουν ότι ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας και ότι μόνο από αυτόν θα μπορούσαμε να περνάμε όλοι μέλι και ζάχαρη.
Τουρισμός, λάδι, κρασί, ηλιοφάνεια, φυσικές πηγές ενέργειας, πολλαπλασιασμός της βιολογικής αγροτικής παραγωγής, υψηλή διατροφική ποιότητα, καλά οργανωμένες υποδομές για την υποδοχή τουρισμού όλων των βαλαντίων (με σωστό καταμερισμό του στις διάφορες περιοχές της ενδοχώρας και των νησιών μας), ιστορία, παράδοση – και εκσυγχρονισμός ραγδαίος όλων των υπηρεσιών που εξυπακούεται ότι απαιτεί ένας σύγχρονος ταξιδιώτης που, εύκολα πια, ζώντας στο Γουαϊόμινγκ έχει ήδη επισκεφθεί το Λούβρο, το Σινικό Τείχος και τις Πυραμίδες της Αιγύπτου...Θα μου πεις – τι σου λέω τώρα; Θέλω απλώς να σου μεταδώσω (και να μοιραστώ μαζί σου) την αγωνία μου για όλα αυτά που δεν γίνονται σωστά στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα τα έσοδά της από τον Τουρισμό να είναι το 10% από αυτά που θα μπορούσαν να ήταν – και λίγα λέω. Η Ελλάδα 12 μήνες τον χρόνο μπορεί να υποδέχεται τουρισμό από όλο τον πλανήτη. Οι ομορφιές της είναι απερίγραπτες και οι εναλλαγές αυτής της ομορφιάς από τοπίο σε τοπίο συγκλονιστικά εντυπωσιακές. Τους 8 από τους 12 μήνες θα μπορούσε να μην υπάρχει άδειο κρεβάτι όπου υπάρχει θάλασσα σε απόσταση 5 χιλιομέτρων – το διανοείσαι αυτό; Έχουμε στα χέρια μας ένα κόσμημα ανεκτίμητης αξίας που μπορείς να το πουλάς συνέχεια και να κρατάς το πρωτότυπο αιωνίως και, μέχρι τώρα, οι περισσότερες εξουσίες που πέρασαν από αυτόν τον τόπο επέτρεψαν να πασαλειφτεί και να φορτωθεί τόση φτήνια και πλαστικούρα αυτό το κόσμημα ώστε αυτή τη στιγμή να υπάρχουν και στιγμές που δεν διακρίνεται καν – και άλλες που μοιάζει και άσχημο, απωθητικό και κακότεχνο.
Μην πάμε μακριά : Στην Κέρκυρα γεννήθηκε ο παππούς Διονύσης και η γιαγιά Δήμητρα, είμαι και εγώ μισός Κερκυραίος και ξέρω αρκετά καλά το νησί – όχι όπως το ξέρεις εσύ βέβαια, αλλά το ξέρω αρκετά και το αγαπώ. Δεν είναι κρίμα κι άδικο αυτό που επιτρέψαμε να γίνει στην πολύτιμη αυτή μικρή πατρίδα – που αν την είχαν οι Γάλλοι ή οι Ισπανοί ή (φαντάσου!) οι Άγγλοι, θα της κάνανε υποκλίσεις και θα την στολίζανε συνεχώς με πανάκριβα δώρα για να αναδείξουν την μυθική φυσική ομορφιά της ακόμα παραπάνω; Στο όνομα της «ανάγκης» χτίσαμε τερατουργήματα και επιτρέψαμε κάθε παράβαση, κάθε συνδιαλλαγή, κάθε βρωμιά να λερώσει το ιερό δώρο που μας δόθηκε – και όχι αναίμακτα. Την σημερινή Ελλάδα μας την «ξαναπήρανε» στρέμμα το στρέμμα με πολλούς αγώνες οι παππούδες και οι προπάπποι μας. Και εμείς, εύκολα, την καταντήσαμε αγνώριστη.
Θέλω με αυτό μου το γράμμα να σε παρακαλέσω να μην πάρεις βιαστικές αποφάσεις και να μην «πιεστείς» να βουλώσεις τρύπες και να «βολέψεις» όπως-όπως καταστάσεις. Πολιτικός είσαι πια, αναγκαστικά θα κάνεις κάποιες υποχωρήσεις. Κατανοητό αυτό - δεν ζούμε σε άλλο πλανήτη. Προσπάθησε όμως να βάλεις τα θεμέλια για ένα όραμα μεγάλο και εφικτό, όπου η Ελλάδα μέσα στην παγκοσμιότητα θα είναι ένας «must» προορισμός όπου ο πολίτης του κόσμου θα μπορεί να τα βρει όλα όσα χρειάζεται για να περάσει καλά (να εργαστεί, να επενδύσει, να αγοράσει την εξοχική , την «δεύτερη» κατοικία του).
Η Ρώμη, η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη είναι πόλεις μυθικές, ιστορικοί σταθμοί στη βόλτα που κάνουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι, Κινέζοι, Αμερικάνοι, Ινδοί, Άραβες, Δυτικοί και Βόρειοι Ευρωπαίοι, στον πλανήτη. Και από την Αθήνα, όπου ακόμα και έτσι όπως την έχουμε καταντήσει, δύο διανυκτερεύσεις αξίζουν τον κόπο, εσύ και εμείς μαζί σου, πρέπει να πείσουμε τα εκατοντάδες εκατομμύρια συνανθρώπων που ξοδεύουν λεφτά «ταξιδεύοντας», μπορεί κανείς σε μισή ώρα με τα τοπικά μας αεροπλάνα ή σε δύο-τρείς ώρες με τα βολικά, πολιτισμένα super-ferry μας, να βρεθεί σε παραδείσους που ούτε τους έχουνε υποψιαστεί οι ταξιδιωτικοί πράκτορες του πλανήτη.
Γι’ αυτό χρειάζεται δουλειά. Γι’ αυτό πρέπει να οργανωθούμε έτσι ώστε να μην υπάρχει τουριστική έκθεση στον κόσμο 365 μέρες το χρόνο όπου να μην είμαστε παρόντες, με θέση και άποψη και αισθητική και συγκεκριμένες προτάσεις, τιμές και «πακέτα». Η λύση «να κλείσουμε μερικά γραφεία στο εξωτερικό για οικονομία» μπορεί αυτή την πολύ δύσκολη (οικονομικά εννοώ) στιγμή να ακούγεται «λογική», εμένα όμως δεν μου ακούστηκε καλά. Δεν ξέρω, δεν έχω στοιχεία. Αν δεν «προσφέρουν» ουσιαστικά αυτά τα γραφεία να κλείσουν όλα, όχι μερικά μόνο. Αλλά το ζήτημά μας στον τομέα του Τουρισμού, έτσι πιστεύω εγώ τουλάχιστον, δεν είναι να κάνουμε περικοπές και να «νοικοκυρέψουμε τα έξοδα». Οι αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε πρέπει να διαμορφώσουν την τουριστική Ελλάδα του 21ου αιώνα, πώς θα λειτουργεί, ποιες θα είναι οι προτεραιότητές της, πως θα οργανωθεί μια μεγάλη και λειτουργική υποδομή από την Αλεξανδρούπολη ως το Ιόνιο τη Ρόδο και την Κρήτη, που θα μεταμορφώσει την «εικόνα» μας στην διεθνή αγορά.
Έχω ήδη ξεπεράσει τις χίλιες λέξεις και αυτό δεν είναι καλό. Πρέπει να ολοκληρώσω. Και το κάνω λέγοντας πως, έχοντας συναίσθηση της μεγάλης ευθύνης (αλλά και της τόσο γοητευτικής πρόκλησης-ευκαιρίας) που κρατάς στα χέρια σου, πρέπει, νομίζω να αφιερώσεις άμεσα πάρα πολλές ώρες μιλώντας με τους καλύτερους και τους πιο πετυχημένους στον τομέα του Τουρισμού παγκοσμίως καθώς και τους εδώ δυναμικούς και διαθέσιμους για γερό, σωστό παιχνίδι, «επιχειρηματίες του Τουρισμού» σε όλα τα επίπεδα. Η σαιζόν που έρχεται είναι χαμένη ήδη, μακάρι να πάμε κάπως καλά, κανείς πάντως δεν θα σου χρεώσει τις, πιθανότατα, μεγάλες απογοητεύσεις που μάλλον θα υποστούμε. Χρησιμοποίησε τουλάχιστον αυτόν τον χαμένο χρόνο για να βάλεις τις βάσεις για κάτι μεγάλο και σπουδαίο, ένα καινούργιο όραμα για το «Ταξίδι στην Ελλάδα» που, τις επόμενες χρονιές θ’ αρχίσει να αποδίδει χαρίζοντας σε όλους μας μιαν αυτάρκεια που, από γέννα, την έχουμε και μας αξίζει και την δικαιούμεθα.
Έχω και μια πρόταση γι’ αυτό το καλοκαίρι : Να πείσεις την κυβέρνηση να εξοικονομήσει χρήματα που θα τα επενδύσεις στην οργάνωση μεγάλων τουριστικών συνεδρίων με καλεσμένους τους σημαντικότερους παράγοντες του Τουρισμού διεθνώς, αυτούς που κινούν εκατοντάδες εκατομμύρια τουρίστες σχεδόν σαν κοπάδια. Φέρε τους εδώ για λίγες μέρες, φιλοξένησέ τους, άκου τις συμβουλές τους, δείξε τους τα μυστικά τοπία μας που δεν ξέρουν. Μπορείς να το κάνεις και μπορείς να τους γοητέψεις και σαν Ελληνίδα και σαν προσωπικότητα και σαν γυναίκα. Μην αφήσεις την ευκαιρία αυτή να πάει χαμένη. Σκέψου μόνο πόσο θα βοηθήσεις τον τόπο, αν κινηθείς σωστά - και φαντάσου κάποια στιγμή που θα λένε τα σημερινά παιδάκια ότι «τότε», «με την Γκερέκου», πήραμε τ΄απάνω μας.
Θα είναι 2020 ας πούμε και η Ελλάδα θα έχει ξαναβρεί τον βηματισμό της και θα ανασαίνει ελεύθερα. Και θα φιλοξενεί περήφανη εκατομμύρια «πολίτες του κόσμου» κάθε χρόνο…
www.protagon.gr
Δημοψήφισμα για τους Μετανάστες;
Το δημοψήφισμα είναι όντως μια μορφή άμεσης δημοκρατίας, μέσα από το οποίο ζητείται δια της ψήφου του λαού ή του εκλεκτορικού σώματος η έγκριση κάποιου νόμου ή μιας συγκεκριμένης κυβερνητικής πολιτικής. Στη χώρα μας την πρωτοβουλία για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ανάλογα με το περιεχόμενό του την έχει είτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είτε η Βουλή ύστερα από απόφαση ενισχυμένης πλειοψηφίας 180 βουλευτών.
Οι θιασώτες της άμεσης δημοκρατίας θεωρούν ότι το δημοψήφισμα οφείλει να γίνει ο κυρίαρχος θεσμός για την άσκηση κυβερνητικής πολιτικής, παρακάμπτοντας το νομοθετικό έργο των εκλεγμένων αντιπροσώπων.
Υπάρχει αρκετός και εύλογος σκεπτικισμός για την αποτελεσματικότητα των δημοψηφισμάτων (ακυβερνησία), όπως και για την αντιπροσωπευτικότητα της λαϊκής θέλησης, (εύκολο θύμα προπαγάνδας και συνήθως άγνοια του θέματος για το οποίο καλείται να πάρει απόφαση).
Σίγουρα όμως, κανείς δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι το δημοψήφισμα υπό μια έννοια αποτελεί "Τυραννία της Πλειοψηφίας".
Όσοι λοιπόν σήμερα, προερχόμενοι μάλιστα από ένα συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, επιζητούν την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, επικαλούμενοι και υπερθεματίζοντας μάλιστα τη δημοκρατικότητα του θεσμού, για να κατοχυρώσουν δικαιώματα της ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ, εν προκειμένω των μεταναστών, μέσα από την απόφαση της ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ, δεν μου το βγάζετε απ’ το μυαλό ότι το κάνουν εκ του πονηρού, για να χρησιμοποιήσω έναν πολύ επιεική χαρακτηρισμό.
http://www.opengov.gr/ypes/
cynical
Οι θιασώτες της άμεσης δημοκρατίας θεωρούν ότι το δημοψήφισμα οφείλει να γίνει ο κυρίαρχος θεσμός για την άσκηση κυβερνητικής πολιτικής, παρακάμπτοντας το νομοθετικό έργο των εκλεγμένων αντιπροσώπων.
Υπάρχει αρκετός και εύλογος σκεπτικισμός για την αποτελεσματικότητα των δημοψηφισμάτων (ακυβερνησία), όπως και για την αντιπροσωπευτικότητα της λαϊκής θέλησης, (εύκολο θύμα προπαγάνδας και συνήθως άγνοια του θέματος για το οποίο καλείται να πάρει απόφαση).
Σίγουρα όμως, κανείς δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι το δημοψήφισμα υπό μια έννοια αποτελεί "Τυραννία της Πλειοψηφίας".
Όσοι λοιπόν σήμερα, προερχόμενοι μάλιστα από ένα συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, επιζητούν την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, επικαλούμενοι και υπερθεματίζοντας μάλιστα τη δημοκρατικότητα του θεσμού, για να κατοχυρώσουν δικαιώματα της ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ, εν προκειμένω των μεταναστών, μέσα από την απόφαση της ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ, δεν μου το βγάζετε απ’ το μυαλό ότι το κάνουν εκ του πονηρού, για να χρησιμοποιήσω έναν πολύ επιεική χαρακτηρισμό.
http://www.opengov.gr/ypes/
cynical
Προβλέψεις για το 2010: 50-50 να πέσουν μέσα.
Και να που αλλάζει και πάλι ο χρόνος και οι επαγγελματίες προγνωστικολόγοι είναι στα φόρτε τους. Τι θα μας φέρει το 2010; Για να το βρείτε δεν έχετε παρά να σερφάρετε στο διαδίκτυο ή να ανοίξετε την τηλεόρασή σας. Πολύ σύντομα θα μάθετε ότι όλος ο κόσμος του χρόνου θα τρώει ψητό κοτόπουλο, θα βλέπει αθλητικά με τρισδιάστατες τεχνολογίες, θα έχει 8 καταιγίδες στον Ατλαντικό και πάει λέγοντας…
Και μετά υπάρχουν οι οικονομικές προβλέψεις. Κανένας δεν επιθυμεί τις προβλέψεις του επόμενου έτους περισσότερο από εκείνους που βγάζουν το ψωμί τους διαχειριζόμενοι λεφτά ή πουλώντας συμβουλές για το πώς να διαχειριστείς λεφτά. Αυτό έχει όντως νόημα. Σε αντίθεση με τις προβλέψεις που αφορούν για παράδειγμα την αύξηση της κατανάλωσης οικιακής μπίρας, οι επαγγελματίες που πληρώνονται για να μεγαλώνουν την αξία των χαρτοφυλακίων μας όντως πρέπει να έχουν μια καλή προβλεπτική ματιά στο μέλλον. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να βγάλεις λεφτά; Προσπάθησε να δεις τι θα ανεβάσει την αξία του και αγόρασέ το πριν από τους άλλους.
Τι λένε λοιπόν οι σοφοί ότι θα μας φέρει το 2010; Πάρα πολλά. Το 2010 η τιμή του πετρελαίου θα χτυπήσει τα 90 δολάρια το βαρέλι (κατά τη Goldman Sachs), η ανεργία στις ΗΠΑ θα φτάσει το 10,5% (Fitch Ratings), η αξία του δολαρίου έναντι του ευρώ και του γεν θα πέσει σε ιστορικά χαμηλά (Deutsche Bank), τα 10ετή ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου θα έχουν αποδόσεις άνω του 4%(Bank of America Merill Lynch) και οι μετοχές χαμηλής κεφαλαιοποίησης θα έχουν πολύ καλύτερες αποδόσεις από τις μετοχές των άλλων κατηγοριών (Richard Bernstein Capital Management). Όσο για τα χρηματιστήρια εν γένει; Σύμφωνα με τους στρατηγικούς αναλυτές της UBS μπορούμε να περιμένουμε διψήφια κέρδη. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της PIMCO θα έχουμε πτώση 10%...Για σταθείτε όμως. Τι θα κάνουν τελικά τα χρηματιστήρια, θα ανέβουν ή θα πέσουν; Αυτή η μείζων απόκλιση θέτει ένα σοβαρό ζήτημα. Το να διατυπώνεις προβλέψεις για μια ολόκληρη χρονιά αποτελεί παραπλανητική και αναξιόπιστη δραστηριότητα.
Ένα καλό παράδειγμα: αυτή τη στιγμή έχουμε δυο βασικές σχολές σκέψης στην Αμερική που διατυπώνουν προβλέψεις για το πώς θα πάει η οικονομία το 2010 και δεν θα μπορούσαν να αποκλίνουν περισσότερο. Ο επικεφαλής στρατηγικής ανάλυσης των αμερικανικών χρηματιστηριακών αγορών της J.P. Morgan Τόμας Λι είναι υποστηρικτής της αισιόδοξης προοπτικής. Θεωρεί ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα θα κρατήσει τα επιτόκια χαμηλά, ότι θα υπάρξει αναζωογόνηση και ροή πιστώσεων προς τα νοικοκυριά και τις μικρές επιχειρήσεις, ότι θα υπάρξει σημαντική ενίσχυση της καταναλωτικής ζήτησης, ανάκαμψη της απασχόλησης και ότι ο δείκτης S & P 500 θα έχει άνοδο 18%.
Στην άλλη πλευρά του φάσματος είναι ο Ντέιβιντ Ρόζενμπεργκ, επικεφαλής οικονομολόγος και στρατηγικός αναλυτής του Gluskin Sheff. Ο Ρόζενμπεργκ θεωρεί ότι η φετινή χρηματιστηριακή άνοδος οφείλεται αποκλειστικά στην κρατική παρέμβαση και τα δημοσιονομικά μέτρα τόνωσης της οικονομίας και πως η πραγματική υποκείμενη τάση του περιορισμού των πιστώσεων και των μειωμένων καταναλωτικών δαπανών θα επιβεβαιωθεί και θα είναι μαζί μας για πολλά ακόμη χρόνια. «Έχουμε πει κατ’ επανάληψη ότι η παρούσα οικονομική κάμψη αποτελεί πράγματι σοβαρή ύφεση», έγραψε πρόσφατα ο Ρόζενμπεργκ.
Η μία αυτές τις δύο προβλέψεις πρόκειται να αποδειχτεί εντελώς λάθος. Γιατί συνεπώς να διακινδυνεύουμε τόσο μεγάλες και τολμηρές προβλέψεις για το μέλλον; Γιατί η πρόβλεψη που θα αποδειχτεί ότι ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα μπορεί να αποδώσει καλά λεφτά.
«Πολλά αναπάντεχα πράγματα συμβαίνουν κάθε χρόνο και μπορείς να βγάλεις πολύ χρήμα αν καταφέρεις να προβλέψεις σωστά ορισμένα εξ αυτών», λέει ο Μπάιρον Βιν, αντιπρόεδρος της Blackstone Group που κάθε χρόνο συντάσσει μια λίστα με τις δέκα μεγαλύτερες εκπλήξεις της επόμενης χρονιάς. «Αν καταφέρεις να περιορίσεις τις ζημιές που προκαλούνται από τα λάθη σου και να αφήσεις τα κέρδη από τις σωστές προβλέψεις σου να δουλέψουν για σένα, μπορείς να τα πας πολύ καλά».
Ακόμα και το τελετουργικό της διατύπωσης προβλέψεων μέσω της δημόσιας ανακοίνωσής τους εξυπηρετεί κάποιο στόχο. «Όλα αυτά τα σκέφτεσαι όλο το χρόνο όταν δουλεύεις στις προβλέψεις, αλλά υπάρχει μόνο μια φορά το χρόνο, τον Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο που τα βάζεις στο χαρτί», λέει ο Μπομπ Ντολ, επικεφαλής επενδύσεων των παγκόσμιων χρηματιστηριακών αγορών της Blackstone Group, που είναι γνωστός για τις ετήσιες προβλέψεις του. «Κι αυτό σου δίνει τη δυνατότητα να γυρίσεις πίσω τον επόμενο χρόνο και να δεις: πού έπεσα μέσα, πού έπεσα έξω και τι μπορώ να μάθω από αυτό;».
Ο Ντολ δεν πρόκειται να δημοσιεύσει τις προβλέψεις του έως τον Ιανουάριο αλλά οι πελάτες του ήδη του τις ζητούν. Γιατί; «Από περιέργεια και επειδή προσπαθούν να αποφασίσουν τι θα κάνουν», λέει. Ακριβής ή όχι, μια πρόβλεψη αποτελεί κάτι στο οποίο μπορείς να βασιστείς. Ή ίσως κοιμόμαστε καλύτερα όταν κάνουμε παιχνίδι με βάση τις προβλέψεις κάποιου άλλου αντί για τις δικές μας.
Sofokleous10.gr
Και μετά υπάρχουν οι οικονομικές προβλέψεις. Κανένας δεν επιθυμεί τις προβλέψεις του επόμενου έτους περισσότερο από εκείνους που βγάζουν το ψωμί τους διαχειριζόμενοι λεφτά ή πουλώντας συμβουλές για το πώς να διαχειριστείς λεφτά. Αυτό έχει όντως νόημα. Σε αντίθεση με τις προβλέψεις που αφορούν για παράδειγμα την αύξηση της κατανάλωσης οικιακής μπίρας, οι επαγγελματίες που πληρώνονται για να μεγαλώνουν την αξία των χαρτοφυλακίων μας όντως πρέπει να έχουν μια καλή προβλεπτική ματιά στο μέλλον. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να βγάλεις λεφτά; Προσπάθησε να δεις τι θα ανεβάσει την αξία του και αγόρασέ το πριν από τους άλλους.
Τι λένε λοιπόν οι σοφοί ότι θα μας φέρει το 2010; Πάρα πολλά. Το 2010 η τιμή του πετρελαίου θα χτυπήσει τα 90 δολάρια το βαρέλι (κατά τη Goldman Sachs), η ανεργία στις ΗΠΑ θα φτάσει το 10,5% (Fitch Ratings), η αξία του δολαρίου έναντι του ευρώ και του γεν θα πέσει σε ιστορικά χαμηλά (Deutsche Bank), τα 10ετή ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου θα έχουν αποδόσεις άνω του 4%(Bank of America Merill Lynch) και οι μετοχές χαμηλής κεφαλαιοποίησης θα έχουν πολύ καλύτερες αποδόσεις από τις μετοχές των άλλων κατηγοριών (Richard Bernstein Capital Management). Όσο για τα χρηματιστήρια εν γένει; Σύμφωνα με τους στρατηγικούς αναλυτές της UBS μπορούμε να περιμένουμε διψήφια κέρδη. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της PIMCO θα έχουμε πτώση 10%...Για σταθείτε όμως. Τι θα κάνουν τελικά τα χρηματιστήρια, θα ανέβουν ή θα πέσουν; Αυτή η μείζων απόκλιση θέτει ένα σοβαρό ζήτημα. Το να διατυπώνεις προβλέψεις για μια ολόκληρη χρονιά αποτελεί παραπλανητική και αναξιόπιστη δραστηριότητα.
Ένα καλό παράδειγμα: αυτή τη στιγμή έχουμε δυο βασικές σχολές σκέψης στην Αμερική που διατυπώνουν προβλέψεις για το πώς θα πάει η οικονομία το 2010 και δεν θα μπορούσαν να αποκλίνουν περισσότερο. Ο επικεφαλής στρατηγικής ανάλυσης των αμερικανικών χρηματιστηριακών αγορών της J.P. Morgan Τόμας Λι είναι υποστηρικτής της αισιόδοξης προοπτικής. Θεωρεί ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα θα κρατήσει τα επιτόκια χαμηλά, ότι θα υπάρξει αναζωογόνηση και ροή πιστώσεων προς τα νοικοκυριά και τις μικρές επιχειρήσεις, ότι θα υπάρξει σημαντική ενίσχυση της καταναλωτικής ζήτησης, ανάκαμψη της απασχόλησης και ότι ο δείκτης S & P 500 θα έχει άνοδο 18%.
Στην άλλη πλευρά του φάσματος είναι ο Ντέιβιντ Ρόζενμπεργκ, επικεφαλής οικονομολόγος και στρατηγικός αναλυτής του Gluskin Sheff. Ο Ρόζενμπεργκ θεωρεί ότι η φετινή χρηματιστηριακή άνοδος οφείλεται αποκλειστικά στην κρατική παρέμβαση και τα δημοσιονομικά μέτρα τόνωσης της οικονομίας και πως η πραγματική υποκείμενη τάση του περιορισμού των πιστώσεων και των μειωμένων καταναλωτικών δαπανών θα επιβεβαιωθεί και θα είναι μαζί μας για πολλά ακόμη χρόνια. «Έχουμε πει κατ’ επανάληψη ότι η παρούσα οικονομική κάμψη αποτελεί πράγματι σοβαρή ύφεση», έγραψε πρόσφατα ο Ρόζενμπεργκ.
Η μία αυτές τις δύο προβλέψεις πρόκειται να αποδειχτεί εντελώς λάθος. Γιατί συνεπώς να διακινδυνεύουμε τόσο μεγάλες και τολμηρές προβλέψεις για το μέλλον; Γιατί η πρόβλεψη που θα αποδειχτεί ότι ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα μπορεί να αποδώσει καλά λεφτά.
«Πολλά αναπάντεχα πράγματα συμβαίνουν κάθε χρόνο και μπορείς να βγάλεις πολύ χρήμα αν καταφέρεις να προβλέψεις σωστά ορισμένα εξ αυτών», λέει ο Μπάιρον Βιν, αντιπρόεδρος της Blackstone Group που κάθε χρόνο συντάσσει μια λίστα με τις δέκα μεγαλύτερες εκπλήξεις της επόμενης χρονιάς. «Αν καταφέρεις να περιορίσεις τις ζημιές που προκαλούνται από τα λάθη σου και να αφήσεις τα κέρδη από τις σωστές προβλέψεις σου να δουλέψουν για σένα, μπορείς να τα πας πολύ καλά».
Ακόμα και το τελετουργικό της διατύπωσης προβλέψεων μέσω της δημόσιας ανακοίνωσής τους εξυπηρετεί κάποιο στόχο. «Όλα αυτά τα σκέφτεσαι όλο το χρόνο όταν δουλεύεις στις προβλέψεις, αλλά υπάρχει μόνο μια φορά το χρόνο, τον Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο που τα βάζεις στο χαρτί», λέει ο Μπομπ Ντολ, επικεφαλής επενδύσεων των παγκόσμιων χρηματιστηριακών αγορών της Blackstone Group, που είναι γνωστός για τις ετήσιες προβλέψεις του. «Κι αυτό σου δίνει τη δυνατότητα να γυρίσεις πίσω τον επόμενο χρόνο και να δεις: πού έπεσα μέσα, πού έπεσα έξω και τι μπορώ να μάθω από αυτό;».
Ο Ντολ δεν πρόκειται να δημοσιεύσει τις προβλέψεις του έως τον Ιανουάριο αλλά οι πελάτες του ήδη του τις ζητούν. Γιατί; «Από περιέργεια και επειδή προσπαθούν να αποφασίσουν τι θα κάνουν», λέει. Ακριβής ή όχι, μια πρόβλεψη αποτελεί κάτι στο οποίο μπορείς να βασιστείς. Ή ίσως κοιμόμαστε καλύτερα όταν κάνουμε παιχνίδι με βάση τις προβλέψεις κάποιου άλλου αντί για τις δικές μας.
Sofokleous10.gr
"Αυτό που ονομάζουμε Ελλάδα".
Οι "Έλληνες"
Επειδή έχω βαρεθεί τον κάθε ανόητο να βγαίνει και να μιλά για δήθεν καθαρότητα φυλής και άλλες τέτοιες αστειότητες θα ήθελα να δηλώσω τα παρακάτω για να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους.
Ο "ελληνικός" χώρος, αυτό δηλαδή που σήμερα ονομάζουμε Ελλάδα αλλά και τα πέριξ αυτού από χιλιετίες τώρα έχουν λειτουργήσει ως κιβωτός των ανθρώπων.
Οι λόγοι αυτής της επιλογής του τόπου δεν είναι απόλυτα ξεκάθαροι αν και μάλλον η θέση έπαιξε σημαντικό ρόλο όχι τόσο σαν σταυροδρόμι ηπείρων που ισχυρίζονται πολλοί αλλά περισσότερο ως απόσταση από την Ατλαντίδα και φυσικά συνηγόρησαν και τα κλιματολογικά στοιχεία μια και αποτελούσε τροποντινά τον μέσο όρο των άλλων κλιματικών ζωνών.
Έκτοτε χρησιμοποιήθηκε είτε σαν ορμητήριο για επιστροφή στις πρότερες πατρίδες είτε ως καταφύγιο για την προστασία μετά από την φυγή από αυτές.
Ακόμη και στα κοντινά μας χρόνια "ελληνικά" φύλα κινήθηκαν προς την περιοχή δίνοντας στους εδώ "έλληνες" νέες δυνάμεις.Βέβαια όταν αναφέρομαι σε κινήσεις φύλων δεν αναφέρομαι στην ψευδολογία περί Δωριέων μια και οι όποιοι Δωριείς ήρθαν στην "Ελλάδα" ήρθαν πριν από 12000 περίποιυ χρόνια και όχι το 1200 πχ...Έτσι λοιπόν ως τοποτηρητές του καταφυγίου αυτού ως τέτοιοι θα πρέπει να λειτουργήσουμε και όχι ως φύλακες ή καλύτερα δεσμοφύλακες. Σκοπός μας είναι να όχι να αποκλείσουμε κάποιους αλλά να τους βοηθήσουμε να βρουν την πραγματική τους ταυτότητα και να τους απαλλάξουμε από παρωπίδες αφού κάνουμε το ίδιο και στον εαυτό μας.
Αν κάποιοι αναρωτηθούν για το αν όλοι αυτοί που έχουν άλλο χρώμα δέρματος γλώσσα και θηρσκεία πως μπορεί να είναι "Έλληνες" μπορώ να απαντήσω τα εξής:
α)Όταν μιλούσα για παροπίδες μιλούσα ακριβώς γι' αυτό.
β) Αν ισχυρίζονται κάτι για την γλώσσα τότε μάλλον δεν γνωρίζουν ότι όλοι αυτοί απλά μιλούν μια διάλεκτο της αρχαίας ελληνικής διανθισμένη με λέξεις που προστέθηκαν εκ των υστέρων και αλλιωμένη ως προς την προφορά. Αν το ψάξετε θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας.
γ) Όσοι μιλήσουν για το χρώμα τότε μάλλον δεν έχουν διαβάσει ούτε Όμηρο όπου στους "Έλληνες" κατατάσσει τους ξανθούς τους μελαχρινούς από τους λευκούς, στους ερυθρόδερμους, τους μελαμψούς και τους μαύρους. Όλοι αυτοί είναι μια οικογένεια.
Άλλωστε και εμείς θα μπορούσαμε με μεγάλη ευκολία να λεγόμασταν Γραικοί,Τρώες,Αχαιοί, Αιτολείς, Δωριείς, Αργείοι και πολλά ακόμη αν και για άγνωστους λόγους υιοθετήσαμε το όνομα Έλληνες.
Αφήστε λοιπόν τα δήθεν πατριωτικά και υιοθετείστε την πραγματική στάση και αποστολή των ανθρώπων αυτού του τόπου που είναι η μεταμόρφωση των ανθρώπων σε αυτό που είναι. Δεν είμαστε φίλοι μου μια διαφορετική φυλή αλλά η καρδιά της ανθρωπότητας.Η πραγματική βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας που πολλοί προσπάθησαν και προσπαθούν να καταστρέψουν.Μην τους δίνεται καινούργια όπλα.
Ο περίπλους
Επειδή έχω βαρεθεί τον κάθε ανόητο να βγαίνει και να μιλά για δήθεν καθαρότητα φυλής και άλλες τέτοιες αστειότητες θα ήθελα να δηλώσω τα παρακάτω για να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους.
Ο "ελληνικός" χώρος, αυτό δηλαδή που σήμερα ονομάζουμε Ελλάδα αλλά και τα πέριξ αυτού από χιλιετίες τώρα έχουν λειτουργήσει ως κιβωτός των ανθρώπων.
Οι λόγοι αυτής της επιλογής του τόπου δεν είναι απόλυτα ξεκάθαροι αν και μάλλον η θέση έπαιξε σημαντικό ρόλο όχι τόσο σαν σταυροδρόμι ηπείρων που ισχυρίζονται πολλοί αλλά περισσότερο ως απόσταση από την Ατλαντίδα και φυσικά συνηγόρησαν και τα κλιματολογικά στοιχεία μια και αποτελούσε τροποντινά τον μέσο όρο των άλλων κλιματικών ζωνών.
Έκτοτε χρησιμοποιήθηκε είτε σαν ορμητήριο για επιστροφή στις πρότερες πατρίδες είτε ως καταφύγιο για την προστασία μετά από την φυγή από αυτές.
Ακόμη και στα κοντινά μας χρόνια "ελληνικά" φύλα κινήθηκαν προς την περιοχή δίνοντας στους εδώ "έλληνες" νέες δυνάμεις.Βέβαια όταν αναφέρομαι σε κινήσεις φύλων δεν αναφέρομαι στην ψευδολογία περί Δωριέων μια και οι όποιοι Δωριείς ήρθαν στην "Ελλάδα" ήρθαν πριν από 12000 περίποιυ χρόνια και όχι το 1200 πχ...Έτσι λοιπόν ως τοποτηρητές του καταφυγίου αυτού ως τέτοιοι θα πρέπει να λειτουργήσουμε και όχι ως φύλακες ή καλύτερα δεσμοφύλακες. Σκοπός μας είναι να όχι να αποκλείσουμε κάποιους αλλά να τους βοηθήσουμε να βρουν την πραγματική τους ταυτότητα και να τους απαλλάξουμε από παρωπίδες αφού κάνουμε το ίδιο και στον εαυτό μας.
Αν κάποιοι αναρωτηθούν για το αν όλοι αυτοί που έχουν άλλο χρώμα δέρματος γλώσσα και θηρσκεία πως μπορεί να είναι "Έλληνες" μπορώ να απαντήσω τα εξής:
α)Όταν μιλούσα για παροπίδες μιλούσα ακριβώς γι' αυτό.
β) Αν ισχυρίζονται κάτι για την γλώσσα τότε μάλλον δεν γνωρίζουν ότι όλοι αυτοί απλά μιλούν μια διάλεκτο της αρχαίας ελληνικής διανθισμένη με λέξεις που προστέθηκαν εκ των υστέρων και αλλιωμένη ως προς την προφορά. Αν το ψάξετε θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας.
γ) Όσοι μιλήσουν για το χρώμα τότε μάλλον δεν έχουν διαβάσει ούτε Όμηρο όπου στους "Έλληνες" κατατάσσει τους ξανθούς τους μελαχρινούς από τους λευκούς, στους ερυθρόδερμους, τους μελαμψούς και τους μαύρους. Όλοι αυτοί είναι μια οικογένεια.
Άλλωστε και εμείς θα μπορούσαμε με μεγάλη ευκολία να λεγόμασταν Γραικοί,Τρώες,Αχαιοί, Αιτολείς, Δωριείς, Αργείοι και πολλά ακόμη αν και για άγνωστους λόγους υιοθετήσαμε το όνομα Έλληνες.
Αφήστε λοιπόν τα δήθεν πατριωτικά και υιοθετείστε την πραγματική στάση και αποστολή των ανθρώπων αυτού του τόπου που είναι η μεταμόρφωση των ανθρώπων σε αυτό που είναι. Δεν είμαστε φίλοι μου μια διαφορετική φυλή αλλά η καρδιά της ανθρωπότητας.Η πραγματική βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας που πολλοί προσπάθησαν και προσπαθούν να καταστρέψουν.Μην τους δίνεται καινούργια όπλα.
Ο περίπλους
Αστειότητες μπροστά στην απειλή της χρεοκοπίας.
Λέγεται πως οι κρίσεις βγάζουν στην επιφάνεια τον πραγματικό χαρακτήρα των ανθρώπων. Ετσι και οι μεγάλες καταστροφές και τα οικονομικά αδιέξοδα αναγκάζουν τους λαούς να δείξουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα. Και πως καλύτερα θα μπορούσε αυτό να αναδειχθεί παρά μέσα από τα σχόλια και τις τοποθετήσεις πολιτικών προσώπων και «έγκυρων» σχολιαστών; Θα συνιστούσε βέβαια μεγάλη έκπληξη αν η οικονομική κρίση στη χώρα μας έβγαζε στην επιφάνεια σοβαρότητα, νηφαλιότητα και σωστό προγραμματισμό. Όπως στα περισσότερα γεγονότα οι αντιδράσεις των πολιτικών και κοινωνικών μας ταγών εκπέμπουν ρηχό εντυπωσιασμό, υστερία και προσπάθεια έξαψης εθνικών η κοινωνικών συμπλεγματικών στερεοτύπων.
Η οικονομική δυσπραγία που μαστίζει την χώρα επιμένουν όλοι να αγνοούν πως είναι αποτέλεσμα δικών μας πράξεων και επιλογών. Για δεκαετίες δανειζόμαστε και ζούμε πέρα από τα έσοδα και τις ικανότητές μας. Οι πολιτικοί επέμεναν σε τέτοιες πολιτικές διότι έτσι κρατούσαν τον λαό ικανοποιημένο. Οσοι διετύπωναν αντίθετες απόψεις κι ανησυχίες βούλιαζαν στις κάλπες κι’ έβγαιναν εκτός πολιτικού συστήματος. Τα δανεικά πήγαιναν σε παροχές και σε διορισμούς στον δημόσιο τομέα. Για εξαγορά ψήφων και για την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων ευημερίας. Τίποτα όμως δεν παρέχεται δωρεάν. Και τωρα ήρθε η ώρα να πληρωθούν τα χρωστούμενα.
Σχεδόν κανένας δεν αναγνωρίζει αυτή την πραγματικότητα. Ολοι χαιδεύουν τα αυτιά του κόσμου. Και ψάχνουν για συνωμοσίες, άκαρδους καπιταλιστές και διεθνείς κερδοσκόπους. Η αλήθεια όμως είναι απλούστερη και κοντύτερα στις δικές μας πράξεις και ευθύνες. Και οι όποιες τραγικές συνέπειες θα οφείλονται σε δικές μας καθαρά ενέργειες και παραλείψεις. Το πρόβλημα της χώρας σήμερα βρίσκεται στην ενδεχόμενη αδυναμία να δανεισθεί ξανά για την κάλυψη των εκτός ορίων αναγκών της. Κι’ αυτό οφείλεται στα τεράστια δημοσιονομικά μας ανοίγματα. Που οι δανειστές μας διαπιστώνουν και που πολλοί ευρωπαίοι εταίροι μας έντρομοι βλέπουν να απειλούν και την δική τους νομισματική, κυρίως, σταθερότητα...Οι διάφοροι διεθνείς οίκοι που μας υποβαθμίζουν δεν είναι δημόσιες υπηρεσίες. Δεν υπακούουν σε εντολές κυβερνήσεων. Είναι ιδιωτικές εταιρίες των οποίων το κύρος και η επιτυχία εξαρτώνται αποκλειστικά από την εγκυρότητα και την ακρίβεια των προβλέψεών τους. Κάποιοι απ’ αυτούς έπεσαν τραγικά έξω στις εκτιμήσεις τους για την βιωσιμότητα ορισμένων τραπεζών λίγο πριν ξεσπάσει η διεθνής οικονομική κρίση. Και το πλήρωσαν βέβαια πολύ ακριβά επαγγελματικά. Εκτοτε έγιναν προσεκτικότεροι. Και πολύ πιο αυστηροί. Γι αυτό και τώρα η αξιοπιστία τους είναι ανεβασμένη.
Οφείλουμε λοιπόν για να επιβιώσουμε οικονομικά να κινηθούμε προσεκτικά. Δίχως λαικισμούς και ανοησίες. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους ευρωπαίους αξιωματούχους. Διότι, αν και δεν έχουν εκλεγεί από τον ελληνικό λαό (όπως σημείωσε στη Βουλή ο κ. Παπουτσής), αυτοί στηρίζουν τον δανεισμό μας αγοράζοντας τα ομόλογα του ελληνικού κράτους. Ούτε βέβαια και στοχεύουν στην αιχμαλωσία και τον εξανδραποδισμό μας. Οπως υπαινίσσεται η αριστερά. Απλά φοβούνται μην ζημιώσουν.
Αδυναμία δανεισμού σημαίνει χρεωκοπία. Με πρακτικές συνέπειες την παύση των εισαγωγών (λόγω έλλειψης συναλλαγματικών διαθεσίμων) και την εθελοντική μας έξοδο από το ευρώ (για να τυπωθεί χρήμα ώστε να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις). Αναγκαστική επίσης υπαγωγή σε διεθνή οικονομική εποπτεία λόγω εξωτερικών χρεών ώστε να εξασφαλισθούν πόροι για την επιβίωση της κοινωνίας μας. Η ανάσχεση εισαγωγών σημαίνει την απουσία ειδών πρώτης ανάγκης (αρχίζοντας από τα πετρέλαιο) με σημαντικές συνέπειες στην καθημερινότητά μας (ηλεκτρισμός, επικοινωνίες, θέρμανση, συγκοινωνίες κλπ.)
Αυτή είναι μια τραγωδία που πρέπει με κάθε κόστος να αποφευχθεί. Πέρα από τις όποιες αστειότητες.
Ανδρέας Ανδριανόπουλος
Sofokleous10.gr
Η οικονομική δυσπραγία που μαστίζει την χώρα επιμένουν όλοι να αγνοούν πως είναι αποτέλεσμα δικών μας πράξεων και επιλογών. Για δεκαετίες δανειζόμαστε και ζούμε πέρα από τα έσοδα και τις ικανότητές μας. Οι πολιτικοί επέμεναν σε τέτοιες πολιτικές διότι έτσι κρατούσαν τον λαό ικανοποιημένο. Οσοι διετύπωναν αντίθετες απόψεις κι ανησυχίες βούλιαζαν στις κάλπες κι’ έβγαιναν εκτός πολιτικού συστήματος. Τα δανεικά πήγαιναν σε παροχές και σε διορισμούς στον δημόσιο τομέα. Για εξαγορά ψήφων και για την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων ευημερίας. Τίποτα όμως δεν παρέχεται δωρεάν. Και τωρα ήρθε η ώρα να πληρωθούν τα χρωστούμενα.
Σχεδόν κανένας δεν αναγνωρίζει αυτή την πραγματικότητα. Ολοι χαιδεύουν τα αυτιά του κόσμου. Και ψάχνουν για συνωμοσίες, άκαρδους καπιταλιστές και διεθνείς κερδοσκόπους. Η αλήθεια όμως είναι απλούστερη και κοντύτερα στις δικές μας πράξεις και ευθύνες. Και οι όποιες τραγικές συνέπειες θα οφείλονται σε δικές μας καθαρά ενέργειες και παραλείψεις. Το πρόβλημα της χώρας σήμερα βρίσκεται στην ενδεχόμενη αδυναμία να δανεισθεί ξανά για την κάλυψη των εκτός ορίων αναγκών της. Κι’ αυτό οφείλεται στα τεράστια δημοσιονομικά μας ανοίγματα. Που οι δανειστές μας διαπιστώνουν και που πολλοί ευρωπαίοι εταίροι μας έντρομοι βλέπουν να απειλούν και την δική τους νομισματική, κυρίως, σταθερότητα...Οι διάφοροι διεθνείς οίκοι που μας υποβαθμίζουν δεν είναι δημόσιες υπηρεσίες. Δεν υπακούουν σε εντολές κυβερνήσεων. Είναι ιδιωτικές εταιρίες των οποίων το κύρος και η επιτυχία εξαρτώνται αποκλειστικά από την εγκυρότητα και την ακρίβεια των προβλέψεών τους. Κάποιοι απ’ αυτούς έπεσαν τραγικά έξω στις εκτιμήσεις τους για την βιωσιμότητα ορισμένων τραπεζών λίγο πριν ξεσπάσει η διεθνής οικονομική κρίση. Και το πλήρωσαν βέβαια πολύ ακριβά επαγγελματικά. Εκτοτε έγιναν προσεκτικότεροι. Και πολύ πιο αυστηροί. Γι αυτό και τώρα η αξιοπιστία τους είναι ανεβασμένη.
Οφείλουμε λοιπόν για να επιβιώσουμε οικονομικά να κινηθούμε προσεκτικά. Δίχως λαικισμούς και ανοησίες. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους ευρωπαίους αξιωματούχους. Διότι, αν και δεν έχουν εκλεγεί από τον ελληνικό λαό (όπως σημείωσε στη Βουλή ο κ. Παπουτσής), αυτοί στηρίζουν τον δανεισμό μας αγοράζοντας τα ομόλογα του ελληνικού κράτους. Ούτε βέβαια και στοχεύουν στην αιχμαλωσία και τον εξανδραποδισμό μας. Οπως υπαινίσσεται η αριστερά. Απλά φοβούνται μην ζημιώσουν.
Αδυναμία δανεισμού σημαίνει χρεωκοπία. Με πρακτικές συνέπειες την παύση των εισαγωγών (λόγω έλλειψης συναλλαγματικών διαθεσίμων) και την εθελοντική μας έξοδο από το ευρώ (για να τυπωθεί χρήμα ώστε να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις). Αναγκαστική επίσης υπαγωγή σε διεθνή οικονομική εποπτεία λόγω εξωτερικών χρεών ώστε να εξασφαλισθούν πόροι για την επιβίωση της κοινωνίας μας. Η ανάσχεση εισαγωγών σημαίνει την απουσία ειδών πρώτης ανάγκης (αρχίζοντας από τα πετρέλαιο) με σημαντικές συνέπειες στην καθημερινότητά μας (ηλεκτρισμός, επικοινωνίες, θέρμανση, συγκοινωνίες κλπ.)
Αυτή είναι μια τραγωδία που πρέπει με κάθε κόστος να αποφευχθεί. Πέρα από τις όποιες αστειότητες.
Ανδρέας Ανδριανόπουλος
Sofokleous10.gr
Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009
TO ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ!
Ασυμφωνία στα ΕυαγγέλιαΠληροφορίες για τη ζωή του Ιησού -άν και η εποχή του ήταν μία από τις καλύτερα τεκμηριωμένες ιστορικά- δεν έχουμε άλλες, εκτός από εκείνες που περιέχονται στα Ευαγγέλια. Για την καταγωγή του ειδικότερα πληροφορίες περιέχουν μόνο το πρώτο και το τρίτο Ευαγγέλια· κι αυτά όμως δεν συμφωνούν μεταξύ τους, αυτοαναιρούνται, αλληλοαναιρούνται, έχουν πλείστες αντιφάσεις. Η ιστορικότητα του Ιησού όμως θεωρείται αναμφισβήτητη, οπότε είμαστε υποχρεωμένοι να μελετήσουμε τι ακριβώς είναι καταγραμμένο...
Επισήμως πατέρας του Ιησού είναι ο Γιαχβέ, ο οποίος γονιμοποίησε τη Μαριάμ με τη βοήθεια του αρχαγγέλου του, Γαβριήλ. Αλλά εξ ίσου επισήμως ο Χριστός είναι γιός του μνηστήρα της Μαριάμ, Ιωσήφ, γι΄ αυτό οι ευαγγελιστές παραθέτουν το γενεαλογικό δένδρο του «μνήστορος» ξυλουργού, δηλαδή για να αποδείξουν, ότι ο ιδρυτής της Χριστιανικής Θρησκείας έχει, μέσω Ιωσήφ, το αίμα τού Δαυίδ, τού Αβραάμ κ.λπ. Όμως και σ΄ αυτό ή δεν συμφωνούν ή τερατολογούν. Κι όμως το χάος αυτό των θεόπνευστων δήθεν βιογραφικών πληροφοριών και απολύτων αληθειών γύρω από τον αρχηγό του Χριστιανισμού δεν εμποδίζει την τυφλή πίστη των ανθρώπων - απλοϊκών έως πλανηταρχών!... (Στην εικόνα: «Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου». Πίνακας του Ελ Γκρέκο, όπου ο Γαβριήλ «εξομολογείται τον έρωτα του Θεού προς τη Μαριάμ».)
Πλήρες post: http://freeinquiry.gr/webfiles/pro.php?id=1041
ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΔΙΟΔΙΑ!
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ "ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΙΝΙΟ" και η Εθελοντική Ομάδα Δράση Ν. Πιερίας καλούν όλους του Πιεριείς το Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010, στις 11:00 το μεσημέρι να παραβρεθούν στην κεντρική Πλατεία της Κατερίνης και να συμμετέχουν στη διανομή 5.000 εντύπων στους οδηγούς διερχομένων αυτοκινήτων με το σήμα «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ».
Στόχος της δράσης είναι να πεισθούν οι οδηγοί των οχημάτων της Πιερίας, και όχι μόνο, να τοποθετήσουν μόνιμα την κάρτα «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ» σε εμφανές σημείο του αυτοκινήτου τους και από εδώ και εμπρός να την επιδεικνύουν, κάθε φορά που θα διέρχονται από τους σταθμούς διοδίων, αρνούμενοι να πληρώσουν.
Η ελεύθερη και ασφαλής μετακίνηση αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα του πολίτη. Την κατασκευή των εθνικών οδών αυτής της χώρας, την έχουμε πληρώσει δεκάδες φορές στο παρελθόν, με τους άμεσους και έμμεσους φόρους μας, ενώ η ύπαρξη ασφαλών παράδρομων για τις τοπικές μας μετακινήσεις αποτελεί αδιαπραγμάτευτο δημόσιο αγαθό. Αναπόφευκτα οι 4 σταθμοί διοδίων στην Πιερία θα οδηγήσουν εκατοντάδες χιλιάδες οχήματα στο ταλαιπωρημένο επαρχιακό οδικό δίκτυο του νομού μας, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση θανατηφόρων ατυχημάτων και την υποβάθμιση της ποιότητας του βιοτικού μας επιπέδου. Οι νέοι σταθμοί διοδίων θα επηρεάσουν οικονομικά χιλιάδες άτομα την ημέρα και μάλιστα για ένα δρόμο που απέχει πολύ από τις προδιαγραφές ενός σύγχρονου αυτοκινητόδρομου. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς, πως το καλοκαίρι του 2009, στο ύψος του Κορινού, συγκρούστηκε διερχόμενο όχημα με άλογο (!) το οποίο διέσχιζε την εθνική οδό.
Περισσότερη ενημέρωση σχετικά εδώ:http://www.otoposmou.gr/
Στόχος της δράσης είναι να πεισθούν οι οδηγοί των οχημάτων της Πιερίας, και όχι μόνο, να τοποθετήσουν μόνιμα την κάρτα «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ» σε εμφανές σημείο του αυτοκινήτου τους και από εδώ και εμπρός να την επιδεικνύουν, κάθε φορά που θα διέρχονται από τους σταθμούς διοδίων, αρνούμενοι να πληρώσουν.
Η ελεύθερη και ασφαλής μετακίνηση αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα του πολίτη. Την κατασκευή των εθνικών οδών αυτής της χώρας, την έχουμε πληρώσει δεκάδες φορές στο παρελθόν, με τους άμεσους και έμμεσους φόρους μας, ενώ η ύπαρξη ασφαλών παράδρομων για τις τοπικές μας μετακινήσεις αποτελεί αδιαπραγμάτευτο δημόσιο αγαθό. Αναπόφευκτα οι 4 σταθμοί διοδίων στην Πιερία θα οδηγήσουν εκατοντάδες χιλιάδες οχήματα στο ταλαιπωρημένο επαρχιακό οδικό δίκτυο του νομού μας, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση θανατηφόρων ατυχημάτων και την υποβάθμιση της ποιότητας του βιοτικού μας επιπέδου. Οι νέοι σταθμοί διοδίων θα επηρεάσουν οικονομικά χιλιάδες άτομα την ημέρα και μάλιστα για ένα δρόμο που απέχει πολύ από τις προδιαγραφές ενός σύγχρονου αυτοκινητόδρομου. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς, πως το καλοκαίρι του 2009, στο ύψος του Κορινού, συγκρούστηκε διερχόμενο όχημα με άλογο (!) το οποίο διέσχιζε την εθνική οδό.
Περισσότερη ενημέρωση σχετικά εδώ:http://www.otoposmou.gr/
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ BLOGGERS/WOMEN BLOGGERS MEETING.
Στις 5 Ιανουαρίου ημέρα Τρίτη , θα γίνει συνάντηση γυναικών bloggers.
Όσες και όσοι bloggers ενδιαφέρεστε μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή στο Shell-land . Λεπτομέρειες σχετικά με το μέρος και την ώρα θα διαβάσετε στο blog της Matriga , η οποία είναι η εμπνεύστρια και διοργανώτρια αυτού του event.
Θα χαρούμε λοιπόν να σας έχουμε κοντά μας, να ανταλλάξουμε απόψεις, εμπνεύσεις, ιστορίες και...χαμόγελα!
Αν δεν σας διευκολύνει όλους η ημερομηνία, μπορεί να κανονιστεί και δεύτερη συνάντηση αργότερα.
Μετά από παράκληση κάποιων ανδρών bloggers να συμμετάσχουν και εκείνοι στη συνάντηση, δεν θα γίνει αποκλειστικά για τις γυναίκες!
Περισσότερα εδώ:
http://shell-land.blogspot.com/
και εδώ:
http://anasasblog.blogspot.com/2009/12/blog-post_9366.html
Όσες και όσοι bloggers ενδιαφέρεστε μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή στο Shell-land . Λεπτομέρειες σχετικά με το μέρος και την ώρα θα διαβάσετε στο blog της Matriga , η οποία είναι η εμπνεύστρια και διοργανώτρια αυτού του event.
Θα χαρούμε λοιπόν να σας έχουμε κοντά μας, να ανταλλάξουμε απόψεις, εμπνεύσεις, ιστορίες και...χαμόγελα!
Αν δεν σας διευκολύνει όλους η ημερομηνία, μπορεί να κανονιστεί και δεύτερη συνάντηση αργότερα.
Μετά από παράκληση κάποιων ανδρών bloggers να συμμετάσχουν και εκείνοι στη συνάντηση, δεν θα γίνει αποκλειστικά για τις γυναίκες!
Περισσότερα εδώ:
http://shell-land.blogspot.com/
και εδώ:
http://anasasblog.blogspot.com/2009/12/blog-post_9366.html
Το γεγονός που σημάδεψε το χρόνο που φεύγει!
Φεβρουάριος 2009. Πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα της νέας γρίπης στο Μεξικό. Ενα κοριτσάκι έξι μηνών, το οποίο επέζησε. 10 χιλιάδες τα θύματα παγκοσμίως, "60 και κάτι" στην Ελλάδα. «Η μάσκα του τρόμου», τρέντυ αξεσουάρ του χειμώνα. Φόβος «της μοδός». Βολεύει. Αλήθεια, πόσοι σκοτώνονται ετησίως σε τροχαία;
Λέτε να ισχύει και σε αυτή εδώ την περίπτωση, το γνωστό μας:"business as usual"
Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009
Back to the future... η τεχνολογία το 2010!
Όπως ξέρουμε όλοι η ταχύτητα με την όποια προχώρα η τεχνολογία είναι τεράστια και συμπαρασύρει εκατοντάδες πτυχές τις καθημερινότητας μας. Δεν είναι εύκολο οπότε να ξεχωρίσουμε 2-3 τεχνολογίες που θα φέρουν τεράστιες αλλαγές το 2010 αλλά είναι σχετικά εύκολο να κρίνουμε μερικές από αυτές με καθαρά χρηστικά κριτήρια και δυστυχώς ή ευτυχώς με κριτήρια που θέτει η αγορά.
Ας ξεκινήσουμε με τα πιο απλά και καθημερινά, τι πρέπει να περιμένουμε δηλαδή από τα κινητά τηλέφωνα μας. Δεν θα αναλύσουμε συγκεκριμένες συσκευές αλλά περισσότερο για τον νέο τρόπο χρήσης τους. Το φαινόμενο iphone της Apple εδώ και χρόνια αλλάζει τον τρόπο που επικοινωνούμε. Μέχρι τώρα ήταν περισσότερο μια συσκευή που είχαν οι λάτρεις των gadgets πλέον όμως καθορίζει τον τρόπο που σχεδιάζονται τα τηλέφωνα και από τις άλλες εταιρίες. Το στοιχείο που τα προκαλεί όλα αυτά δεν είναι η τεχνολογία που ενσωματώνει το iphone ούτε καν οι δυνατότητες και ο σχεδιασμός του. Άλλωστε υπάρχουν δεκάδες κινητά με καλύτερο επεξεργαστή, περισσότερη μνήμη και καλύτερη οθόνη. Αυτό που το έκανε να ξεχωρίσει είναι το ηλεκτρονικό μαγαζί από το οποίο κάποιος κατεβάζει εφαρμογές και τις εγκαθιστά στο τηλέφωνο του. Το iphone δεν είναι πλέον ένα τηλέφωνο άλλα ένας μικρός υπολογιστής με εκατοντάδες εφαρμογές και ΚΥΡΙΩΣ εύκολη πρόσβαση στο internet. Έτσι το 2010 θα δούμε εταιρίες όπως η Google, η Nokia, η Samsung και η Sony να παρουσιάζουν νέα κινητά με νέα χαρακτηριστικά αλλά κυρίως μια προσπάθεια να προβληθούν τα ηλεκτρονικά καταστήματα που θα φτιάχνουν εφαρμογές για όλες αυτές τις συσκευές...Μια άλλη κατηγορία ηλεκτρονικών συσκευών που θα έχουν την τιμητική τους το 2010 είναι τα ηλεκτρονικά βιβλία. Αξίζει πραγματικά να σημειώσουμε πόσο εύκολη είναι η ανάγνωση με τα νέα ηλεκτρονικά βιβλία που δεν θυμίζουν σε τίποτα τις μεγάλες βαριές και δύσχρηστες συσκευές του πρόσφατου παρελθόντος. Πιθανότατα είναι η πρώτη φορά που Μετά από μερικές ώρες ανάγνωσης με τις νέες συσκευές από την Amazon την Sony και πολλές άλλες εταιρίες, θα αντιληφτούμε ότι ο νέος τρόπος ανάγνωσης είναι εξίσου απολαυστικός με το παλιό καλό χαρτί. Τεχνολογικά οι νέες συσκευές χρησιμοποιούν τεχνολογία ηλεκτρονικού μελανιού που κάνει πολύ καλή δουλεία στην αναπαραγωγή της παραδοσιακής εμπειρίας. Αξίζει βέβαια να σημειώσουμε ότι η παρουσία έτοιμων ψηφιακών βιβλίων εγείρει νέους φόβους που μάλλον είναι δικαιολογημένοι. Οι εκδότες φοβούνται δηλαδή ότι σύντομα θα κυνηγούν πειρατές βιβλίων όπως οι δισκογραφικές κυνηγούν όποιον κατεβάζει MP3.
Τώρα ας μιλήσουμε και λίγο για τεχνολογικά θέματα με μεγαλύτερο όραμα και επιστημονικές απαιτήσεις. Πρώτα από όλα η ίδια η τεχνολογία που μας επιτρέπει την πρόσβαση στο internet και ειδικά στην Ελλάδα αναμένεται να γίνει το κέντρο της προσοχής. Μέσα στο 2010 θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες κατασκευής ενός έργου που θα υλοποιήσει σε όλους τους μεγάλους δήμους ανά την χώρα ένα προηγμένο τηλεπικοινωνιακό δίκτυο πρόσβασης επόμενης γενιάς βασισμένο σε οπτικές ίνες. Αναμένεται ότι μέσω των νέων υποδομών θα βελτιωθεί η ποιότητας ζωής των πολιτών και θα δημιουργηθούν νέες αγορές και επιχειρήσεις με ότι αυτό σημαίνει για την Ελλάδα σε μια τόσο δύσκολη εποχή.
Το 2010 θα δούμε επίσης μερικά εντυπωσιακά πράγματα στο κομμάτι της τεχνολογίας που αφορά την εκπαίδευση. Αναμένεται λοιπόν ότι θα καταφθάσουν οι νέοι διαδραστικοί πίνακες που θα αλλάξουν τον τρόπο που οι καθηγητές διδάσκουν, και κυρίως τον τρόπο που οι μαθητές συμμετέχουν στο μάθημα. Η τεχνολογία αυτών των πινάκων υπήρχε αλλά μόλις πρόσφατα έγιναν αρκετά ανθεκτικοί και φθηνοί για να μπουν ευρέως στα σχολεία. Φανταστείτε ουσιαστικά μεγάλες οθόνες με δυνατότης δικτύωσης ώστε οι σημειώσεις του καθηγητή να μπορούν φτάνουν στους φορητούς υπολογιστές των μαθητών αυτόματα. Με τις ηλεκτρονικές κιμωλίες όλα τα σχόλια και ασκήσεις απεικονίζονται εύκολα στην οθόνη. Είναι μάλιστα πολλές οι Ευρωπαϊκές χώρες που σχεδιάζουν την ενσωμάτωση αυτών των συστημάτων στα σχολεία τους. Μακάρι να δούμε κάτι τέτοιο και στην Ελλάδα ειδικά μετά τις περσινές προσφορές για τους μαθητές γυμνάσιου.
Το 2010 αναμένεται να είναι η χρόνια και άλλων τεχνολογικών καινοτομιών στην καθημερινότητα μας. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι είναι πολλές οι εταιρίες που ετοιμάζουν συστήματα για πρόσβαση στα γνωστά μας ΑΤΜ από τα όποια παίρνουμε χρήματα μέσω αναγνώρισης προσώπου και φωνής. Στην αρχή αναμένεται να λειτουργούν συμπληρωματικά με τις κάρτες και το ΠΙΝ μας αλλά αναμένεται σύντομα απλά να μιλάμε στο ΑΤΜ και να παίρνουμε χρήματα.
Κλείνοντας αυτή την ενδεικτική λίστα με τις τεχνολογίες που θα δούμε το 2010 να δούμε και κάτι από το χώρο της υγείας. Γιατροί και μηχανικοί από όλο τον κόσμο λοιπόν αναμένεται να μας ανακοινώσουν την πρώτη γένια φαρμάκων που με την βοήθεια της τεχνολογίας θα ρυθμίζονται αυτόματα για την πάθηση μας. Τέρμα λοιπόν η απλή συνταγή. Στο φαρμακείο η το νοσοκομείο θα αγοράζουμε φάρμακα ειδικά φτιαγμένα για το σώμα μας. Αυτές οι τεχνολογίες αναμένεται να απασχολήσουν την επιστήμη και την ιατρική τεχνολογία για τα επόμενα 10 χρόνια τουλάχιστον.
Πηγή:ΑΠΕ
Ας ξεκινήσουμε με τα πιο απλά και καθημερινά, τι πρέπει να περιμένουμε δηλαδή από τα κινητά τηλέφωνα μας. Δεν θα αναλύσουμε συγκεκριμένες συσκευές αλλά περισσότερο για τον νέο τρόπο χρήσης τους. Το φαινόμενο iphone της Apple εδώ και χρόνια αλλάζει τον τρόπο που επικοινωνούμε. Μέχρι τώρα ήταν περισσότερο μια συσκευή που είχαν οι λάτρεις των gadgets πλέον όμως καθορίζει τον τρόπο που σχεδιάζονται τα τηλέφωνα και από τις άλλες εταιρίες. Το στοιχείο που τα προκαλεί όλα αυτά δεν είναι η τεχνολογία που ενσωματώνει το iphone ούτε καν οι δυνατότητες και ο σχεδιασμός του. Άλλωστε υπάρχουν δεκάδες κινητά με καλύτερο επεξεργαστή, περισσότερη μνήμη και καλύτερη οθόνη. Αυτό που το έκανε να ξεχωρίσει είναι το ηλεκτρονικό μαγαζί από το οποίο κάποιος κατεβάζει εφαρμογές και τις εγκαθιστά στο τηλέφωνο του. Το iphone δεν είναι πλέον ένα τηλέφωνο άλλα ένας μικρός υπολογιστής με εκατοντάδες εφαρμογές και ΚΥΡΙΩΣ εύκολη πρόσβαση στο internet. Έτσι το 2010 θα δούμε εταιρίες όπως η Google, η Nokia, η Samsung και η Sony να παρουσιάζουν νέα κινητά με νέα χαρακτηριστικά αλλά κυρίως μια προσπάθεια να προβληθούν τα ηλεκτρονικά καταστήματα που θα φτιάχνουν εφαρμογές για όλες αυτές τις συσκευές...Μια άλλη κατηγορία ηλεκτρονικών συσκευών που θα έχουν την τιμητική τους το 2010 είναι τα ηλεκτρονικά βιβλία. Αξίζει πραγματικά να σημειώσουμε πόσο εύκολη είναι η ανάγνωση με τα νέα ηλεκτρονικά βιβλία που δεν θυμίζουν σε τίποτα τις μεγάλες βαριές και δύσχρηστες συσκευές του πρόσφατου παρελθόντος. Πιθανότατα είναι η πρώτη φορά που Μετά από μερικές ώρες ανάγνωσης με τις νέες συσκευές από την Amazon την Sony και πολλές άλλες εταιρίες, θα αντιληφτούμε ότι ο νέος τρόπος ανάγνωσης είναι εξίσου απολαυστικός με το παλιό καλό χαρτί. Τεχνολογικά οι νέες συσκευές χρησιμοποιούν τεχνολογία ηλεκτρονικού μελανιού που κάνει πολύ καλή δουλεία στην αναπαραγωγή της παραδοσιακής εμπειρίας. Αξίζει βέβαια να σημειώσουμε ότι η παρουσία έτοιμων ψηφιακών βιβλίων εγείρει νέους φόβους που μάλλον είναι δικαιολογημένοι. Οι εκδότες φοβούνται δηλαδή ότι σύντομα θα κυνηγούν πειρατές βιβλίων όπως οι δισκογραφικές κυνηγούν όποιον κατεβάζει MP3.
Τώρα ας μιλήσουμε και λίγο για τεχνολογικά θέματα με μεγαλύτερο όραμα και επιστημονικές απαιτήσεις. Πρώτα από όλα η ίδια η τεχνολογία που μας επιτρέπει την πρόσβαση στο internet και ειδικά στην Ελλάδα αναμένεται να γίνει το κέντρο της προσοχής. Μέσα στο 2010 θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες κατασκευής ενός έργου που θα υλοποιήσει σε όλους τους μεγάλους δήμους ανά την χώρα ένα προηγμένο τηλεπικοινωνιακό δίκτυο πρόσβασης επόμενης γενιάς βασισμένο σε οπτικές ίνες. Αναμένεται ότι μέσω των νέων υποδομών θα βελτιωθεί η ποιότητας ζωής των πολιτών και θα δημιουργηθούν νέες αγορές και επιχειρήσεις με ότι αυτό σημαίνει για την Ελλάδα σε μια τόσο δύσκολη εποχή.
Το 2010 θα δούμε επίσης μερικά εντυπωσιακά πράγματα στο κομμάτι της τεχνολογίας που αφορά την εκπαίδευση. Αναμένεται λοιπόν ότι θα καταφθάσουν οι νέοι διαδραστικοί πίνακες που θα αλλάξουν τον τρόπο που οι καθηγητές διδάσκουν, και κυρίως τον τρόπο που οι μαθητές συμμετέχουν στο μάθημα. Η τεχνολογία αυτών των πινάκων υπήρχε αλλά μόλις πρόσφατα έγιναν αρκετά ανθεκτικοί και φθηνοί για να μπουν ευρέως στα σχολεία. Φανταστείτε ουσιαστικά μεγάλες οθόνες με δυνατότης δικτύωσης ώστε οι σημειώσεις του καθηγητή να μπορούν φτάνουν στους φορητούς υπολογιστές των μαθητών αυτόματα. Με τις ηλεκτρονικές κιμωλίες όλα τα σχόλια και ασκήσεις απεικονίζονται εύκολα στην οθόνη. Είναι μάλιστα πολλές οι Ευρωπαϊκές χώρες που σχεδιάζουν την ενσωμάτωση αυτών των συστημάτων στα σχολεία τους. Μακάρι να δούμε κάτι τέτοιο και στην Ελλάδα ειδικά μετά τις περσινές προσφορές για τους μαθητές γυμνάσιου.
Το 2010 αναμένεται να είναι η χρόνια και άλλων τεχνολογικών καινοτομιών στην καθημερινότητα μας. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι είναι πολλές οι εταιρίες που ετοιμάζουν συστήματα για πρόσβαση στα γνωστά μας ΑΤΜ από τα όποια παίρνουμε χρήματα μέσω αναγνώρισης προσώπου και φωνής. Στην αρχή αναμένεται να λειτουργούν συμπληρωματικά με τις κάρτες και το ΠΙΝ μας αλλά αναμένεται σύντομα απλά να μιλάμε στο ΑΤΜ και να παίρνουμε χρήματα.
Κλείνοντας αυτή την ενδεικτική λίστα με τις τεχνολογίες που θα δούμε το 2010 να δούμε και κάτι από το χώρο της υγείας. Γιατροί και μηχανικοί από όλο τον κόσμο λοιπόν αναμένεται να μας ανακοινώσουν την πρώτη γένια φαρμάκων που με την βοήθεια της τεχνολογίας θα ρυθμίζονται αυτόματα για την πάθηση μας. Τέρμα λοιπόν η απλή συνταγή. Στο φαρμακείο η το νοσοκομείο θα αγοράζουμε φάρμακα ειδικά φτιαγμένα για το σώμα μας. Αυτές οι τεχνολογίες αναμένεται να απασχολήσουν την επιστήμη και την ιατρική τεχνολογία για τα επόμενα 10 χρόνια τουλάχιστον.
Πηγή:ΑΠΕ
Η εχθρική κοινωνία.
Η αίσθηση ότι επικρατεί το Δίκαιο, η εξάλειψη της συγκριτικής φτώχειας, η καταπολέμηση της αλαζονείας και η ισότιμη αντιμετώπιση όλων, απέναντι στους κοινούς κανόνες συμβίωσης, είναι οι βασικότερες προϋποθέσεις δημιουργίας «κοινωνικών» συνειδήσεων
Κατηγορούμαστε από πληθώρα μέσων μαζικής ενημέρωσης του εξωτερικού, από τις κυβερνήσεις μας αλλά και από τους ίδιους τους εαυτούς μας σε σταθερή, σχεδόν μονότονη βάση, ότι «φοροδιαφεύγουμε συστηματικά» - κυρίως από «στρεβλή» ευχαρίστηση, θύματα και θύτες μαζί ενός ιδιόμορφου «αθλητικού ιδεώδους» της φυλής μας, στο οποίο διακρινόμαστε παγκοσμίως, για τις εξαιρετικές επιδόσεις μας. Με περιορισμένες ίσως εξαιρέσεις, ενδεχομένως χωρίς καμία αμφιβολία, οι κατηγορίες αυτές δεν είναι «άνευ αντικειμένου» - είναι σωστές δηλαδή, κρίνοντας από πολλές διαφορετικές διαπιστώσεις.
Πρόκειται όμως για μία «εγγενή ασθένεια» του λαού μας, η οποία δεν μπορεί να αιτιολογηθεί λογικά, ή ίσως οφείλεται σε άλλες, όχι και τόσο «ανεξήγητες» αιτίες; Μήπως είναι ένα «μέσον προστασίας», αναμφίβολα «μη συμβατικό», απέναντι σε δεδομένες, ανεξέλεγκτες συνθήκες, οι οποίες ουσιαστικά «αναγκάζουν», οδηγούν καλύτερα στην «παρανομία», χωρίς απαραίτητα να αντλούν ευχαρίστηση οι «παραβάτες» από τις «στρεβλές» συμπεριφορές τους; Μήπως οφείλεται σε μία γενικώς επικρατούσα «κριτική στάση» των Πολιτών απέναντι στο κράτος τους και στη δημόσια διοίκηση τους - πολλές φορές ακόμη και μηδενιστικά «απορριπτική», η οποία όμως δεν είναι «εξτρεμιστικά» παράλογη, όπως συνήθως παρουσιάζεται;...Δεν είναι αλήθεια ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού μας (πολλών άλλων χωρών πλέον αφού, για παράδειγμα, στη Γερμανία 100.000 άτομα προσάγονται κάθε χρόνο στα Δικαστήρια, λόγω ιδιωτικής χρεοκοπίας - μέσο καθαρό ετήσιο εισόδημα ελευθέρων επαγγελματιών, με βάση τις φορολογικές τους δηλώσεις, 14.580 €, έναντι περίπου 12.000 € των Ελλήνων), υποχρεωμένο να επιβιώνει, χρόνια τώρα, στηριζόμενο στις δικές του αποκλειστικά δυνάμεις, χωρίς την παραμικρή «προστασία» από το κράτος του; Δεν φορολογείται έμμεσα ο Πολίτης, με χίλιους δυο τρόπους, όπως
(α) Από τα φροντιστήρια που πρέπει να στέλνει τα παιδιά του - επειδή το κράτος συνεχίζει να επιμένει στην εισαγωγή στα Πανεπιστήμια μέσω εξετάσεων (με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να οδηγούνται χιλιάδες παιδιά Ελλήνων σε χώρες του εξωτερικού, οι οποίες «εξαργυρώνουν» αδρά τις «συστημικές» αδυναμίες και τις «πολιτικές αγκυλώσεις» μας), ενώ κάποιοι καθηγητές των δημοσίων σχολείων δεν διδάσκουν σωστά, για να κάνουν ιδιωτικά «κατ’ οίκον» μαθήματα;
(β) Από κάποιους γιατρούς που πρέπει να πληρώνει, επειδή ουσιαστικά εξασκούν το επάγγελμα τους στα ιδιωτικά τους ιατρεία - ενώ μέσα από τον «επίσημο» χώρο εργασίας τους (νοσοκομεία, ΙΚΑ κλπ), προσελκύουν απλά και μόνο πελάτες;
(γ) Από πολλούς άλλους οι οποίοι, «προστατευμένοι» από μία «συντεχνιακή νομοθεσία» στα μέτρα τους, τον «απομυζούν» σε σταθερή βάση;
Δεν είναι «φόροι» τα υπερβολικά ποσά που πληρώνονται στους Δήμους, μεταξύ άλλων για την αποκομιδή των σκουπιδιών, όταν υπολογίζονται με το τετραγωνικό του ακινήτου και όχι με το μέγεθος του «κάδου», όπως παντού στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης ενός ακινήτου, ακόμη και όταν δεν είναι νοικιασμένο, όταν δεν έχει δηλαδή σκουπίδια, να πληρώνει το ίδιο ποσόν, σαν να είχε;
Δεν είναι «φόροι» οι συνεχώς αυξανόμενες τιμές πλήθους «αγαθών» και «υπηρεσιών», ακόμα και προϊόντων βασικής διατροφής, επειδή ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί σχεδόν σε κανέναν επιχειρηματικό κλάδο;
Μειώνονται ποτέ οι τιμές «χρέωσης», οι οποίες κάποια στιγμή αυξήθηκαν, έστω αιτιολογημένα; (για παράδειγμα, το ηλεκτρικό ρεύμα λόγω πετρελαίου, το οποίο όμως παρέμεινε ακριβό, παρά την πτώση που ακολούθησε;). Δεν συνιστούν και αυτές οι τιμές με τη σειρά τους «φόρους», αφού μειώνουν (άδικα) το εισόδημα μας;
Εάν όλοι αυτοί οι «φόροι», όπως και πολλοί άλλοι (θα μπορούσαμε να αναφέρουμε χιλιάδες ακόμη, όπως τα νέα τέλη κυκλοφορίας, με το απίστευτο «περιβαλλοντικό» τέλος - που ευχόμαστε όμως να διατεθεί για το περιβάλλον), δεν καταλήγουν στα ταμεία του κράτους (κάποιοι καταλήγουν βέβαια, αλλά κακοδιαχειρίζονται - εάν δεν «μεταναστεύουν» στα ταμεία της διαφθοράς), σημαίνει μήπως ότι δεν μας επιβαρύνουν το ίδιο, χωρίς μάλιστα την παραμικρή «ανταποδοτικότητα»; Εάν τα προσθέσουμε όλα αυτά στο 21% περίπου του ΑΕΠ που πληρώνουμε για φόρους (ίδιο σχεδόν με τη Γερμανία, υψηλότερο από την Ιαπωνία), δεν θα «υπερσκελίσουμε» τις ρεαλιστικές «φοροδοτικές» ικανότητες του πληθυσμού μας; Πόσο μάλλον του έντιμου φορολογικά, εν μέσω παγκόσμιας, ευρωπαϊκής αλλά και αμιγώς Ελληνικής ύφεσης και κρίσης;
Περαιτέρω, εάν ο μέσος Πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα της «φοροαποφυγής» των πολυεθνικών (που «επιβάλλεται» ουσιαστικά από αυτές στα κράτη, με τη βοήθεια των πανίσχυρων «λόμπυ» τους), πρέπει να αντιμετωπίζει με απάθεια και με κατανόηση τις νομότυπες «υπεξαιρέσεις» τους; Εάν η «φορολογική βάση», το φορολογητέο δηλαδή εισόδημα που έχει στη διάθεση της η Πολιτεία, μειώνεται αντιστρόφως ανάλογα με τον αριθμό και το μέγεθος των πολυεθνικών, πρέπει ο Πολίτης να λειτουργεί «εξισορροπητικά», πληρώνοντας ο ίδιος τους φόρους που εκλείπουν; που έχουν «αφαιρέσει» δηλαδή οι πολυεθνικές από τα ταμεία του κράτους;
Δεν πρέπει να υπάρξει κάποτε «συναινετικός» διάλογος των κοινωνικών εταίρων, με τη στενή συνεργασία των κομμάτων, ο οποίος θα επιλύσει πραγματικά τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας μας, πριν ακόμη «αναζητηθεί» η «συνέπεια» και η «φορολογική συνείδηση»; Δεν πρέπει κάποτε να σταματήσει να «βάλλει» ο ένας εναντίον του άλλου – Πολίτες και Κράτος – σαν να πρόκειται για δύο διαφορετικές, εχθρικά αντιμαχόμενες «φατρίες»; Αν και, κατά την άποψη μας, είναι πλέον πολύ αργά για τέτοιου είδους ερωτήματα, δεν πρέπει να πάψουμε να «εναποθέτουμε» όλες τις προσδοκίες μας στο κράτος, σταματώντας να είμαστε οι ίδιοι τα αναπόσπαστα μέρη εκείνου του «συστήματος εξουσίας» που κατηγορούμε, περιμένοντας ταυτόχρονα την εκπλήρωση των ονείρων μας από το ίδιο;
Όμως, εάν οι φόροι που πληρώνουμε δεν μπορούν να αυξηθούν, παρά το ότι η οικονομική μας κατάσταση (υπερχρέωση, τεράστια ελλείμματα κλπ) το επιβάλλει, πως είναι δυνατόν να επιλυθούν τα προβλήματα μας; Τέλος, εάν η «άλλη λύση», η υγιής οικονομική ανάπτυξη δηλαδή, η οποία προϋποθέτει έναν «λειτουργικό» παραγωγικό μηχανισμό, δεν μπορεί να επιτευχθεί λόγω της σχεδόν πλήρους καταστροφής του, πως είναι δυνατόν να ξεφύγουμε από την υφιστάμενη «παγίδα ρευστότητας» και να αποφύγουμε τη χρεοκοπία;
Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ
Προσπαθώντας να καταλάβουμε, ανεξάρτητα από τα άλυτα προβλήματα που διαπιστώνουμε, γιατί η χώρα μας παρέμεινε, παρά το φυσικό πλούτο και τις μεγάλες δυνατότητες της, συγκριτικά στάσιμη και φτωχή, εντελώς ανίσχυρη και μάλλον «παραμελημένη», συνειδητοποιήσαμε ότι, το σημαντικότερο εμπόδιο στην πρόοδο της ήταν (και είναι), μία παράδοξη εχθρότητα των Ελλήνων απέναντι στο κράτος τους – κατ’ επέκταση, απέναντι στον εαυτό τους, αφού το κράτος είμαστε όλοι εμείς.
Η αιτία αυτής της εχθρότητας, η «πηγή» ουσιαστικά όλων των προβλημάτων και των δυσλειτουργιών της Ελλάδας, η οποία «καταδικάζει» τους Πολίτες της να αντιστέκονται σε κάθε είδους πρωτοβουλία, με στόχο την καλυτέρευση της χώρας τους (διαρθρωτικά μέτρα κλπ), έχουμε την άποψη ότι δεν είναι άλλη από μία απίστευτη «αλαζονεία της εξουσίας», η οποία δηλητηριάζει κυριολεκτικά ολόκληρο τον «κοινωνικό βίο».
Αναφερόμενοι στην έννοια της «εξουσίας», δεν περιοριζόμαστε μόνο στη θεσμική της «έκφραση», στους πολιτικούς δηλαδή, αλλά σε όλες τις υπόλοιπες «μορφές» της: επιχειρηματίες, βιομήχανους, managers, δημοσιογράφους, εκδότες, τραπεζίτες, ανώτερους δημοσίους λειτουργούς, αθλητές, καθηγητές, ηθοποιούς, τηλεοπτικούς «αστέρες», τραγουδιστές και γενικά σε όλα τα, κατά κάποιον τρόπο, «προβεβλημένα» άτομα – ουσιαστικά στα «πρότυπα» της κοινωνίας μας.
Όλοι αυτοί, αλλά και πολλοί άλλοι, χαρακτηρίζονται δυστυχώς από μία υπερβολικά μεγάλη αλαζονεία, η οποία «διεγείρει» τις αντιδράσεις του υπολοίπου πληθυσμού, δημιουργώντας συναισθήματα «συγκριτικής φτώχειας» και αδικίας. Το αποτέλεσμα είναι «ο απλός Πολίτης» να τοποθετείται απόλυτα εχθρικά, απέναντι σε όλους και σε όλα, θεωρώντας τους πάσης φύσεως «προβεβλημένους αστέρες», τους διάφορους «αλαζόνες» δηλαδή, σαν τα επί μέρους «συστατικά» του κράτους: σαν το ίδιο το «μισητό» κράτος.
Εάν δεν επιλυθεί αυτό το πρόβλημα, εάν δεν καταπολεμηθεί δηλαδή η «αλαζονεία της εξουσίας», η οποία δημιουργεί, αυτόματα, συμπλέγματα κατωτερότητας σε όλον τον υπόλοιπο πληθυσμό, δύσκολα θα αλλάξει κάτι στη χώρα μας – υποθέτουμε ότι δεν θα εφαρμοστεί κανένα διαρθρωτικό μέτρο, ακόμη και αν αντιμετωπίσουμε «κατά πρόσωπο» τη χρεοκοπία ή εάν «διοικηθούμε» από την καλύτερη κυβέρνηση του κόσμου.
Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Ειδικά σε σχέση με τη φορολογία, διαπιστώνουμε ότι ακόμη και κάποια προηγμένα κράτη (Γερμανία, Γαλλία κ.α.), τα οποία είχαν «ενσωματώσει» πολλά χρόνια πριν τη φορολογική στη λοιπή συνείδηση των Πολιτών τους (ο δικός μας χρόνος προσαρμογής πιθανολογούμε ότι «έληξε» περί το έτος 2000), ευρίσκονται ξανά αντιμέτωπα με το ίδιο πρόβλημα. Τα μέσα δε που αυτή τη φορά επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν για την αντιμετώπιση του προβλήματος, είναι εντελώς διαφορετικά: δεν είναι πλέον «εκπαιδευτικά» και ανασταλτικά, αντίστοιχα με του παρελθόντος, αλλά δυστυχώς «καταναγκαστικά» και κατασταλτικά.
Αναλύοντας το γεγονός, θεωρούμε ότι η δημιουργία συνείδησης γενικότερα, δεν απαιτεί απλά και μόνο θεωρητικές αναφορές σε θέματα που θα επιθυμούσαμε να αντιμετωπίζονται συνειδησιακά από αυτούς που εκπαιδεύουμε - είτε αυτοί είναι τα παιδιά μας, είτε το σύνολο των Πολιτών μίας κοινωνίας. Αυτό που πραγματικά απαιτείται, είναι η έμπρακτη τήρηση των συγκεκριμένων κανόνων, εν πρώτοις από τους διδάσκοντες και στη συνέχεια από τα κάθε είδους προβεβλημένα πρότυπα του στενού περιβάλλοντος μας και της κοινωνίας γενικότερα.
Ειδικά όσον αφορά τη φορολογική συνείδηση και ανεξάρτητα από την εκάστοτε φορολογική νομοθεσία που «επιλέγεται» ή επικρατεί, η βασικότερη προϋπόθεση μίας «εκπαιδευτικής» δημιουργίας της, είναι αναμφίβολα η ορθολογική και απολύτως διάφανη κατανομή των εξ αυτής προερχομένων εσόδων από το Κράτος – η χρηστή διαχείριση δηλαδή.
Όταν οι πολίτες εμπιστευθούν το κράτος τους, αναφορικά τουλάχιστον με τη διαχείριση των φόρων που εισπράττει από αυτούς, έχουν ήδη τοποθετηθεί οι βάσεις της φορολογικής συνείδησης. Όταν δηλαδή είναι απολύτως βέβαιοι ότι τα χρήματα τους, αυτά που με τόσο κόπο και θυσίες κερδίζουν μόνοι τους και χωρίς τη βοήθεια του Κράτους, επιστρέφουν ξανά σε αυτούς με τη δημιουργία σχολείων, νοσοκομείων, ορφανοτροφείων, γηροκομείων, δρόμων, αεροδρομίων κλπ, τα οποία διευκολύνουν τη ποιότητα της επαγγελματικής και λοιπής ζωής τους, η δημιουργία φορολογικής συνείδησης είναι σχεδόν δεδομένη.
Όταν τώρα υπάρξει φορολογική συνείδηση, η Πολιτεία δεν έχει ανάγκη από το μεγαλύτερο μέρος των αντίστοιχων ελεγκτών της, με αποτέλεσμα να μειώνεται το κόστος λειτουργίας του εξαιρετικά κοστοβόρου και ουσιαστικά «αντιπαραγωγικού» φοροεισπρακτικού μηχανισμού της.
Περαιτέρω, κατά την άποψη μας, η ποιότητα της Δημοκρατίας και η Ελευθερία που χαρακτηρίζει μία κοινωνία, είναι αντιστρόφως ανάλογες των αστυνομικών και λοιπών καταναγκαστικών μέτρων που επιβάλλει η Εξουσία, με στόχο το, κατά την άποψη της, «κοινό όφελος». Όταν επομένως διαπιστώνουμε την αύξηση των μέτρων αναγκαστικής επιβολής των κοινωνικών κανόνων, όπως για παράδειγμα τη δημιουργία ειδικών «κατασταλτικών σωμάτων», μειώνεται (παύει να εξελίσσεται, οπισθοδρομεί) τόσο η Δημοκρατία, όσο και η Ελευθερία.
Δυστυχώς, παρατηρείται ότι τέτοιου είδους ενέργειες προέρχονται κυρίως από την, ανεπαρκή φυσικά, πολιτική εξουσία εκείνων των κρατών (ή διακρατικών ενώσεων), τα οποία έχουν χάσει το δρόμο τους, διαχωρίζοντας τη θέση τους από τους Πολίτες τους. Αυτά τα κράτη μεταβιβάζουν τις υπευθυνότητες τους και ενοχοποιούν τους Πολίτες τους για την κακή λειτουργία των συστημάτων τους - κατ’ αναλογία με τους γονείς, οι οποίοι ενοχοποιούν τα παιδιά τους και όχι τον εαυτό τους, όταν αυτά «παραστρατούν» καθ’ οποιονδήποτε τρόπο.
Δεν καταλαβαίνουν ότι οι κοινωνίες τους έχουν απόλυτη συναίσθηση των εκάστοτε πεπραγμένων τους και δυσανασχετούν, βλέποντας την κατασπατάληση των δικών τους πόρων. Προϊόν αυτής της δυσανασχέτησης τους είναι η αντίδραση απέναντι στους πάσης φύσεως κοινούς κανόνες και η αυξανόμενη διαγραφή υφισταμένων συνειδησιακών λειτουργιών, όπως αυτή της φορολογικής συνείδησης.
ΥΓ: Η «μηδενική άμεση φορολόγηση», με την απ’ ευθείας ενίσχυση των αδύναμων εισοδηματικών τάξεων από το κράτος θα ήταν, κατά την άποψη μας, ιδιαίτερα «ανταγωνιστική» απέναντι σε άλλα κράτη και «κοινωνικά» πιο σωστή - προϋποθέτει όμως διάφορα προπαρασκευαστικά στάδια (μεταξύ άλλων, αύξηση των έμμεσων φόρων) και φυσικά δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμη.
Με τη φράση «μηδενική άμεση φορολόγηση», εννοούμε ουσιαστικά την πλήρη κατάργηση όλων εκείνων των φόρων, οι οποίοι δεν διαπιστώνονται αυτόματα και δεν «εκπίπτουν» στην «πηγή», αλλά είναι το αποτέλεσμα πολύπλοκων «ατομικών δηλώσεων» και κοστοβόρων κρατικών ελέγχων. Αυτές οι λειτουργίες συμβάλλουν στην διαφθορά και ενισχύουν την «κοινωνική εγκληματικότητα» (φοροδιαφυγή κλπ), ενώ δημιουργούν «εξ ορισμού» μεγάλες ανισότητες (όπως, για παράδειγμα, τη συνεχώς μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση της εξαρτημένης εργασίας, σε σχέση με την ανεξάρτητη – αντίθετα, τη μεγαλύτερη «ελεγκτική» επιβάρυνση των ελευθέρων επαγγελματιών), οι οποίες θα ήταν ιδανικό να εξαλειφθούν.
Βασίλης Βιλιάρδος
viliardos@kbanalysis.com
Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου
Sofokleous10.gr
Κατηγορούμαστε από πληθώρα μέσων μαζικής ενημέρωσης του εξωτερικού, από τις κυβερνήσεις μας αλλά και από τους ίδιους τους εαυτούς μας σε σταθερή, σχεδόν μονότονη βάση, ότι «φοροδιαφεύγουμε συστηματικά» - κυρίως από «στρεβλή» ευχαρίστηση, θύματα και θύτες μαζί ενός ιδιόμορφου «αθλητικού ιδεώδους» της φυλής μας, στο οποίο διακρινόμαστε παγκοσμίως, για τις εξαιρετικές επιδόσεις μας. Με περιορισμένες ίσως εξαιρέσεις, ενδεχομένως χωρίς καμία αμφιβολία, οι κατηγορίες αυτές δεν είναι «άνευ αντικειμένου» - είναι σωστές δηλαδή, κρίνοντας από πολλές διαφορετικές διαπιστώσεις.
Πρόκειται όμως για μία «εγγενή ασθένεια» του λαού μας, η οποία δεν μπορεί να αιτιολογηθεί λογικά, ή ίσως οφείλεται σε άλλες, όχι και τόσο «ανεξήγητες» αιτίες; Μήπως είναι ένα «μέσον προστασίας», αναμφίβολα «μη συμβατικό», απέναντι σε δεδομένες, ανεξέλεγκτες συνθήκες, οι οποίες ουσιαστικά «αναγκάζουν», οδηγούν καλύτερα στην «παρανομία», χωρίς απαραίτητα να αντλούν ευχαρίστηση οι «παραβάτες» από τις «στρεβλές» συμπεριφορές τους; Μήπως οφείλεται σε μία γενικώς επικρατούσα «κριτική στάση» των Πολιτών απέναντι στο κράτος τους και στη δημόσια διοίκηση τους - πολλές φορές ακόμη και μηδενιστικά «απορριπτική», η οποία όμως δεν είναι «εξτρεμιστικά» παράλογη, όπως συνήθως παρουσιάζεται;...Δεν είναι αλήθεια ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού μας (πολλών άλλων χωρών πλέον αφού, για παράδειγμα, στη Γερμανία 100.000 άτομα προσάγονται κάθε χρόνο στα Δικαστήρια, λόγω ιδιωτικής χρεοκοπίας - μέσο καθαρό ετήσιο εισόδημα ελευθέρων επαγγελματιών, με βάση τις φορολογικές τους δηλώσεις, 14.580 €, έναντι περίπου 12.000 € των Ελλήνων), υποχρεωμένο να επιβιώνει, χρόνια τώρα, στηριζόμενο στις δικές του αποκλειστικά δυνάμεις, χωρίς την παραμικρή «προστασία» από το κράτος του; Δεν φορολογείται έμμεσα ο Πολίτης, με χίλιους δυο τρόπους, όπως
(α) Από τα φροντιστήρια που πρέπει να στέλνει τα παιδιά του - επειδή το κράτος συνεχίζει να επιμένει στην εισαγωγή στα Πανεπιστήμια μέσω εξετάσεων (με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να οδηγούνται χιλιάδες παιδιά Ελλήνων σε χώρες του εξωτερικού, οι οποίες «εξαργυρώνουν» αδρά τις «συστημικές» αδυναμίες και τις «πολιτικές αγκυλώσεις» μας), ενώ κάποιοι καθηγητές των δημοσίων σχολείων δεν διδάσκουν σωστά, για να κάνουν ιδιωτικά «κατ’ οίκον» μαθήματα;
(β) Από κάποιους γιατρούς που πρέπει να πληρώνει, επειδή ουσιαστικά εξασκούν το επάγγελμα τους στα ιδιωτικά τους ιατρεία - ενώ μέσα από τον «επίσημο» χώρο εργασίας τους (νοσοκομεία, ΙΚΑ κλπ), προσελκύουν απλά και μόνο πελάτες;
(γ) Από πολλούς άλλους οι οποίοι, «προστατευμένοι» από μία «συντεχνιακή νομοθεσία» στα μέτρα τους, τον «απομυζούν» σε σταθερή βάση;
Δεν είναι «φόροι» τα υπερβολικά ποσά που πληρώνονται στους Δήμους, μεταξύ άλλων για την αποκομιδή των σκουπιδιών, όταν υπολογίζονται με το τετραγωνικό του ακινήτου και όχι με το μέγεθος του «κάδου», όπως παντού στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης ενός ακινήτου, ακόμη και όταν δεν είναι νοικιασμένο, όταν δεν έχει δηλαδή σκουπίδια, να πληρώνει το ίδιο ποσόν, σαν να είχε;
Δεν είναι «φόροι» οι συνεχώς αυξανόμενες τιμές πλήθους «αγαθών» και «υπηρεσιών», ακόμα και προϊόντων βασικής διατροφής, επειδή ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί σχεδόν σε κανέναν επιχειρηματικό κλάδο;
Μειώνονται ποτέ οι τιμές «χρέωσης», οι οποίες κάποια στιγμή αυξήθηκαν, έστω αιτιολογημένα; (για παράδειγμα, το ηλεκτρικό ρεύμα λόγω πετρελαίου, το οποίο όμως παρέμεινε ακριβό, παρά την πτώση που ακολούθησε;). Δεν συνιστούν και αυτές οι τιμές με τη σειρά τους «φόρους», αφού μειώνουν (άδικα) το εισόδημα μας;
Εάν όλοι αυτοί οι «φόροι», όπως και πολλοί άλλοι (θα μπορούσαμε να αναφέρουμε χιλιάδες ακόμη, όπως τα νέα τέλη κυκλοφορίας, με το απίστευτο «περιβαλλοντικό» τέλος - που ευχόμαστε όμως να διατεθεί για το περιβάλλον), δεν καταλήγουν στα ταμεία του κράτους (κάποιοι καταλήγουν βέβαια, αλλά κακοδιαχειρίζονται - εάν δεν «μεταναστεύουν» στα ταμεία της διαφθοράς), σημαίνει μήπως ότι δεν μας επιβαρύνουν το ίδιο, χωρίς μάλιστα την παραμικρή «ανταποδοτικότητα»; Εάν τα προσθέσουμε όλα αυτά στο 21% περίπου του ΑΕΠ που πληρώνουμε για φόρους (ίδιο σχεδόν με τη Γερμανία, υψηλότερο από την Ιαπωνία), δεν θα «υπερσκελίσουμε» τις ρεαλιστικές «φοροδοτικές» ικανότητες του πληθυσμού μας; Πόσο μάλλον του έντιμου φορολογικά, εν μέσω παγκόσμιας, ευρωπαϊκής αλλά και αμιγώς Ελληνικής ύφεσης και κρίσης;
Περαιτέρω, εάν ο μέσος Πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα της «φοροαποφυγής» των πολυεθνικών (που «επιβάλλεται» ουσιαστικά από αυτές στα κράτη, με τη βοήθεια των πανίσχυρων «λόμπυ» τους), πρέπει να αντιμετωπίζει με απάθεια και με κατανόηση τις νομότυπες «υπεξαιρέσεις» τους; Εάν η «φορολογική βάση», το φορολογητέο δηλαδή εισόδημα που έχει στη διάθεση της η Πολιτεία, μειώνεται αντιστρόφως ανάλογα με τον αριθμό και το μέγεθος των πολυεθνικών, πρέπει ο Πολίτης να λειτουργεί «εξισορροπητικά», πληρώνοντας ο ίδιος τους φόρους που εκλείπουν; που έχουν «αφαιρέσει» δηλαδή οι πολυεθνικές από τα ταμεία του κράτους;
Δεν πρέπει να υπάρξει κάποτε «συναινετικός» διάλογος των κοινωνικών εταίρων, με τη στενή συνεργασία των κομμάτων, ο οποίος θα επιλύσει πραγματικά τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας μας, πριν ακόμη «αναζητηθεί» η «συνέπεια» και η «φορολογική συνείδηση»; Δεν πρέπει κάποτε να σταματήσει να «βάλλει» ο ένας εναντίον του άλλου – Πολίτες και Κράτος – σαν να πρόκειται για δύο διαφορετικές, εχθρικά αντιμαχόμενες «φατρίες»; Αν και, κατά την άποψη μας, είναι πλέον πολύ αργά για τέτοιου είδους ερωτήματα, δεν πρέπει να πάψουμε να «εναποθέτουμε» όλες τις προσδοκίες μας στο κράτος, σταματώντας να είμαστε οι ίδιοι τα αναπόσπαστα μέρη εκείνου του «συστήματος εξουσίας» που κατηγορούμε, περιμένοντας ταυτόχρονα την εκπλήρωση των ονείρων μας από το ίδιο;
Όμως, εάν οι φόροι που πληρώνουμε δεν μπορούν να αυξηθούν, παρά το ότι η οικονομική μας κατάσταση (υπερχρέωση, τεράστια ελλείμματα κλπ) το επιβάλλει, πως είναι δυνατόν να επιλυθούν τα προβλήματα μας; Τέλος, εάν η «άλλη λύση», η υγιής οικονομική ανάπτυξη δηλαδή, η οποία προϋποθέτει έναν «λειτουργικό» παραγωγικό μηχανισμό, δεν μπορεί να επιτευχθεί λόγω της σχεδόν πλήρους καταστροφής του, πως είναι δυνατόν να ξεφύγουμε από την υφιστάμενη «παγίδα ρευστότητας» και να αποφύγουμε τη χρεοκοπία;
Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ
Προσπαθώντας να καταλάβουμε, ανεξάρτητα από τα άλυτα προβλήματα που διαπιστώνουμε, γιατί η χώρα μας παρέμεινε, παρά το φυσικό πλούτο και τις μεγάλες δυνατότητες της, συγκριτικά στάσιμη και φτωχή, εντελώς ανίσχυρη και μάλλον «παραμελημένη», συνειδητοποιήσαμε ότι, το σημαντικότερο εμπόδιο στην πρόοδο της ήταν (και είναι), μία παράδοξη εχθρότητα των Ελλήνων απέναντι στο κράτος τους – κατ’ επέκταση, απέναντι στον εαυτό τους, αφού το κράτος είμαστε όλοι εμείς.
Η αιτία αυτής της εχθρότητας, η «πηγή» ουσιαστικά όλων των προβλημάτων και των δυσλειτουργιών της Ελλάδας, η οποία «καταδικάζει» τους Πολίτες της να αντιστέκονται σε κάθε είδους πρωτοβουλία, με στόχο την καλυτέρευση της χώρας τους (διαρθρωτικά μέτρα κλπ), έχουμε την άποψη ότι δεν είναι άλλη από μία απίστευτη «αλαζονεία της εξουσίας», η οποία δηλητηριάζει κυριολεκτικά ολόκληρο τον «κοινωνικό βίο».
Αναφερόμενοι στην έννοια της «εξουσίας», δεν περιοριζόμαστε μόνο στη θεσμική της «έκφραση», στους πολιτικούς δηλαδή, αλλά σε όλες τις υπόλοιπες «μορφές» της: επιχειρηματίες, βιομήχανους, managers, δημοσιογράφους, εκδότες, τραπεζίτες, ανώτερους δημοσίους λειτουργούς, αθλητές, καθηγητές, ηθοποιούς, τηλεοπτικούς «αστέρες», τραγουδιστές και γενικά σε όλα τα, κατά κάποιον τρόπο, «προβεβλημένα» άτομα – ουσιαστικά στα «πρότυπα» της κοινωνίας μας.
Όλοι αυτοί, αλλά και πολλοί άλλοι, χαρακτηρίζονται δυστυχώς από μία υπερβολικά μεγάλη αλαζονεία, η οποία «διεγείρει» τις αντιδράσεις του υπολοίπου πληθυσμού, δημιουργώντας συναισθήματα «συγκριτικής φτώχειας» και αδικίας. Το αποτέλεσμα είναι «ο απλός Πολίτης» να τοποθετείται απόλυτα εχθρικά, απέναντι σε όλους και σε όλα, θεωρώντας τους πάσης φύσεως «προβεβλημένους αστέρες», τους διάφορους «αλαζόνες» δηλαδή, σαν τα επί μέρους «συστατικά» του κράτους: σαν το ίδιο το «μισητό» κράτος.
Εάν δεν επιλυθεί αυτό το πρόβλημα, εάν δεν καταπολεμηθεί δηλαδή η «αλαζονεία της εξουσίας», η οποία δημιουργεί, αυτόματα, συμπλέγματα κατωτερότητας σε όλον τον υπόλοιπο πληθυσμό, δύσκολα θα αλλάξει κάτι στη χώρα μας – υποθέτουμε ότι δεν θα εφαρμοστεί κανένα διαρθρωτικό μέτρο, ακόμη και αν αντιμετωπίσουμε «κατά πρόσωπο» τη χρεοκοπία ή εάν «διοικηθούμε» από την καλύτερη κυβέρνηση του κόσμου.
Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Ειδικά σε σχέση με τη φορολογία, διαπιστώνουμε ότι ακόμη και κάποια προηγμένα κράτη (Γερμανία, Γαλλία κ.α.), τα οποία είχαν «ενσωματώσει» πολλά χρόνια πριν τη φορολογική στη λοιπή συνείδηση των Πολιτών τους (ο δικός μας χρόνος προσαρμογής πιθανολογούμε ότι «έληξε» περί το έτος 2000), ευρίσκονται ξανά αντιμέτωπα με το ίδιο πρόβλημα. Τα μέσα δε που αυτή τη φορά επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν για την αντιμετώπιση του προβλήματος, είναι εντελώς διαφορετικά: δεν είναι πλέον «εκπαιδευτικά» και ανασταλτικά, αντίστοιχα με του παρελθόντος, αλλά δυστυχώς «καταναγκαστικά» και κατασταλτικά.
Αναλύοντας το γεγονός, θεωρούμε ότι η δημιουργία συνείδησης γενικότερα, δεν απαιτεί απλά και μόνο θεωρητικές αναφορές σε θέματα που θα επιθυμούσαμε να αντιμετωπίζονται συνειδησιακά από αυτούς που εκπαιδεύουμε - είτε αυτοί είναι τα παιδιά μας, είτε το σύνολο των Πολιτών μίας κοινωνίας. Αυτό που πραγματικά απαιτείται, είναι η έμπρακτη τήρηση των συγκεκριμένων κανόνων, εν πρώτοις από τους διδάσκοντες και στη συνέχεια από τα κάθε είδους προβεβλημένα πρότυπα του στενού περιβάλλοντος μας και της κοινωνίας γενικότερα.
Ειδικά όσον αφορά τη φορολογική συνείδηση και ανεξάρτητα από την εκάστοτε φορολογική νομοθεσία που «επιλέγεται» ή επικρατεί, η βασικότερη προϋπόθεση μίας «εκπαιδευτικής» δημιουργίας της, είναι αναμφίβολα η ορθολογική και απολύτως διάφανη κατανομή των εξ αυτής προερχομένων εσόδων από το Κράτος – η χρηστή διαχείριση δηλαδή.
Όταν οι πολίτες εμπιστευθούν το κράτος τους, αναφορικά τουλάχιστον με τη διαχείριση των φόρων που εισπράττει από αυτούς, έχουν ήδη τοποθετηθεί οι βάσεις της φορολογικής συνείδησης. Όταν δηλαδή είναι απολύτως βέβαιοι ότι τα χρήματα τους, αυτά που με τόσο κόπο και θυσίες κερδίζουν μόνοι τους και χωρίς τη βοήθεια του Κράτους, επιστρέφουν ξανά σε αυτούς με τη δημιουργία σχολείων, νοσοκομείων, ορφανοτροφείων, γηροκομείων, δρόμων, αεροδρομίων κλπ, τα οποία διευκολύνουν τη ποιότητα της επαγγελματικής και λοιπής ζωής τους, η δημιουργία φορολογικής συνείδησης είναι σχεδόν δεδομένη.
Όταν τώρα υπάρξει φορολογική συνείδηση, η Πολιτεία δεν έχει ανάγκη από το μεγαλύτερο μέρος των αντίστοιχων ελεγκτών της, με αποτέλεσμα να μειώνεται το κόστος λειτουργίας του εξαιρετικά κοστοβόρου και ουσιαστικά «αντιπαραγωγικού» φοροεισπρακτικού μηχανισμού της.
Περαιτέρω, κατά την άποψη μας, η ποιότητα της Δημοκρατίας και η Ελευθερία που χαρακτηρίζει μία κοινωνία, είναι αντιστρόφως ανάλογες των αστυνομικών και λοιπών καταναγκαστικών μέτρων που επιβάλλει η Εξουσία, με στόχο το, κατά την άποψη της, «κοινό όφελος». Όταν επομένως διαπιστώνουμε την αύξηση των μέτρων αναγκαστικής επιβολής των κοινωνικών κανόνων, όπως για παράδειγμα τη δημιουργία ειδικών «κατασταλτικών σωμάτων», μειώνεται (παύει να εξελίσσεται, οπισθοδρομεί) τόσο η Δημοκρατία, όσο και η Ελευθερία.
Δυστυχώς, παρατηρείται ότι τέτοιου είδους ενέργειες προέρχονται κυρίως από την, ανεπαρκή φυσικά, πολιτική εξουσία εκείνων των κρατών (ή διακρατικών ενώσεων), τα οποία έχουν χάσει το δρόμο τους, διαχωρίζοντας τη θέση τους από τους Πολίτες τους. Αυτά τα κράτη μεταβιβάζουν τις υπευθυνότητες τους και ενοχοποιούν τους Πολίτες τους για την κακή λειτουργία των συστημάτων τους - κατ’ αναλογία με τους γονείς, οι οποίοι ενοχοποιούν τα παιδιά τους και όχι τον εαυτό τους, όταν αυτά «παραστρατούν» καθ’ οποιονδήποτε τρόπο.
Δεν καταλαβαίνουν ότι οι κοινωνίες τους έχουν απόλυτη συναίσθηση των εκάστοτε πεπραγμένων τους και δυσανασχετούν, βλέποντας την κατασπατάληση των δικών τους πόρων. Προϊόν αυτής της δυσανασχέτησης τους είναι η αντίδραση απέναντι στους πάσης φύσεως κοινούς κανόνες και η αυξανόμενη διαγραφή υφισταμένων συνειδησιακών λειτουργιών, όπως αυτή της φορολογικής συνείδησης.
ΥΓ: Η «μηδενική άμεση φορολόγηση», με την απ’ ευθείας ενίσχυση των αδύναμων εισοδηματικών τάξεων από το κράτος θα ήταν, κατά την άποψη μας, ιδιαίτερα «ανταγωνιστική» απέναντι σε άλλα κράτη και «κοινωνικά» πιο σωστή - προϋποθέτει όμως διάφορα προπαρασκευαστικά στάδια (μεταξύ άλλων, αύξηση των έμμεσων φόρων) και φυσικά δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμη.
Με τη φράση «μηδενική άμεση φορολόγηση», εννοούμε ουσιαστικά την πλήρη κατάργηση όλων εκείνων των φόρων, οι οποίοι δεν διαπιστώνονται αυτόματα και δεν «εκπίπτουν» στην «πηγή», αλλά είναι το αποτέλεσμα πολύπλοκων «ατομικών δηλώσεων» και κοστοβόρων κρατικών ελέγχων. Αυτές οι λειτουργίες συμβάλλουν στην διαφθορά και ενισχύουν την «κοινωνική εγκληματικότητα» (φοροδιαφυγή κλπ), ενώ δημιουργούν «εξ ορισμού» μεγάλες ανισότητες (όπως, για παράδειγμα, τη συνεχώς μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση της εξαρτημένης εργασίας, σε σχέση με την ανεξάρτητη – αντίθετα, τη μεγαλύτερη «ελεγκτική» επιβάρυνση των ελευθέρων επαγγελματιών), οι οποίες θα ήταν ιδανικό να εξαλειφθούν.
Βασίλης Βιλιάρδος
viliardos@kbanalysis.com
Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου
Sofokleous10.gr
Τρίτη 29/12 διαδήλωση για την Γάζα!
Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα. Αύριο Τρίτη, στις 6.00 μμ διαδηλώνουμε έξω από την Ισραηλινή Πρεσβεία για να απαιτήσουμε Λευτεριά στην Παλαιστίνη και τερματισμό του εμπάργκο που συνεχίζεται στη Γάζα. Ταυτόχρονα μια αντιπροσωπεία 30 ακτιβιστών από την Ελλάδα μαζί με εκατοντάδες άλλους από όλον τον κόσμο βρίσκονται από χτες στην Αίγυπτο και προσπαθούν να φτάσουν στα σύνορα της Ράφα και από εκεί να περάσουν στη Γάζα. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση εμποδίζει αυτήν την προσπάθεια με κάθε τρόπο.
'Ολοι/ες αύριο στις 6.00 μμ έξω από την Πρεσβεία του Ισραήλ!
Η παραοικονομία σώζει την οικονομία!
Η μαύρη οικονομία μπορεί να προστατεύσει τις ευρωπαϊκές οικονομίες στην εποχή της ύφεσης, με την προϋπόθεση, ωστόσο, ότι η παράνομη δραστηριότητα είναι αρκετά εκτεταμένη, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, διαπιστώνει άρθρο της Deutsche Bank, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Financial Times.
Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι χώρες με παράνομη οικοδομική δραστηριότητα, συναλλαγές που γίνονται χωρίς αποδείξεις, φοροδιαφυγή και παράνομες δραστηριότητας (όπως η διακίνηση ναρκωτικών) , πλήττονται λιγότερο από τις οικονομικές κρίσεις που έχουν σημειωθεί από το 1930 έως σήμερα.
Η Deutsche Bank θεωρεί την ελληνική οικονομία χαρακτηριστικό παράδειγμα, κυρίως γιατί η παραοικονομία της είναι αρκετά μεγάλη για να προστατεύσει τη χώρα από τη διεθνή ύφεση. Παρά τα δημοσιονομικά προβλήματα, η ελληνική οικονομία εμφάνισε συρρίκνωση μόνο 1% φέτος, σε μία χρονιά που το σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας συρρικνώθηκε κατά 4%.
Αρκετά καλά τα πήγαν στην κρίση, πάντως, και οι χώρες που βρίσκονται στο άλλο άκρο, δηλαδή εκείνες που έχουν «ιδιαίτερα έντιμο πληθυσμό», όπως είναι η Αυστρία, η Γαλλία και η Ολλανδία.
Πηγή:ΑΠΕ
Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι χώρες με παράνομη οικοδομική δραστηριότητα, συναλλαγές που γίνονται χωρίς αποδείξεις, φοροδιαφυγή και παράνομες δραστηριότητας (όπως η διακίνηση ναρκωτικών) , πλήττονται λιγότερο από τις οικονομικές κρίσεις που έχουν σημειωθεί από το 1930 έως σήμερα.
Η Deutsche Bank θεωρεί την ελληνική οικονομία χαρακτηριστικό παράδειγμα, κυρίως γιατί η παραοικονομία της είναι αρκετά μεγάλη για να προστατεύσει τη χώρα από τη διεθνή ύφεση. Παρά τα δημοσιονομικά προβλήματα, η ελληνική οικονομία εμφάνισε συρρίκνωση μόνο 1% φέτος, σε μία χρονιά που το σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας συρρικνώθηκε κατά 4%.
Αρκετά καλά τα πήγαν στην κρίση, πάντως, και οι χώρες που βρίσκονται στο άλλο άκρο, δηλαδή εκείνες που έχουν «ιδιαίτερα έντιμο πληθυσμό», όπως είναι η Αυστρία, η Γαλλία και η Ολλανδία.
Πηγή:ΑΠΕ
Με Καύσιμο από Σκουπίδια Κινούν τα Λεωφορεία.
«Aυτά είναι τα τρία τεράστια στομάχια της Λιλ», λέει ο Πιέρ Χίρτσμπεργκερ μέσα στη βοή των μηχανημάτων και τη μυρωδιά των φθινοπωρινών φύλλων που σαπίζουν. Εξηγεί πώς οι τρεις κολοσσιαίοι επεξεργαστές λυμάτων μετατρέπουν σε ενέργεια απορρίμματα από τρεις διαφορετικές πηγές: τα υπολείμματα των φαγητών των νοικοκυριών, τη διαλογή απορριμμάτων από πάρκα και δημόσιους κήπους και τις καντίνες των σχολείων και των νοσοκομείων. Από την επεξεργασία τους θα παραχθεί μεθάνιο, το οποίο θα κινήσει το ένα τρίτο των λεωφορείων της πόλης της Λιλ.
«Η επεξεργασία είναι η ίδια σαν αυτή που γίνεται στο στομάχι μιας αγελάδος», συνεχίζει ο κ. Χίρτσμπεργκερ δείχνοντας τους τρεις βιολογικούς επεξεργαστές, έκαστος των οποίων χωράει από 20.000 έως 215.000 κυβικά μέτρα αποβλήτων. Στόχος είναι η τροφοδότηση με βιο-αέριο των 100 από τα 350 λεωφορεία της πόλης της Λιλ, λέει ο κ. Χίρτσμπεργκερ, επικεφαλής της «Υπηρεσίας έρευνας για την αξιοποίηση αστικών αποβλήτων» του δήμου.
Πόλεις σε όλο τον κόσμο προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν την αύξηση του πληθυσμού χωρίς να αυξήσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακος. Ηδη το ήμισυ του παγκοσμίου πληθυσμού ζει στις μεγαλουπόλεις, και σύμφωνα με εκτιμήσεις ο αστικός πληθυσμός θα πενταπλασιασθεί έως το 2030. Οι λύσεις που προτίθενται να εφαρμοσθούν σε διάφορες πόλεις ποικίλλουν...Το ηλιόλουστο Ντουμπάι, για παράδειγμα, οραματίζεται τη Masdar City, μία οικολογική πόλη, όπου οι ηλιακοί συσσωρευτές θα κινούν τα ταξί και τα τραμ και όπου οι κάτοικοι θα πίνουν αφαλατισμένο νερό. Στη Γαλλία, τη Σουηδία, την Αυστραλία και τις ΗΠΑ, οι δημοτικές αρχές επιζητούν «εξωτικά μείγματα» πηγών ενεργείας, ενώ στην Αυστραλία, οι τρόποι επίλυσης του προβλήματος διαφέρουν.
Η αυστραλιανή κυβέρνηση προγραμματίζει επτά πιλοτικές «ηλιακές πόλεις», επενδύοντας 1,4 δισ. δολ. για την κατασκευή τεσσάρων μεγάλων ηλιακών σταθμών ενεργείας. Στην εύκρατη Μελβούρνη, η αντιμετώπιση του προβλήματος θα τύχει διαφορετικής μεταχείρισης από ό,τι στην ηλιόλουστη Μπρίσμπαν. Σε ευρωπαϊκές πόλεις, όπως στο Μάλμο της Σουηδίας, τα απορρίμματα χρησιμοποιούνται για τη θέρμανση και την ηλεκτροδότηση των κτιρίων. Στο Μάλμο, το 50% της θέρμανσης παράγεται από 550.000 τόνους απορριμμάτων τον χρόνο - κάτι που μπορούν να κάνουν πολλές πόλεις της βορείου Ευρώπης, δηλώνει ο Ρίτσαρντ Μπένγκτσον, διευθυντής σχεδιασμού της Ε.ΟΝ Νordic, η οποία υλοποίησε το σύστημα θέρμανσης και ηλεκτροδότησης της πόλης. «Τα απορρίμματα είναι ένα ενδιαφέρον καύσιμο για τον λόγο ότι δεν το πληρώνετε. Αντίθετα, σας πληρώνουν για να τα αξιοποιήσετε» διευκρινίζει ο κ. Μπένγκτσον. Στο Ελσίνκι, μία επιχείρηση ηλεκτρισμού συνεργάζεται με μία εταιρεία πληροφορικής, η οποία από τις κεντρικές της υπηρεσίες θα διοχετεύει την υπερβάλλουσα θερμότητα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές σε ένα δίκτυο θέρμανσης για τα σπίτια.
«Το βιολογικό μεθάνιο έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να διοχετευθεί μέσω του δικτύου της ήδη υπάρχουσας υποδομής» δηλώνει ο Μάρτιν Οριλ, επικεφαλής του κλάδου ενεργειακής τεχνολογίας και καινοτομίας της βρετανικής επιχείρησης British Gas. Tο βιολογικό μεθάνιο ήδη καταλήγει στους καταναλωτές μέσω του δικτύου φυσικού αερίου στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αυστρία.
(Από την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12/12/2009)
«Η επεξεργασία είναι η ίδια σαν αυτή που γίνεται στο στομάχι μιας αγελάδος», συνεχίζει ο κ. Χίρτσμπεργκερ δείχνοντας τους τρεις βιολογικούς επεξεργαστές, έκαστος των οποίων χωράει από 20.000 έως 215.000 κυβικά μέτρα αποβλήτων. Στόχος είναι η τροφοδότηση με βιο-αέριο των 100 από τα 350 λεωφορεία της πόλης της Λιλ, λέει ο κ. Χίρτσμπεργκερ, επικεφαλής της «Υπηρεσίας έρευνας για την αξιοποίηση αστικών αποβλήτων» του δήμου.
Πόλεις σε όλο τον κόσμο προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν την αύξηση του πληθυσμού χωρίς να αυξήσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακος. Ηδη το ήμισυ του παγκοσμίου πληθυσμού ζει στις μεγαλουπόλεις, και σύμφωνα με εκτιμήσεις ο αστικός πληθυσμός θα πενταπλασιασθεί έως το 2030. Οι λύσεις που προτίθενται να εφαρμοσθούν σε διάφορες πόλεις ποικίλλουν...Το ηλιόλουστο Ντουμπάι, για παράδειγμα, οραματίζεται τη Masdar City, μία οικολογική πόλη, όπου οι ηλιακοί συσσωρευτές θα κινούν τα ταξί και τα τραμ και όπου οι κάτοικοι θα πίνουν αφαλατισμένο νερό. Στη Γαλλία, τη Σουηδία, την Αυστραλία και τις ΗΠΑ, οι δημοτικές αρχές επιζητούν «εξωτικά μείγματα» πηγών ενεργείας, ενώ στην Αυστραλία, οι τρόποι επίλυσης του προβλήματος διαφέρουν.
Η αυστραλιανή κυβέρνηση προγραμματίζει επτά πιλοτικές «ηλιακές πόλεις», επενδύοντας 1,4 δισ. δολ. για την κατασκευή τεσσάρων μεγάλων ηλιακών σταθμών ενεργείας. Στην εύκρατη Μελβούρνη, η αντιμετώπιση του προβλήματος θα τύχει διαφορετικής μεταχείρισης από ό,τι στην ηλιόλουστη Μπρίσμπαν. Σε ευρωπαϊκές πόλεις, όπως στο Μάλμο της Σουηδίας, τα απορρίμματα χρησιμοποιούνται για τη θέρμανση και την ηλεκτροδότηση των κτιρίων. Στο Μάλμο, το 50% της θέρμανσης παράγεται από 550.000 τόνους απορριμμάτων τον χρόνο - κάτι που μπορούν να κάνουν πολλές πόλεις της βορείου Ευρώπης, δηλώνει ο Ρίτσαρντ Μπένγκτσον, διευθυντής σχεδιασμού της Ε.ΟΝ Νordic, η οποία υλοποίησε το σύστημα θέρμανσης και ηλεκτροδότησης της πόλης. «Τα απορρίμματα είναι ένα ενδιαφέρον καύσιμο για τον λόγο ότι δεν το πληρώνετε. Αντίθετα, σας πληρώνουν για να τα αξιοποιήσετε» διευκρινίζει ο κ. Μπένγκτσον. Στο Ελσίνκι, μία επιχείρηση ηλεκτρισμού συνεργάζεται με μία εταιρεία πληροφορικής, η οποία από τις κεντρικές της υπηρεσίες θα διοχετεύει την υπερβάλλουσα θερμότητα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές σε ένα δίκτυο θέρμανσης για τα σπίτια.
«Το βιολογικό μεθάνιο έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να διοχετευθεί μέσω του δικτύου της ήδη υπάρχουσας υποδομής» δηλώνει ο Μάρτιν Οριλ, επικεφαλής του κλάδου ενεργειακής τεχνολογίας και καινοτομίας της βρετανικής επιχείρησης British Gas. Tο βιολογικό μεθάνιο ήδη καταλήγει στους καταναλωτές μέσω του δικτύου φυσικού αερίου στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αυστρία.
(Από την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12/12/2009)
Γεγονότα που δεν χρειάζεται να τα πάρετε και τοις μετρητοίς...Νο5
Ετησίως κάνετε χειραψίες με 11 περίπου γυναίκες που έχουν αυνανιστεί χωρίς να έχουν πλύνει τα χέρια τους.
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
Ένα χρόνο μετά την Ισραηλινή επίθεση στη Γάζα, η κατοχή συνεχίζεται…Το ίδιο και η αντίσταση!
Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την Ισραηλινή επίθεση στη Γάζα. Όσα λέγονταν εκείνες τις μέρες από το Παλαιστινιακό κίνημα και τους ανά τον κόσμο αλληλέγγυους επιβεβαιώθηκαν πλήρως από την έκθεση του ΟΗΕ Goldstone: Κατά τη διάρκεια του πολέμου το Ισραήλ διέπραξε βαρύτατα εγκλήματα πολέμου. Η ηθελημένη στοχοποίηση αμάχων, η συστηματική καταστροφή πολιτικών υποδομών, καθώς και η χρήση βομβών φωσφόρου, δεν είναι πράξεις ενός συμβατικού πολέμου. Στην πραγματικότητα πρόκειται για πρακτικές κρατικής τρομοκρατίας που στοχεύουν στην εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων.
Ο πόλεμος όμως δεν σταμάτησε με την τυπική λήξη των εχθροπραξιών. Όλο αυτόν τον χρόνο συνεχίζονται οι Ισραηλινές επιδρομές, οι στοχευμένες δολοφονίες Παλαιστίνιων αγωνιστών, ο στραγγαλισμός της Γάζας, ο εποικισμός της Δυτικής Όχθης, η αρπαγή της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Παρά την κεντρικά κατευθυνόμενη προπαγάνδα περί του αντιθέτου, το Ισραήλ συνεχίζει το σχέδιο που υπηρετεί από το 1948, δηλαδή το διωγμό των Παλαιστινίων από την ιστορική Παλαιστίνη... Ωστόσο, όλο αυτό το διάστημα η Παλαιστινιακή αντίσταση συνεχίζεται. Παρά τις ασφυκτικές διεθνείς πιέσεις, οι Παλαιστίνιοι επιμένουν να αγωνίζονται για ελευθερία και δικαιοσύνη. Σε αυτόν το σπουδαίο αγώνα, που απειλεί επίσης και τα αυταρχικά αραβικά καθεστώτα σε ολοκληρη την περιοχή, έχουν σταθερά στο πλάι τους το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης που θεωρεί τον αγώνα τους μέρος της ευρύτερης πάλης για να ηττηθεί το ιμπεριαλιστικό σύστημα. Πρωτοβουλίες όπως η Πορεία Ελευθερίας της Γάζας (Gaza Freedom March), που επιχειρεί να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, δείχνουν τη δύναμη που μπορεί να έχει η διεθνής αλληλεγγύη.
Οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, της Ελληνικής συμπεριλαμβανομένης, δεν υπερψήφισαν την έκθεση Γκόλντστοουν όταν αυτή συζητήθηκε στο ΟΗΕ. Την ίδια στιγμή, Ελληνικές φρεγάτες συνεχίζουν να περιπολούν στα πλαίσια ευρω-νατοϊκών επιχειρήσεων στη Μεσόγειο βοηθώντας ουσιαστικά τα ισραηλινά πολεμικά που απειλούν το Λίβανο και πολιορκούν την Γάζα. Σε σύγκρουση με τις δεδηλωμένες πεποιθήσεις της Ελληνικής κοινωνίας, η κυβέρνηση στηρίζει το Ισραήλ.
Την Τρίτη 29 Δεκέμβρη συγκεντρωνόμαστε στις 6:00 μμ μπροστά στην Ισραηλινή πρεσβεία (Κατεχάκη και Κηφισίας) για να καταγγείλουμε τα Ισραηλινά εγκλήματα και να φωνάξουμε
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
Κάτω τα χέρια από τη Γάζα!
Καμία σχέση με το ρατσιστικο κράτος του Ισραήλ!
Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, Gaza Freedom March, Free Gaza Movement, «Ιντιφάντα» Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, Σωματείο Ελληνοπαλαιστινιακής Φιλίας
Ο πόλεμος όμως δεν σταμάτησε με την τυπική λήξη των εχθροπραξιών. Όλο αυτόν τον χρόνο συνεχίζονται οι Ισραηλινές επιδρομές, οι στοχευμένες δολοφονίες Παλαιστίνιων αγωνιστών, ο στραγγαλισμός της Γάζας, ο εποικισμός της Δυτικής Όχθης, η αρπαγή της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Παρά την κεντρικά κατευθυνόμενη προπαγάνδα περί του αντιθέτου, το Ισραήλ συνεχίζει το σχέδιο που υπηρετεί από το 1948, δηλαδή το διωγμό των Παλαιστινίων από την ιστορική Παλαιστίνη... Ωστόσο, όλο αυτό το διάστημα η Παλαιστινιακή αντίσταση συνεχίζεται. Παρά τις ασφυκτικές διεθνείς πιέσεις, οι Παλαιστίνιοι επιμένουν να αγωνίζονται για ελευθερία και δικαιοσύνη. Σε αυτόν το σπουδαίο αγώνα, που απειλεί επίσης και τα αυταρχικά αραβικά καθεστώτα σε ολοκληρη την περιοχή, έχουν σταθερά στο πλάι τους το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης που θεωρεί τον αγώνα τους μέρος της ευρύτερης πάλης για να ηττηθεί το ιμπεριαλιστικό σύστημα. Πρωτοβουλίες όπως η Πορεία Ελευθερίας της Γάζας (Gaza Freedom March), που επιχειρεί να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, δείχνουν τη δύναμη που μπορεί να έχει η διεθνής αλληλεγγύη.
Οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, της Ελληνικής συμπεριλαμβανομένης, δεν υπερψήφισαν την έκθεση Γκόλντστοουν όταν αυτή συζητήθηκε στο ΟΗΕ. Την ίδια στιγμή, Ελληνικές φρεγάτες συνεχίζουν να περιπολούν στα πλαίσια ευρω-νατοϊκών επιχειρήσεων στη Μεσόγειο βοηθώντας ουσιαστικά τα ισραηλινά πολεμικά που απειλούν το Λίβανο και πολιορκούν την Γάζα. Σε σύγκρουση με τις δεδηλωμένες πεποιθήσεις της Ελληνικής κοινωνίας, η κυβέρνηση στηρίζει το Ισραήλ.
Την Τρίτη 29 Δεκέμβρη συγκεντρωνόμαστε στις 6:00 μμ μπροστά στην Ισραηλινή πρεσβεία (Κατεχάκη και Κηφισίας) για να καταγγείλουμε τα Ισραηλινά εγκλήματα και να φωνάξουμε
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
Κάτω τα χέρια από τη Γάζα!
Καμία σχέση με το ρατσιστικο κράτος του Ισραήλ!
Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, Gaza Freedom March, Free Gaza Movement, «Ιντιφάντα» Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, Σωματείο Ελληνοπαλαιστινιακής Φιλίας
Η καντεμιά της... καντεμιάς, η αλλιώς η ερμηνεία των "νόμων"
1. Νόμος της μηχανικής επισκευής - Αφού τα χέρια σας καλυφθούν εξ
ολοκλήρου με γράσο, τότε θα αρχίσει να σας τρώει η μύτη σας ή θα
θέλετε να πάτε στην τουαλέτα.
2. Nόμος της βαρύτητας - Οποιοδήποτε εργαλείο ή βίδα, όταν πέσει, θα
κυλήσει προς τη λιγότερο προσβάσιμη γωνία.
3. Νόμος των πιθανοτήτων - Η πιθανότητα του να σας παρακολουθούν είναι
ανάλογη της ηλιθιότητας της πράξης σας.
4. Νόμος των Τυχαίων Αριθμών - Αν καλέσετε λάθος αριθμό, η γραμμή ποτέ
δεν είναι κατειλημμένη και κάποιος πάντα θα απαντήσει.
5. Νόμος του Άλλοθι - Αν πείτε στον προϊστάμενό σας ότι καθυστερήσατε
να πάτε στη δουλειά γιατί έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου σας, την
επομένη όντως θα σκάσει το λάστιχο του αυτοκινήτου σας.
6. Νόμος των Αλλαγών - Όταν αλλάζετε λωρίδα κυκλοφορίας στο δρόμο, η
λωρίδα που μόλις αφήσατε θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα από εκείνη
στην οποία μετακινηθήκατε...7. Νόμος του Μπάνιου - Με το που βυθίζετε το σώμα σας στην μπανιέρα,
είναι βέβαιο ότι το τηλέφωνο θα χτυπήσει.
8. Νόμος των Συναντήσεων - Η πιθανότητα να συναντήσετε τυχαία κάποιον
που γνωρίζετε αυξάνεται άρδην όταν βρίσκεστε με άτομο που δε θέλετε να
σας δουν μαζί.
9. Νόμος του αποτελέσματος - Όταν προσπαθήσετε να αποδείξετε σε
κάποιον ότι ένα μηχάνημα δε δουλεύει, εκείνη τη στιγμή θα δουλέψει.
10. Νόμος της Βιομηχανικής - Η ένταση της φαγούρας είναι ανάλογη του
βαθμού δυσκολίας στο να ξύσετε το συγκεκριμένο σημείο.
11. Νόμος θεάτρου, σινεμά - Τα άτομα των οποίων οι θέσεις απέχουν
περισσότερο από το διάδρομο θα φτάσουν τελευταία και είναι πάντα
εκείνα που θα εγκαταλείψουν τις θέσεις τους αρκετές φορές για να
πάρουν ένα σνακ, κάτι να πιουν ή να πάνε στην τουαλέτα και που θα
φύγουν πριν από το τέλος της παράστασης ή της προβολής. Εκείνοι που
κάθονται δίπλα στο διάδρομο ουδέποτε μετακινούνται, έχουν πολύ μακριά
πόδια ή μεγάλες κοιλιές και πάντα περιμένουν μέχρι να αδειάσει η
αίθουσα για να σηκωθούν.
12. Νόμος του Καφέ - Με το που καθήσετε να απολαύσετε ένα ζεστό καφέ
στη δουλειά, ο προϊστάμενός σας θα σας ζητήσει να κάνετε κάτι που θα
διαρκέσει έως ότου να κρυώσει το καφές σας. Το ίδιο συμβαίνει και με
τον φραπέ το καλοκαίρι (σ.σ.: φραπές όχι φρέντο, φραπές!) που θα
βράζει μέχρι να επιστρέψετε σε αυτόν.
13. Νόμος των Αποδυτηρίων - Εάν υπάρχουν μόλις δύο άτομα σε
αποδυτήρια, θα έχουν γειτονικά ντουλαπάκια.
14. Νόμος Φυσικών Επιφανειών - Η πιθανότητα μιας φέτας ψωμί με
μαρμελάδα να προσγειωθεί με την πλευρά της μαρμελάδας στο χαλί είναι
ανάλογη του πόσο καινούριο και ακριβό είναι αυτό το χαλί.
15. Nόμος των Λογικών Επιχειρημάτων - Τα πάντα είναι δυνατά όταν δεν
έχετε ιδέα για τι μιλάτε.
16. Νόμος της Ενδυματολογικής Εμφάνισης - Αν τα ρούχα σας κάνουν, δεν
είναι ωραία.
17. Νόμος του Εμπορικού Μάρκετινγκ - Μόλις ανακαλύψετε ένα προϊόν που
σας αρέσει πάρα μα πάρα πολύ, θα σταματήσουν την παραγωγή του.
18. Νόμος των Ιατρών - Εάν δεν αισθάνεστε καλά και κλείσετε ραντεβού
με τον ιατρό σας, μέχρι να φτάσετε θα αισθάνεστε καλύτερα. Αν δεν
κλείσετε ραντεβού θα παραμείνετε άρρωστοι....
ολοκλήρου με γράσο, τότε θα αρχίσει να σας τρώει η μύτη σας ή θα
θέλετε να πάτε στην τουαλέτα.
2. Nόμος της βαρύτητας - Οποιοδήποτε εργαλείο ή βίδα, όταν πέσει, θα
κυλήσει προς τη λιγότερο προσβάσιμη γωνία.
3. Νόμος των πιθανοτήτων - Η πιθανότητα του να σας παρακολουθούν είναι
ανάλογη της ηλιθιότητας της πράξης σας.
4. Νόμος των Τυχαίων Αριθμών - Αν καλέσετε λάθος αριθμό, η γραμμή ποτέ
δεν είναι κατειλημμένη και κάποιος πάντα θα απαντήσει.
5. Νόμος του Άλλοθι - Αν πείτε στον προϊστάμενό σας ότι καθυστερήσατε
να πάτε στη δουλειά γιατί έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου σας, την
επομένη όντως θα σκάσει το λάστιχο του αυτοκινήτου σας.
6. Νόμος των Αλλαγών - Όταν αλλάζετε λωρίδα κυκλοφορίας στο δρόμο, η
λωρίδα που μόλις αφήσατε θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα από εκείνη
στην οποία μετακινηθήκατε...7. Νόμος του Μπάνιου - Με το που βυθίζετε το σώμα σας στην μπανιέρα,
είναι βέβαιο ότι το τηλέφωνο θα χτυπήσει.
8. Νόμος των Συναντήσεων - Η πιθανότητα να συναντήσετε τυχαία κάποιον
που γνωρίζετε αυξάνεται άρδην όταν βρίσκεστε με άτομο που δε θέλετε να
σας δουν μαζί.
9. Νόμος του αποτελέσματος - Όταν προσπαθήσετε να αποδείξετε σε
κάποιον ότι ένα μηχάνημα δε δουλεύει, εκείνη τη στιγμή θα δουλέψει.
10. Νόμος της Βιομηχανικής - Η ένταση της φαγούρας είναι ανάλογη του
βαθμού δυσκολίας στο να ξύσετε το συγκεκριμένο σημείο.
11. Νόμος θεάτρου, σινεμά - Τα άτομα των οποίων οι θέσεις απέχουν
περισσότερο από το διάδρομο θα φτάσουν τελευταία και είναι πάντα
εκείνα που θα εγκαταλείψουν τις θέσεις τους αρκετές φορές για να
πάρουν ένα σνακ, κάτι να πιουν ή να πάνε στην τουαλέτα και που θα
φύγουν πριν από το τέλος της παράστασης ή της προβολής. Εκείνοι που
κάθονται δίπλα στο διάδρομο ουδέποτε μετακινούνται, έχουν πολύ μακριά
πόδια ή μεγάλες κοιλιές και πάντα περιμένουν μέχρι να αδειάσει η
αίθουσα για να σηκωθούν.
12. Νόμος του Καφέ - Με το που καθήσετε να απολαύσετε ένα ζεστό καφέ
στη δουλειά, ο προϊστάμενός σας θα σας ζητήσει να κάνετε κάτι που θα
διαρκέσει έως ότου να κρυώσει το καφές σας. Το ίδιο συμβαίνει και με
τον φραπέ το καλοκαίρι (σ.σ.: φραπές όχι φρέντο, φραπές!) που θα
βράζει μέχρι να επιστρέψετε σε αυτόν.
13. Νόμος των Αποδυτηρίων - Εάν υπάρχουν μόλις δύο άτομα σε
αποδυτήρια, θα έχουν γειτονικά ντουλαπάκια.
14. Νόμος Φυσικών Επιφανειών - Η πιθανότητα μιας φέτας ψωμί με
μαρμελάδα να προσγειωθεί με την πλευρά της μαρμελάδας στο χαλί είναι
ανάλογη του πόσο καινούριο και ακριβό είναι αυτό το χαλί.
15. Nόμος των Λογικών Επιχειρημάτων - Τα πάντα είναι δυνατά όταν δεν
έχετε ιδέα για τι μιλάτε.
16. Νόμος της Ενδυματολογικής Εμφάνισης - Αν τα ρούχα σας κάνουν, δεν
είναι ωραία.
17. Νόμος του Εμπορικού Μάρκετινγκ - Μόλις ανακαλύψετε ένα προϊόν που
σας αρέσει πάρα μα πάρα πολύ, θα σταματήσουν την παραγωγή του.
18. Νόμος των Ιατρών - Εάν δεν αισθάνεστε καλά και κλείσετε ραντεβού
με τον ιατρό σας, μέχρι να φτάσετε θα αισθάνεστε καλύτερα. Αν δεν
κλείσετε ραντεβού θα παραμείνετε άρρωστοι....
Πρωτοβουλία "Για την ελπίδα"!
Την ημέρα των Χριστουγέννων "βγήκε" στον αέρα ένα νέο blog, το οποίο είναι μία πρωτοβουλία ορισμένων bloggers για τον 1ο blog-ο-Μαραθώνιο "ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ".
Είναι ένα blog, όπου bloggers και μη προσφέρουν προσωπικά τους αντικείμενα τα οποία θα δημοπρατηθούν με σκοπό τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν να διατεθούν στον Σύλλογο Φίλων Παιδιών με Καρκίνο "ΕΛΠΙΔΑ", για την κάλυψη αναγκών του 1ου Ογκολογικού Νοσοκομείου Παίδων στην Ελλάδα.
Είναι μία πάρα πολύ σοβαρή προσπάθεια, που προετοιμάζεται εδώ και μήνες και έχει την έγκριση του συλλόγου "ΕΛΠΙΔΑ".
Η δημοπρασία ξεκίνησε την ημέρα των Χριστουγέννων και θα τελειώσει την ημέρα του Πάσχα.
Εάν έχετε κάποιο προσωπικό αντικείμενο που μπορείτε να χαρίσετε, επισκεφθείτε το blog στη διεύθυνση http://giatinelpida.blogspot.com/ και στο tab "FAQs" θα διαβάσετε τον τρόπο με τον οποίο μπορείτε να το κάνετε αυτό (ερώτηση Νο 7), όπως επίσης μπορείτε να μάθετε τον τρόπο με τον οποίο θα συμμετάσχετε στη δημοπρασία.
Τα δημητριακά είναι πολύ παλαιότερα από ότι νόμιζαν οι επιστήμονες.
Το ξεκίνημα της μέρας με ένα μπολ δημητριακών είναι τελικά πολύ παλαιότερη ανθρώπινη συνήθεια, από ό,τι θεωρούσαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, έχοντας παρελθόν άνω των 100.000 ετών, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα.
Η έρευνα, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Τζούλιο Μερκάντερ του πανεπιστημίου του Κάλγκαρι, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Science", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, δείχνει ότι η κατανάλωση άγριων δημητριακών από τους προϊστορικούς κυνηγούς και συλλέκτες είναι πολύ πιο αρχαία σε σχέση με τις μέχρι σήμερα εκτιμήσεις των επιστημόνων.
Οι καναδοί ερευνητές βρήκαν τα αρχαιότερα δείγματα ευρείας κατανάλωσης δημητριακών και ριζών σε ένα βαθύ ασβεστολιθικό σπήλαιο, κοντά στη λίμνη Νιάσα, στα υψίπεδα της βόρειας Μοζαμβίκης στην Αφρική. Στην περιοχή αυτή ανακαλύφθηκαν δεκάδες λίθινα εργαλεία, οστά ζώων και υπολείμματα φυτικών τροφών που χρονολογούνται πριν από τουλάχιστον 105.000 χρόνια...Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως χιλιάδες κόκκους άμυλου πάνω σε λίθινα εργαλεία αλέσματος και απόξεσης, που δείχνουν ότι οι πρόγονοί μας έφερναν στο σπήλαιο και κατεργάζονταν άγριο σόργο (τον πρόγονο του βασικού δημητριακού που μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως στην Αφρική). Αυτό, κατά τον Μερκάντερ, συνέβαινε κατά τη Μέση Λίθινη Εποχή, όταν, όπως μέχρι τώρα πιστευόταν, υποτίθεται ότι οι άνθρωποι βασικά ζούσαν με συλλογή ριζών, φρούτων και καρπών. Οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι μέχρι την ύστερη Πλειστόκαινο εποχή, που τελείωσε πριν περίπου 12.000 χρόνια, οι άνθρωποι αγνοούσαν τα δημητριακά ή τα απέφευγαν, επειδή δεν μπορούσαν να τα κατεργαστούν για να τα φάνε.
Η ανακάλυψη ότι η διατροφή των ανθρώπων εκείνων περιείχε και δημητριακά (το 90% περίπου των κόκκων που ανακαλύφθηκαν στο σπήλαιο της Μοζαμβίκης, προέρχονταν από σόργο), θεωρείται σημαντικό βήμα στην ανθρώπινη εξέλιξη, λόγω της τεχνικής πολυπλοκότητας και της μαγειρικής γνώσης που απαιτούνται για να μετατραπούν οι κόκκοι των δημητριακών σε εδώδιμες τροφές.
Πηγή:ΑΠΕ
Η έρευνα, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Τζούλιο Μερκάντερ του πανεπιστημίου του Κάλγκαρι, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Science", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, δείχνει ότι η κατανάλωση άγριων δημητριακών από τους προϊστορικούς κυνηγούς και συλλέκτες είναι πολύ πιο αρχαία σε σχέση με τις μέχρι σήμερα εκτιμήσεις των επιστημόνων.
Οι καναδοί ερευνητές βρήκαν τα αρχαιότερα δείγματα ευρείας κατανάλωσης δημητριακών και ριζών σε ένα βαθύ ασβεστολιθικό σπήλαιο, κοντά στη λίμνη Νιάσα, στα υψίπεδα της βόρειας Μοζαμβίκης στην Αφρική. Στην περιοχή αυτή ανακαλύφθηκαν δεκάδες λίθινα εργαλεία, οστά ζώων και υπολείμματα φυτικών τροφών που χρονολογούνται πριν από τουλάχιστον 105.000 χρόνια...Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως χιλιάδες κόκκους άμυλου πάνω σε λίθινα εργαλεία αλέσματος και απόξεσης, που δείχνουν ότι οι πρόγονοί μας έφερναν στο σπήλαιο και κατεργάζονταν άγριο σόργο (τον πρόγονο του βασικού δημητριακού που μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως στην Αφρική). Αυτό, κατά τον Μερκάντερ, συνέβαινε κατά τη Μέση Λίθινη Εποχή, όταν, όπως μέχρι τώρα πιστευόταν, υποτίθεται ότι οι άνθρωποι βασικά ζούσαν με συλλογή ριζών, φρούτων και καρπών. Οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι μέχρι την ύστερη Πλειστόκαινο εποχή, που τελείωσε πριν περίπου 12.000 χρόνια, οι άνθρωποι αγνοούσαν τα δημητριακά ή τα απέφευγαν, επειδή δεν μπορούσαν να τα κατεργαστούν για να τα φάνε.
Η ανακάλυψη ότι η διατροφή των ανθρώπων εκείνων περιείχε και δημητριακά (το 90% περίπου των κόκκων που ανακαλύφθηκαν στο σπήλαιο της Μοζαμβίκης, προέρχονταν από σόργο), θεωρείται σημαντικό βήμα στην ανθρώπινη εξέλιξη, λόγω της τεχνικής πολυπλοκότητας και της μαγειρικής γνώσης που απαιτούνται για να μετατραπούν οι κόκκοι των δημητριακών σε εδώδιμες τροφές.
Πηγή:ΑΠΕ
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Κλείνουμε τα φώτα στις 27 Δεκεμβρίου.
Θα σβησουμε μια ωρα τα φώτα και θα ανάψουμε ένα κεράκι για τα αθώα παιδια του πολέμου.
Η Γάζα πέρσι τέτοιο καιρό ήταν στολισμένη με αίμα.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ Παλαιστίνη
οι εικόνες ανοιχτές πληγές
οι καρδιές ραγισμένες
αιμοραγούν τα μάτια
οι φωνές θυμωμένες
τα παιδιά ματωμένα
τα παιχνίδια σπασμένα
παραφωνία λαβωμένης χαράς
σε σκηνικό θανάτου
Αντιδρούμε και κλείνουμε τα φώτα στις 27 Δεκεμβρίου 8 με 9 το βράδυ
για τα χαμένα παιδιά
Καλούμε τις Κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου να σταματήσουν αμέσως τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας και να επιτρέψουν στις ανθρωπιστικές αποστολές να εισέλθουν στην περιοχή και να σώσουν τα παιδιά, τις γυναίκες, τους ασθενείς και όλους τους Παλαιστίνιους που υποφέρουν, επειδή θέλουν να έχουν τη δική τους πατρίδα, όπως όλοι οι άνθρωποι.
Για το 1.5 εκατομμύριο των κατόικων στη Λωρίδα της Γάζας, η ζωή είναι πολύ δύσκολη. Ο οικονομικός και ενεργειακός αποκλεισμός που έχει επιβάλει το Ισραήλ, την κάνει δυσκολότερη. Μόνη διέξοδος η Αίγυπτος. Χιλιάδες εξαθλιωμένων Παλαιστινίων εισέρχονται ή προσπαθούν να εισέλθουν στη γείτονα χώρα για να προμηθευτούν τα βασικά... τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα...We react and close the lights on 27 December 8 to 9 at night
for lost children
WE THE GREEK CITIZENS
Orders criminal indifference
POLICY OF THE WORLD
ON THE GENOCIDE IN PALESTINE AND ..
We urge the governments of Israel and Egypt immediately to cease the blockade of the Gaza Strip and to allow humanitarian convoys to enter the area and to save the children, women, sick and all Palestinians who suffer, because they want to have the their homeland, like all people.
http://www.facebook.com/event.php?eid=192125618201&ref=mf#/event.php?eid=192125618201
Η Γάζα πέρσι τέτοιο καιρό ήταν στολισμένη με αίμα.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ Παλαιστίνη
οι εικόνες ανοιχτές πληγές
οι καρδιές ραγισμένες
αιμοραγούν τα μάτια
οι φωνές θυμωμένες
τα παιδιά ματωμένα
τα παιχνίδια σπασμένα
παραφωνία λαβωμένης χαράς
σε σκηνικό θανάτου
Αντιδρούμε και κλείνουμε τα φώτα στις 27 Δεκεμβρίου 8 με 9 το βράδυ
για τα χαμένα παιδιά
Καλούμε τις Κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου να σταματήσουν αμέσως τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας και να επιτρέψουν στις ανθρωπιστικές αποστολές να εισέλθουν στην περιοχή και να σώσουν τα παιδιά, τις γυναίκες, τους ασθενείς και όλους τους Παλαιστίνιους που υποφέρουν, επειδή θέλουν να έχουν τη δική τους πατρίδα, όπως όλοι οι άνθρωποι.
Για το 1.5 εκατομμύριο των κατόικων στη Λωρίδα της Γάζας, η ζωή είναι πολύ δύσκολη. Ο οικονομικός και ενεργειακός αποκλεισμός που έχει επιβάλει το Ισραήλ, την κάνει δυσκολότερη. Μόνη διέξοδος η Αίγυπτος. Χιλιάδες εξαθλιωμένων Παλαιστινίων εισέρχονται ή προσπαθούν να εισέλθουν στη γείτονα χώρα για να προμηθευτούν τα βασικά... τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα...We react and close the lights on 27 December 8 to 9 at night
for lost children
WE THE GREEK CITIZENS
Orders criminal indifference
POLICY OF THE WORLD
ON THE GENOCIDE IN PALESTINE AND ..
We urge the governments of Israel and Egypt immediately to cease the blockade of the Gaza Strip and to allow humanitarian convoys to enter the area and to save the children, women, sick and all Palestinians who suffer, because they want to have the their homeland, like all people.
http://www.facebook.com/event.php?eid=192125618201&ref=mf#/event.php?eid=192125618201
Ενημερωθείτε για τη νέα κομπίνα που κάνουν και πάρτε τα μέτρα σας!
Δυο όμορφα 18χρονα κορίτσια πλησιάζουν στο αυτοκίνητο σου καθώς σταματάς στο φανάρι Κωνταντινουπόλεως και Ιεράς Οδού, στην κάθοδο.
Ενώ η μια σκουπίζει το παρμπρίζ με ένα πανί, η άλλη έρχεται στο
παράθυρο και σε χαιρετά σκύβοντας ταυτόχρονα με τα στήθη της σχεδόν να βγαίνουν έξω από την μπλούζα της. Αδύνατον να μην κοιτάξεις! Όταν τις ευχαριστήσεις και προσφέρεις φιλοδώρημα, αρνούνται και σε παρακαλάνε να τις πας λίγο παρακάτω, μέχρι το Ρουφ, με το αυτοκίνητό σου.
Συμφωνείς εσύ ανυποψίαστος και τους λες να καθίσουν πίσω.
Καθ'οδόν αρχίζουν να κάνουν σεξ στο πίσω κάθισμα. Μετά, μία από αυτές σου αποσπά την προσοχή κάνοντάς σου στοματικό έρωτα ενώ η άλλη σου κλέβει το πορτοφόλι!
Δώστε προσοχή γιατί εμένα με λήστεψαν την περασμένη Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή!
Σάββατο και Κυριακή δεν τις βρήκα !!!
Ενώ η μια σκουπίζει το παρμπρίζ με ένα πανί, η άλλη έρχεται στο
παράθυρο και σε χαιρετά σκύβοντας ταυτόχρονα με τα στήθη της σχεδόν να βγαίνουν έξω από την μπλούζα της. Αδύνατον να μην κοιτάξεις! Όταν τις ευχαριστήσεις και προσφέρεις φιλοδώρημα, αρνούνται και σε παρακαλάνε να τις πας λίγο παρακάτω, μέχρι το Ρουφ, με το αυτοκίνητό σου.
Συμφωνείς εσύ ανυποψίαστος και τους λες να καθίσουν πίσω.
Καθ'οδόν αρχίζουν να κάνουν σεξ στο πίσω κάθισμα. Μετά, μία από αυτές σου αποσπά την προσοχή κάνοντάς σου στοματικό έρωτα ενώ η άλλη σου κλέβει το πορτοφόλι!
Δώστε προσοχή γιατί εμένα με λήστεψαν την περασμένη Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή!
Σάββατο και Κυριακή δεν τις βρήκα !!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
LinkWithin
